menu

Andrew Gold - All This and Heaven Too (1978)

mijn stem
3,85 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Asylum

  1. How Can This Be Love (3:59)
  2. Oh Urania [Take Me Away] (4:20)
  3. Still You Linger On (3:23)
  4. Never Let Her Slip Away (3:28)
  5. Always for You (4:36)
  6. Thank You for Being a Friend (4:40)
  7. Looking for My Love (3:37)
  8. Genevieve (5:05)
  9. I'm on My Way (3:40)
  10. You're Free (4:06)
  11. Gambler * (3:53)
  12. Thank You for Being a Friend (Outtake) * (1:31)
  13. Dr. Robert [Live at the Roxy, los Angeles, CA 1978] * (3:16)
  14. Genevieve [Alternative Version] * (5:39)
  15. Still You Linger On [Alternative Version] * (4:49)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 40:54 (1:00:02)
zoeken in:
avatar van Grandmaster
3,0
Redlijk album met 3 echte uitschieters: uiteraard de hitsingle Never let her slip away, How can this be love en Thank you for being a friend (tune Golden Girls). Deze laatste 2 verschenen in Nederland op één single, weet alleen niet meer wat de a- en b-kant was. Never let her slip away is toch een radioklassieker, maar één waar niet veel mensen op zullen komen. Je ziet hem ook zelden op verzamelaars. Geweldige saxsolo van Ernie Watts overigens.

Pieter Paal
'Never let her slip away' vind ik hierop het mooiste nummer. 'How can this be love' en 'Thank you for being a friend' zijn ook goed.
'Thank you' was de tune van 'Golden girls' en werd later ook nog eens in een reclamespot gebruikt.
Ik heb dit album nog als LP in de kast staan en al een hele tijd niet meer gedraaid. De rest van de nummers ben ik dus allang weer vergeten.
Op CD heb ik de compilatie 'Never let her slip away - 14 classic tracks' waarop ook de klassieker 'Lonely boy' te vinden is. De rest van de nummers halen het niet bij de bovengenoemde nummers.
De covers van 'Stay' en 'Do wah diddy diddy' vallen erg tegen, maar 'Kiss this one goodbye', 'Love hurts' en 'That's why I love you' zijn toch niet slecht.
Met Graham Gouldman (schrijver van enkele jaren 60 hits en bandlid van 10cc) heeft Andrew Gold ook platen gemaakt onder de naam Wax. De singles 'Right between the eyes' en 'Bridge to your heart' zijn ook altijd leuk om weer eens te horen.

avatar van FunkStar
4,0
De laatste tijd heb ik Andrew Gold weer ontdekt. Ik kende natuurlijk Lonely Boy en Never Let Her Slip Away al maar heb nu eens goed naar de rest geluisterd. Ik moet zeggen, het klinkt allemaal erg lekkler. How Can This Be Love vind ik een erg sterk nummer en ook Thank You for Being a Friend vind ik prachtig! Top!

4*

mathieudc
Never Let Her Slip Away heeft ergens wel een 'fout' kantje vind ik, maar ik vind het toch ook een erg sterk nummer.

avatar van Madjack71
Muziek in de goed in het gehoor liggende traditie van The Beatles. Dit album is niet zo gladjes als dat ik zo vanuit de hoes zou verwachten. De hits How can../Never let her.../Thank you for... vind ik nog steeds leuk om te luisteren. Lonely Boy staat hier dan wel niet op...maar bij mijn mp3 speler kwam hij regelmatig voorbij, als ik een selectie maakte van favoriete popliedjes.
De hits van Wax, zoals eerder genoemd, vond ik destijds ook leuk om te horen en Bridge to Your heart heb ik nog op single gehad. Connectie met 10cc is dan al weer snel gemaakt, die hebben ook mooie dingen gedaan..Godley & Creme ook nog met Cry...mooie clip ook toen.
Jeff Porcaro doet hier weer eens zijn ding, die moet toen toch ook in die tijd zowat gewoond hebben in de studio, de ene klus geklaard en de volgende diende zich al weer aan.
Volgens mij was Never let her slip away later nog een hit voor Undercover. Werkte destijds bij een stoffeerderij en bij het herhalen van de titel..o, o, wat een lol, zong ik samen met een collega: slipje uit, slipje uit.

