The Veils - The Runaway Found (2004)

Na 'The Leavers Dance' gehoort te hebben tijdens de door ons geogasniseerde 5e editie van onze Indie-Alternative avonden maakte me dit wel nieuwsgierig. Godzijdank. Wat een brilliante CD. Ik vind deze inderdaad beter als Num Vomica, hoewel dat natuurlijk ook een pareltje is. Kwalitatief gezien, en de complexiteit van de composities is deze bands vele malen beter als bands binnen het gerne, die wel in 'de charts' staan. Dit vind ik nu heerlijke luister-muziek. Vrijwel niemand die het kent, maar heb nu al vaker vragen gesteld gekregen in de trend van 'wat is dat?'.

4,5* is naar mijn mening nog net iets te weinig, maar 5* is voor mij maar voor een heel beperkt aantal albums weggelegt. Beste nummers: Take Down The Girl, Lavinia, The Leavers Dance.

En maar uitkijken naar die nieuwe Coldplay, terwijl men dit collectief links laat liggen.

Ach, als er een onderkend talent is in de muziekwereld is het Finn Andrews. De man schrijft niet alleen geniale nummers maar heeft een stem waar artiesten als Damien Rice nog wat van kunnen leren. Wat een emotie, schitterend.

Ik vind het wel nog steeds onbegrijpelijk dat een band als deze niet door de wat grotere indie massa wordt opgepikt. Iemand die naar Editors, Interpol, Arcade Fire etc. luistert gaat dit zeker waarderen.

Aan de andere kant had ik dat idee ook van Broken Social Scene, maar die speelden toch wel maar mooi voor een uitverkochte zaal in Doornroosje afgelopen maandag.

Iedere keer weer, kippevel bij The Leavers Dance. Beste nummer ooit gemaakt voor mij denk ik....

Briljant nummer inderdaad, al vind ik "The Nowhere Man" ongeveer net zo briljant.

De man heeft een unieke stem, de emotie spat er zo af, en dat alles in een prachtige instrumentale omkadering, heerlijke melodieën en minstens twee songs die zonder enige discussie wereldklasse zijn ( Lavinia/The Leavers Dance ). Dit moet beslist één van de beste debuutalbums allertijden zijn. Cohen/Cave/Buckley en een flinke scheut Suede, maar het staat vooral op zichzelf. En dan zeggen dat ik The Veils lang links heb laten liggen, het was maar toen de single van het tweede album (nummer 9 als ik me niet vergis) regelmatig op Radio 1 voorbij kwam, dat mijn oren gelukkig zijn open gegaan.

Naar aanleiding van Nux Vomica, dat ik bij vlagen wel aardig vond, het veelgeprezen debuutalbum ook maar eens opgevist. Aan de ene kant heeft de man een prachtige stem, maar aan de andere kant is het muzikaal gezien toch wat middelmatig.
Het veelgeprezen Lavinia vind ik eigenlijk net niet de topper die velen er wel in horen. 'The tide that left' is een leuk popnummertje. Absoluut hoogtepunt is 'The Leavers Dance'; daar kan ik de algemene opinie makkelijk in volgen. Er mochten van mij ook meer nummers op van het kaliber 'The Valleys of New Orleans'. Daarin komt de stem van de Andrews goed tot zijn recht. 'Vicious Traditions' kent een klassiek patroon: langzaam opbouwen en toewerken naar een climax...die helaas echter zeer matig uitgevoerd blijkt en nergens spannend wordt.
De nummers hangen toch vooral op aan de mooie stem van de zanger. Met een goede band en af en toe iets betere ideeën had Finn Andrews een van de groteren der aarde kunnen worden. Misschien vallen op het derde album de stukjes in elkaar.

Ik bedoel: "The Nowhere Man" is nog een stuk briljanter. Één van de mooiste nummers ooit geschreven, gemaakt, gezongen.

Naast het album ook een geweldige coverfoto.

1 keer het album nu geluisterd en ik begrijp niet dat nooit eerder van the veils gehoord heb. Klinkt echt goed maar ik heb het nog niet goed genoeg geluisterd om al te stemmen. Zijn hun andere albums net zo goed of misschien zelfs beter?

Andere albums zijn anders, ook goed, maar anders. Ruwer, rauwer, ruiger, rijper (opvallend veel R-woorden zijn toepasselijk) en naar mijn mening muzikaal meer kwaliteit en bijzondere hoogstandjes. Het is niet zo dat je die vanzelfsprekend ook leuk vind... Zeker wel proberen!

De sfeer op deze plaat vind ik echter veel intiemer, dromeriger en alles is meer een geheel. Ik ben blij dat ik naast deze ook Nux Vomica heb, welke ik draai kan ik mooi van mijn stemming op dat moment af laten hangen.

Wat een plaat is dit zeg! Echt geweldig vind ik hem! Vooral het middelste deel vind ik geniaal..3 t/m 6! Maar ook The Valleys of New Orleans vind ik prachtig! Hopelijk groeien er nog meer nummers tot favorieten! 4,5*

Totaal niet mee eens dus... Vicious Traditions is echt een heerlijk nummer, met een geweldige opbouw. Steeds komt er weer een nieuw elementje bij, om ten slotte in een fantastische uitbarsting te eindigen. Hoe geweldig. Ben dit nummer pas later gaan waarderen, maar vind het nu één van de allerbeste nummers.

