Brian Eno - Ambient 1 (1978)

Dit is ambient.

No shit, Sherlock.

lol

Hallo, mijnheer Eno
Waar breng je ons naar toe ?
Naar Dromenland

Eh, ja, naar Dromenland

Want daarin in Ambient 1 staat precies vermeld
Hoe het met de slaperigen is gesteld! Geeuw !!

2,5*

Jij had zeker een album met 13 catchy popnummers verwacht?

Nee dat niet ! Kende vaag wel wat nummers van Eno,maar had gehoopt dat ook wat nummers meer in het verlengde van Daniel Lanois latere werk lagen ! De muziek van Eno op dit album is overigens niet slecht maar bevat mijn inziens toch te weinig variatie!

Zo blijkt ambient inderdaad niet weggelegd voor iemand die elke zin met een uitroepteken eindigt

Net eindelijk eens de tijd genomen dit te luisteren en ik vind het toch erg aangenaam en mooi uitgevoerd. Meer dan ik ervan had verwacht.

En dan te bedenken dat dit de weg (mede) geopend heeft voor allerlei prachtige ambientacts

moet toch zonder twijfel het verschrikkelijkste genre ooit zijn

en jammer genoeg hij heeft het nog uitgevonden ook.

geef me toch maar here come the warm jets / another green world

Boehoehoehoe.

ik sluit me bij paalhaas aan....


boeoeoeoeoeoeoehoeoeoeoeoeoeoe

En ik ook...

Ik sluit me erbij aan

Ik sluit me ook helemaal bij Paalhaas aan, ook al vind ik dit album niet geweldig.

tja, wat zal ik zeggen, muziek om in slaap te vallen. het heeft een beetje een naar sfeertje, maar dat ligt persoonlijk, een vriend waar ik wel een bleef slapen na een nachtje stappen zette dit weleens op voor het slapengaan

overigens wel een keer helemaal afgeluisterd, het is wel mooie muziek als je je er op instelt, maar verder niet echt voor mij weggelegd

3*

ambient saai,verschrikkelijk,slaapverwekkend???

alle cultuurbarbaren verwijs ik graag door naar

http://www.musicmeter.nl/album/44973



Laat uw door uitwerpselen dichtgeslibte oren ledigen bij uw lokale huisarts.

Dit is ambient, werd hierboven al wijselijk getypt. Dit is inderdaad ambient.

Gek genoeg (?) probeer ik mijn horizon altijd te verbreden, ook op het gebied van elektronisch gebied. Maar zo nu en dan grijp ik terug naar dit album. En dan telkens, telkens wanneer ik het aanzet springen de haren op mijn armen overeind, krijg ik zo een vreemd gevoel in mijn keel en loopt het water langzaam in mijn ogen.

Laatst nog in een verloren nacht, las ik Nescio's roman De Titaantjes. Zo ongeveer letterlijk in één adem. Offtopic kan ik iedereen dit boek aanraden, het was voor mij een revelatie. Maar, als ik eerlijk ben is die revelatie ook deels te danken aan Ambient 1.
Want toen ik al een paar pagina’s onderweg was bekroop mij het gevoel dat ik in een warm nest wilde duiken. Dat ik mij als het ware wilde verstoppen voor de buitenwereld, dat ik eens echt terug in de (spreekwoordelijke) baarmoeder wilde kruipen.
En op zo'n moment zet ik Ambient 1 op. Op zo'n verloren moment. En deze prachtige plaat maakt van zo'n verloren moment één van de mooiste momenten ooit.

Al vanaf het openingsnummer, die constant terugkerende piano aanhaaltjes. Het doet mij telkens in een warme cocon zweven over een ruige, onherbergzame planeet. Maar in die cocon ben ik veilig, ik kan de wereld aanschouwen zonder dat deze mij aanschouwt. Iets wat ik als kind zijnde ook altijd verlangde, vliegen boven de stad zonder dat men je zag.

Ambient 1 krijgt me telkens weer tot diepe ontroering, grijpt me bij de lurven, en doezelt me langzaam in slaap.
Met zijn terugkerende thema’s, zijn langgerekte soundscapes. Dit album is echt magisch. Een revelatie telkens weer wanneer ik hem in alle stilte opzet, in een hoekje kruip en me afsluit van de wereld. Magie op een schijfje, een ruimtereis op een schijfje.

Misschien nogal wat beeldspraak, over ruimtereizen, baarmoeders en al dat, maar hoe leg je anders zo een plaat uit ? Ik zou het ook bij " " kunnen houden natuurlijk..

