Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)

Ik heb het geprobeerd om deze CD een oordeel te geven; maar het doet me helemaal niks; echt niet. Terwijl er zo veel mensen hier zo positief over zijn.

Mijn eerste cd van deze band was: The Life Pursuit. Vrolijke/ leuke plaat. Maar ik was wel toe aan iets nieuws van deze band. Toen viel mijn oog op deze plaat. Gekocht en binnen 3 weken al behoorlijk grijs gedraaid.
Desondanks waren mijn eerste indrukken: aardig. Leuk voor op de achtergrond maar niet meer dan dat. Toch heb ik doorgezet en ben ik het album vaker gaan luisteren. Dat resulteerde erin dat ik al gauw de goede kanten ervan ging zien.
De zanger heeft een heerlijke stem om naar te luisteren, lekker gitaartje eronder, een rustig drumritme, wat leuke riedeltjes op een keyboard, baslijntje er door heen. Misschien stelt dit apart allemaal niet veel voor, maar als je het samenvoegt klinkt het fantastisch.
Hij krijgt van mij dan nu ook 4*. Maar ik moet er wel bij zeggen dat dit zo 4,5* of nog hoger kan worden. Tevens moet ik ook gauw nog meer van deze band gaan kopen. Want als die platen ook zo goed zijn als de 2 die ik heb...

Let ook op de verhalende teksten van Stuart Murdoch, dan groeit je waardering voor deze plaat enorm.

Bij Judy and the Dream of Horses had ik dit al gemerkt. Maar zit er bij alle nummers zo'n mooie tekst want dan moet ik het boekje er eens gauw bij gaan pakken

Funny Little Frog deed mijn interesse wekken in Belle & Sebastian en na het beluisteren van The Life Pursuit, smaakte dat zeker naar meer en toen kwam ik bij dit album terecht. En daar heb ik zeker geen spijt van. Die heerlijke melodietjes, met die dromerige, breekbare stem van de zanger, maken dit een zeer fijn plaatje om naar te luisteren. 4*

Ja, eigenlijk wel.

Enkele voorbeelden:

Anthony walked to his death because he thought it'd never feel this way again
[If You're Feeling Sinister]

Girl in the snow, where will go
to find someone that will do
To tell someone all the truth
before it kills you
[Fox in the Snow]

Lisa's kissing men like a long walk home
[Like Dylan in the Movies]

Maar eigenlijk kan ik uit elk nummer wel een mooie regel halen.

Ik heb de laatste tijd nogal eens vaak het album van Fuchsia dat passeert. Het doet mij in de zang opvallend hard denken aan de stem van de zanger van B&S. Overigens zou je kunnen zeggen dat enkele nummers van Fuchsia misschien een grote inspiratiebron waren voor B&S, want fuchsia is van eind jaren 60. Denk aan Nick Drake die met Belle & Sebastian een gelegenheidsoptreden doet en je komt uit bij Fuchsia.

Misschien zijn er dus mensen die iets hebben aan deze link , want hier kan je de 2 tracks in het blauw beluisteren.

Ik begrijp precies wat je bedoelt! Ik ben deze cd gaan downloaden en luisteren omdat ik zoveel positieve geluiden erover las. Heb 'm inmiddels heel wat keren gehoord. Er staan allemaal liedjes op! Wat bedoel ik hiermee, nou precies zoals ik zeg: een album vol met echte liedjes is dit. Met een melodie en zang die je op den duur goed kent en je zeer vertrouwd klinken, zoals je een kind in slaap zingt met het nietszeggende 'slaap kindje slaap', waar een mens verder ook weinig meer mee doet dan er een vertrouwd gevoel bij krijgen.
Daarom prima te draaien als 'muziek terwijl u werkt' of als je achtergrondmuziek nodig hebt die het gesprek niet afleidt.
Toch vind ik de cd 3* waard, omdat ik het een kunst vind om een cd vol te maken met dit soort liedjes en ik er op een bepaalde manier toch wel weer plezier aan beleef, al heen en weer wippend of mijn hoofd van links naar rechts bewegend op mijn stoel tijdens het typen.

Prachtige cd, en de matige productie heeft zo zijn charme.
Bij elk nummer zit er een punt dat is echt kippenvel krijg.

Dat zijn vooral If You're Feelin Sinster (het eerste refrein!) en Judy and the Dream of Horses. (Ook het eerste refrein. Ho-o-o-o-orses!)

Mijn kennismaking met Belle & Sebastian was The Life Pursuit. Nu vond ik dit best een aardig album, maar het was me allemaal net wat te vrolijk, springerig etc. Dit album tegen is hele andere koek, maar toch onmiskenbaar Belle & Sebastian. Geweldig!

Favorieten: The Stars of Track and Field, Get Me Away from Here, I'm Dying en Judy and the Dream of Horses.

4,5*.

