My Dying Bride - Turn Loose the Swans (1993)

Veel van dit soort werk geluisterd een aantal jaren terug. Turn Loose the Swans is ook een van de allerbeste werken van My Dying Bride, een band die voor veel plezier zorgde voor mij en mijn vriendencluppie.

Zolderkamertje, krat bier- en luisteren maar, naar de klassiekers van Paradise Lost, Tiamat, Anathema en My Dying Bride. Mooie tijden. Verder waren wij best vrolijke mensen hoor, toch.

Uitstekend album. Wel een soort must voor de doom-freak.

Ik ben geen uitgesproken Doom-liefhebber, maar naar My Dying Bride mag ik bij tijd en wijlen graag luisteren. Dit vormt voor mij wel het hoogtepunt van hen, samen met The Dreadful Hours.

Zeer sterke doom plaat! MDB blijft toch een band waar ik een zwak voor heb!

De eerste plaat van MDB die ik kocht (nadat ik Paradise Lost had ontdekt) en nog steeds 1 van de mijlpalen in de Doom (okay, met wat Death invloeden, maar overwegend een Doom plaat). De sfeer die de nummers uitademen is nog steeds niet overtroffen. Subliem!

Dit is inderdaad een van de beste doomwerkjes van het eerste uur, naast gothic van paradise lost dan.. Maar deze plaat grijpt je meer naar de keel en zit behoorlijk complexer in elkaar. Ik heb ze toendertijd ook wel eens zien optreden, goede band
4*

my dying bride optredens waren vroeger altijd wel de moeite. Wat een sterke band.

Dit is toch wel een van hun beste albums.

In één woord: klassiek.

Oh, ik dacht metal.

Subliem meesterwerk van My Dying Bride. Klinkt misschien op het eerste gehoor wat leeg en de productie is inderdaad niet top maar dat is bijkomstig eens je je laat meeslepen met de emoties die geproduceerd worden op dit album.
Indien grunts een obstakel vormen, verwijs ik graag door naar The Angel and the Dark River en Like Gods of the Sun, ook twee topplaten van Aaron en de zijnen.

En toch maar 4*? Maak er dan ook gewoon 5 van

Na "Like Gods Of The Sun" zijn dit album samen met "The Angel And The Dark River" hun 3 beste albums voor mij.
Echt elk nummer is fantastisch en sommigen zijn live zelfs nóg beter!
En wederom onmogelijk om maar 2 favoriete nummers te noemen. Mogen ze van mij wel aanpassen in minimaal 4 nummers

5* zoals het hoort

My mistake

'k Vind hun laatste Songs of Darkness etc. ook erg sterk, doet me qua sfeer en geluid denken aan deze plaat.

Totale cd is als een nummer het best te beluisteren. Onmogelijk om halverwege de cd te stoppen. klassieker van de eerste orde!

Mijn favoriete album van MDB. Sear Me MCMXCIII is een geweldige opener, met het kippevel krijgende vioolspel. Your River sluit er perfect op aan, een mooi opgebouwd nummer welke heftig eindigt. De titeltrack vind ik 1 van de hoogtepunten van dit album. Echt een geniaal nummer. En zo mooi hoe dit album begon met Sear Me MCMXCIII, zo mooi eindigt deze met Black God en 5*

Gave MDB plaat... Van the Crown of Sympathy begin ik bijna spontaan te huilen...

Een album dat ik indertijd werkelijk grijs heb gedraaid. Na een hele lange tijd van grunt-moeheid (behalve Opeth!), toch maar weer eens opgezet en oh, wat is dit toch een pareltje!

Fantastische cd! Hier kan zelfs geen The Angel and the Dark River of Dreadful Hours aan tippen.
De plaat begint ingetogen met Sear Me MCMXCIII, maar daarna begint het echte vuurwerk pas. Your River, The Songless Bird, en The Snow on my Hand hebben allemaal iets eigens, maar ik kan ze onmogelijk los luisteren. Als ik ze achter elkaar draai, raak ik helemaal in de sfeer van dit album, waaruit ik pas weer bij the Crown of Sympathy wakker wordt, me verbazend dat ik alweer 4 nummers geluisterd heb. The Crown of Sympathy is iets rustiger, maar zeker niet minder intens. Maar het allerbeste nummer van deze plaat blijft voor mij toch het titelnummer. Ik heb geen idee waarom, maar in al zijn lompheid kan het me zeker bekoren. Typisch weer zo'n nummer dat je meevoert naar een andere wereld. Een bijzonder duistere wereld. Met Black God word je tenslotte weer teruggevoerd naar de echte wereld.

