menu

Woods of Ypres - Woods V: Grey Skies & Electric Light (2012)

mijn stem
3,95 (38)
38 stemmen

Canada
Metal
Label: Earache

  1. Lightning & Snow (4:41)
  2. Death Is Not an Exit (5:10)
  3. Keeper of the Ledger (6:03)
  4. Travelling Alone (5:04)
  5. Adora Vivos (5:42)
  6. Silver (4:50)
  7. Career Suicide (Is Not Real Suicide) (3:43)
  8. Modern Life Architecture (7:21)
  9. Kiss My Ashes (Goodbye) (10:57)
  10. Finality (3:57)
  11. Alternate Ending (4:29)
totale tijdsduur: 1:01:57
zoeken in:
avatar van wizard
3,5
Van Woods of Ypres had ik nog nooit wat gehoord voordat David Gold overleed, en ik denk ook dat ik het bij dit Woods V houd.
Zoals hierboven al ergens vermeld, heb ik dit album leren kennen aan de hand van de door de platenmaatschappij vrijgegeven nummers na Gold’s dood. Die nummers stonden in een andere volgorde. Een volgorde die voor mij stukken beter werkt dan die waarop ze uiteindelijk op het album zijn beland. Deels gewenning, deels omdat in de ‘oorspronkelijke’ volgorde de beste 2 nummers vooraan stonden en ik Career Suicide qua tempo een stukken betere opener vind dan Lightning&Snow.

Mijn tracklisting is dus als volgt
1. Career Suicide (Is Not Real Suicide)
2. Travelling Alone
3. Alternate Ending
4. Lightning&Snow
5. Finality
6. Death Is Not An Exit
7. Adora Vivos
8. Silver
9. Modern Life Architecture
10. Kiss My Ashes (Goodbye)
(11. Keeper Of The Ledger)

Dit is dan ook nog steeds de volgorde waarin ik dit Woods V beluister.

Bij de eerste keren luisteren werd ik compleet weggeblazen door de 2 eerste nummers. Vooral het contrast in Career Suicide, tussen een vrolijk, uptempo deuntje en de sombere tekst werkte vervreemdend en tegelijkertijd aanstekelijk. In Travelling Alone sprak de tekst me aan.
De meeste andere nummers vond ik ook goed, en bovenal muzikaal erg toegankelijk. Dat was niet iets wat ik verwachtte van een band die doommetal zou maken. Daarnaast is de net iets te lange stilte na Death Is Not An Exit een mooie vondst om de naargeestige sfeer van het album wat te versterken.

Na een paar keer luisteren werd het me duidelijk dat het vooral de eerste nummers waren die dit album zo goed maakten voor mij. Mijn waardering voor de daaropvolgende nummers liftte als het ware een beetje mee op de indruk die die eerste 2 nummers maakten.
Wat daarin ongetwijfeld ook meespeelt, is dat ik Silver, Modern Life Architecture en Kiss My Ashes de zwakke broeders onder de nummers vind. De eerste 2 met name van het hoge gehalte Dagboek van een 16-jarige van de tekst, Kiss My Ashes vind ik te veel herhaling in de tekst hebben.
Op de cd release verscheen opeens Keeper of the Ledger. Vanwege het lange gegrunte gedeelte aan het begin in mijn ogen een beetje een vreemde eend in de bijt.

Na de eerste keer luisteren had ik dit album niet minder dan een 4.5* gegeven. Vaker luisteren heeft daar een halfje vanaf gesleten. Dealniettemin een van de betere releases dit jaar.

4.0*

avatar van Killeraapje
5,0
Voor het overlijden van David Gold kende ik deze band nog niet. Nadat ik een recensie in de Aardschok had gelezen heb ik dit album gelijk aangeschaft. In eerste instantie moest ik er een beetje aan wennen. De productie vond ik niet overal even geweldig maar het overdonderdende stemgeluid van de zanger sprak me enorm aan. Type O Negative, Him, The 69 Eyes, Nick Cave, Mark Lanagan en End of Green behoren tot mijn favorieten en in dat verlengde zit ook de stem van deze zanger.

Wat me vooral aansprak waren de teksten en de melancholische toon van het album. Nu pakweg 6 maanden later en honderen luisterbeuren verder kan ik er niet omheen. Dit album is geweldig.