Ah, zo was het bij mij ook ongeveer, The Life Pursuit was mijn eerste kennismaking, weat ik ervaarde als een perfecte popplaat. (Nummer 3 op mijn eindejaarslijstje, na The Veils en Joanna Newsom)
Daarna moest ik If You're Feelin Sinister ook maar eens beluisteren. Die viel me eigenlijk wat tegen, ik kwam nooit verder dan het openingsnummer. (Het is een wat moeilijkere cd) Maar nu ervaar ik dit als een prachtige cd. Geweldig!

Ondanks dat ik de stem af en toe wat verveeld vind overkomen vind ik de plaat wel liefelijk, vrolijk en lekker poppy. Eigenlijk een heel mooi plaatje, maar net niet goed genoeg om er 4* aan te geven. Wellicht zullen meer luisterbeurten mij ervan overtuigen dat wel te doen, want het is wel muziek waar ik van houd.

3,5*

Same here. Tweede poging na Boy w/t Arab Strap maar verder dan leuk, lief en wel aardig komt het maar niet. Het is zeker niet slecht, en komt ook wel in de buurt van mijn smaak, maar van een echte connectie wil het maar niet komen.

2,5*.

Dit album is wat mij betreft nog net een tikje beter dan het debuut. Weer een verzameling stuk voor stuk prachtige nummers die per draaibeurt groeien. Denk toch dat dit wel de sterkste plaat is van B&B, dus die top-250 notering is meer dan terecht, ookal scoort 'Tigermilk' hier iets hoger. Hij valt net buiten mijn persoonlijke top-10, maar dit wordt echt een dikverdiende 5*!! Beste nummer is met kop en schouders 'If You're Feeling Sinister'!

Gisteravond verliefd geworden op deze cd. Ik heb Belle & Sebastian altijd gemeden omdat ik de naam van deze band associeerde met enorme suffigheid. Hoe dat beeld is ontstaan weet ik meer helemaal (ik herinner me vagelijk beelden van de verfilming van Nick Hornby's werk 'High Fidelity', waarin een aantal 'platenzaaknerds' Belle & Sebastian aanhalen), maar ik weet wel dat het nogal dom was om me niet in deze band te verdiepen. Want wat is dit mooi..

Alleen al de opener is fenomenaal.

'Make a new cult everyday to suit your affairs'

Ik denk dat deze zin niet meer uit mijn geheugen te branden is. Wanneer deze zin wordt ingezet, weet ik weer dat het goed zit. Het voelt als een warme thuiskomst. Deze cd weet mij te raken. Het weet een bepaalde surrealistische sfeer neer te zetten die ik zelden eerder ervaren heb. Het lijkt net alsof deze muziek boven ons staat, ons beschouwt, en op sprookjesachtige melodieen het leven neerzet.

Ik heb hem vandaag pas in zijn volledigheid beluisterd en kan daarom nog geen goede stem geven. Wel beschouw ik dit nu al als een van de mooiste cd's die ik de laatste tijd heb gehoord, misschien wel ooit heb gehoord. Als het gevoel en de sfeer die ik nu bij deze plaat ervaar blijven hangen, verdient dit absoluut een plek in mijn top 10. Echt prachtig.

Wat is het bitterzoet. Wat is het leven magisch.

Deze twee gevoelens bekruipen mij het meest wanneer deze cd opstaat. Ik kan het dan ook niet laten om hier een recensie over te schrijven, alhoewel dat een ondankbare taak is: in woorden te vatten wat deze muziek met tonen duidelijk probeert te maken, is eigenlijk niet mogelijk. Toch zal ik een poging wagen..

Belle & Sebastian verstaan een kunst die maar weinigen gegeven is: het combineren van alledaagse thematiek met dromerige melodieen, zonder dat het geheel zijn geloofwaardigheid verliest.

De eerste 5 nummers vormen een prachtige reeks die ik zelden eerder ben tegengekomen. Stuk voor stuk nummers om bij weg te dromen, mee te zingen, op repeat te zetten. Eindeloos zou dit mogen duren.

De volgende nummers (Get me away from here, I'm dying, If you're feeling sinister en Mayflower) vind ik net wat minder. Ondanks dat ze ietwat onderdoen voor de eerste nummers, blijven het stuk voor stuk mooie popnummers. Stuart Murdoch's stem is hoog, maar net niet te hoog. Het blijft in ieder geval altijd binnen de grenzen van het prima luisterbare.

The boy done wrong again trekt de sterke lijn weer door. De magie wordt tenslotte compleet vervolmaakt met het prachtige 'Judy and the dream of horses'. Popmuziek zoals het hoort te zijn. Zo subtiel en meeslepend.

Dit is echt een prachtige popplaat. Ik had niet van tevoren kunnen denken dat ik dit zo zou gaan waarderen. Dromen maken het leven net wat aangenamer, Belle & Sebastian laten mij even helemaal wegdromen, Belle & Sebastian maken voor mij dus ... Juist, inderdaad.

