Gazpacho - March of Ghosts (2012)

Moet ik dan ook even beluisteren.Ik vond vroeger( ja ben al zo oud, sweet 45) de muziek in totaal ook het belangrijkst ( gitaarsolo"s) ben later meer naar het instrument stem gaan luisteren.Dus een Fish, David sylvian,Lee fields ( ja, je kunt met mij alle kanten op) en dat soort mannen zijn mij favo"s.

Dit album is beter dan Missa Atropos, maar iets minder dan Night en Tick Tock. Het mist het epische.... Wel 4.5 sterren en een must-have voor liefhebbers van Gazpacho muziek.

Hmmmm, ik heb onlangs beide albums nog eens geluisterd, (vlak na elkaar) en vind dat MA een stuk beter is dan March Of Ghosts.

MoG was mijn eerste kennismaking met Gazpacho en de eerste draaibeurt irriteerde me eigenlijk een beetje. Ik draaide hem af en toe wel eens maar een week later kocht ik Missa Atropos en toen viel het kwartje pas, die CD heeft hier wel eens 10 keer achter elkaar op repeat gestaan. Inmiddels zijn we een dikke maand verder en staat alles van Gazpacho hier in de kast en draaien we weken lang al niks anders meer. Momenteel is de DVD van Loreley favoriet. Maar met MoG gebeurde iets wonderlijks en inmiddels vind ik het hun beste plaat. Het is vooral de gelaagdheid die het nogal indringend maakt maar ik ontdek er steeds nieuwe dingen in. Over een groeiplaat gesproken !!

Net even een paar nummers vluchtig beluisterd maar nee ik hoor het meteen al, net zo'n zeikplaat als MA. Ik zet Night en Tick Tock nog maar eens op.

Knap dat je na het vluchtig luisteren al een oordeel hebt over een album.

Echte kenners kunnen dat.

Tuurliijk.

Mooi dat je het er mee eens bent

Ja goed he

Ben onder de indruk.

Ligt er maar net aan wat voor kenner je bent natuurlijk

Het gaat hier uiteraard om de echte

Natuur kenner,
Kunst kenner,
Diamant kenner.


Ach ik zie mezelf gelukkig niet als een kenner, maar meer als een liefhebber.
Dat scheelt weer wat he.

"He knows what he likes."

Een echte kenner met 220 stemmen terwijl hij stemt op cd's die hij amper heeft gehoord. Die valt door de mand natuurlijk.

Eerste kennismaking, nadat ik Black Lily al eens gehoord had. Moet zeggen prachtige muziek.

Echte groeiplaat. Gazpacho zet op dit album wederom een geweldige sfeer neer met schitterende zang, spookachtige en mooie melodieën en gewoon pakkende nummers. Te veel om in een paar luisterbeurten al volledig te omvatten, maar aangrijpend vanaf de eerste draaibeurt. Gaat hoog in mijn jaarlijstje van 2012 eindigen. Oh en die vioolsolo in Hell Freezes Over II. Kippenvel!!!

Duidelijk een album dat heel wat oproept bij mensen! Tegelijk toch wel mijn bedenkkingen bij diegenen die dit album maar 1* of 1,5* geven. Serieus mensen? Maar ja: zalig de armen van geest nietwaar? Geweldig album voor mijn part. Maar ik geef toe dat ze er nóg betere hebben!

Kan me toch wel voorstellen dat er lage cijfers gegeven worden. De zang is echt niet voor iedereen even aangenaam. Its an acquired taste zeggen de Engelsen dan. En heel eerlijk ben ik het na een draaibeurtje ook wel een beetje moe. Laat niet onverlet dat het een prachtig album is deze MoG.
De eerste 2 nummers zijn weergaloos en hypnotiserend mooi, maar mijn favoriet is toch wel Golem.

Mijn eerste kennismaking met deze Noorse band. Scandinavische kwaliteit waarvan de bandnaam synoniem is met een oud Spaanse gerecht van koude soep met groenten en kruiden. Ik lees wat gemengde reacties over de zang, maar wat mij betreft een belangrijke smaakmaker. En om in de parallel te blijven: "gazpacho stilt de honger, lest de dorst en voorziet het lichaam van de nodige vitamines en zout." Bron Wiki. Daar sluit ik me graag bij aan.

Klopt helemaal. De band Gazpacho heeft zijn (of haar) bandnaam ontleend aan een nummer van Marillion afkomstig van het Afraid of Sunlight album. Laten we stellen dat Marillion graag koude tomatensoep eet. Indien March of Gosts het 1e album is wat je van Gazpacho hebt beluisterd wens ik je nog veel genoegen toe met de overige albums. Kwalitietsprog uit het hoge noorden.

+1

De vorige twee albums vind ik aanmerkelijk sterker. Met de eerdere albums op zak begint het eigen geluid hier voor mij eigenlijk meer en meer als een trucje te klinken. De viersterrenscore staat eigenlijk ook een beetje op de tocht.

In het kader van hun nieuwe album vandaag maar weer eens beluisterd. En eigenlijk is dit gewoon een verdomd goed album. Bij uitkomst regelmatig beluisterd, maar daarna eigenlijk niet meer. Recentelijk ook Night (veruit hun beste) en Tick Tock ook beluisterd en ik concludeer dat deze boven Tick Tock uitstijgt. Wat nog steeds een goed album is, maar waarvan ik de klasse die ik destijds hoorde (4,5*) niet meer hoor. Sowieso vind ik dit album beter geproduceerd.

Wat wellicht een oneerlijke vergelijk is (download vs. cd), maar ik zeg het toch maar even.

Eigenlijk toch ook wel een heel knappe CD van Gazpacho. Het doet niet eens zo heel veel onder voor klassiekers als Tick Tock en Night. Prachtige muziek, met soms hier en daar een oosters tintje. Achteraf zijn hierop ook de wat bedrukkende klanken te horen die op Demon verder uitgewerkt zouden worden.

Bij Black Lily krijg ik een lichte Muse erectie.
Bonuspunten.

Ook dit is weer een heel sfeervol album. Misschien ietsie pietsie minder dan Tick Tock , maar toch ook een 4*.
Heb ze spijtig genoeg gemist een paar weken geleden in Zoetermeer ……
In ieder geval een top band ( heb ook nog Demon besteld )

De sterke ambiance is het grootste pluspunt van het album, elegant uitgevoerd. Het is alleen niet helemaal mijn cup of tea. Nummers kabbelen wat voort en bij gebrek aan variatie in een stijl wat me toch al niet zo trekt, dan haak ik toch wat af. Ze weten wat mij betreft hun beoogde stijl perfect te vangen, dus daar scoren ze wel pluspunten.

Met terugwerkende kracht excuses aan deze Noorse helden! Hoe heb ik deze plaat ooit met slechts 3,5* kunnen afschepen?

Komt in de buurt van het hoge niveau van Night en Tick Tock.