Jammer dat ik niet eerder albums van the Veils heb gekocht want dit is gewoon een prachtalbum. Finn Andrews heeft een prachtige stem die hij goed weet te benutten, de melodieën zijn pakkend getuige nummers als "Lavinia" en "The Leavers Dance" en het geheel klinkt bezield en emotioneel met gepaste instrumentatie. Wellicht een groeialbum dat niet gauw zal vervelen en de opvolger is al even sterk.

Op de een of andere manier lopen er de laatste tijd erg veel mensen weg met The Veils, en vreemd genoeg komt een buitenproportioneel deel daarvan uit de 'Pearl Jam is het beste wat de muziekgeschiedenis is overkomen'-hoek. Op het eerste gezicht wellicht niet te verklaren, maar nu ik er over nadenk: deze muziek doet in ieder geval even weinig moeite om zich te onderscheiden .

Hier en daar wil er nog wel eens iets raaks doorschemeren, daar niet van, maar over het algemeen is het alsof déjà vu's zich afwisselen met totaal vergeetbare momenten. Ik vind dit maw persoonlijk nogal een overschat album .

Ik heb het idee dat juist liefhebbers van Nick Cave, Walkabouts, Sixteen Horsepower en Tindersticks ook deze muziek erg goed vinden

Hee, dat ben ik! Ik hoor ze er alleen niet in terug, hoogstens de Tindersticks met een flinke lik kwijl erover.

Misschien kun je dan beter het tweede album van The Veils, Nux Vomica, eens proberen. Op dit album hebben ze nog een heel ander, wat britser geluid, hoewel ik het persoonlijk wel een sterk album vind. Maar probeer Nux Vomica eens zou ik zeggen!

En wees gerust ik HAAT Pearl Jam.

Die heb ik vandaag inderdaad binnengehaald en ik moet zeggen: hij bevalt. Niet dat hij door alle hoeken van mijn kop giert, maar het klinkt best nog wel spannend hier en daar. De Tindersticks en Cave-associaties worden ook duidelijker, en laat dat nu twee van mijn persoonlijke heroplevingsbands zijn op dit moment. Misschien moet ik het toch nog eens gaan proberen met deze CD (al ken ik hem al vijf jaar).

Ik moest hier erg aan wennen, maar het wordt steeds beter.

Sorry integendeel. Heb niets met die krijsende zanger.

Destijds bij verschijning een favoriet album: Lavinia, The Tide ..., The Leaver's Dance prachtsongs - deden erg Brits aan. Net weer gedraaid - blijft goede plaat.

Nog steeds mijn favoriete 2004-album. The Wild Son vind ik een van de mooiste albumopeners ooit. Dit album is meer pop georienteerd dan de opvolger. Daar kan ik wat minder mee, alhoewel dat ook een prima plaat is. Maar van tracks 3, 5 en 8 springen mij nog steeds de tranen in mijn ogen, zo mooi gewoon. Ik heb stille hoop dat ze ooit nog eens een album a la The Runaway Found gaan maken..

Hij heeft toch ooit zijn hele band ontslagen?

Nadat dit album gereed was, vlak hij op tournee ging. Nux Vomica is een heel andersoortig album. Live stond de nieuwe band wel als een huis.

@MF: Net even gekeken en van alle albums uit 2004 (naast deze verschenen bijv. Anna Ternheim, Interpol, Kanye West, Morrissey, Franz Ferdinand); deze zou wel mijn toptien van 2004 halen.

Dat is ook zo ja, de hele band werd ontslagen. Was ik even vergeten. Sterke popliedjes heb ik meer feeling mee dan sterke rocknummers. De nummers klinken hier ook wat melodieuzer dan alles wat hierna kwam imho. Zoals Mjuman al zegt, het doet wat Brits aan. Om eerlijk te zijn ken ik hun laatste album niet helemaal, maar wat ik ervan gehoord heb ligt wat meer in de lijn van Nux Vomica.

Ook leuk om te zeggen: dit album was een tip van Aero, een van de eerste toen ik hier op de site kwam en een zeer geslaagde ook dus. Ook na 5 jaar staat dit nog als een huis Dit is eigenlijk een beetje 'ons' album.

Klopt ja. Nu staan er op Nux Vomica ook nog wel een paar mooie liedjes, maar dit blijft ook voor mij toch ruimschoots hun mooiste album. Nux Vomica en de laatste zijn wel aardige albums, maar echt een snaar raken deden ze bij mij niet. En dat is hier wel anders. Ik draai hem vanavond ook weer eens.

In ´Talk Down The Girl´ hoor ik heel duidelijk Spies van Coldplay terug. En in ´The Valley of New Orleans´ NYC van Interpol. Viel me redelijk erg op, of ben ik de enige? Wel een goed album overigens.

NYC is veel, veel beter dan The Valleys of New Orleans, wat echt met afstand het zwakste nummer op dit album is.

Overigens zijn 8 van de 10 nummers door Finn geschreven toen hij tussen de 14 en de 16 was, dus eind jaren '90. Ik weet zo even niet meer welke niet, maar de kans dat ze geinspireerd zijn door nummers uit 2000 en 2002 lijkt me dus relatief klein.

Vicious Tradition

Hoorde het nummer in de film Dread (geen hoogvlieger, maar de muziekkeuze was erg goed). Wat een pareltje!