Arjen Anthony Lucassen - Lost in the New Real (2012)

Ik had het ook zo begrepen. Ik beschouw het ook maar zo. CD 2 is leuk om erbij te hebben. CD 1 is eigenlijk erg goed. Die verwijzingen naar Purple, Zeppelin en weet ik wat nog meer vind ik juist erg leuk gevonden. Prima cd van Arjen.

Heb deze lang links laten liggen, maar uiteindelijk blijkt het toch een stuk beter dan ik verwacht had op basis van wat promo's. Die tweede cd boeit niet echt heel erg, maar gelukkig kun je het ook gewoon alleen bij de eerste houden...

Moet ook eerlijk toegeven dat ik die tweede CD eigenlijk nooit luister... is ook maar een bonusschijfje, toch?

Toch wel wezenlijk anders dan Lucassens gebruikelijke output, met pop in plaats van metal, amper gitaarsolo's en slechts één leadzanger, dus geheel terecht dat dit niet als een Ayreon-album is uitgebracht. Zeker niet zonder z'n charmes, met al die stijlen die me vaak aan Pink Floyd doen denken en een enkele keer aan ELO (maar op Dr Slumber's eternity home en Where pigs fly ook aan de Waterboys) en af en toe grappige vondsten ("If you want to propagate / First prove you can educate / Parental Procreation Permit", de mooie pastiche van When I'm a hundred sixty-four, en de hilarische tekst van Where pigs fly). Ook qua zang valt dit me niet tegen, want de "serieuze" zangstem die Lucassen hier in plaats van zijn "hippie"-stem van Into the electric castle gebruikt vind ik zeer acceptabel, en Rutger Hauer voegt geweldig sfeervolle vignetjes toe, en dat het album als geheel weer perfect klinkt behoeft geen betoog.
        Alle lof dus voor de poging om weer eens iets anders te doen, maar wat dit album eigenlijk min of meer torpedeert is de afwezigheid van werkelijk goede liedjes. E-police is wel een mooi voorbeeld : een lekker geluid, goede ideeën, een aardige tekst en leuk gezongen, maar zonder sterke hooks of riffs, nergens echt pakkend en met een slot dat climactisch aanvoelt maar helaas nooit opzwepend wordt. Dat geldt voor wel meer nummers op dit album, en wanneer er op het slotnummer van de eerste CD eigenlijk ook steeds maar middelmatige melodietjes verschijnen gaan de tien minuten daarvan dan ineens wel héél lang duren.
        Lucassens vijf eigen composities op de tweede CD zitten ongeveer op het niveau van de eerste tien, maar de vijf covers voegen weinig tot niets toe aan de originelen, en die van The battle of Evermore slaagt er zelfs in om alle magie van de versie met Sandy Denny te elimineren. Het is natuurlijk ook bepaald niet het gemakkelijkste nummer om te coveren, maar dat is maar een héél beperkt excuus voor de zouteloosheid van deze bewerking. Gelukkig staat het ingeklemd tussen de sterke tekst van The social recluse en het geestige The space hotel, en dat zijn dan weer wèl aardige nummers. Al met al echter vind ik dit een vrij vlakke en teleurstellende plaat.

Op dit album zingt Arjen voor de verandering eens alle leadpartijen zelf. Alleen voor de achtergrondpartijen schakelde hij Wilmer Waarbroek in. Arjen is geen groots zanger, maar toch hebben zijn zangpartijen hier hun charme. Als verteller voor het concept van dit album wist hij Rutger Hauer te strikken.

Muzikaal is dit album wat lichter dan hij doorgaans met Ayreon laat horen, al gaat het er soms behoorlijk heavy aan toe zoals op Parental Procreation Permit. Op andere moment komt zijn voorliefde voor het lichtvoetige van Beatles naar voren (When i’m a Hundred Sixty-four) of ELO (E-police, Dr. Slumber’s….) en natuurlijk Pink Floyd.

