Flying Colors - Flying Colors (2012)
mijn stem
95 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Music Theories
-
Blue Ocean (7:05)
-
Shoulda Coulda Woulda (4:32)
-
Kayla (5:20)
-
The Storm (4:53)
-
Forever in a Daze (3:56)
-
Love Is What I’m Waiting For (3:36)
-
Everything Changes (6:55)
-
Better Than Walking Away (4:57)
-
All Falls Down (3:22)
-
Fool in My Heart (3:48)
-
Infinite Fire (12:02)
0
geplaatst: 13 januari 2012, 15:19 uur
Flying Colors is:
Mike Portnoy (drums, vocals)
Neal Morse (keyboards, vocals)
Dave LaRue (bass)
Casey McPherson (lead vocals, guitar)
Steve Morse (lead guitar)
Mike Portnoy (drums, vocals)
Neal Morse (keyboards, vocals)
Dave LaRue (bass)
Casey McPherson (lead vocals, guitar)
Steve Morse (lead guitar)
0
geplaatst: 13 januari 2012, 20:09 uur
Ben benieuwd maar het feit dat ze het album, ik meen, in 1 week hebben geschreven en opgenomen maakt me toch een beetje voorzichtig. Wel één van de mooiste hoezen die ik tijden heb gezien.
0
geplaatst: 18 januari 2012, 10:30 uur
horen we toch weer wat van Portnoy.
maar ben benieuwd, de namen beloven toch wel wat.
btw inderdaad een mooie hoes
maar ben benieuwd, de namen beloven toch wel wat.
btw inderdaad een mooie hoes
0
geplaatst: 3 februari 2012, 21:15 uur
Zit er net naar te luisteren. Klinkt lekker, nog te vroeg voor een definitief oordeel, maar desalniettemin lekker. En inderdaad een mooie hoes.
0
geplaatst: 8 februari 2012, 15:40 uur
Het gitaargeluid van Steve Morse, goed te horen op dit album, gaat nooit vervelen, integendeel klinkt altijd herkenbaar. Mike Portnoy is minder opvallesn aanwezig als bij Dream Theater. Wel een zeer aardig album
0
geplaatst: 10 februari 2012, 13:44 uur
Vandaag de vinyl versie van dit album besteld. Ik ben benieuwd!
0
geplaatst: 10 februari 2012, 16:57 uur
Vroeger was ik een groot fan van Dream Theater en Mike Portnoy. Al zn side projects vond ik geweldig. Maar de ondermaatse en progressieloze kwaliteit van de afgelopen 4 DT albums en de midlife crises van Mike heeft hun reputatie in een paar jaar zodanig weten nietig te verklaren dat ik bijna alle respect heb verloren. Ik ben dan ook sinds de split van de twee klaar met beide. Adrenaline Mob is echt een zielige poging om nog even snel de rockster uit te hangen (op je 55ste...) en Flying Colors moet dan een prog/pop supergroup (met WEER Neal Morse...) zijn om zn fans nog maar even tevreden te houden... Maar wat is het doel nou van zo'n band als je maar 10 dagen de tijd hebt om een paar nummers in elkaar te flansen? De reden waarom de oude DT albums zoveel beter zijn dan de nieuwe is omdat ze toen een paar jaar de tijd namen voor een plaat. De werkwijze van Portnoy is kwantiteit ipv kwaliteit en dan heb je alleen een paar liedjes zonder ziel.
0
geplaatst: 10 februari 2012, 20:16 uur
het is eigenlijk maar simpele pop muziek die we al zo vaak horen.
af en toe zit er een kleine opleving in, maar echt boeiend is het ook niet.
ik denk dat Portnoy de zogenaamde break maar eens moet verlengen met , laten we zeggen, 5 jaar en dan het nog eens proberen.
het klinkt leuk en simpel, nergens ook maar iets wat wijst op het vroegere werk van de mannen, ach ja tis leuk voor die paar keer dat het opstaat.
af en toe zit er een kleine opleving in, maar echt boeiend is het ook niet.
ik denk dat Portnoy de zogenaamde break maar eens moet verlengen met , laten we zeggen, 5 jaar en dan het nog eens proberen.
het klinkt leuk en simpel, nergens ook maar iets wat wijst op het vroegere werk van de mannen, ach ja tis leuk voor die paar keer dat het opstaat.
