menu

Neil Young - After the Gold Rush (1970)

mijn stem
4,29 (1128)
1128 stemmen

Canada
Rock / Folk
Label: Reprise

  1. Tell Me Why (3:01)
  2. After the Gold Rush (3:49)
  3. Only Love Can Break Your Heart (3:07)
  4. Southern Man (5:42)
  5. Till the Morning Comes (1:17)
  6. Oh Lonesome Me (3:53)
  7. Don't Let It Bring You Down (3:01)
  8. Birds (2:32)
  9. When You Dance I Can Really Love (3:45)
  10. I Believe in You (3:28)
  11. Cripple Creek Ferry (1:33)
  12. Wonderin' * (2:12)
  13. Wonderin' [Alternate Version] * (1:55)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 35:08 (39:15)
zoeken in:
Misterfool
Hier in de achterhoek, maar wellicht op wel meer plaatsen in Nederland, verruilen jongeren massaal de dorpjes voor de grote stad. Ouderen blijven achter en voorzieningen verdwijnen. Bij beluistering van dit album dringt zich een gelijksoortig beeld op. Een klein stadje in Amerika, groot tijdens de gold rush. Volop werk tijdens het roemoerige wilde westen, maar tegenwoordig uitgestorven. De jongeren die er nog wonen bereiden hun vertrek voor. Zo maar een stad in Amerika, After the gold rush.
-
Het artwork lijkt van hetzelfde idee uit te gaan. Neil Young loopt over het voetgangerspad naar het vliegtuig toe , zijn roem te gemoed. Hij is op zoek naar een eigen stem als soloartiest. Een oudere vrouw loopt de andere kant op, terug de stad in. Oude bomen verplant je niet, dus blijft ze achter. De foto op de achterkant van de LP laat ons een versleten broek zien. Geen werk betekend geen geld voor fatsoenlijke kleding. Enige keuze die overblijft is vertrekken naar de grote stad, op zoek naar werk.
-
Het album komt uit in 1970, het jaar waar technische bands als Yes en ELP voet aan de grond krijgen. Dat soort technische muziek zou niet passen bij de thematiek van deze plaat. Hier past juist een terughoudend geluid. Zowel de leden van Crazy Horse als Neil Young moeten het hebben van hun talent om emotie goed in muziek te vertalen. Op dit album creëren ze een hopeloze,regenachtige en vervallen sfeer. Neil Young zijn hoge ,fragiele stem past daar geweldig bij.
-
Een nummer wijkt qua sfeer behoorlijk af van de rest van het album. Het gaat daar niet langer over een klein stadje zonder werk, maar over grote industriële steden in het zuiden van de V.S , waar de zwarte medemens zich een tijd lang niet veilig kon wanen. Young maakt zich hier terecht boos over in het nummer Southern Man. De voor dit album ongewone boosheid en venijn laten dit nummer opvallen. Nog steeds mijn favoriete nummer van deze plaat.
-
Een erg sterk album van Neil Young, net niet goed genoeg voor de volle mep, maar een ruime 4.5 ster verdient dit album wel.

avatar van AOVV
4,5
Interessant stukje, Luke. Je zegt het zoals het is.

avatar van Don Cappuccino
4,5
Mijn favoriete album van Jonge Nelis. Inderdaad erg fragiel en daardoor zorgt het bij mij vaak voor kippevelmomenten, vooral bij het titelnummer wat ik 1 jaar geleden werkelijk niet aan kon horen. Smaken kunnen flink veranderen....

Erg goede review, Misterfool!

Misterfool
Bedankt, Nick en du Don.

Aquila
Zo beleef ik het ook. Ik wacht even een jaartje met míjn review

avatar van Poeha
4,0
Derde album wat ik van ome Neil in zijn volle glorie beluister. En ik mag wel zeggen een fraai exemplaar. Jammer dat tracks als Till the Morning Comes en Criple Creek Ferry zo kort zijn, die hadden van mij best wat langer mogen duren, erg fijne tracks ook. Alleen Oh, Lonesome me en Birds vind ik wat minder geslaagd.
Zelf houd ik wat meer van de "ruigere" Young, maar deze alvast 4 sterrren, om mee te beginnen.

avatar van Ducoz
5,0
Poeha schreef:
Derde album wat ik van ome Neil in zijn volle glorie beluister. En ik mag wel zeggen een fraai exemplaar. Jammer dat tracks als Till the Morning Comes en Criple Creek Ferry zo kort zijn, die hadden van mij best wat langer mogen duren, erg fijne tracks ook. Alleen Oh, Lonesome me en Birds vind ik wat minder geslaagd.
Zelf houd ik wat meer van de "ruigere" Young, maar deze alvast 4 sterrren, om mee te beginnen.

