Neil Young - After the Gold Rush (1970)

Als het al niet uit zijn reactie is, dan wel uit zijn geboortejaar

Je hebt gelijk, Marc. Ik check ook niet iedereen op leeftijd, wél op smaak, maar thanx anyway, GRTZ!

dank je Ad. Ach leeftijd....het voordeel van oud worden is dat je overzicht krijgt, grote lijnen door de tijd kan zien. Het nadeel is dat het soms lijkt alsof er eigenlijk al die jaren grotendeels dezelfde muzikale ideeën worden gerecycled. Dat laatste had ik bijvoorbeeld een beetje bij de TV reportage over Pinkpop.
Niks nieuws eigenlijk.

Nou, Bertus, ik het tot het allerlaatst zitten te kijken.. Bijna half 5. The Foo Fighters waren niet mijn favo, maar qua optreden indukwekkend.
Je mag me alles verwijten, maar ik het mijn muzikaal verleden, sta ik nog steeds open voor nieuwe muziek, al wordt dat jongeren bij MuMe niet begrepen.

hee ouwe zeikerds niet zo zeuren over leeftijd , kom op zeg; is niks stoers aan, en graag al helemaal niet de verkeerd begrepen ouwel lul uithangen a.u.b.

Gewoon een voorbeeld aan Neil nemen : M.a.w.: Je moeten gewoon deurieden tot an de streep, om maar met de woorden van een niet onbekende drent te spreken.

Ik wilde even wat gaan posten, maar ik ben bang dat ik dan een soort midlife-crisis veroorzaak hiero.

Hoho..ik zeg niet dat er geen goeie nieuwe muziek meer gemaakt word. Ik luister naar allerlei nieuwe bands en zet daar ook iets over op MuME. Eergisteren nog over Kaizer's Orchestra (al is dat niet heel nieuw)
Ik vond alleen Pinkpop weinig variatie in soorten en stijlen. De zoveelste gitaarband met powerzanger bulkend van energie wordt gewoon vermoeiend na een poos.

Dat is de leeftijd, Bertus!

Voor degenen die willen weten waar de cover van dit album gefotografeerd is, heb ik een leuke link gevonden...

Hele leuke fotoserie inderdaad. Echt geweldig dat er mensen zijn die dit niet alleen volledig onderzoeken maar het ook zelfs reconstrueren.

Wat deed Young eigenlijk (met Graham Nash) in New York? Is dan weer de volgende vraag.

Zouden Neil Young (en Graham Nash) niet op weg zijn geweest naar de Fillmore East Studio's. Die liggen daar om de hoek? Zij namen daar, zoals veel andere beroemde muzikanten muziek op. Don't know for sure, but it's just a guess!

Ik vind dat zoiets verwarrends, doch logisch...

Fillmore East in New York, West(ook geen onbelangrijke) in San Fransisco

Als je even doorgoogled naar Fillmore East, N.Y zie je foto's, die precies lijken als op de hoes van de cd Live At The Fillmore van Neil Young. Toeval, duco?

...boeiend, mooi dat er zulke freaks bestaan

Als ik je een welgemeend advies mag geven: laat het daarbij!!

Hans, hans, hans... sta toch eens open voor nieuwe dingen!

Prairie Wind is net zo goed, al dan niet beter dan deze plaat.
Le Noise is ook erg sterk, en tussen door zitten ook echt sterke platen..
Alleen de jaren '80 zijn vrijwel alleen maar missers...
Freedom, niet mijn favoriet, maar scoort hier ook erg hoog, zit bijna aan de 4 sterren.

Ik heb berichten van je gelezen bij andere platen(voorbeeld: Living With War) en vraag me dus sterk af of je die platen nu, 5 jaar na plaatsen van bericht, al hebt gehoord.

Misschien zou je ze toch eens moeten proberen, en dan gaan roepen dat mensen ze niet moeten beluisteren(niet aanvallend bedoeld, maar meer met het oog op je vorige posts).
En ik weet 100% zeker dat jij er ook voldoende moois uit kan halen, afgaande op de door jou gestemde albums.

Duco, je bent een prima pleitbezorger van het oevre van ome Neil! Ik kan dat goed waarderen!!

Ik sluit me daarbij aan, dit is ook (één van) mijn favoriete Neil-platen, maar om nou niet verder te kijken dan dit album, Comes a Time en Harvest is wel heel erg kort door de bocht. Het oeuvre van Neil Young kent meerdere aspecten, wat ook al op dit album te horen is, en nog meer op zijn opvolger, Harvest, maar zelfs dan 'ken' je niet alles van de beste man, en sla je een hoop essentieel werk over.

Overigens leuke link over die album cover! Kende de foto (met Nash erop) wel, maar het verhaal niet. Weer wat geleerd

I can loooove, I can really love, I can really loooove..

Neil Young is met afstand mijn favoriete (solo)artiest.

Ook weer geluisterd op het Spaanse strand. Geweldig! Daarna Lenoise voor het contrast. Veertig jaar zit er tussen die twee albums. After the Goldrush is dan duidelijk mijn favoriet. Maar de vergelijking is misschien ook niet erg eerlijk en zinvol...

Van de week heb ik van Neil Young 3 albums gekocht, deze, Harvest en De Ja Vu. Dit album heb ik 3 keer in zijn geheel beluisterd nu, maar valt me eigenlijk enorm tegen. Er gebeurt me net wat te weinig en vind hem eigenlijk iets te ingetogen. Vind de eind jaren 80 begin jaren 90 platen een stuk lekkerder wegluisteren.

Voor velen wellicht een intiem meesterwerk, maar hij doet mij voorlopig niet veel. Misschien is dit net zo'n album als Blood On The Tracks van Bob Dylan, eentje die je erg vaak moet beluisteren om het pas te kunnen waarderen.

Nee, dit is eigenlijk een plaat die je niet vaak hoeft te horen, het is niet echt een groeiplaat.

Gewoon een verzameling liedjes die je of mooi vindt of niet, die mening is na één of twee luisterbeurten al wel te vormen.

Ik had er veel luisterbeurten voor nodig. Vond het eerst een wat wisselvallige plaat. Ik wist ook niet goed wat ik met 'Till the Morning Comes' en 'Cripple Creek Ferry' aanmoest. Het titelnummer was ook wel even wennen.

En je ziet wat er van mij terecht is gekomen.

Ik had dit album vanmorgen weer even opstaan, maar beviel wel gelijk al een stuk beter. Het tijdstip van draaien is voor dit album ook vrij belangrijk denk ik.

Southern Man vind ik verruit het mooiste nummer van deze plaat.

Ik heb een beter getraind oor dan, denk ik.

Draai deze nu ruim 30 jaar!


Blijft een 4.5** plaat !

Ik blijf het een kale en saaie plaat vinden, ook na 5 luisterbeurten deze week.

Draai Harvest een stuk liever.

Olla deze vind ik echt veeeel mooier dan Harvest bv.
*** voor een kale saaie plaat is dan toch weer mooi en deze hoeft dus maar matig te worden om de volle ***** te krijgen