Ik vind het juist na nr 5 allemaal net nog wat mooier worden

Mooi dat iedereen verschillende voorkeuren heeft; ik kan me jouw mening trouwens ook wel voorstellen. Deze plaat is gewoon echt heel erg goed

haha idd ik was trouwens nog vergeten te melden dat ik het een mooi stukje vond, bij deze

Nu nog even in onze top 10's zetten en we redden deze plaat van de 'uit de top 250 ondergang'

Ik zat een cabaret dvd te bekijken van Rooyackers,kamps & kamps en die hadden het nummer "Get Me Away from Here, I'm Dying" van deze cd vertaald en er een hele sketch mee gedaan erg grappig.

En hij is inderdaad mijn top 10 binnengeslopen. Ik krijg geen genoeg van het beluisteren van deze cd, van het neurien van de nummers en van het praten hierover. Want keer op keer is het magie, keer op keer absolute pracht. Dit is muziek om van te houden, om verliefd op te worden.

Inderdaad muziek om verliefd op te worden, hij staat trouwens ook weer in de top 250

en weer een paar plekjes hoger

Franz Ferdinand uit mijn top 10 en deze erin! Echt een geweldig album, verdient zeker een plekje in m'n top 10.

Hoewel ik ze nog niet zo lang ken en dit voorlopig het enigste album van dit groepje is, dat ik in mijn bezit heb, liggen ze me nu al erg nauw aan het hart.
Dit is dan ook zo'n cd waarop ik niks slechts kan vinden, elk nummer is goed. Het is dan ook erg moeilijk om hierop een favoriet nummer aan te duiden. Judy and the Dream of Horses maakt waarschijnlijk nog het meeste kans vanwege die geweldige tekst :

Judy wrote the saddest song
She showed it to a boy in school today
Judy, where did you go wrong?
You used to make me smile when I was down
Judy was a teenage rebel
She did it with a boy when she was young
She gave herself to books and learning
She gave herself to being number one
Judy, I dont know you if youre gonna show me everything
Judy, I dont know you if youre gonna show me everything

en later in de tekst:

If youre ever feeling blue
Then write another song about your dream of horses
Write a song about your dream of horses
Call it judy and the dream of horses
Call it judy and the dream of horses
You dream of horses

Maar de rest moet eigenlijk totaal niet onder doen voor dat nummer, elk nummer krijgt een mooie tekst mee en gaat vergezeld van een leuke sfeer. En dat is waarschijnlijk wat me zo bevalt aan dit album, de liedjes stralen iets kinderlijks uit en laten je nostalgisch worden.
Daarom zet ik dit plaatje dan ook vaak op, ik laat me meevoeren door de sfeer en droom dan lekker weg terwijl ik ondertuussen geniet van de mooie verhalen en die dromerige stem.
Echt genieten kan ik hiervan, daarom 5* en misschien keren ze ooit weer terug in mijn top 10.

Af en toe eens een B&S'je horen is heerlijk, maar deze hele plaat verveelt me te snel om helemaal af te luisteren. Kudo's voor The Fox in the Snow, prachtsong. Voor de rest: leuk, maar het verveelt mij dus te snel. 3,0*.

Sprookjesachtige muziek. Mooie sfeer.

Het bleek even doorbijten, die hoog/hese stem van Belle & Sebastian's leadsinger, waar ik aanvankelijk al snel genoeg van kreeg, maar het was het waard. Na een tijdje (2 luisterbeurten) wil je niet anders.

En pas dan klapt het album voor je open. Het muzikale brein in deze band blijkt een onnavolgbaar talent te hebben voor het schrijven voor unieke en heerlijke deuntjes, op hun eigen manier zeer gevarieerd en stuk voor stuk voorzien van prachtige teksten. Zweverig en trillerig blijft het album wel een tijdje in je hoofd plakken. Vooral de, al dan niet opzettelijk aanwezige, souplesse die nummers als Get Me Away From Here, I'm Dying en ook If You're Feeling Sinister over zich heen krijgen op een gegeven moment, komen dicht in de buurt van een soort muzikaal orgasme waarbij je aan niets anders dan de muziek kunt denken. Een prestatie die ieder album meteen versterkt. En waar Tigermilk op een enkele uitschieter na niet al te veel boeiends voorschotelt, zit dit album gewoon ijzersterk in elkaar. Ieder liedje is wezenlijk aanwezig en versterkt de sfeer alleen maar. Nergens gaan ze te ver of houden ze te veel in, ze zijn gewoon lekker op dreef hier.

En als je dan eindelijk aan de muziek gewend bent en je gaat luisteren naar wat er nu precies gezongen wordt, wordt de waarde die je eraan hecht alleen maar groter. Rijkelijk gevuld met supermuziek.

4,5*