Hüsker Dü - Land Speed Record (1981)

Ik heb hier ooit veertien dagen na mekaar naar geluisterd - ben eruit gekomen met een totaal gewijzigde visie op muziek.

Voorheen (dus tot m'n zestiende) was ik zo'n "de liedjes moeten mooi klinken"-fetisjist. Daarna werd het iets in het genre: "Als je iets te zeggen hebt - stamp het eruit, die vorm is in dit geval slechts bijkomstig/Als je niets te zeggen hebt - zorg dan dat de vorm perfect is"

Ze hadden voor dit album geen meer toepasselijke titel kunnen verzinnen dan degene die ze erop hebben geplakt: werkelijk een geluidsorkaan van jewelste.

Dus onthou:

Ladies and gentlemen,buckle up your seatbelts please!

Een kopstoot van een album, maar net iets te extreem om echt van te houden.
Wie vertrouwt is met het latere werk van Bob Mould ondergaat een cultuurschok van jewelste bij het draaien van deze plaat.

Voor mij was dit album een schok. Ik was al vertrouwd met 'Copper Blue' van Sugar en dat fantastische nummer van Grant Hart met dat orgeltje 'All Of My Senses'. Toen vond ik dit Hüsker Dü-album in een tweedehandsshop en heb ik het gekocht voor een appel en een ei. Ik hield al van punk (Undertones, Ramones, Dead Kennedys) maar Land Speed Record klonk echt wel underground-punk. Ik kon eerst niet geloven dat dit Hüsker Dü was. Nu ik jaren later de cover van het album bekijk, begrijp ik beter waarom het zo klinkt.

dit is echt wel een vet album vooral de (hardcore) punks zullen deze denk meer appreciëren als zen arcade

Een half uur durende aanval van gitaren. Best geinig om af en toe eens te beluisteren, maar het is soms toch wel erg vermoeiend. Bovendien lijken alle nummers op elkaar, waardoor het niet eens mogelijk is om een favoriete track aan te wijzen.

3*

Ongehoord dit! Geweldige hardcorepunkaanslag die je maar net te boven komt...

Aan deze plaat kunnen heel wat ''muzikanten'' een voorbeeld nemen, niet zeuren maar gaaaaaaaaaan!!!!!!!!!!!!!!!!!
Het is alsof je met Leon Spincks in de ring staat met je armen op de rug gebonden en een blinddoek voor.
En de hoes mag er ook wezen, me dunkt.

Wat nou 4 en een half een dikke vijf en niks minder potverdikkeme nog aan toe zeg.

De ultieme hardcore uitbarsting......of moet ik zeggen ultracore?

Als groot liefhebber van de HD-output vanaf Metal circus vond ik dat ik dit album toch ook moest leren kennen. Vervolgens heb ik hem na een aantal malen draaien ook eens met de teksten ernaast beluisterd, zodat ik er door het begrijpen van de couplet-refrein-structuur van elk nummer hopelijk ook wat minder last van zou krijgen dat alle nummers op elkaar lijken, zoals gemaster hierboven ook al zegt. En dan blijken er inderdaad echte nummers in de geluidsbrij verstopt te zitten... maar het blijft toch een uphill battle voor wie geïnteresseerd is in meer dan een gigantische soundblast van 26 minuten (nou vooruit, 21 minuten, want het laatste nummer is wel een duidelijk te onderscheiden --en trouwens ook ijzersterke-- compositie).
 

Misschien Data control waar het tempo iets wordt terug geschroefd maar de orkaan van geluid wel wordt gehandhaafd.Was bij ons vroeger in het jongeren centrum toch altijd een favoriet en de avond eindigde vaak met Reoccurring Dreams van Zen Arcade.

Deze had ik vroeger in de walkmen! Weken achter elkaar. Eerst was het een brei aan herrie voor me. Tot ik de songs ontdekte. Goede songs!

Het is dat Mike Watt zijn label aanbood om de live opname uit te brengen want anders was dit wellicht voor altijd op de plank blijven liggen en was de hele Husker Du geschiedenis heel anders verlopen. Toch moeten ze op dat moment al een behoorlijke live reputatie hebben genoten, gegeven het eerbetoon ('something to du') van the Replacements eerder dat jaar (1981). Land Speed Records geeft verder niet al te veel prijs van de enorme potentie van de band. Wel aardig om een keertje te beluisteren en hier en daar gelijkenissen te bespeuren met -vooral- Everything Falls Apart en Metal Circus .

Greg Ginn

denk t toch niet itchy. Greg Ginn was baas van SST, t moederbedrijf van New Alliance Records dat Land Speed Records uitbracht, en wat toch echt van Mike Watt was. Husker Du verhuisde later pas naar SST

Aha, dat wist ik niet. In dat geval klopt het label op deze site niet