0
geplaatst: 11 februari 2012, 01:37 uur
king_pin schreef:
Vroeger was ik een groot fan van Dream Theater en Mike Portnoy. Al zn side projects vond ik geweldig. Maar de ondermaatse en progressieloze kwaliteit van de afgelopen 4 DT albums en de midlife crises van Mike heeft hun reputatie in een paar jaar zodanig weten nietig te verklaren dat ik bijna alle respect heb verloren. Ik ben dan ook sinds de split van de twee klaar met beide. Adrenaline Mob is echt een zielige poging om nog even snel de rockster uit te hangen (op je 55ste...) en Flying Colors moet dan een prog/pop supergroup (met WEER Neal Morse...) zijn om zn fans nog maar even tevreden te houden... Maar wat is het doel nou van zo'n band als je maar 10 dagen de tijd hebt om een paar nummers in elkaar te flansen? De reden waarom de oude DT albums zoveel beter zijn dan de nieuwe is omdat ze toen een paar jaar de tijd namen voor een plaat. De werkwijze van Portnoy is kwantiteit ipv kwaliteit en dan heb je alleen een paar liedjes zonder ziel.
ook ik was een beetje klaar met portnoy en DT, maar ik heb nu flying colors een paar keer beluisterd en ik moet zeggen dat ik het eigelijk wel goed vind. het is wel verfrissend om portnoy een andere soort muziek te horen maken. Ik zou zeggen geef het een kans. ik ben positief verrast ondanks dat hVroeger was ik een groot fan van Dream Theater en Mike Portnoy. Al zn side projects vond ik geweldig. Maar de ondermaatse en progressieloze kwaliteit van de afgelopen 4 DT albums en de midlife crises van Mike heeft hun reputatie in een paar jaar zodanig weten nietig te verklaren dat ik bijna alle respect heb verloren. Ik ben dan ook sinds de split van de twee klaar met beide. Adrenaline Mob is echt een zielige poging om nog even snel de rockster uit te hangen (op je 55ste...) en Flying Colors moet dan een prog/pop supergroup (met WEER Neal Morse...) zijn om zn fans nog maar even tevreden te houden... Maar wat is het doel nou van zo'n band als je maar 10 dagen de tijd hebt om een paar nummers in elkaar te flansen? De reden waarom de oude DT albums zoveel beter zijn dan de nieuwe is omdat ze toen een paar jaar de tijd namen voor een plaat. De werkwijze van Portnoy is kwantiteit ipv kwaliteit en dan heb je alleen een paar liedjes zonder ziel.
et in 9 dagen in elkaar gezet is.
0
geplaatst: 11 februari 2012, 17:09 uur
Demachiel schreef:
et in 9 dagen in elkaar gezet is.
(quote)
ook ik was een beetje klaar met portnoy en DT, maar ik heb nu flying colors een paar keer beluisterd en ik moet zeggen dat ik het eigelijk wel goed vind. het is wel verfrissend om portnoy een andere soort muziek te horen maken. Ik zou zeggen geef het een kans. ik ben positief verrast ondanks dat het in 9 dagen in elkaar gezet is.
Hier nog eentje. Gitarist Steve Morse blijft natuurlijk een topper waar we (te) weinig van horen!
0
geplaatst: 19 februari 2012, 14:40 uur
king_pin schreef:
(op je 55ste...)
(op je 55ste...)
44. Mikey is 44. Niet 55.
Verder denk ik dat we inderdaad niet moeten willen met zijn allen dat een drummer alweer ergens op een drumkruk gaat zitten. Met alweer Neal Morse nog wel. Hoe haal je het in je hoofd?
king_pin schreef:
De reden waarom de oude DT albums zoveel beter zijn dan de nieuwe is omdat ze toen een paar jaar de tijd namen voor een plaat.
De reden waarom de oude DT albums zoveel beter zijn dan de nieuwe is omdat ze toen een paar jaar de tijd namen voor een plaat.
Octavarium werd in zes maanden opgenomen. In ongeveer net zoveel maanden kreeg Awake gestalte. In een veel korter tijdsbestek werd Images And words opgenomen. Volgens mij verschilt de tijd dat aan een album besteed werd dus niet zoveel.
0
nicoot
geplaatst: 19 februari 2012, 15:07 uur
En Train of Thought, mijn persoonlijke favoriet samen met SFAM, werd denk ik GESCHREVEN op drie weken...
0
geplaatst: 19 februari 2012, 16:51 uur
Ik hoorde over dit album via de Facebook-pagina van Neal Morse, de namen van de muzikanten zijn alvast interessant. Ook de hoes is mooi, ben benieuwd 
0
geplaatst: 25 februari 2012, 21:48 uur
Mooie plaat! Ik werd niet direct omver geblazen, maar na een stuk of vijf luisterbeurten moet ik zeggen dat ie steeds beter wordt.
0
geplaatst: 26 februari 2012, 11:21 uur
Voor zover ik weet is de plaat nog niet gelekt, dus ben ik benieuwd hoe jullie het al gehoord kunnen hebben.
