Method Man - Tical (1994)

Ik word niet vrolijk van dit album.

Want wat een donkere sfeer zeg, echt heerlijk.

Zowieso is de stem van Method Man gewoon geweldig, de producties passen er perfect bij. Ze zijn niet erg hoogstaand, maar dat maakt eigenlijk niks uit omdat Method man lekker flowt met de wat ingewikkelde en vaak gifzwarte teksten. De gastartiesten zijn ook dik in orde. Raekwon, stelt zoals altijd niet teleur. Alleen Carlton Fisk spreekt me niet zo aan. Voor de rest komen de andere Wu-Tang leden goed voor de dag. Mary J. Blige doet ook gewoon haar ding, I'll Be There For You is veruit mijn favoriete track, gevolgd door Bring The Pain (natuurlijk) en Sub Crazy.

Naar mijn mening een dikke klassieker, deze plaat. Maar vooralsnog geef ik hem nog "maar" 4 sterren.

hoe goed kan een album zijn !


Een van de beste albums die ik ooit gehoord heb.
Ik kom bijna niet aan woorden hoe goed deze album is
Het begin van bring the pain werd ik gelijk gek op dat nummer

I came to bring the pain hardcore from the brain

Gewoon in 1 zin het niveau van het hele nummer gezet

Of de refrein :

Is it real son, is it really real son
Let me know it's real son, if it's really real
Something I could feel son, load it up and kill one
Want it raw deal son, if it's really real

Fantastisch

Net zoals: what the blod clot en Meth vs chef die er ook uitspringen
En mag release yo delf ook wel noemen

Jammer dat ik geen 6 sterren kan geven want anders zou ik het zeker doen

De donkere rauwe ongepolijste beats van The RZA vormen een perfecte combinatie met de diepe stem en warme flow van Method Man. Mooi compact album met Bring the Pain en Mr. Sandman als uitschieters. Niet alle tracks zijn van topkwaliteit, maar als album vormt het een consistent geheel met een heerlijk flow. Haalt niet het niveau van de Wu-klassiekers als Enter the Wu-tang (36 Chambers), Only Built 4 Cuban Linx en Liquid Swords, maar zeker een goede 4e of 5e.
4*