Dry the River - Shallow Bed (2012)

Hier ben ik echt heel erg benieuwd naar!

Het nummer No Rest heeft mijn aandacht getrokken, wat een prachtig nummer.

Wel een album om naar uit te kijken ja. De EP's en singles bevielen me al goed.

Een hoop nummers komen terug op dit album zie ik. 8 van de 11 nummers ken ik al dus ik kan nu al wel concluderen dat dit een prima album is.

Is de bonustrack Family niet toevallig family Tree van de EP Bible Belt?

Ah, een album! Mocht eens tijd worden ook

Gezien in het voorprogramma van The Antlers laatst, en wat een band!! Deze jongens weten uitstekend wat ze aan het doen zijn en hebben uitstekend materiaal om uit te brengen. Release om naar uit te kijken!

Hier kijk ik de komende tijd het meest naar uit (samen met de nieuwe van Rufus Wainwright en Lost in the Trees). Vind alle tot nu toe uitgebrachte liedjes al erg goed en live waren ze één van de beste acts die ik afgelopen jaar zag.

Hoor net nr 10 op pinguin radio. Had er nog nooit van gehoord maar dat klonk super.

Ik word echt steeds meer benieuwd naar dit album. De laatste paar dagen heb ik vooral veel naar Weights & Measure geluisterd, wat ik echt een prachtig nummer vind. Maar Shield Your Eyes en vooral Family zijn echt geweldige nummers. Dit zou zomaar eens een verrassing kunnen worden.

Is het dan nog wel een verrassing als je dat nu al zegt?

Een verrassing voor mij persoonlijk niet, maar zoals je waarschijnlijk ook wel hebt begrepen bedoelde ik dat niet zo natuurlijk .

The Chambers & the Valves is de nieuwe single, ook weer een practig liedje

Op iTunes is nu van elk liedje 1:30 minuut te horen. Klinkt erg goed! Ze hebben duidelijk alles opnieuw opgenomen.. Nog maar 2 weekjes wachten

Nu op de luisterpaal http://t.co/bg9EK9KK

Eerste luisterbeurt klinkt zeer veelbelovend. Elk nummer boeit.

Ik sluit mij aan bij de rij geinteresseerde!

Ik vind dit echt een heel goed album. Lion's Den is ook echt prachtig.

Charismatische band met toegankelijke en bombastische folkrock. Als je je ogen dichtdoet en je fantasie loslaat hoor je hele stadion's meebrullen (Weights & Measures..)

Succes gegarandeerd!

Ergens begin zomer 2011 (welke zomer?!) leerde ik Dry the River kennen met het nummer No Rest.
Het boeide me enorm en de band liet me niet meer los. Nader onderzoek leerde dat het noeste arbeiders waren die veel optraden en hun roots in een veel harder genre hadden. Mannen met tattoos en baarden weet u wel. Maar een album was nog niet uit. Ik moest het doen met wat singles en EP's en allemaal bevielen ze. Een band om te blijven volgen. Een band die ook wel eens groot zou kunnen gaan worden in 2012.

Toch liet ik vorig jaar een optreden in Bitterzoet Amsterdam schieten (spijt), ben ik deze week ook niet naar Utrecht gegaan (spijt) en ben ik geen Lowlandsbezoeker dus heb ze daar ook niet kunnen zien (is niet anders).
Totdat ik zag dat ze in Londen gaan optreden waar ik begin mei ben. Het was kiezen tussen een optreden van Rufus Wainwright of Dry the River aldaar. Het werd Rufus dus ook nu nog steeds geen live-optreden. Gezien hun vele optredens verwacht ik dat dat nog wel goed gaat komen en tot die tijd moet ik het doen met de cd die eindelijk verschijnt.

Het is zoals al te horen op de EP's en singles folkrock met een bite. Ietwat pompeus bij tijd en wijle en zang waar je tegen moet kunnen. Ik denk dat juist die aspecten ervoor zorgen dat ik er enthousiast over ben. Ik hou wel van wat dramatiek en die hoor ik zeker terug in de composities en zang. Het onderscheidt de band net wat van andere folkrock-acts. Het grote gebaar ligt telkens aardig op de loer maar zorgt wel voor een meeslepend gevoel dat de band je geeft.
En ook daar moet je tegen kunnen. Het zal ongetwijfeld allergische reacties oproepen bij liefhebbers van kleinere muziek. Dry the River zou zomaar de stadions kunnen gaan veroveren zeg maar. Coldplay deed er voor velen niet goed aan en het zou mij niet verbazen dat mocht deze band ook groot worden je hetzelfde effect gaat krijgen.