In eerste instantie vond ik de eerste paar nummers van het album niet zo goed maar na steeds vaker luisteren kon ik ook die nummers op waarde schatten. Elk nummer heeft een aantal momenten waar ik telkens weer even stil van word.

In het openingsnummer Lighting & Snow is de eerste scream zeer indrukwekkend en het I said Nooooooo gaat bij mij werkelijk door merg en been.

Death is not an Exit is een toegankelijk en prettig nummer waar de somberheid vanaf druipt. Het is geen hoogtepunt maar nog altijd meer dan goed.

Met Keeper of the Ledger kon ik in eerste instantie niet zoveel. Het koste me wat tijd voordat ik aan de schreeuwzang was gewend aangezien ik een sterke voorkeur heb voor het diepe geluid. Maar jongens het einde is hier zo mooi. Nature is the Cult!!!

Traveling Alone was tekstueel het eerste nummer dat erg goed bleef hangen het is een voor David Gold typisch reflecterend nummer zoals alleen hij het kan zingen. Toegankelijk smaakvol en tekstueel weer erg goed.

Adora Vivos vond ik in eerste instantie ook wat minder tot het moment dat ik wat tegenslag kreeg en deze song een aantal keren volledig heb open gedraaid. Gold zingt hier over het herdenken van de doden hoe daarmee om te gaan. Ook is het erg gaaf dat hier stukken tekst uit andere nummers weer in terugkomen. Voor mij is dit nu een escapistisch nummer en een van de hoogtepunten van het album.

Silver heb ik heel lang een van de minste songs gevonden. Het bleef niet lekker hangen en voelde in vergelijking met de andere songs wat simpel aan. Maar na een betere beluistering valt hier ook weer de mooie tekst op. We Share Youre Sorrows but i dine alone. I always dine alone. Qua thematiek zit het nummer heel erg in het verlengde van Shards of Love van het vorige album.

Career Suicide (Is Not Real Suicide) is de ultieme song voorals je een klote dag op je werk hebt gehad. Toen ik deze plaat voor het eerste draaide ging op dit nummer compleet uit mijn plaat en dat is nog steeds zo. Geweldige song.

Modern Life Architecture is een song waarin Gold op zijn zwaarst uit de hoek komt. De eerste twee minuten zijn instrumentaal en dan gaat Gold richting Peter Steele. Het tempo is traag en iedere zin is raak. Een van de hoogtepunten van het album.

Kiss My Ashes (Goodbye) overtreft de vorige song. Ook hier druipt de treurnis ervan af en valt het op hoe eerlijk en weemoedig de teksten van Gold zijn. I didnt need it in life. I don't need in Death. En nog meer van dat soort prachtige zinnen. Zucht ik had hem dit graag eens live horen zingen.

Finality is een prachtige ballad en was oorspronkelijk ook de reden om het album aan te schaffen. Het voelt echt als een zwanenzang.

Alternate Ending . Heeft dat gevoel nog sterker. In eerste instantie had ik het niet door maar dit is een zeer waardige en mooie afsluiting.

Helaas is David Gold veel te snel heen gegaan maar op dit album mag hij enorm trots zijn. In mijn oren is het een meesterwerk dat veel meer aandacht verdiend.

avatar van GreenGold
5,0
Dit album hoort bij mijn top 10 Beste albums allertijden, mogelijk op de eerste plek. Gezien de muziek die ik luister vaak gekoppeld is aan hoe ik me voel verandert de nummer 1 plek wel eens, maar Woods 5 zal hier altijd tussen staan. Het is een album die ik graag luister om een beetje in weg te dromen als ik bijvoorbeeld op de fiets zit of in de trein, maar tegelijk kun je zoveel diepgang vinden in ieder nummer dat het een fascinerende ervaring is om er echt aandachtig naar te luisteren.

De instrumentatie is top, de lyrics zijn perfect, de sfeer zit er goed in, de vocals zijn afwisselend hard en warm maar altijd goed, de productie is erg pleasing en ik zou geen enkel nummer kunnen missen. Woods 5 is gewoon een prachtig geheel, een sterk voorbeeld hoe meerdere genres in metal (vooral Goth, Doom en Black metal) gecombineerd kunnen worden alsof het een volledig eigen genre wordt.

