Moss - Ornaments (2012)

Hier heb ik onmens veel zin in. Zal de band haar fantastische album Never Be Scared/Don't Be A Hero kunnen overtreffen? Dat is natuurlijk de grote vraag. Feit is wel dat er tijdens de opnames veel synthesizers zijn gebruikt, ik ben benieuwd

Ben hier ook erg benieuwd naar, hun tweede album staat nog steeds met enige regelmaat op. Vooral "I Apologise" blijft zo verschrikkelijk mooi.

Never be scared/Don't be a hero was hun 2e album.

What you want, de eerste single van het nieuwe album klinkt in ieder geval weer vetrouwd.

haha thanks voor het scherpe oog;)

Ook erg benieuwd! Never Be Scared/Don't Be a Hero blijft een fantastische plaat, de eerste single van dit nieuwe album is alvast goed.

Vandaag in de brievenbus ontvangen. Ik ga hem eens over m'n boxen gooien!

Hier ook ontvangen.

En ook ontvangen in huize pjh1967. Eerste luisterbeurt bevalt goed, vooral afsluiter Ornament valt mij in positieve zin op.

Gewoon een gemiddeld plaatje, dacht ik, maar de afsluiter Ornament (ruim 9 minuten!!) is wel prachtig.

Tot vrij recentelijk had ik nog nooit van Moss gehoord. Opmerkelijk? Misschien wel. Laat nu net dit album mijn kennismaking zijn.
Ach, het is inderdaad een leuk gemiddeld plaatje zoals deric raven zegt.
Ik vind de composities prima, instrumentaal zit het goed in elkaar maar ik krijg een beetje jeuk van de soort zang. Het is ook allemaal best wel keurig, daar is op zich niks mis mee maar dan blijft mijn beoordeling ook aan de veilige kant.
Misschien moet ik hun vorige nog eens opzoeken om een echt goede mening te kunnen vormen over deze band.

Altijd spannend. Het opvolgende album van een album die je helemaal te gek vond. Ornaments is zo'n opvolger. Het album van de Amsterdamse band Moss is de eerste plaat na het fantastische Never Be Scared/Don't Be A Hero (2009). Geen 11 nieuwe 'I Apologize', Moss houd het spannend. "Natuurlijk" zou je bijna zeggen; anders was Moss, Moss niet geweest.

De nummers op Ornaments zijn weer kwalitatief dik in orde en bevatten wederom gouden melodieën. Laat ik het meteen de titel: "knappe plaat" meegeven. Moss slaat namelijk nieuwe wegen in op Ornaments. De muziek is ritmischer en minder melodieus. De gitaar heeft plaats gemaakt voor het (experimentele) keyboard en de prachtige meerstemmige zang is minder nadrukkelijk aanwezig. Er schieten dan uiteraard ook namen te binnen: Vampire Weekend, Radiohead (anno nu), the Walkman & Bear In Heaven. Maar van een kopie is zeker geen sprake: hoe anders de sound dan mag klinken, Moss klinkt op Ornaments vooral als (typisch) Moss zelf.
De stuwende synthesizers in The Hunter komt lekker binnen, Give love to the ones you love kent mooie gitaar, en de percussie in Spelbound is onweerstaanbaar. We horen veel nieuwe Moss elemten. Gaaf natuurlijk al die nieuwe invloeden, maar de muziek blijft wel keurig binnen de lijntjes, Ornaments is daarom ook een tamelijk braaf plaatje. De muziek mist net een bepaalde spanningsboog, hoewel ik wel een vette uitzondering moet maken voor het imposante, negen minuten durende slotstuk Ornament. Dit is een prachtig nummer, en ook het absolute hoogtepunt van Ornaments. Een nummer waarin de elektronica om je oren vliegt. Een nummer waar Karin en Olof van the Knife ongetwijfeld jaloers op zijn.

Een belangerijk element ontbreekt op Ornaments: ik mis namelijk de prachtige meerstemmige zang. Anno 2012 is deze minder nadrukkelijk aanwezig. Niks tegen Marien Dorleijn's stem. Maar de meerstemmig Moss zang zorgde op Never Be Scared voor meer power. De kippenvel wekkende samenzang zorgde voor een soort van "magie". Ik kan me voorstellen dat de nummers op Ornaments nog beter klinken met de 'Moss-zang'. Wie weet hadden ze net nog iets beter kunnen worden. Maarja, wat zal het. De nummers zijn ook gewoon goed.

Op Ornaments verbreed Moss zijn horizon. Er worden nieuwe paden bewandeld, en we horen een nieuw geluid. Veel goede liedjes en een prima derde plaat. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het "groei-gehalte". Het (voor mij) klassieke Never Be Scared blijkt geen toevalstreffer te zijn.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Vooralsnog doet dit nieuwe album mij minder dan het vorige album, afsluiter Ornament is het onbetwiste hoogtepunt.