Ondanks dat dit album het niveau van zijn werk met Ayreon niet benadert, staan er erg vermakelijk nummers op dit album. Dan heb ik het vooral over de eerste CD. Op de tweede CD staan eigen nummers die niet zo goed binnen het concept van CD 1 pasten en een aantal covers. Het niveau van de eigen nummers is beduidend lager dan op de eerste CD. De covers worden op zich aardig gebracht, maar de afwisseling met eigen werk maakt dat de tweede CD geen cohesie kent. Die draai ik daarom ook zelden.

1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Ayreon - The Human Equation
3. Star One - Space Metal
4. Ayreon -The Dream Sequencer
5. Ayreon - 01011001
6. Ayreon -Flight Of The Migrator
7. Guilt Machine - On This Perfect Day
8. Star One - Victims Of The Modern Age
9. Ayreon - Actual Fantasy
10. Ayreon - The Final Experiment
11. Ambeon - Fate Of A Dreamer
12. Arjen Anthony Lucassen - Lost In The New Real
13. Stream Of Passion - Embrace The Storm

Een leuk tussendoortje. Na een paar sombere, misschien wel depressieve platen, is Lost In The New Real een stuk lichter van toon. En met de duidelijke verwijzingen naar de grote bands van de jaren zestig en zeventig, mag duidelijk zijn hoe de muziek klinkt. Hoewel de gastzangers ontbreken, benaderd Lucassen de indirect vermelde bands met een duidelijke ayreontouch. Ook dit album bevat een verhaal en een narrator. Eerder noemde ik Arjen Lucassen een prima zanger die in staat is om muziek een Beatlesgevoel te geven. Ook hier merk ik dat weer, maar ik moet wel bekennen dat anderhalf uur Arjen wel wat aan de hoge kant is. Desalniettemin is hij een aanstekelijk verteller en heb ik echt wel hardop moeten lachen om de tekst van Where Pigs Fly. De covers zijn prima gebracht. Ik voel de liefde die Arjen heeft voor de muziek en ik word wel echt blij van de keuze voor Blue Öyster Cult's Veteran Of The Psychic Wars.

Lost In The New Real is vooral Ayreon-light. Een leuk tussendoortje dat compositorisch niet bijzonder veel voorstelt, maar wel de nodige glimlachen oplevert.


Tussenstand:
1. Star One - Space Metal
2. Ayreon - The Universal Migrator - Part One: The Dream Sequencer
3. Ayreon - The Human Equation
4. Ayreon - The Universal Migrator - Part Two: Flight of the Migrator
5. Guilt Machine - On This Perfect Day
6. Star One - Victims of a Modern Age
7. Ayreon - The Final Experiment
8. Ayreon - 01011001
9. Ambeon - Fate of a Dreamer
10. Ayreon - Into The Electric Castle
11. Arjen Anthony Lucassen - Lost In The New Real
12. Stream of Passion - Embrace The Storm
13. Ayreon - Actual Fantasy

Tussendoortje is het juiste woord, maar wel een van hoge kwaliteit. Het concept van Mr. L die in de verre toekomst wakker wordt, verbindt in ieder geval wel met de Ayreon verhaallijn aangezien hetzelfde personage al eerder gespot werd in The Truth Is In Here op 01011001. Deze plaat voelt een beetje aan als Ayreon-light, waarbij de losse songs spelen met concepten over hoe het is om wakker te worden in de toekomst. Dit alles aangevuld met een paar hoogstaande covers (Veteran Of The Psychic Wars, whoohoo!) en zeer behoorlijke zangpartijen (ik hoor Lucassen's stem graag), zorgt voor een fijne mix en een geslaagd eindproduct dat nergens te uitdagend is, maar gewoon erg lekker wegluistert.

Tussenstand:
1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Ayreon - The Human Equation
3. Ayreon - 01011001
4. Guilt Machine - On This Perfect Day
5. Star One - Space Metal
6. Star One - Space Metal
7 Ayreon - The Dream Sequencer
8. Ayreon - The Final Experiment
9. Ayreon - Universal Migrator
10. Arjen Anthony Lucassen - Lost In The New Real
11. Ambeon - Fate Of A Dreamer
12. Stream Of Passion - Embrace The Storm
13. Ayreon - Actual Fantasy