Check Ragged Glory eens, of Mirrorball en Sleeps With Angels, dan kom jij volledig aan je trekken!

avatar van viking1
5,0
Prachtig album van neil.misschien wel zijn meest evenwichtigste alles klopt hier op.
Mooie rockers en mooie ballads.staat in mijn neil top 5.
Allemaal mooie nummers,mijn favoriete nummers.southern man,dont let it bring you down,birds
When you dance youcan really love en het ijzingwekkend mooie after the gold rush.

avatar van RoyDeSmet
4,5
Ik zou zeggen dat dit mijn meest favourite Neil Young-plaat is.
Prachtige nummers als opener Tell Me Why, Don't Let It Bring You Down en titelplaat After The Goldrush.
Verder bevat dit album de klassiekers Southern Man en Only Love Can Break Your Heart.
Daarnaast ook het mooie, maar korte Till The Morning Comes
en het prachtige Birds.

Prachtig album van precies de goede lengte. When You Dance...... valt naar mijn mening een beetje uit de toon, maar zonder het nummer zou Southern Man helemaal niet meer passen.

avatar van Booyo
4,5
Zeer goede review Misterfool, je benoemt een thematiek die ik nog helemaal niet met dit album gelinked had. Kan aan mij liggen Volgende keer met een ander oor naar luisteren! Verder is dit (wederom) een heus meesterwerk van de heer Young. Wat een artiest. Don't Let It Bring You Down is misschien wel mijn favoriete nummer van zijn hele oeuvre.

4,5*

Stijn_Slayer
Die thematiek kun je niet helemaal vinden in de nummers. Het is niet echt specifiek toegespitst op de stad, maar ik vind het wel mooi gevonden en in combinatie met de hoes is het best sluitend te maken. Er is namelijk nooit één juiste interpretatie, ook niet die van de artiest zelf.

sugartummy
poeha, oh lonesome me & birds zijn toch ongelooflijk prachtig? heb je geen gevoel in je donder man! wat ruige nummers betreft kom je hier nauwelijks aan je trekken. dit is gewoon een supersterk album van mr. young.

kistenkuif
Mooi uitgebalanceerd album passend bij de tijdgeest van opname. Ik vind het zijn beste met Decade voor het overzicht, en Ragged Glory voor het ruigere werk.

avatar van Co Jackso
3,5
Wat mij betreft is After the Gold Rush toch duidelijk een stuk minder dan Harvest. Het is moeilijk aan te geven waar het aan ligt. Het doet mij allemaal wat minder en nergens wordt ik echt verrast. Al moet gezegd worden dat titelnummer After the Gold Rush behoort tot het beste werk van Neil Young en matige nummers ontbreken, hoewel ik de aanwezigheid van niemendalletjes Till the Morning Comes en Cripple Creek Ferry niet heel goed kan begrijpen.

avatar van Frenz
4,5
Bij mij ligt dat precies andersom, mijn grote zus had destijds deze LP en hij werd grijsgedraaid. Ik ben hem jaren vergeten, herondekt en alle nummers bleken zich vast in mijn muzikale geheugen geprent te hebben.
Inmiddels ruim ingevoerd in het gehele "ouvre" van de legendarische man (niet geheel, het is te veel), maar dit album blijft zijn bijzondere plekkie behouden, Oh Lonesome Me

Lazarus Stone
fantastische plaat, en wat een deprimerende hoes, geweldig.
draai 'm met zekere regelmaat de laatste 33 jaar, sinds ik de LP kocht.
Southern man..

avatar van Frenz
4,5
Misschien vind ik "Everybody Knows This Is Nowhere" nog wel beter, maar die heeft bij mij niet zo'n historie en dat is lastig los te zien van de waardering ervoor.

