Manfred Mann's Earth Band - Solar Fire (1973)

Mooi album met toch 1 van hun mooiste nummers , het openingsnummer.
Wat een geweldige uitvoering is dat.

Geheel mee eens, werkelijk imposant. Ook de titeltrack gevolgd door Saturn/Mercury mag er zijn. De psychedelische, jazzy inbreng op de vroege synthesizer geven wel een wat gedateerde indruk maar het blijft ambivalente, complexe en gelaagde muziek.

15 stemmen, pfft, ik geloof dat geen kat dit nog kent... jammer, want dit was best goed!

Denk het ook niet.
Toegevoegd in 2005 en eerste bericht van mij in 2008.

Wordt dan ook hoog tijd voor een herwaardering van deze supergroep. Ik heb onlangs alle in mijn bezit zijnde MMEB schijfjes hier een stem gegeven. Soms niet de makkelijkste muziek maar beslist alle aandacht waard.

zeer goeie groep die meer verdiende , en ja, father of day is briljant , de rest wat minder maar ze verbeterden per lp , tot ' watch ' , dan werd het een stuk minder .

Ik kan mij helemaal aansluiten bij alle lovende kritieken. Dit is de beste cd van MMEB ooit en dan nog zelfs zonder Chris Thompson. Ondergewaardeerd, bij velen onbekend gebleven. Langdurige melodieuse symfo-rock, een beetje jazzy (kwam later bij MMEB te vervallen) en het overal herkenbare 'orgeltje' van Manfred Mann. De songs van dit album zijn allemaal goed, maar dat is bij MMEB sterk wisselend. Opvolger The good earth krijgt zeker geen 5 sterren, maar het jaar daarna verschenen Nightingales and bombers is weer om van te watertanden. Maar geen gemakkelijke kost om mee te beginnen, ik ken ook mensen die erg zenuwachtig worden van dit soort muziek.

Inmiddels 22, het stijgt gestaag met 1 stem per maand, Father.....

Is er iemand die deze cd recent gekocht heeft dan wel beluisterd heeft? Het kan toch niet waar zijn, dat deze unieke en briljante cd volledig is vergeten?

Het lijkt me heerlijk van gedachten te wisselen over deze cd, dat de belangstelling voor dit soort muziek weer gaat herleven. Ik draai het zelf nog regelmatig en met veel plezier en aan het einde denk ik meestal: weer de enige in de lage landen die voor dit inmiddels onbekende maar magistrale werkje heeft gekozen............

Ik vrees dat ik je gelijk moet geven. De MMEB albums "Nightingales & Bombers", "The Roaring Silence" en "Watch" heb ik regelmatig gedraaid. Om één of andere reden is "Solar Fire (1973)" aan mijn aandacht ontsnapt . Ik zal zien dat ik "Solar Fire (1973)" snel te pakken krijg en beluisteren. Het zou dus zo maar kunnen zijn Musician dat je binnenkort geen éénling meer bent die "Solar Fire (1973)", het volgens jou magistrale werkje, zo nu en dan beluisterd .

Gezien je grote liefde voor Nightingales and bombers, geef ik voor Solar fire blind de 'niet-goed-geld-terug-van-Musician' garantie.

Mooi Album.punt(4)

Musician, je kunt je troosten in de wetenschap dat je niet meer de enige bent in de lage landen die naar "Solar Fire (1973)" luistert. En inderdaad... "Solar Fire (1973)" is een magistraal werkje.
Driewerf hulde voor Manfred Mann's Earth Band. "Solar Fire (1973)" gelijk maar even op m'n rotatielijst geplaatst. Ik ga "Solar Fire (1973)" de komende weken heel veel draaien. 5*****.

Mijn oom Gerrit had vroeger een hond en dat lieve, trouwe beest, vuilnisbakken ras, heette Pluto. Als ik met mijn ouders bij opa en oma Brouwer in Kinderdijk op bezoek was en oom Gerrit was daar ook dan liet ik Pluto altijd uit. Ik liep met Pluto dan de Molenkade rond. U begrijpt dat het mij goed doet dat Manfred Mann's Earth Band in "Pluto the Dog" een eerbetoon brengt aan Pluto, de hond van oom Gerrit.

Prima, dat je 36 jaar na het verschijnen van de cd daar alsnog van kunt genieten!

Grappig is dat, ik heb zelf ook nog groepen/ cd's van jáááááren geleden, waar ik ooit nog eens aan moet beginnen. Je kunt denken, wat mis ik allemaal. Aan de andere kant is een onbekende cd van een gewaardeerd artiest een prachtig kleinood.........

Voor mij wordt binnenkort Recall the beginning van The Steve Miller band (1972) zelfs de eerste keer dat ik óóit naar die cd ga luisteren (als de postbode tenminst opschiet). Zeldzame momenten.

Maar om topic te blijven: Solar fire blijft een juweeltje in je platenkast, ééntje die je nooit meer weg zal doen. Hopelijk slagen we er ooit nog in een (kleine) revival voor deze cd te bewerkstelligen.

