Emeli Sandé - Our Version of Events (2012)

hmmm vind Heaven niet hip klinken.
In 1990 gebruikte men die "funky drummer" loop al (Mantronix-Got to have your love/Public Enemy/Fine Young Cannibals)
Maar wel tof dat ze dat geluid gewoon keihard in 2011 herintroduceerde

Je zegt het zelf, hip of eigentijds zijn is niet altijd iets nieuws verzinnen.

Ik vind Next to me nu toch ook echt een prachtnummer-moest er even tijd voor nemen.
Denk dat ik het album toch ga aanschaffen.

Op de 1 of andere manier pakt de UK soul veel lekkerder aan dan hun USA contempories.
Doe maar liever de soul van Emeli slechts begeleidt door een piano dan iets van bijv Alicia Keys met Lil Wayne op een remix

Niets meer aan toe te voegen

Met een goede stem kom je al een heel eind, maar je moet wel geschikt materiaal voor jezelf weten te produceren. Daar is Sandé uiteindelijk slechts deels in geslaagd. Heaven en Daddy zijn twee unieke nummers in het muzieklandschap van vandaag de dag. Of dat aan Sandé zelf ligt? Waarschijnlijk niet eens zozeer, ook al heeft ze aan deze nummers meegeschreven. Wat die beide nummers nou vooral bijzonder maakt, is dat ze zwaar tappen uit het jaren ’90 breakbeat-vaatje. Nee, geen pop, geen dance, geen hip-hop, geen R&B of dubstep, maar breakbeat! Nooit gedacht dat je met breakbeat in een jaar als 2012 nog zo verfrissend voor de dag kan komen; het is immers een stijl die ondertussen al jaren zo goed als dood was, maar nu weer nieuw leven ingeblazen krijgt en hot is dankzij Sandé. En terecht! Ook interessant op Our Version of Events zijn de door trip-hop beïnvloedde producties My Kind of Love (geproduceerd door de producent van Lana Del Rey’s Born to Die) en Lifetime, die Sandé ook meer eigenheid meegeven. Wanneer het allemaal meer standaard wordt, wordt het nooit vervelend, maar opmerkelijk of onderscheidend is het ook niet. De hit Next to Me ligt prima in het gehoor, maar ik vrees dat de repeat-knop hiervoor niet ingedrukt hoeft te worden en hetzelfde verhaal is van toepassing voor de negen andere nummers. Een beluistering af en toe kan geen kwaad, het album is niet slecht in zijn soort, maar de singles scheppen hoge verwachtingen die het album niet (helemaal) waar kan maken. Ze beloven een stijl die niet verder wordt doorgetrokken op de rest van 't album, en dat is best jammer.

Next to me vind ik vreselijk (geworden). Maar Heaven, Daddy en Clown blijven heerlijk!

het album is een allemansvriend maar er circuleren heel prettige clubmixen van Next to me, zolang dat speelt mag ze van mij veilige albums maken en Heaven blijft uiteraard fantastisch

Kan me wel vinden in het verhaal van Angelo. De uitgebrachte singles zijn werkelijk van topkwaliteit maar als je het album in z'n geheel afspeeld, merk je wel meteen dat juist die tracks de hoogtepunten van de plaat zijn. Na "Heaven" kakt het tempo van de cd ontzettend in. Naar mijn mening hadden meer uptempo nr's voor meer variatie kunnen zorgen, nu zijn het enkel de singles die dat doen. Niet dat de ballads verkeerd zijn, zitten echt pareltjes tussen maar op de één of andere manier had ik deze plaat in z'n totaliteit 'groter' verwacht...

Meest over het paard getilde artiest van 2012? Emeli Sandé!

Over het paard getilde? Je bedoelt waarschijnlijk, meest gehypte artieste van 2012? Niet dat ik het daar mee eens ben, maar dat geheel terzijde. Een over het paard getilde artiest/persoon is iemand die naast zijn schoenen loopt, oftewel arrogant/zelfingenomen is en ik kan mij niet voorstellen dat je dat bedoelde te zeggen.

Dat je nog de moeite neemt in te gaan op iemand die verder niets te melden heeft... Dan heeft de muziek van Emeli toch meer inhoud, al vind ik die ook niet echt super. Maar Heaven is wel een leuk liedje, door de sample.

Ach, ik ben de beroerdste niet en nu heeft hij ook nog iets geleerd. Ben blij dat ik dat voor hem heb kunnen doen en hopelijk bereik ik daarmee dat hij niet meer van dit soort inhoudsloze oneliners het net opgooit.

Heb dit album zelf nog niet gehoord. Zal hem binnenkort wel binnenkrijgen en dan zal ik er een mooi stukje over schrijven. De single Heaven klinkt in ieder geval wel lekker.

Wat een tegenvaller.

Heaven was een schitterende single. Heerlijke epische drum n bass anthem, Maar dit vind ik verder maar flauwe brave trutjesmuziek waarvan er dertien in een dozijn gaat.

Kan ik me ook in vinden. Jammer dat gekozen is voor een koers zonde de rave en breakbeat invloeden. Dit is behoorlijk vervelend om te luisteren.

De tegenvaller van het jaar mogelijk.

