Evanescence - Evanescence (2011)

Nou, heb het album toch nog even geluisterd hoor en het is toch nog best redelijk .

De beste nummers zijn tot nu toe nog: What You Want, Maid Of Stone, The Change, My Heart is Broken, Sick en End of the Dream. De rest is ook prima, maar wel minder vind ik.

Al blijf ik zeggen dat Fallen en The Open Door toch beter zijn.

Geweldig nieuw album. Zeker beter dan de vorige 2. Veel lekkere rock, flinke attitue, minder gelikt maar toch super catchy (heerlijke grooves)

top 3:

The Change
Lost in Paradise
Oceans

What you want kan ik nog even niet goed in het album passen omdat ik die al 100 keer los geluisterd heb als single, waardoor je hem niet zo goed meer in de context van het album kan horen maar die zou wel een nr4 aansluitend bij de top 3 kunnen zijn.

Enige minpuntje: de afsluiter van het album.. meh.

Gewoon wat vaker luisteren, dit album is nauwelijks slechter dan Fallen.
Ik snap de vergelijking met Within Temptation ook niet echt, WT is meer "poppenkast" met meer violen en theater. Dit is meer rock en daarom de reden dat ik Evanescence veel liever hoor.

Het weet me tot nu toe nog niet genoeg te raken. Het album heeft best zijn sfeervolle liedjes en de gevoelige stem van Amy Lee klinkt zo nu en dan gewoon weer geweldig, maar het album weet gewoon niet tot het einde te boeien. Jammer, ik hoop dat dit na een paar luisterbeurten nog verandert.

Dan heb je mogelijk het laatste album van WT niet geluisterd. Minder 'poppenkast' en meer rock. Vandaar dat er een vergelijking getrokken kan worden tussen dat en dit album.

Ik heb gisteren de deluxe versie van het album binnengekregen en vandaag voor het eerst geluisterd.

Bij de eerste luisterbeurt was ik een beetje teleurgesteld. Ik vond het allemaal erg op elkaar lijken. Dezelfde haaltjes van Amy, veel lange noten die allemaal op elkaar leken. In sommige nummers herkende ik wel iets origineels, iets nieuws.

Bij de tweede luisterbeurt (meteen erna) veranderde dat meteen al! Ik hoor nu al veel verschil tussen de nummers en er zitten mooie stukken bij. Dan heb ik het bijvoorbeeld over de refreinen van 'Sick', 'Say You Will' en 'Disappear'.

Ik kende de nummers 'The Change', 'The Other Side', 'What You Want' en 'Oceans' al. Die nummers heb ik ook vaak genoeg gehoord om te kunnen zeggen dat ik ze allemaal super vind, van begin tot eind.

De rustigere nummers doen het goed bij mij. 'Swimming Home' is iets heel anders dan ik gewend ben van Evanescence, en doet mij eerder denken aan een solo-plaat voor Amy, maar het klinkt prachtig. Zo ook 'Secret Door'.

'Lost In Paradise' vind ik een hele mooie ballad. Amy vertelde dat dat nummer in eerste instantie alleen met piano was. Ik denk dat ik dat wel mooier had gevonden.

De enige nummers waar ik nog niet zo van onder de indruk ben zijn 'End of the Dream', 'New Way to Bleed' en 'My Heart Is Broken'.

Ik vind het tot nu toe een erg goed album. Evanescence heeft iets nieuws geprobeerd en het is naar mijn mening goed uitgepakt. Lekker stevig, maar toch nog Evanescence.

Amy zei vantevoren dat dit een zwaar album zou worden en daar heeft ze aan de ene kant wel gelijk aan. Veel bombast en veel zware gitaren en drums. Vooral die drums zijn heel natuurlijk geproduceerd, zodat het album bij wijlen best rauw klinkt.

Het grootste probleem wat ik heb met dit album is dat het maar 1 stand kent, GASSEN! Alsof je bij de Burger King zit, doe maar een Whopper en welja doe er hierna nog maar 1. Lekker, maar eigenlijk stelt het niet zoveel voor.
Jammer, want Amy zingt nog steeds goed, de gitaen klinken lager en groovier dan ooit en de piano riedeltjes zijn leuk. Emotie als op Origin, de Ep's of desnoods The Open Door, kom ik hier niet tegen.