Muziek gaat toch vooral over de impact die het maakt

avatar van IllumSphere
4,0
Moest ik ooit een top drie maken van beste Neil Young platen, dan is de kans groot dat After the Gold Rush de derde plek mag bekleden. De plaat is een sterk staaltje muziek die toch wel moeite had om mij in het begin te overtuigen. Niet dat ik hem slecht vond, maar ik hoorde nog niet de dingen die me konden overtuigen. Al een geluk dat ik toen doorgebeten heb, want nu kan evenveel genieten van deze plaat als van On The Beach en Harvest.

avatar van pmac
4,5
Prachtig album. Ik hou meer van de sound met Crazy Horse maar dit mag er ook zijn. De plaat klinkt puur en zijn zangstijl karakteristieker. En wederom zijn het merendeel van de songs erg sterk. Harvest zou nog beter worden.

Stijn_Slayer
'Oh Lonesome Me', 'Birds', 'I Believe in You' en 'When You Dance' zijn met Crazy Horse.

avatar van pmac
4,5
Ja dat is waar maar de eerste drie nummers die je noemt hebben niet dezelfde typische gitaarsound zoals bijvoorbeeld op Everybody knows. Een en ander zou te maken hebben met het feit dat zijn zwarte Gibson was gestolen en pas op Zuma weer terugkeert. Opvallend vind ik bijvoorbeeld ook het verschil in het gitaargeluid van bijvoorbeeld Southern Man en het geluid op Cinnamon girl.

Stijn_Slayer
Klopt. Ik denk dat het te maken heeft met de onervarenheid van Neil Young wat betreft de gang van zaken als solo artiest. Hij zal wellicht ook nog niet allerlei connecties gehad hebben. Crazy Horse zette hij voorheen en naderhand eigenlijk niet op zulke nummers in (wel 'Look Out For My Love' en 'Lotta Love' op Comes a Time). Ik denk dat hij zoiets had van 'dit is mijn band, dus ik gebruik CH gewoon'. Later is hij veel meer per project de daarvoor geschikte mensen gaan verzamelen.

Old Black werd later overigens niet gebruikt, omdat Neil Young met zware rugklachten en een brace rondliep. Toen speelde hij vooral op z'n Gretsch. Een Les Paul is vrij zwaar. Als ik 45 min moet staan met zo'n gitaar om m'n nek, krijg ik het ook behoorlijk in m'n rug.

'Southern Man' is ook op zijn Gretsch White Falcon gespeeld en klinkt dus veel meer als de elektrische nummers op Harvest.

avatar van pmac
4,5
Okay bedankt Stijn. Dat is interresante informatie. Van die rugklachten in die periode wist ik wel. Dat het ook een reden was om de Les Paul niet te spelen wist ik weer niet. Typerend buiten de gitaarsound vind ik ook de achtergrondzang van Crazy Horse. Die is dan ook goed hoorbaar om de de nummers die jij noemt. Look out for my love is inderdaad met Crazy Horse maar dat hoor je meer aan de achtergrondzang dan aan het gitaarwerk. Ik ga ze zien en horen in juni.


Even off-topic; ik heb oa zelf een loodzware Telecaster van knetterhard Essenhout waar ik ook niet lang mee op een podium stond haha.

avatar van HugovdBos
5,0
After the Gold Rush, wat zou je allemaal kunnen zeggen over het tweede album van Neil Young. Ten eerste dat het één van de beste albums is van deze grootse artiest. Zowel op muzikaal en tekstueel gebied is dit een geheel waarin alle nummers een belangrijke bijdrage leveren. Na het debuut album, wat zeker niet slecht is, begint hij hier zijn draai pas goed te vinden. Ook hier weet Neil weer een goede combinatie te leggen tussen de rustige nummers en de wat stevigere tracks.

Met ‘Tell Me Why’ opent het album gelijk al goed. Het bekende akoestische gitaarspel klinkt hier goed door en Neil toont hij aan dat hij een echte singer-songwriter is. Daarna wordt er nog een stapje bovenop gedaan met ‘After the Goldrush’, waarin hij een nu nog actueel onderwerp onder de aandacht brengt. De flügelhorn voegt de juiste sfeer toe aan het nummer. Of dat al niet genoeg is volgt dan ‘Only Love Can Break Your Heart’ een prachtig nummer met ondersteuning van de piano.

