A Certain Ratio - Sextet (1982)

De beste ACR, uiteindelijk, met het heerlijke Lucinda en de lome zomeravondfunk van Knife Slits Water. Als iedereen straks is uitgekeken op Joy Division, The Sound en andere vroege 80-doem, dan zullen ongetwijfeld bands als ACR, Medium Medium, Au Pairs, Pigbag, Shriekback en de vroege Simple Minds in beeld komen, en krijgen we op zeker een funkwave-revival. Met deze als 'klassieker' in dat genre. Let maar op.

Mmm, dan zou ik eerder m'n geld op de voorganger 'To Each' zetten. Toch een stuk beter. Strakker, abstracter en koud. Doom-funk is wel een mooie omschrijving denk ik. 'Sextet' is wat warmer van geluid, al blijft het aan de kille kant.

Beter toegankelijk dan 'To Each...', en ook hier die ongrijpbare bijna duistere sfeer. Hoewel een betere synthese tussen funk en new wave, getuige het briljante 'Knife Slits Water'. Wat een meesterwerk! 'I'd Like To See You Again' verschijnt later in 1982, en is plotseling veel commerciëler. Daarna is het wat mij betreft over met de heren en dame uit Manchester. De band toert nog steeds. Ik weet niet of ik ze ooit wil zien. Daarvoor zijn de herinneringen aan 'vroeger' te mooi.

Poeh... weinig animo.
Erg fijne plaat, jazzy, funky, wavy. Donkere muziek die het dan ook erg goed doet in de nachtelijke uurtjes.

En ach, dat 'commerciele' hierna valt mee hoor. Wat meer af en toe een nummertje dat het mogelijk goed zou kunnen doen op de dansvloer. That's no sin!

De reissue is trouwens zeer de moeite waard! Op disc 1 vind je naast het album de nonalbum single Waterline nog een aantal dubtracks die ze onder Sir Horatio hebben uitgebracht.

Disc 2 bestaat oa uit twee Peel Sessions (met twee onuitgebrachte nummers) en de vette 12" van Knife Slits Water

Op hun derde album Sextet is A Certain Ratio niet meer in een echoënde fabriekshal: opener Lucinda klinkt alsof het in een gewone studio door een gewone producer op band werd gezet en wat is dit goed! Zelfgeproduceerd bovendien.
In 2008 schreef fatima: "Als iedereen straks is uitgekeken op Joy Division, The Sound en andere vroege 80-doem, dan zullen ongetwijfeld bands als ACR, Medium Medium, Au Pairs, Pigbag, Shriekback en de vroege Simple Minds in beeld komen, en krijgen we op zeker een funkwave-revival. Met deze als 'klassieker' in dat genre. Let maar op."

Dan stel ik voor dat we Sextet gedurende dit najaar (de astronomische herfst is vandaag begonnen) eens onder de aandacht brengen. Van de volvette funkbas in Lucinda gaat het naar een postpunkerig maar nog altijd dansbaar Crystal om vervolgens in Gum met blazers een waar dansfeest te horen losbarsten.
Knife Slits Water duurt een dikke zeven minuten en met de soms spreekzang van Martha Tilson heeft het iets weg van de Tom Tom Club. De rol van bassist Jez Kerr is wederom belangrijk.

Kant 2 opent met het korte Skipscada. Alsof we Ian Curtis op een Braziliaans feest luidruchtig horen dansen; in werkelijkheid is het Simon Topping. Daarna neemt de funk het over met onder meer piano als ruggesteun in Day One. De blazers spelen tegen het einde tegen het valse aan, maar juist dát werkt goed.
Dat experimentele kantje wordt voortgezet op het kortere Rub Down, waarna de slepende, lome groove van Rialto een bijzonder vervolg brengt. Met slotnummer Below the Canal, waar Kerr nog eenmaal met drummer Donald Johnson opnieuw funk met experiment en postpunk weet te kruisen.

Januari 1982. Mijn reis door new wave kwam vanaf The Church en omdat ik Soft Cell en single Say Hello, Wave Goodbye al besprak, evenals Allez Allez en African Queen, kom ik bij een album dat ergens die maand verscheen: het luide (live)debuut van Hüsker Dü.

@RonaldjK: “De rol van bassist Jez Kerr is wederom belangrijk.”

Volgens mij is het drummer Donald Johnson die hier de slap bass ten gehore brengt. Doet hij op meer tracks in het werk van ACR, ook live. De gitarist, Martin Moscrop, gaat dan achter de drumkit zitten.

Aha, dat wist ik niet! Op de hoes duiden ze zichzelf aan als 'musician', het was dus zoeken op internet naar het 'wie-speelt-wat'. Dat ze mij op het verkeerde been zetten, past dan weer helemaal bij hun eigenwijsheid. Leuk!