Metallica - Garage Inc. (1998)

Covers..... altijd voer voor discussie dus ook als het Metallica betreft.
En zoals zo vaak bij cover-albums kan er gezegd worden dat er prima covers op staan en nummers waarbij het origineel niet weggespeeld kan worden. Zo is Loverman mij heilig en daar moeten ze met hun poten van af blijven: bah wat een vervelend stuk hebben ze daar van gemaakt. Maar ja kom niet aan Nick Cave he. Ook Stone Cold Crazy ken ik te goed en dan blijf ik toch telkens Queen er doorheen horen. Ik moet wel zeggen dat ik deze cover dan weer wel gelukt vind.
Ik ken niet alle originelen en dat is bij cover-albums altijd wel prettig omdat het dan veel neutraler overkomt en in dat geval moet ik concluderen dat ik dit eigenlijk best wel als een lekker album ervaar. Cd 1 of cd 2; het is mij om het even, ik kan er beide goed mee uit de voeten. Alsof de heren op dit album even 'niet zo nodig hoeven' en daardoor straalt het zelfs speelplezier uit. Mooi toch? Zelfs als het dan om een cover-album gaat (en wat is Turn the Page toch ongelooflijk lekker en Am I Evil? genieten).

"Garage Inc." is een plaat vol covers gestoken in het bekende Metallica jasje. En het is helemaal geen gekke plaat. Niet alle versies zijn geslaagd, maar andere zijn bijzonder smaakvol, bijvoorbeeld Lynyrd Skynyrd's "Tuesday's Gone". Verder klinkt het allemaal vertrouwd. Heeft deze plaat echt toegevoegde waarde? Nee, maar het is wel leuk en het spelplezier is duidelijk hoorbaar.

Gewoon een prima cover album dit met als hoogtepunt toch de prachtige uitvoering van Turn the page,al blijft het origineel van Bob Seger natuurlijk ook zijn waarde behouden.Net overigens als de misschien niet zo bekende versie van the Golden earring.
Verder niet al te verrassingen of het zou Loverman van Nick Cave & the bad seeds moeten zijn maar dat vind ik op Garage Inc. nnu niet tot de beste nummers behoren (doe mij dan maar het origineel).
Wel opvallend dat dit feitelijke tussendoortje een betere productie heeft dan veel van reguliere studio albums.Ook met de zang van James Hetfield is hier weinig mis.
Persoonlijk vind ik het wel leuk dat ze (de heren zijn blijkbaar fan,en terecht) twee nummers doen van één van mijn ''alltime favourite bands" the Misfits.

Een cover album, dat kan er ook nog wel bij hoor. Na 2 platen waarop ze zelf niets zinnigs meer wisten af te leveren krijgen we dit. Gelukkig zijn de nummers van betere kwaliteit dan hun eigen recente werk. Maar wie bedacht dat dit ruim 2 uur moest duren verdient de prijs voor absolute domheid. Wat een achtelijk lange zit is dit.

Maar goed, de muziek klinkt hier tenminste weer wat beter. Het geheel is wat energieker en ook afwisselender. Dat komt de lange speelduur iets ten goede, want het is wat langer vol te houden. Helaas zijn veel nummers zelf nog wel net te lang (vooral cd1 heeft dit probleem), maar dat is onderhand een handelsmerk van ze geworden. Belangrijkste voor mij is dat hier meer plezier in doorklinkt dan in de 2 Load platen. En dat maakt dat dit fijner weg te luisteren is.

Wil niet zeggen dat ik hier nou echt heel blij van wordt. Lang niet elk nummer is even interessant om te horen. En ze klinken ook niet altijd even goed in vorm. Gelukkig is de 2e cd een stuk beter, wat ze een half puntje oplevert. Daar klinken ze weer meer zoals ik ze graag hoor. Ook daar is niet alles geweldig, maar een stuk meer genietbaar.

Toch blijf ik ook dan nog liever enkele van hun oudere platen erbij pakken. Dit cover album voegt wat mij betreft dan ook niets toe aan hun oeuvre. Niet dat dat nou heel sterk is geworden met de recente platen, maar toch.


Tussenstand:
1. Ride the Lightning
2. Master of Puppets
3. The Black Album
4. ...And Justice for All
5. Kill 'em All
6. Garage Inc.
7. Load
8. Reload