Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)

Same here. Tweede poging na Boy w/t Arab Strap maar verder dan leuk, lief en wel aardig komt het maar niet. Het is zeker niet slecht, en komt ook wel in de buurt van mijn smaak, maar van een echte connectie wil het maar niet komen.

2,5*.

Het bleek even doorbijten, die hoog/hese stem van Belle & Sebastian's leadsinger, waar ik aanvankelijk al snel genoeg van kreeg, maar het was het waard. Na een tijdje (2 luisterbeurten) wil je niet anders.

En pas dan klapt het album voor je open. Het muzikale brein in deze band blijkt een onnavolgbaar talent te hebben voor het schrijven voor unieke en heerlijke deuntjes, op hun eigen manier zeer gevarieerd en stuk voor stuk voorzien van prachtige teksten. Zweverig en trillerig blijft het album wel een tijdje in je hoofd plakken. Vooral de, al dan niet opzettelijk aanwezige, souplesse die nummers als Get Me Away From Here, I'm Dying en ook If You're Feeling Sinister over zich heen krijgen op een gegeven moment, komen dicht in de buurt van een soort muzikaal orgasme waarbij je aan niets anders dan de muziek kunt denken. Een prestatie die ieder album meteen versterkt. En waar Tigermilk op een enkele uitschieter na niet al te veel boeiends voorschotelt, zit dit album gewoon ijzersterk in elkaar. Ieder liedje is wezenlijk aanwezig en versterkt de sfeer alleen maar. Nergens gaan ze te ver of houden ze te veel in, ze zijn gewoon lekker op dreef hier.

En als je dan eindelijk aan de muziek gewend bent en je gaat luisteren naar wat er nu precies gezongen wordt, wordt de waarde die je eraan hecht alleen maar groter. Rijkelijk gevuld met supermuziek.

4,5*

Judy and the Dream of Horses is het afgelopen jaar mijn meest gedraaide nummer geweest. Met name de laatste minuut van dat nummer weet altijd een glimlach op mijn gezicht te toveren. Hetzelfde is eigenlijk ook het geval met The Stars of Track and Field. Al talloze jaren ben ik een atleet en met grote regelmaat op de atletiekbaan te vinden, en om dit nummer dan te horen is werkelijk geweldig.

Maar dit album bevat nog zoveel meer mooie nummers. Seeing Other People, Get Me Away from Here, I’m Dying behoren zeker tot die categorie. De overige nummers zijn ook allen voldoende, al is de afwisseling soms te minimaal. Het enige nummer wat eigenlijk niet bevalt The Boy Done Wrong Again. Hoewel dat een topnotering voorkomt, is het wel album om met grote regelmaat op te zetten. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar de rest van het oeuvre.

Erg mooie docu die een goed inkijkje geeft in veel meer dan alleen het tot stand komen van dit geweldige album. Vooral de dynamiek rond het ontstaan van de band wordt mooi omschreven. Fijne rollen ook van Stuart David en Isobel Campbell. Vooral de laatste is niet altijd even positief geweest over haar rol in B&S, goed te zien dat ze nu ook weer met plezier terugkijkt op de vroegste, extreem productieve, periode van de band.