Inderdaad jammer dat een schitterende single als Heaven (die me doet denken aan Massive Attack's Unfinished Sympathy, maar ook aan allerlei rave muziek uit 1990/1991) wordt afgewisseld met fantasieloze popmuziek als Next to Me.

Ik vind dat er best negatief word gereageerd op deze cd.

Ik vind haar een ontdekking, met een dijk van een stem en goede nummers.
Door "Next to me" leerde ik haar kennen, en ik vind dat een hartstikke leuk nummer! lekkere beat, en een goede stem.

Verder ben ik ook erg gesteld op de andere uptempo nummers *heaven* en *Daddy* Erg goede nummers vind ik dat.

Verder zijn er op dit album veel ballads te vinden. Met zo'n stem vind ik dat helemaal geen straf.
Ik ben verliefd op het nummer "River" prachtig nummer!
Verder vind ik "Clown" "My kind of Love" "Read all about it deze versie" ook erg sterk.

De rest van de nummers vind ik ook goed, alleen minder bijzonder/of minder mijn smaak.
Ik vind de coupletten van Lifetime wel weer erg sterk.

**** sterren

^Je bent vergeten te stemmen.

brrr neee, veel te veel puberale passie

Vrij mooie muziek, maar allemaal een beetje te zwaar en teveel hetzelfde. Als je zo op een dag heel het album beluistert is het best wel even vervelend.

Heaven en The Kind Of Love vind ik echt geweldig! Next To Me ook, maar iets minder (tevaak gehoord). Daarna komen nog een paar leukers zoals: Clown, Daddy en Breaking The Law en Read All About It. De laatste ook al tevaak gehoord.

Ik denk dat mijn beoordeling nog even blijft steken op een 3*, misschien dat het later nog veranderd als ik wat meer heb geluistert .

Maar, wil ook niet te streng beoordelen, omdat dit haar debuut is maarja. Het is niet anders.

@unexpected_faith

Het tegenvallende van deze ceedee is vooral dat de single Heaven iets beloofde dat dit album niet geeft. Heaven greep terug op klassieke rave en breakbeat principes uit de 90's. Een plaat die past in het rijtje Baby D. - Let me be your fantasy, Goldie - Inner city life, Rozalla - Ready to fly, N-Trance - Set you free, John B. - Up all night en Rachel Wallace - I feel this way. Een heerlijke revitalisering van dat geweldige geluid,

Helaas komt ze op deze plaat aanzetten met saaie risicoloze voortkabbelnummers die je bij het dozijn kunt krijgen. Muziek die bij Viva-lezeressen past en niet bij degenen die verliefd werden op Heaven. Dat is een behoorlijke tegenvaller als je je op het bovenstaande had lopen verheugen. Dit voegt helemaal niets toe aan wat er al in overvloed is.

@UK Choonz
Ik vind dat je N-Trance wel erg veel krediet geeft in een rijtje met Goldie, die passen meer bij de Cappella's van deze wereld

Set you free vind ik toch wel een plaat van grote klasse die zeker niet onderdoet voor die andere platen. Die breakbeats, die synths en die sfeer. Geweldig in elkaar gezet. Heeft alles dat zo'n anthem moet hebben.

Over de rest van het oeuvre van N-Trance ben ik het van harte met je eens. Dat is niet echt best.

ik wacht nog maar eens-ik heb het vermoeden dat hier binnen een paar maanden een repackage van komt met nieuwe nummers en een single die niet op het origineel staat van het kaliber Heaven

Ik vind dit wel leuk! Het klinkt vrolijk, het zingt lekker mee.

Ik vind dit een goed album. Net geen 4*.

Eigenlijk is Next To Me het minste nummer. Misschien ligt dat te gemakkelijk in het gehoor. Of misschien heb ik dat wel te vaak gehoord. Maar vooral Mountain en Daddy vind ik prachtige nummers met veel emotie gezongen.

ze was erg indrukwekkend gisteren bij de openingscermonie van de Olympics toen ze de hymne mocht zingen

1 vd beste albums op dit moment in mijn ogen

Ik ben dan denk ik zoals jullie het noemen 'hersenloos', maar ik vind de nummers 'Next to me' en 'My kind of love' echt prachtige nummers. 'Next to me' bevat zoveel elementen die je in vriendschap terugvindt en daarbij vind ik de tekst dus geweldig daarop aansluiten. Bij 'My kind of love' is de boodschap nog duidelijker bij mij overgekomen door de videoclip, waarbij ze haar zieke vriendin meeneemt uit het ziekenhuis. Ik weet, de clip moet het nummer niet maken, maar het nummer moet opzichzelf al zich staande houden, maar ik hou wel van de wat rustige nummers. Ik heb niet alle nummers beluisterd, maar ook 'Heaven' en "Daddy' zijn echt prachtige nummers. Voor mij is het niet minder dan 4-sterren. Een vrouw, met een raar kapsel, maar een kei mooie stem.

en de Repackage is een feit, met onder andere Abide with me-natuurlijk in samenhang met de Olympics-en een nieuwe mix van Breaking the law

Gelukkig had ik het album nog niet gekocht

wat een geweldige zangeres, echt een aanwinst dit jaar.
heaven heeft een unfinished sympathy sound, niks mis mee
Natuurlijk wordt het hier gezien als te commercieel, maar liever dit dan anathema of alt-j