John Lennon & Yoko Ono - Milk and Honey (1984)

Ik vind deze een stuk minder als Double Fantasy waar de songs sterker zijn .

Zelfde opzet van album, dus vandaar (bijna) zelfde reactie.

Stiekem vind ik "Don't Be Scared" wel een leuk nummertje

Your Hands is tenenkrommend slecht en zap ik snel door

Die nummers van Yoko zit trouwens wel echt een 80's sfeer door heen zeg, dat haalt al wat van de serieuzieteit voor mij er af, voor zover dat een word is

Niet zo gek hé, de plaat stamt uit de jaren 80
Ik vind de nummers van Yoko op Milk and honey goed te pruimen. You're the one gaat over Lennon en laat Yoko op haar kwetsbaarst horen.

Ja dat hoor ik, maar John en Yoko, en dan voornamelijk John, maakte toch wel lekkre bluesy rock/pop e.d. en op deze plaat komt de 80's disco pop bass gebeuren naar voren en een soort van plastieke ruimte tussen de instrumenten en stem waardoor het allemaal als een tupperware product klinkt voor mij, dat is niet perse slecht, maar niet echt aan mij besteed.

Snap je wat ik bedoel?

Ik snap precies wat je bedoeld. Eigenlijk is dit een plaat die op punten niet klopt. De Lennon nummers zijn overblijfselen van de Double Fantasy sessies uit 1980. terwijl de Yoko Ono nummers nieuwe nummers waren die uit 1984 stammen. De nummers van Lennon klinken los en ongepolijst terwijl de nummers van Yoko typisch midden jaren 80 klinken. John & Yoko vormen op Milk and Honey geen eenheid, ik heb het gevoel naar twee verschillende platen te luisteren.
John was al dood en Yoko leefde nog. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Yoko via de nummers van Lennon haar eigen nieuwe nummers bij een groot publiek onder de aandacht wilde brengen. Want haar twee solo platen na Lennons dood, Season of glass en It's alright waren commercieel totale flops.

Lennon's nummers waren daarnaast ook nog niet helemaal af en Ono zat natuurlijk alweer met 4 jaar, verschrikkelijke, muzikale ontwikkeling.

Luister de plaat nu op vinyl, wat me in feite dwingt om de nummers van Yoko uit te luisteren.

Het is een hele zit.. ook al zijn sommige nummers echt kort... (bleek later)

Het enige positieve wat ik eruit kan halen is dat de liefde voor Yoko zo enorm groot was, dat hij echt niet hoorde hoe verschrikkelijk ze klinkt als ze zingt.. (of iets wat daar op moet lijken)

De nummers van Lennon zijn echt wel ok, en Nobody Told me, forgive me, grow old with me vind ik van een best nog hoog niveau... maar het niveau van het album hangt toch vast aan t geheel.. en die wordt door Yoko aardig naar beneden gebracht.....

Ik blijf bij mijn 2,5... de helft zuight (Yoko) en de andere helft is echt wel ok (Lennon)

Grow old with me, een van de allerlaatste Lennon nummer die nooit de demo versie voorbij kwam maar wel op milk and honey is geplaatst gaat een remake krijgen door niemand minder dan Ringo Starr.
Het gaat deze maand als single uitkomen, die zijn nieuwste plaat ' what's my name ' gaat ondersteunen.
Op de nieuwe versie doet ook McCartney mee, de boel is geproduceerd door Jack Douglas, de producer van Double Fantasy.
Een hele onderneming voor Ringo, als dat maar goed gaat.

De demo van Grow Old With Me was een kandidaat om door McCartney, Starr en Harrison opgeleukt te worden om Anthology 3 af te trappen. Daar heeft men uiteindelijk van afgezien. Ik had graag gehoord hoe dat had uitgepakt. Hopelijk dst de remake goed uitpakt.

Ten opzichte van hun vorige plaat vind ik dat John iets minder goed klinkt, en Yoko iets minder slecht. Zet hem een halfje onder Double Fantasy.

De nummers van Lennon staan hier nog in de grondverf. Desondanks zijn 1,3,5 en 7 zeker veebelovend. Nobody told me vind ik zelfs geweldig. Helaas kreeg de geschiedenis op 8 December 1980 een geheel andere wending terwijl onze held bezig was met een doorstart..........

Waarschijnlijk ongeveer zo:
Grow Old With Me-The Junes (2007) - YouTube