Traffic - Traffic (1968)

Voor mij heeft het eigenlijk een hele tijd geduurd voordat ik dit album op waarde kon schatten omdat het openingsnummer me zo ontzettend tegenstaat, een niemandalletje dat maar doorgaat en doorgaat en doorgaat en dan ook nog eens twéé irritante leadgitaarpartijen heeft. Het zal wel zeer persoonlijk zijn, maar ik erger me er gek aan.

Voor mij is dus niet Means to an end maar You can all join in het enige slechte nummer van de plaat. En over Means to an end gesproken, ben ik de enige die bij het eerste akkoord daarvan meteen moet denken aan het openingsakkoord van (de Overture van) Tommy?

eigenlijk zou dit album en niet Sgt Pepper het ijkpunt moeten zijn van de jaren zestig. Het is een volstrekt natuurlijke en geloofwaardige blend van folk, rock en soul. Ze worden wel eens bekritiseerd om de ietwat escapistische teksten. Maar ik heb dit veel liever dan het vrijblijvende hippiegewauwel die in die tijd nogal opgeld deed. Dit is veel tijdlozer ook. vreemd dat zo weinig mensen dit album kennen. Ook Dave Mason is hier intopvorm als songschrijver en gitarist. En welke bleekneus had zoveel soul in zijn donder als Steve Winwood?