0
geplaatst: 26 februari 2012, 11:23 uur
Voor zover ik weet is de plaat wel al gelekt, weliswaar illegaal 
0
geplaatst: 26 februari 2012, 13:10 uur
De plaat is al een aardig tijdje geleden gelekt inderdaad.
Heb 'm nu al vrij veel beluisterd en hij wordt steeds beter. Erg lekkere nummers met in bijna elk nummer wel zo'n prachtige gitaarsolo van Steve Morse!
Heb 'm nu al vrij veel beluisterd en hij wordt steeds beter. Erg lekkere nummers met in bijna elk nummer wel zo'n prachtige gitaarsolo van Steve Morse!
0
geplaatst: 26 februari 2012, 16:10 uur
Goldhand schreef:
De plaat is al een aardig tijdje geleden gelekt inderdaad.
Heb 'm nu al vrij veel beluisterd en hij wordt steeds beter. Erg lekkere nummers met in bijna elk nummer wel zo'n prachtige gitaarsolo van Steve Morse!
De plaat is al een aardig tijdje geleden gelekt inderdaad.
Heb 'm nu al vrij veel beluisterd en hij wordt steeds beter. Erg lekkere nummers met in bijna elk nummer wel zo'n prachtige gitaarsolo van Steve Morse!
Ik heb hem ook al zo'n twee weken regelmatig beluisterd en kan me hier helemaal bij aansluiten.
0
geplaatst: 10 maart 2012, 21:35 uur
Goldhand schreef:
De plaat is al een aardig tijdje geleden gelekt inderdaad.
Heb 'm nu al vrij veel beluisterd en hij wordt steeds beter. Erg lekkere nummers met in bijna elk nummer wel zo'n prachtige gitaarsolo van Steve Morse!
De plaat is al een aardig tijdje geleden gelekt inderdaad.
Heb 'm nu al vrij veel beluisterd en hij wordt steeds beter. Erg lekkere nummers met in bijna elk nummer wel zo'n prachtige gitaarsolo van Steve Morse!
Kan hier helemaal mee instemmen.
Lekker afwisselende plaat. Doet me soms denken aan TenCC (Love Is What I'm Waiting For) en Muse (Shoulda Coulda Woulda en All Falls Down) en en daar is wat mij betreft niks mis mee.
En ja, Steve Morse kan af en toe heerlijk zijn gang gaan
0
geplaatst: 24 maart 2012, 09:25 uur
Door de namen van de bandleden had ik hoge verwachtingen. Jammer, een snel gemaakte popplaat die nergens echt loskomt. Waar DT met pakkende en geslepen composities de aandacht vast weet te houden, laat Flying Colors een aantal kleurloze songs de revue passeren. Geen vlees, geen vis.
0
geplaatst: 24 maart 2012, 18:30 uur
Broem schreef:
Door de namen van de bandleden had ik hoge verwachtingen. Jammer, een snel gemaakte popplaat die nergens echt loskomt. Waar DT met pakkende en geslepen composities de aandacht vast weet te houden, laat Flying Colors een aantal kleurloze songs de revue passeren. Geen vlees, geen vis.
Door de namen van de bandleden had ik hoge verwachtingen. Jammer, een snel gemaakte popplaat die nergens echt loskomt. Waar DT met pakkende en geslepen composities de aandacht vast weet te houden, laat Flying Colors een aantal kleurloze songs de revue passeren. Geen vlees, geen vis.
Misschien moet ik hem dan maar eens checken want DT heeft in mijn ogen sinds Falling Into Infinity geen pakkende en geslepen composities meer gemaakt.
0
geplaatst: 29 maart 2012, 18:28 uur
Eerste keer beluisterd en er zitten een paar ontoegankelijke nummers tussen (Shoulda Woulda Coulda en All Fall Down), maar die zullen wel langzaam groeien. Mooi openingsnummer en het slotakkoord Infinite Fire bevat een schitterende gtr & keys solo. Over de gehele linie een heerlijk album met een extra vermelding voor Steve Morse!
0
nicoot
geplaatst: 29 maart 2012, 19:30 uur
Ik ben onder de indruk na twee luisterbeurten, luchtig en complex tegelijk, prachtige vocale harmonieën, waaronder een half-dissonante tijdens het refrein van The Storm. Nee de stemmen klinken heerlijk. Misschien zakt de plaat een beetje in tijdens de nummers 5-6-7, maar over de gehele lijn ben ik zeer tevreden. Blue Ocean is heerlijk, net als Infinite Fire (vooral dat stuk vanaf 4:50) en de volledige bijdrage van Mike, Steve en Dave zijn een echte streling voor het oor. Ik heb de indruk dat Neal hier helemaal geen hoofdrol heeft op keyboards, die opvallend afwezig zijn... Niet zo erg natuurlijk, het geheel is goed uitgebalanceerd. Ik ga hier nog veel plezier aan beleven, hopelijk touren ze binnenkort!