Een voortkabbelend niets aan de hand plaatje.
Stemgeluid wekt nogal eens irritaties op.
Al met al een stúk minder dan de voorganger, van mij had het allemaal wel wat experimenteler / epischer gemogen en in ieder geval een stuk minder veilig.
Vlak voordat je écht in slaapt valt wordt je toch nog zachtjes in je zij geprikt door Ornament.

Een tegenvaller in vergelijking tot haar voorganger maar deze was dan ook moeilijk te overtreffen. De band speelt op dit album, uitgezonderd het laatste nummer, op safe en het zou mij niks verbazen als zij hier een groter publiek mee zullen veroveren. De sing What You Want vind ik een slap aftreksel van I Apologize (Dear Simon) maar minder populair lijkt het er niet door te worden. Ook niet echt slecht, maar hoogtepunten zijn lastig te noemen. Ook ik kom uit op het laatste nummer waarin de band laat zien wat zij creatief gezien in haar mars heeft. Voorlopig 3*.

Ik was stiekem ook benieuwder naar het nieuwe plaatje van de andere band van Moss-bassist Jasper Verhulst, Lola Kite. Ga dat luisteren! Want dat zou best eens de verrassing van het jaar kunnen worden.

Ja, halverwege nu en een stuk minder dan hun vorige helaas.

I Apologize. Dat is een prachtig nummer van een fantastische Nederlandse band. Ik heb het over Moss. Het is een band die live maar weinig indruk maakt, maar op de CD maken ze dat allemaal ruimschoots goed. Never Be Scared/Don't Be a Hero is een fantastisch album uit de stal van het oerhollandse Excelsior label. Het belooft wat en schept een hoop verwachtingen voor het nieuwe album Ornaments dat deze maand uit moet komen.

Nu profiteer ik nog eventjes van de internetvrijheid zolang het nog kan, waardoor ik het album al lekker kan luisteren, maar dat terzijde. Het album Ornaments begint niet al te best. Het klinkt een beetje zoals ze live spelen. Niet al te best en zelfs wat saai als ik eerlijk ben. I Am Human, Spellbound en Tiny Love zijn degelijk maar niet heel verrassend. Het sprankelende dat ik op Never Be Scared hoorde is weg. Het zijn simpele popliedjes geworden zonder echte verrassingen. Helaas.

Het niveau loopt gelukkig naarmate het einde van de CD nadert wel wat op. The Hunter en What You Want zijn meer dan degelijke nummers. Iets verrassender, maar het niveau van de voorganger wordt nergens gehaald. Het is tot nu toe allemaal zo jammer, zo 'net niet', zo saai... Hoe langer ik luister hoe meer ik ga balen, teleurstelling maakt zich meester van me.

Maar dan. Dan komt Ornament. Een 9 minuten durend kunststukje. Dit had ik absoluut niet zien aankomen na al deze teleurstellingen. Ornament maakt een hele hoop goed waardoor de CD wat mij betreft toch nog een mooie voldoende scoort. Het had allemaal vele malen beter gekund, maar het is niet slecht. Voortaan alleen nog maar nummers als Ornament maken alsjeblieft!

klik

Live geen indruk maken? Silent Hill live was prachtig. Die track van het vorige album wisten ze ook richting de 10 min. te trekken. Zeer boeiend.

Tegenvaller. Dit gaat geruisloos aan mij voorbij, behalve het (bijna) titelnummer. Eerste tegenvaller van 2011.

Een uitgeklede versie van Spellbound live tijdens het Onder Invloed concert in Utrecht

Dat treft, het is 2012.

Toch blijft het een tegenvaller.

Ik kan dit album niet objectief genoeg luisteren. Een eerste voorzichtige vier sterren. Waarom? Ik weet het niet. Zoals een vriend van mij treffend omschreef: 'Ik ben gewoon erg toe aan deze sound.'

Hoe komen jullie allemaal al aan dit album? Ik zag dat hij nu op de Luisterpaal staat, maar de cd heb ik nog niet geleverd gekregen.

Excelsior-supporters hebben hem al twee weken geleden ontvangen.

Ah jammer, ik ben meer een Sparta fan

De eerste voorlopige conclusie kan ook weer de prullenbak in, cd is toch een stuk beter dan ik op het eerste gehoor dacht. Wat wel blijft staan is dat deze niet kan tippen aan de vorige.

Komt nog niet in de buurt van Never Be Scared, maar wordt wel beter met iedere luisterbeurt.

Hmm, ik ga maar niet meer af op de algemene opinie op MusicMeter, want de eerste impressie is erg positief.

Laat het groeien nu maar beginnen, ik zet in op 4.

@aERo: heb deze door tijdgebrek helaas nog niet gehoord, maar plaat nummer 2 is echt de moeite waard om eens te beluisteren! Vond het over de hele linie (niet alleen in NL) een van de beste platen van 2009.