I have a friend I've never seen
He hides his head inside a dream


En dan toont Neil Young aan wat een schitterende gitaarsolo’s hij kan maken, we horen hier het later kenmerkende elektrische gitaarspel op ‘Southern Man’. Daarna doet hij weer een stapje terug met het schitterende ingetogen ‘Till the Morning Comes’ die maar ruim één minuut duurt en het einde van de eerste kant van de LP aankondigt. En dan komt de mondharmonica tevoorschijn op ‘Oh Lonesome Me’ die hij later nog vele malen zou gaan gebruiken onder andere op de klassieker ‘Heart of Gold’.‘Oh Lonesome Me’ is een prachtig liefdesnummer over de eenzaamheid waarin hij blijft zitten. ‘Don't Let It Bring You Down’ fleurt je weer op als het even wat minder gaat en is muzikaal gezien ook sterk.
‘Birds’ is ook weer zo’n klein ingetogen nummer waarin het mooie pianospel weer naar voren komt.

When you see me
Fly away without you
Shadow on the things you know
Feathers fall around you
And show you the way to go
It's over, it's over.


Dan is het weer tijd voor de elektrische gitaar op de dansplaat ‘When You Dance I Can Really Love’.Dit nummer bouwt zich telkens goed op naar het refrein toe en biedt weer genoeg luisterplezier met de korte solo’s tussendoor. ‘I Believe in You’ geeft weer dat je elkaar moet vertrouwen en dat een relatie zich met de tijd zich opbouwt. Ook het tweede deel van het album wordt afgesloten met een kort maar krachtig nummer namelijk ‘Cripple Creek Ferry’.

Over het geheel genomen is het een geweldig album waarin elk nummer zijn bijdrage levert. Er komen verschillende actuele onderwerpen aanbod wat aangevuld wordt door de verschillende liefdesnummers. Op muzikaal gebied zien we Neil hoe we hem daarna steeds vaker zullen zien. In diverse genres op de piano, mondharmonica en akoestische en elektrische gitaar. Twee jaar na dit album volgt dan een volgend hoogtepunt uit zijn lange carrière, met het album ‘Harvest’.

kistenkuif
Zo, je hebt nu je enthousiaste verhaal op de juiste plek. Rest er nog één vraagje: weet je zeker of After The Goldrush wel het tweede album van Young is?

avatar van Rudi S
5,0
Tja dat komt dat ze ook hier weer albums met Crazy Horse een aparte pagina hebben gegeven.
Ik vind dat allemaal maar onnodig ingewikkeld, immers Everybody knows .. en andere albums met Crazy Horse zijn gewoon solo albums met een bepaalde band.

kistenkuif
Dacht ik ook...

avatar van HugovdBos
5,0
kistenkuif schreef:
Zo, je hebt nu je enthousiaste verhaal op de juiste plek. Rest er nog één vraagje: weet je zeker of After The Goldrush wel het tweede album van Young is?


Ja het klopt inderdaad dat 'Everybody Knows This Is Nowhere ' er nog tusenzit maar deze is in samenwerking met Crazy Horse. Aangezien ze hier op musicmeter alles apart behandelen heb ik besloten dit ook maar aan te houden, het is officieel het derde studioalbum.

avatar van Chungking
3,5
Goeie nummers op deze plaat, daar niet van (Southern Man blijft mijn favoriete nummer van hem, ook Don't Let It Bring You Down en Only Love Can Break Your Heart zijn klasse). Maar het blijft me allemaal wat te soft en te rustig (met Harvest heb ik hetzelfde probleem). Zo'n Till the Morning Comes of Oh Lonesome Me, brrrr. De iele zang van de 'gecastreerde cowboy' blijft toch ook elke keer weer even wennen.

Geef mij maar Ragged Glory of On The Beach!

kistenkuif
Ik ben het gedeeltelijk wel met je eens en hou persoonlijk ook meer van zijn ruigere gitaarwerk. Maar anderzijds vind ik het wel lovenswaardig dat Young (want dat was ie toen nog) met dunne bibberstem en zeer persoonlijk teksten zich van zijn kwetsbare kant liet zien na EKTIN. Daarom, plus een handvol goede songs én vanwege sentimentele redenen (meisje in my memorylane) toch een hoge waardering.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:55 uur

geplaatst: vandaag om 06:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.