Nu moet ik zeggen, ik ben nooit een Fallen fan geweest, al was dat uiteraard wel mijn introductie tot de band. Toen ik al het andere materiaal hoorde, was ik op Fallen al snel uitgekeken. Op een aantal nummers na, vooral de ballads, was het daar ook een beetje de hamburger kwestie.

Het gekke is dat op deze nieuwe plaat juist de ballads totaal niet werken, vreemd voor Evanescence begrippen. Ja, de ballad The Secret Door, die had wel op de plaat gemogen in plaats van als bonus track. Hetzelfde geldt voor Disappear, eigenlijk een stuk beter dan veel wat WEL op de plaat staat.


Deze nieuwe doet me dus wat denken aan Fallen, al is ie best anders. Hij krijgt wel dezelfde score.

Geweldig album! Meer wil ik er niet over zeggen.
Ook de bonustracks zijn zeer goed!
Inmiddels alle nummers al tig keer geluisterd.

Jammer dat er nog geen datum bekend is van een concert in Nederland. Ik ben zeker van de partij!

Boven mijn verwachtingen moet ik zeggen, had eigenlijk een tegenvallend album verwacht. Maar dit is wel een lekker album om naar te luisteren.
Het begint gelijk goed met de single 'What You Want' en zoals ThirdEyedCitizen al zei is het alleen maar gassen om af en toe gestopt te wordend door een ballad.

Overigens zijn de bonusnummers niet echt de moeite waard vind ik.

Eerste impressie 3,5 sterren.

Wat minder experimenteel dan voorganger The Open Door en qua sound een terugkeer naar het meer compacte geluid van Fallen. Dat betekent dus goed in het gehoor liggende rocksongs met een gothic randje, uitstekend uitgevoerd. Amy Lee is prima bij stem en de plaat kent weinig uitglijders, al vind ik afsluiter Swimming Home wat aan de zeikerige kant. De bonustracks daarentegen mogen er zeker zijn. Geen wereldschokkend sterk album en productioneel haalt de plaat lang niet het niveau van Fallen, maar de songs zijn aangenaam genoeg.

De bonusnummers zijn meestal de moeite niet waard, daarom zijn het ook bonusnummers Tenminste dat vind ik.

Al zijn deze toch wel goed genoeg om tussen de andere nummers te plaatsen .

Er zijn niet echt nummers die er voor mij bovenuit springen.. maar ook geen nummers die veel minder zijn dan de rest..

Ik heb tot nu toe alleen 'What you want' gehoord en die vond ik eerlijk gezegd niet zo geweldig. Maar ik ga dit album zeker kopen, ik verwacht toch wel dat ik het erg goed ga vinden (:

Ik heb hem nu een aantal keren gedraaid en ben erg onder de indruk. Dit album verdiend meer aandacht. Nummer als The Other Side, The Change en Sick zijn werkelijk fantastisch.
Ik hoop dat ik nog kaarten kan krijgen voor het concert in Dusseldorf.

Heb vandaag nog kaarten kunnen krijgen.

Ondanks dat Amy Lee ook hier weer gewoon haar ding naar behoren doet, is dit maar een redelijk tot goed plaatje geworden stukken minder dan hun vorige albums iniedergeval. Het klinkt in zijn geheel erg eentonig, rockerig en te standaard voor Evanescence begrippen. Het mystieke is er een beetje af en dat vind ik toch een beetje jammer.

Ik heb bij sommige nummers het idee dat de stem van Amy Lee niet uit het nummer kan halen wat er in zit.

Voor de rest wel een aardige plaat, had voor mij wel wat meer metal gemogen (double base en een paar leuk geplaatste pinch harmonics), maar dat is de mening van een metalhead.

Blijft een leuke plaat, maar geen topper. Vooral lekker op een beetje hoger volume door je speakers.

Nog een vergelijking: bij het intro van End of the Dream denk ik meteen "Mastodon". Ligt aan het gitaargeluid denk ik.

Ik keeek zo erg uit naar dit album dat wil je niet weten, eigenlijk keek ik al uit naar nieuw album sinds ik hun laatste album The Open Door had beluisterd, dat was ergens in 2006. En zo bleef het heel lang stil rond Evanescence maar nu dan eindelijk een nieuw album .

Eerst durfde ik het album niet zo goed te beluisteren, omdat ik bang was dat het tegen zou vallen, en dat deed het eerste instantie ook. Gelukkig naar meerdere malen luisteren is het echt een top album geworden wat net zogoed scoort als The Open Door vind ik. Fallen vind ik nog altijd hun beste tot nu toe!