En op mijn versie komen er daarna nog 3 bonustracks, die in mijn ogen niks toevoegen.

Subliem album, één van de beste en meest toonaangevende die MDB gemaakt heeft. Meeslepend, duister, traag (dit is de meest doomy MDB-plaat), somber, melancholisch en kwaadaardig zijn woorden die in me opkomen, als ik luister naar meesterwerkjes als Your River, The Snow in my Hand en The Crown of Sympathy.
De productie is lekker zwartgallig en tegelijkertijd een heel stuk beter dan het debuut-album.
Tevens staan er in de vorm van de opener Sear Me MCMXCIII en de afsluiter Black God twee zeer opvallende en ingetogen nummers op, die de plaat een extra bijzonder karakter geven.
Dit album zal altijd een klassieker in zijn soort blijven.

Een ware klassieker inderdaad. De eerste experimenten met de cleane vocalen van Stainthorpe pakken goed uit. Ook de gewaagde opener is een briljante zet. Elk nummer is een schot in roos. Dus de volle mep voor deze jongen.
Overigens is mijn exemplaar gewoon een Peaceville versie.

Lekker gothic metal plaat, ligt prettig in het gehoor. Zware logge ritmes met grunt en zang. Erg harmonisch geheel Hier wordt je vrolijk van.

Niet meer zo'n metal fan als in mijn tienerjaren (tegenwoordig voornamelijk industrial en neo-folk. weinig electrische gitaar dus) maar My Dying Bride zet ik bij tijd en wijlen nog wel eens op. Lekker traag, mistroostig en toch niet zo theatraal dat het lachwekkend word.
Ze hebben iets gemeends.

Erg fijne Doom-Metal plaat dit.

De volle mep van mij.

Sear Me MCMXCIII en Your River horen bij de beste MDB-nummers aller tijden. Ik hou óók van klassiek, en de klagende viool is hemels. Het is schitterende treurigheid! Er staat voor de rest geen zwakke broeder op deze plaat, een van de beste doom-releases aller tijden. Daarom die vijf sterren.

Hun beste plaat.

Roadburn 2017. Deze plaat integraal. Het was awesome!

Ik schaam mij nogsteeds diep dat ik dit album nog nooit gekocht heb en hem alleen als gebrande cd heb.
Maar daar komt verandering in, aangezien dit jaar het album op picture-lp is verschenen met het originele artwork. Niet op dubbel-lp, maar een enkele. Scheelt weer na elke 2 nummers omdraaien.

Het is nooit te laat om tot aanschaf over te gaan, ik deed het onlangs; een 2003 heruitgave met bonustracks. Een klassieker hoor ik zeker in Turn Loose the Swans, alleen heeft het album me nog niet in zijn greep en luister ik momenteel net zo makkelijk naar Like Gods of the Sun (en als 3e was er The Dreadful Hours in mijn MDB-startpakket).

Dat openingsnummer vind ik echt overweldigend mooi, track erna bevalt ook goed, maar #3 & 4 doen me nog niet zo gekke veel. Die twee lange nummers vervolgens wel weer en het album sluit mooi ingetogen af. Niet echt een heel harde band lijkt mij, althans op dit album. Wel erg sfeervol en desolaat. Ik zet in op 4*, mogelijk groeit de waardering nog.

Gisteravond dan toch de 30th Anniversary uitgave op grijs en zwart marbled vinyl gekocht.
Met de originele zwaan lp-hoes.

Ik zag net een omschrijving van doom : Black Sabbath en nieuwere bands zoals My Dying Bride. Ik had een T-shirt van MDB toen ik 16 was dus zo nieuw zijn die ook niet

Blijft wel een echt goeie doomplaat.