4,5
Het is triest dat het overlijden van Andrew Gold de reden is om een reaktie te plaatsen bij dit album. Hij was één van mijn idolen in de "seventies" en heb dit altijd zijn mooiste lp gevonden. Oh Urania, Still Linger On You(!) en Thank You For Being A Friend bezorgen mijn nog steeds kippenvel. Dat kan ik niet van alle muziek zeggen die ik in mijn twenties goed vond. Dit album heeft altijd een speciaal plek in mijn hart gehad, ook vanwege te tijdspanne. Alle nummers op dit album hebben iets heel speciaals. De lp's: Andrew Gold, What's Wrong With This Picture?, en in iets mindere mate Whirlwind waren en zijn zeer de moeite waard. Jammer heeft zijn bijdrage aan de groep Bryndle maar één lp geduurt, maar die is ook al zo uniek.
Tja, deze man heeft zoveel betekend voor de popmuziek. Niet altijd op de voorgrond, maar voor veel artiesten. Van Linda Ronstadt tot Paul McCartney en zelf Freddy Mercury en nog velen meer. Als je zijn muzikale bio wilt lezen verwijs je je maar naar Wikipedia. Het is te veel om hier allemaal op te noemen. Hij is maar 59 jaar geworden. Véél te jong!
Ik ben er stil van en mijmer: Thank You For Being "my musical" Friend. R.I.P.

avatar van bikkel2
Ik wist het eerlijk gezegd niet . 59 jaar , hartstilstand . Triest .
Een legend wil ik de man niet noemen , maar het was een uitstekend zanger /componist / instrumentalist . Heeft zeker een paar juweeltjes gemaakt .

Ik zou denk ik gaan voor een compilatie , met eventueel wat aanvullend materiaal van Wax erop .
Dit was het samenwerkingsverband van Gold met 10CC's Graham Gouldman . Zij scoorden 2 hits met Right Between The Eyes en Building A Bridge To Your Heart .

Gezien zijn overlijden , zal er wel snel wat volgen . Zo gaat dat nu eenmaal .

avatar van Simon Smith
Hmm, wat erg. Hij heeft inderdaad mooie muziek gemaakt. Ook het thema voor de comedy "Mad About You" luister ik graag.

4,0
In 2008 bracht Andrew Gold nog het album Copy Cat uit met veel covers van The Beatles, The Beach Boys etc. Ook zijn eigen werk en dat met Wax werd daarop in een nieuw jasje gestopt.
De albumhoes is nagedaan van The Beatles A Hard Day's Night (US versie).
All This And Heaven Too was mijn eerste LP-kennismaking met Andrew Gold. Ik zag bij AVRO's Top Pop de clip van Never Let Her Slip Away. In dat programma was ook de clip van Tell Me Your Plans van The Shirts te zien. How Can This Be Love en Thank You For Being A Friend zijn ook nummers die tot Gold's besten behoren.
Later scoorde hij met Graham Gouldman nog 2 grote hits als Wax. Daarna hebben ze het nog een paar keer geprobeerd, maar die nummers flopten. Graham Gouldman greep later terug naar zijn beginjaren als tekstschrijver en maakte een vervolg op zijn eerste eigen album uit 1968 en Andrew Gold keek weer terug met Copy Cat.
Lonely Boy is een nummer dat nu nog blijft staan als een huis.

avatar van mart60
5,0
Grandmaster schreef:
Redlijk album met 3 echte uitschieters: uiteraard de hitsingle Never let her slip away, How can this be love en Thank you for being a friend (tune Golden Girls). Deze laatste 2 verschenen in Nederland op één single, weet alleen niet meer wat de a- en b-kant was. Never let her slip away is toch een radioklassieker, maar één waar niet veel mensen op zullen komen. Je ziet hem ook zelden op verzamelaars. Geweldige saxsolo van Ernie Watts overigens.


Vind dat je tekort doet aan veel andere nummers van dit prachtige album van Gold. Natuurlijk zijn de door jou genoemde hitjes het meest bekend, maar het schitterende verstilde 'Still you linger on' en het meeslepende 'Always for you' zijn echte pareltjes. Vooral de opbouw van deze plaat en de grote afwisseling tussen poppy, rockachtige en rustige zwijmelnummers, maken het voor mij één van de hoogtepunten in de muziekgeschiedenis.

avatar van Dibbel
3,5
Mooie plaat van de veel te vroeg overleden singer/songwriter Andrew Gold.