Toffe recensie, dani. Deze toevallig vanmiddag nog gedraaid, en voor mij is Ambient 1 precies zo'n sort of homecoming. Zo'n vaste rots in de platenkast, die je af en toe draait en waar je elke keer weer stil van wordt. Prachtig. 2/2 is hier overigens mijn absolute favoriet, zonder enige afbreuk aan de rest te doen (zo'n 1/1 is toch wel een ijkpunt in de ambient, w.m.b.). Ik ben in mijn muziekbeleving totaal niet visueel en emotioneel ingesteld (daarbuiten verder wel degelijk), maar dat nummer weet bij mij toch veel (visuele) associaties op te roepen. Die houd ik overigens verder voor mijzelf, als MuMe het niet erg vindt. Prachtig dus. 4,5*

Dank u Sven Vreemd ja, dat een album als deze toch een soort van visuele associaties teweeg kan brengen. Heb ik ook maar zelden eigenlijk. En je mag ze gerust voor jezelf houden hoor Als ik in detail zou moeten uitweiden over wat ik allemaal meemaak op reis met Eno, dan zou ik nooit klaarzijn. Dit puur om het feit dat het niet met woorden te omschrijven valt..

Dat kan ik volledig onderschrijven. Een album dat zich eigenlijk onmogelijk in woorden laat gieten. Je recensie wist gelukkig wel mooi de essentie te pakken. Hulde, tevens voor Eno. Morgen nog eens opzetten!

Mooie recensie van een erg mooie plaat, dani

Inderdaad, maar hij was dan ook onder invloed van Nescio Neen, werkelijk om dat soort schriftelijk wedervaren te mogen lezen wip ik af en toe nog eens aan op deze site

Blijkbaar ben ikzelf in een soort Brian Eno-moment beland. Voorheen had ik toch nog steeds lichte reserves rondom dit soort muziek. In de negentiger jaren mocht ik ooit een landhuis aandoen, waar de dichtheid "bijdehandse jongens/meisjes" angstaanjagend hoog was.

Toen de avond viel, en de dansplaten hun effect begon te missen - werd er plotsklaps overgeschakeld op ambient, wat een alibi leek voor sommigen om uiterst vreemdsoortige, licht krankzinnige zinnen los te laten als daar waren:

"Ik wéét dat ik ooit alles wist - maar de wereld heeft me gebroken."

"Waarom blijf ik zoeken? Ik weet het antwoord immers."

De link ambient = meestal gefröbel was gemaakt. Dankzij de hernieuwde kennismaking met Eno's "Another Green World" besloot ik "Ambient 1 = Music for Airports" toch maar te beluisteren.

Wat blijkt? Ik hou best wel van deze klanktapijten, met sobere - edoch elegante textuur. Verder vraag ik me af waarom ik deze Eno ooit verdacht van pretentie - want zijn muziek moet zowat het tegendeel van eigenwaan zijn. Hij lijkt me immers min of meer te weten hoe hij klanken kan aanwenden, binnen een beperkt aantal minuten (luister 'ns hoe krachtig die pianoklanken binnenwaaien, je wacht er minuten lang op - en pats! daar verschijnen ze - als een soort evidentie).

mijn vrouw noemt dit 'verantwoorde enya'...
maar gelukkig kan ze deze verantwoorde enya wel waarderen. Mooi album; prettige muziek als nieuwe verf op de muren van je woonkamer.

Het laatste nummer is heilig voor mij: heeft me zo vaak in slaap geholpen, en dat is beslist niet negatief. Hoe kan een man met slechts 1 synthesizer zo'n warm, loom en verzachtend stuk muziek maken? Briljant, in één woord briljant.

bloedende hel... Net 5 gebruikt 1/1 nu in een promo voor vrouwen-in-Alaska-serie Men in Trees.

Ik heb dit album gewoonweg nodig. Telkens als ik me ergens op moet concentreren zorgt dit album voor die laatste stap. Op de achtergrond weet het mijn hersens toch te prikkelen, maar ook weer niet te veel. En wanneer ik toch eventjes achterover leun kan de muziek me lekker meevoeren. Vrijwel perfect.

maar eens proberen dan, slaap nogal slecht laatste tijd

kan eno over algemeen zeer waarderen

als je iets wil om op te slapen zou je eens de nieuwe van DJ Olive moeten proberen.
Of Home van Steinbruchel.

ik hou het ff bij deze voorlopig, tis nogal wat je te verwerken krijgt

Ik werd hier gek van, in de negatieve zin. Toch nog eens proberen.