Sterk album!

Het openingsnummer is magistraal en met name de gitaarsolo.

Jeugdsentiment en gewoon een fijn album! Pluto The Dog is een nummer dat vráágt om gevonden te worden door iemand die er een 'rare groove' van maakt. Verder is kant twee ijzersterk met zowel spacy stukken als lekker rockend drum- en gitaarwerk!

De topperiode begint voor deze band met dit mooie album en eindigt voor mij toch een beetje nà Angel Station.
Dat zijn toch een zestal stevige en mooie gevarieerde platen hoor.

Deze week de geremasterde versie in de bus gekregen, wat een formidabele mooie klank, en ik vind deze symfonische rock echt.... onverwoestbaar!

Volledig gelijk!

Ga hem vandaag ook weer eens draaien maar het is echt zo'n plaat die al regelmatig in je speler zit, omdat het te goed is om te laten liggen!

Ik weet niet hoe je verder nog in de Manfred Mann platen zit, maar alles in de jaren 70 van het duo Mann/Rogers en daarna Mann/Thompson (tot in de jaren 80) is natuurlijk prachtig!

Verdorie, Hans, we zijn het gewoon ongehoord geweldig EENS met elkaar. Ik zet alvast mijn schommelstoel klaar....

Na de drie vorige platen van MMEB is dit toch wel even stukken beter he. Niet langer raken we door irritante covers van de kaart. De enige cover op deze plaat is namelijk Father of Day, Father of Night, en dat is nou nog eens een cover waar je U tegen zegt. Geweldig hoe Manfred Mann een nummertje van net twee minuten heeft omgetoverd tot een progressief meesterwerk van bijna 10 minuten! Het eigen werk is er ook op vooruit gegaan. Deze plaat is gewoon als een taart waar je van kan smullen zonder dat je eerst de krentjes eruit moet pulken.

MMEB die middels een Dylan-cover een beetje verschuift richting de Spacerock...

De hoes is space, de nummers hebben de tekstuele lading maar ook de orgeltjes, moogjes en mellotron ademenen pyschedelica uit...

Mick Rogers is niet wereld's beste zanger, maar hij zingt met overtuiging en staat zn mannetje op de gitaar.

Wat ik overigens nooit heb kunnen snappen (dacht ook eerst dat het een typefout op de elpee was), is dat Earth the Cycle, part 2 en 1, niet in goede volgorde op de plaat staan...

Typisch Manfred Mann!

Overigens, ik zou de bonustracks hier ook zeker niet onvermeld willen laten. Twee singles, in originele lengte. Joybringer is helemaal nooit op een album uitgebracht (maar wel onmiskenbaar Manfred Mann) en de single versie van Father of day, father of night is eveneens een zeer zeldzame verschijning.

Ik heb wel eens begrepen dat de échte single mix van Father of day, father of night is kwijtgeraakt of zelfs vernietigd en dat dit een soort vervanging is. Maar desalniettemin, deze versie misstaat niet bij het draaien van de hits uit maart 1974!

Joybringer staat op Masque. maar daar duurt ie een minuutje korter. Ik meen me te herinneren dat er ook een versie is die door Chris Thompson is gezongen.

De single Father of Day was destijds belangrijk ingekort en mist de lange gitaarsolo.

Dat is een nieuwe versie van 15 jaar later, Joybringer op Masque! Maar een versie met Chris Thompson......misschien een keer live gedaan?

En het begin was ook stevig ingekort. Maar dat kan natuurlijk niet anders bij Father of day, father of night als dat 10 minuten duurt en een gemiddeld singletje 3,5......

Klopt, feitelijk was alleen het liedje zelf overgebleven, alle instrumentale passages waren eruitgehaald. De eindsolo hoor je nog wel al sterft ie snel weg. Wat Joybringer betreft: volgens mij heb ik die Thompson uitvoering ergens eens op een best of compilatie gehad, alleen heb ik die niet meer. Ik ga es ff googelen.

Volgens mij heb ik de 7" single van Father of Day.... Maar de b-kant is Solar Fire pt 2.

De single versie van Father of Day duurt 3.04... Dus de versie die als bonustrack is toegevoegd.... Joybringer heb ik niet

Deze heb ik een aantal jaren geleden aangeschaft en sindsdien heb ik hem misschien één of twee keer gedraaid. Wat een vergissing zeg; zojuist weer gedraaid en het blijkt toch een verdomd goede aankoop te zijn geweest, al is het maar vanwege het formidabele openingsnummer. Echter ook de rest van de songs mogen er zijn. Deze gaat de komende tijd zeker vaker de weg naar mijn cd-speler vinden.

4*

Groeiplaatje: ken m al 20 jaar, redelijk vaak gedraaid, laatste keer zeker 5 jaar terug, en nu net weer gedraaid: mooier dan ooit! Lekker die wilde gitaar/ keyboard partijen ingebed in mooie harmonieen