Nu kan ik bij ieder nummer vertellen waarom het zo goed is, maar om deze recensie geen boekwerk te maken wil ik het houden bij een enkel nummer, namelijk: The Keeper of the Ledger. Hier zal ik uitleggen waarom ik dit nummer zo kan waarderen, maar deze waardering geldt ook voor ieder ander nummer op dit album.

We worden geboren op aarde en uiteindelijk gaan we dood, en om dit allemaal te regelen is er "The Keeper of the Ledger", een andere naam voor wat de meeste mensen "God" noemen. God wordt altijd beschreven als de maker van het leven en een opperwezen die wil dat het leven vol geluk en liefde zit. Niets is minder waar, het enige wat The Keeper doet is de balans in natuur houden tussen het leven en de dood. Het boeit niet wat je gedaan hebt in je leven, wie je bent of was en wat je wel of niet hebt bereikt, uiteindelijk zijn we allemaal een nummer in de kringloop van het leven.

Niet alleen wordt dit mooi uitgelegd in de poetische lyrics, maar ook in de muziek zelf komt de kringloop van het leven terug. Dit komt het beste tot zijn recht na het tweede reffrein. Dezelfde riff die door het nummer werdt gespeeld wordt hier een stuk rustiger gespeeld en ondersteund door de cello, gevolgd door een van mn favoriete lyrics: "We create our myths and purpose, to fill our lives with hope and wonder. But to the keeper of the ledger for the cult of nature, your body is just another number." Dit wordt gevolgd door de beste gitaar solo in de Woods of Ypres catalogus, en hier na wordt weer dezelfde riff gespeeld maar nu alleen als een piano melodie.
De versimpelde riff zie ik als het begin waar dit nummer is geboren, waar het opbouwt naar iets groters. De gitaarsolo zie ik symbolisch als het punt waar je leeft en dit is de tijd die je zelf kunt indelen hoe je het wilt. De piano melodie die dit afsluit is de dood. Muzikaal gaat het weer naar de basis van dit nummer en het zou me niet verbazen als de riff op een piano is begonnen. Het nummer gaat als het ware terug naar zijn roots, terug de grond in waar het uit is ontstaan.

Een leuke extra voor de mensen die dit album op LP kopen: Het nummer Alternate Ending staat niet op de standaard LP maar wordt als een single meegeleverd. Thematisch gezien klopt dit ook omdat Finality eigenlijk het einde is, maar met Alternate Ending verteld David hoe hij graag zijn einde had willen veranderen, en op deze manier kun je er zelf voor kiezen of je het alternatieve einde er achter aan wil horen of niet. Prachtig te zien hoe ze zelfs in de LP indeling het thema van de muziek aanhouden.

Het hele album zit op deze manier prachtig in elkaar met nieuwe details die je kunt ontdekken bij iedere luisterbeurt. Het is een vreselijke tragedie dat David direct na de opnames is overleden in een auto ongeluk, want dit album had ik graag live gehoord en ze waren ook van plan hun eerste Europse tour te doen om Woods 5 te promoten.

Zoals alle muziek is dit niet voor iedereen weg gelegd, maar ik denk dat een echte muziekliefhebber dit album alijd wel moet kunnen waarderen ook al is de muziek niet zo hun ding. Een echte aanrader voor iedere metalhead en ik raad ook zeker aan dit album meer dan 1 luister poging te geven. Hou je niet van dit soort muziek, geef dan op zijn minst 4 minuten van je tijd aan Finality.

Favoriete tracks:
- Keeper of the Ledger
- Adora Vivos
- Finality

"In the bleak life of modern times. Under grey skies and electric light."

avatar van james_cameron
4,0
Mijn eerste kennismaking met deze in 2012 ter ziele gegane canadese band, na het overlijden van zanger David Gold, vlak nadat dit album was afgerond. Erg jammer, want dit had zeker potentie. Het album bevat een grote reeks fijn in het gehoor liggende, sfeervolle en tot nadenken aanzettende tracks, die een kunstige mix laten horen van toegankelijke poprock en doommetal. Geen makkelijke combinatie, maar het werkt hier uitstekend. De mooie zangpartijen van Gold, die in de lage regionen flink doet denken aan Burton C. Bell van Fear Factory, passen perfect bij het songmateriaal. Naar het einde toe is de rek er wel een beetje uit, maar dit is absoluut een prima plaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:23 uur

geplaatst: vandaag om 10:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.