Manfred Mann's Earth Band - Manfred Mann's Earth Band (1972)

Debuut album van Manfred Mann's Earth Band. Hiervoor was Manfred Mann actief binnen een aantal bands zoals de jazz-rock groep Chapter III. Door een groot aantal van stijlen is dit een interessant album. Het kan echter niet tippen aan vervolg albums zoals Nightengale & Bombers en mijn persoonlijke favoriet Watch.

en Chance natuurlijk. Hoe heet trouwens je kat?

Dit begin van de band heeft behalve de lineup natuurlijk weinig te maken met de bekendere periode vanaf Solar Fire t/m Criminal Tango. De meerderheid van de nummers bestaat uit covers van gezellige nummers en twee serieus mooie nummers (Captain Bobby Stout, Jump Sturdy), maar de zelfgeschreven nummers kunnen variëren van zeikerig (Part Time Man) tot saai (Tribute) tot vermakelijk (Prayer). Niet echt een must voor de MMEB fan, maar best een aardige plaat.

Zal ik die ook maar weer eens uit de kast trekken....................

"Tribute" saai? Ik vind het zelf één van de mooiste nummers van de plaat. De meningen over dit debuut zijn dus nogal verschillend. Ik vind het zelf wel een mooie introductie voor de voor mij onbekende Manfredd Mann en zijn "Earth Band".

Een goed album met nogal wat variatie.
Weinig halfslachtige, zweverige momenten waaraan MMEB zich nog al es durft te bezondigen.
In plaats daarvan stevige songs: Captain Bobby Stout, Prayer, Jump Sturdy (met Gospel- en Funkinvloeden) en anderzijds een mooi gezongen ballad (I'm up and I'm leaving).

De laatste 2 nummers gooien eigenlijk roet in het eten, wat tot dusver was dit echt een 4.0 album. Geweldig gitaarwerk van Mick Rogers en een zeer goede ritmesectie (Colin Pattenden en Chris Slade) doen de nummers leven. Een openbaring voor mij, die dacht dat Manfred Mann nogal slappe hap was. Een beetje zoals de laatste 2 nummers dus.

Slappe hap??
Waarom dacht je dat eigenlijk, eens moet je een keer door iets van zijn werk zo zijn gaan denken.

Mann heeft geruime tijd na kunnen denken over een nieuw album. Manfred Mann's Chapter Three was ten einde gekomen in 1970 en Mann had twee jaar nodig om te komen tot de vorming van een nieuwe band (Earth Band) en een nieuwe LP.

Dat er nog heel wat moest worden "geschaafd" lijkt mij op dit debuut wel duidelijk. Het neigt teveel naar pop van de jaren '60, zijn moog lijkt nog nergens op. Waar MMEB wat later de symfonische kant op zou gaan, is nu nog geen sprake van. Een kort (instrumentaal) nummer als Sloth of Tribute kondigen een belofte aan voor de toekomst. En dan inderdaad, die laatste twee tracks.

Met een paar uitzonderingen is er sprake van een zeer matig album, stuurloos en veel te weinig aansprekende nummers.
Dit is ook een album dat ik zeer weinig uit het hoesje haal, voor jou nog maar eens gedaan. Maar het is gelijk duidelijk waar het aan schort, als je het vervolg van de carriere van MMEB zo'n beetje in het hoofd hebt zitten. Het zou alleen nog maar (behoorlijk) beter worden.

Een rare mix van pop, funkrock en prog, en waar dat bij sommige platen of bands nog wel kan worden gezien als een bewijs van veelzijdigheid levert het hier alleen maar een onsamenhangende lappendeken op. Absoluut niet slecht dankzij de professionele aanpak en het stevige spel (waardoor zelfs een vervelende cover van Dylans suffe Please Mrs Henry nog nèt beluisterbaar blijft), en met een paar sublieme hoogtepunten (Sloth, Tribute, Jump sturdy met die bizarre slotsolo, het voortdenderende Prayer), maar als geheel te heterogeen om echt te boeien. (Hoewel, té heterogeen voor mij – voor de band zelf was dit wellicht een mooie verzameling experimentele probeersels om te kijken welke richting ze uit wilden, en zoals bekend wierp dat later wel z'n vruchten af.)

Gewoon geen onaardig album dit debuut van MMEB. Zeker geen topper, maar Captain Bobby Stout is best wel prettig, net als Tribute. De rest is zeker niet slecht. Hooguit dat ik Prayer en Part Time Man uit mijn playlist skip.Dat het een mix van stijlen is valt me alleen op als ik er op let. Het stoort me niet in elk geval.
Op 85 in de 100 Greatest Albums of 1972 en #368 in de huidige 1972 chart van Best Ever Albums.
3,5*