Helaas zijn de nummers allemaal vrijwel hetzelfde. Met steeds dezelfde hevige instrumentale stukken en zang. Gelukkig valt Amy Lee niet tegen, maar daar was ik ook niet bang voor.

Hun eerste single; What You Want vind ik nog altijd erg leuk. En is ook 1 van de leukere nummers op het album. Ook leuke nummers zijn: Made of Stone,The Change, My Heart Is Broken, Sick, End of the Dream en Oceans.

Swimming Home vind ik echt een vreselijk nummer, en snap de keuze van dat nummer dan ook niet. Had het in eerste instantie op de bonus tracks gezet. Lost in Paradise is ook een vrij goed nummer, maar behoort niet tot de beste van het album.

Erase This, The Other Side en Never Go Back luister ik niet zoveel, en blijven dan ook onder Lost in Paradise hangen.

Dan nog de bonus tracks, vind ik allemaal bijzonder goed. Had eerder die op het album gezet dan Erase This, The Other Side, Never Go Back en Swimming Home. Had dan ook Secret Door vervangen door Swimming home.

Maar al met al een erg goed album, en ook hier ben ik weer verslaafd aan.

In het geheel geen tegenvaller.Goed album, heavy met weinig ballades. Ik vind het album een fractie beter als "The open door". Nummers steken best goed inelkaar, er wordt flink in gerfft en het album kent een kamerbrede productiie. .

Ik heb 'm net binnen gekregen, maar als hij ook maar wat op Fallen lijkt, is het mij best, vind dat nog steeds hun beste cd!!

Na het geweldige optreden in Dusseldorf ben ik nu erg blij dat ze binnenkort in Tilburg komen. Ik kijk er echt na uit. De vorige keer hebben ze dit album bijna volledig gespeeld.

Ruim een jaar voor de release van het nieuwe album maakte Amy Lee bekend dat zij meer de experimentele kant op zou gaan met Evanescence. Hier is maar weinig van terug te horen op de nieuwe plaat. (Dat is ook geen wonder gezien het feit dat vrijwel alle elektronische + harpopnames de vuilnisbak zijn ingegaan. Alleen "Swimming Home" klinkt enigszins vernieuwend. Is het daarom een slechte plaat? Nee, maar na al die jaren wachten had ik er meer van verwacht.

Favorieten blijven Made of Stone, Change en Swimming Home.

Deze heb ik inmiddels al een heleboel keer geluisterd, maar het 'aha'-moment, of hoe ik het ook moet noemen, komt maar niet. Ik kan het niet helpen, maar dit album vind ik toch echt een beetje een tegenvaller. Het lijkt allemaal zo op elkaar, er is maar weinig wat er écht uitspringt of lekker rockt. Gelukkig zijn er uitzonderingen, zoals Sick. Dat is en blijft een gaaf nummer. Maar verder vind ik het allemaal niet zo. De bonustracks voegen ook niet heel veel toe, naar mijn mening. Erg jammer, maar gelukkig is het nog altijd geen slecht album.

Het niveau van het debuut halen ze nog niet maar dit album klinkt alweer aardig in de goede richting. My heart is broken is mijn favoriet.

Geen slecht album hoor, maar ik verkies de vorige twee platen toch boven deze. Amy Lee is natuurlijk een erg goede zangeres.

Vond Evanescence in het begin heel goed, maar het klinkt nu wel vaak hetzelfde, Niet slecht ofzo, maar ook niet meer opzienbarend, zoals met Fallen , wat ik nog steeds hun beste werk vind en The Open Door vond ik ook nog steeds goede nrs. hebben, maar al wat minder en nou deze. Moet er wel bij zeggen dat ik deze niet helemaal heb gehoord, zoals dat moet, voor je een recensie schrijft, dus ik ga er nog wel 1x voor zitten, maar mijn muzieksmaak is op het moment wat geshift, nieuwkomers vooral. Toch is de kwaliteit niet slecht, want ze klinkt goed en de nrs. voelen niet fake aan, zoals bij Within Temptation, die popmuziek hebben gecoverd van o.a. Lana Del Rey, die Sharon moet zich schamen, wat je van Amy niet kan zeggen, die blijft i.i.g. haar fans trouw!!

Redelijk album. Muzikaal vind ik het interessant genoeg maar de constante uithalen van Amy voelen wel vermoeiend ofzo...