Veel nummers op Shallow Bed kende ik uiteraard al waardoor het niet heel erg verrassend meer was. Heerlijk meezingbare liedjes en een sfeer waar ik gek op ben: op de juiste momenten viool en akoestische gitaar afgewisseld met soms een wat harder rockend geluid.
Zanger Peter Liddle maakt het af met zijn wat hoge stemgeluid.

Of Dry the River echt groot gaat worden moeten we natuurlijk maar afwachten. Ik geef ze wel een kans. Of ik deze cd zo geweldig blijf vinden is ook nog even een kwestie van tijd. Juist dit soort albums slaan in het begin erg goed aan om vervolgens na een lange tijd langzaam te verdwijnen in anonimiteit (ik noem uit het verleden een Mumford & Sons: grijsgedraaid en komt nu de kast niet meer uit terwijl ik het nog steeds prima muziek vind).

Voor nu: dik genieten van een geweldig album.

Ook live zijn ze top

Lion's Den

Bible Belt

Weight And Measure

No Rest

Dit valt me toch heel erg tegen op paar nummers na. De intimiteit van de EP´s is voor het grootste gedeelte weg en dat vind ik echt heel erg jammer. Het is helemaal volgebouwd met instrumentatie en wat mij betreft overdreven bombast. Er zijn mooie folkmomentjes maar niet voor lang. Een band als Fleet Foxes houdt ook van een pot bombast maar dat is toch lang niet zo overdreven als dit. Het leek een veelbelovend album te gaan worden. De folkmomentjes zijn te kort en de uitbarstingen zijn niet hard genoeg om echt te overtuigen. De afsluiter is met 12 minuten veel en veel te lang. 2 sterren voor Dry The River.

De beste nummers van het album zijn met afstand No Rest en Weights & Measures. Deze nummers hebben prachtige rustige stukken en geweldige climaxen die enorm openbarsten.

'Weights & Mesures' is inderdaad een mooi nummer. Ik ben toch wel benieuwd, dit zou me normaal gezien moeten liggen!

Ik had hier meer van verwacht. Het klinkt gladder dan wat ik voorheen van hen heb gehoord. Het kan ook zijn dat ik 11 nummers met die prachtige zang too much ben gaan vinden.

Ik probeer het nog een paar keer met hoop op een betere beoordeling.

Nu met magistrale intro..

YouTube - Dry The River - Bible Belt Tivoli 28-02-2012

Voor mij een van de hoogtepunten van de avond.

Als je de kans krijgt, ga ze live zien.

Ik vind het eigenlijk een beetje jammer dat er nu al wordt gesproken over het feit dat er nummers misschien geschikt zijn om gespeeld te worden in grote stadions. Voor mij hoeft Dry The River niet groot te worden. Laat ze maar gewoon in een bootje door de grachten van Amsterdam varen en voor mij is dit een prima album.

Er zegt toch niemand dat het gewenst zou zijn: wij zijn allemaal van die 'liefhebbers' die bandjes graag 'voor zichzelf' willen houden. Zodra ze groot worden laten we ze immers vallen als een baksteen.
Ik denk vooral dat er gezegd wordt dat het er qua sound wel in zit: je ziet het voor je zeg maar. Of dat dan ook gaat gebeuren, laat staan of je het leuk vindt is ten tweede.

Je proeft gewoon dat ze niet vies zijn van het grote gebaar anders hadden ze hun nummers op dit album wel wat kleiner kunnen houden (en dat is met dit soort composities wel mogelijk denk ik).
Hoe eenieder daar tegenover staat is uiteraard wat anders. Ik kan eigenlijk leven met beide aspecten.
Muziek is muziek voor mij en dat waardeer ik of niet. Groots gebaar ja of nee, delen met miljoenen of tientallen; er zitten altijd leuke en minder leuke kanten aan.

Voor mij is muziek ook muziek. Als ze groot zijn dan verdienen ze blijkbaar de aandacht. Daar heb ik geen moeite mee. Ik zie het alleen totaal niet voor me. De nummers op dit album vind ik niet geschikt voor grotere stadions. Maar dat vind ik bij The National ook.

Beetje Saybia, beetje Bon Iver, beetje Fleet Foxes en dan krijg je dit....

Vermaak me uitstekend met dit debuut. Ken de ep hiervoor ook niet, dus geen vergelijkingsmateriaal.

Heerlijk debuut! Ik heb de EP al grijs gedraaid misschien dat ik daarom ook een beetje teleurgesteld ben om de nieuwe versie van 'History Book'. De EP versie heeft net dat beetje meer, zonde.
Ik heb ze live op Haldern Festival gezien augustus 2011. Live maken ze het ook waar.
Sterke band!

En inderdaad: door hun vele optredens ga ik ze binnenkort dan ook eindelijk live zien in Rotterdam. Lekker dichtbij en in het verleden blijkbaar telkens toch de juiste keuzes gemaakt. Geduld loont.