Never Let Her Slip Away en How Can This Be Love werden hitjes en Thank You For Being A Friend kent ook iedereen.
Verder is Still You Linger On een erg mooi (rustig) nummer en dat geldt ook voor Genevieve.
Always For You mag ik ook graag horen en zo ook You're Free.

Het tempo op deze plaat is redelijk rustig en het klinkt heerlijk relaxed jaren 70 met af en toe strijkers en er wordt vakkundig gemusiceerd door de ervaren sessiemuzikanten.
Hier en daar doet het me ook een beetje aan Gerry Rafferty denken.
Op vinyl.

avatar van blaauwtje
4,0
Ben nu bezig mijn pick up opnieuw in te stellen, deze plaat lag nog beneden, ik denk nav het overlijden in 2011, dan wil ik meestal mijn vrouw laten horen wie of wat hij, was.

Nu ik de plaat weer helemaal hoor weet ik weer waarom ik hem destijds heb gekocht.

Heerlijke muziek, met o.a Waddy Wachtel,Jd Souther ,Rick Marotta en toto drummer Jeff Porcaro

Fedde
Dit derde solo-album op het Asylum-label is wat mij betreft het hoogtepunt in de reeks. Onlangs heb ik me gewaagd aan het boxje op het Edsel-label, verschenen in 2013. De vier seventies-albums van Andrew Gold zijn hier bij elkaar gevoegd op 2CD's, met daarbij een bonus-CD met rariteiten, alternatieve versies en ander onuitgebracht werk. Alleen al vanwege die derde CD de aanschaf zeker waard.

Op All This And Heaven Too pakt Gold groot uit. Jennifer Warnes en J.D. Souther zingen hier de backing vocals. Jeff Porcaro, Rick Marotta en Russ Kunkel mogen hier de drumstokjes vasthouden. Gold kon bijna alles, maar liet het drummen toch liever aan anderen over.

Is dit een meesterwerk? Ja, dat is het. Prachtige melodieuze popmuziek. Nu moet ik uit gaan leggen wat het verschil is tussen pop en rock, maar dat gaat me slecht af. In ieder geval ligt de volle nadruk op melodielijn in eenheid met de tekst. Of er een gitaar of vol orkest meespeelt is dan minder belangrijk. Dus pop, niet echt rock. Bovendien, is het goed behapbaar en gaat het eigenlijk niet echt ergens over. Beetje liefde zus en zo, weggaan en terugkomen. Genevieve schreef Gold voor Linda Ronstadt op wie hij jarenlang verliefd was. Hij speelde in haar band, maar zij zag hem niet zitten. In een interview zei de bikkelharde Ronstadt eens over hem: "Hij lijkt een hele kerel, maar hij heeft de schouders van een twaalfjarige." Exit Andrew.

Echte juweeltjes van compositie: Looking for My Love, You're Free en vooral het betoverende Oh, Urania. Opvallend is nu de gelijkenis met 10CC. Geen wonder dat hij gevraagd werd zich bij die band te voegen, maar zijn platenmaatschappij stond dat niet toe. Doodzonde. Met Graham Gouldman zou hij wel verder met succes platen maken, als Wax.

Qua uitvoering en productie is vooral How Can This Be Love bijzonder sterk. De 2 hits op dit album zijn zeker ook goed in elkaar gezet, maar in mijn beleving net wat minder heftig.

Conclusie: erg goed album, mooi contrastrijk en doortimmerd. Zo worden ze vandaag de dag niet meer gemaakt!! Zijn we erop vooruitgegaan? Naar de 5 sterren en een plekje inruimen in mijn Top 10.

avatar van Wandelaar
5,0
geplaatst:
Fedde schreef:
Prachtige melodieuze popmuziek.

En dat is het ook. Nog steeds fijn om te beluisteren. Andrew Gold was een groot artiest. Net niet genoeg 'rock' om bij de critici voor vol aangezien te worden, maar een geweldig componist, zanger, multi-instrumentalist en producer. Dit album is beslist zijn beste werk. Inmiddels al weer 40 jaar oud.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:40 uur

geplaatst: vandaag om 13:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.