0
geplaatst: 30 maart 2012, 13:33 uur
Broem schreef:
Door de namen van de bandleden had ik hoge verwachtingen. Jammer, een snel gemaakte popplaat die nergens echt loskomt. Waar DT met pakkende en geslepen composities de aandacht vast weet te houden, laat Flying Colors een aantal kleurloze songs de revue passeren. Geen vlees, geen vis.
Door de namen van de bandleden had ik hoge verwachtingen. Jammer, een snel gemaakte popplaat die nergens echt loskomt. Waar DT met pakkende en geslepen composities de aandacht vast weet te houden, laat Flying Colors een aantal kleurloze songs de revue passeren. Geen vlees, geen vis.
De eerste negatieve woorden die ik over de plaat heb gelezen! Echt. Mag ook hoor, maar het viel me op.
0
geplaatst: 30 maart 2012, 14:09 uur
Van belang is uiteraard wat je ervan verwacht. De samenstelling van de groep gaf mij de verwachting dat er een stevig progrock album in zou zitten. Niet dus. Het is een poppy album wat weleens als AOR (adult orientated rock) wordt omschreven. Is dat de stijl waar je van houdt, prima. Deze heren kunnen meer dan ze laten horen. Snel gemaakt, hoop op een breed publiek, vlug verdiend.
0
geplaatst: 30 maart 2012, 14:56 uur
Broem schreef:
Van belang is uiteraard wat je ervan verwacht. De samenstelling van de groep gaf mij de verwachting dat er een stevig progrock album in zou zitten. Niet dus. Het is een poppy album wat weleens als AOR (adult orientated rock) wordt omschreven. Is dat de stijl waar je van houdt, prima. Deze heren kunnen meer dan ze laten horen. Snel gemaakt, hoop op een breed publiek, vlug verdiend.
Van belang is uiteraard wat je ervan verwacht. De samenstelling van de groep gaf mij de verwachting dat er een stevig progrock album in zou zitten. Niet dus. Het is een poppy album wat weleens als AOR (adult orientated rock) wordt omschreven. Is dat de stijl waar je van houdt, prima. Deze heren kunnen meer dan ze laten horen. Snel gemaakt, hoop op een breed publiek, vlug verdiend.
Het is zeker een stuk toegankelijker dan DT of Transatlantic spul, maar dat was inderdaad de bedoeling ook. Ik vind het een heerlijke volwassen diverse plaat. Ieder zijn of haar ding natuurlijk.
0
geplaatst: 30 maart 2012, 14:57 uur
nicoot schreef:
Ik ben onder de indruk na twee luisterbeurten, luchtig en complex tegelijk, prachtige vocale harmonieën, waaronder een half-dissonante tijdens het refrein van The Storm. Nee de stemmen klinken heerlijk. Misschien zakt de plaat een beetje in tijdens de nummers 5-6-7, maar over de gehele lijn ben ik zeer tevreden. Blue Ocean is heerlijk, net als Infinite Fire (vooral dat stuk vanaf 4:50) en de volledige bijdrage van Mike, Steve en Dave zijn een echte streling voor het oor. Ik heb de indruk dat Neal hier helemaal geen hoofdrol heeft op keyboards, die opvallend afwezig zijn... Niet zo erg natuurlijk, het geheel is goed uitgebalanceerd. Ik ga hier nog veel plezier aan beleven, hopelijk touren ze binnenkort!
Ik ben onder de indruk na twee luisterbeurten, luchtig en complex tegelijk, prachtige vocale harmonieën, waaronder een half-dissonante tijdens het refrein van The Storm. Nee de stemmen klinken heerlijk. Misschien zakt de plaat een beetje in tijdens de nummers 5-6-7, maar over de gehele lijn ben ik zeer tevreden. Blue Ocean is heerlijk, net als Infinite Fire (vooral dat stuk vanaf 4:50) en de volledige bijdrage van Mike, Steve en Dave zijn een echte streling voor het oor. Ik heb de indruk dat Neal hier helemaal geen hoofdrol heeft op keyboards, die opvallend afwezig zijn... Niet zo erg natuurlijk, het geheel is goed uitgebalanceerd. Ik ga hier nog veel plezier aan beleven, hopelijk touren ze binnenkort!
Wereldtour is aangekondigd!
* denotes required fields.