Stevie Ray Vaughan and Double Trouble - Couldn't Stand the Weather (1984)

Inmiddels is dit album al een tijdje te verkrijgen als deluxe edition met een heerlijke live bonusdisc. Het geweldige Tin Pan Alley, de titeltrack en natuurlijk Voodoo Chile maakt dit één van Stevie's beste album.
Overigens is het debut album ook in een speciale editie uitgebracht.

Hendrix op zijn eigen terrein proberen te evenaren of zelfs overtreffen is vragen om moeilijkheden. Zelfs Vaughan speelt dit niet klaar. Wel een goed album, daar niet van.

Ik vind zijn 'Voodoo Chile' een stuk beter dan die van Hendrix. Zeker als je het vergelijkt met live versies. Zo strak kon Hendrix 'm zelf niet spelen en alle fouten zijn er ineens uit.

Een sterke en indrukwekkende opvolger, maar er kleven twee bezwaren aan die mij toch nopen hem lager te waarderen dan het debuut. Ten eerste sluit het album af met een jazzy instrumentaaltje dat ik persoonlijk echt, ècht verschrikkelijk vind, en ten tweede valt het me nu (meer dan bij Texas flood) op dat de ritmesectie af en toe tamelijk beperkt is en nogal saaie partijen speelt. Misschien was dat de bedoeling om SRV's vuurspuwende solo's des te beter te laten uitkomen, maar in dat geval schiet die opzet voor mij z'n doel voorbij. (Datzelfde gevoel heb ik bij See the light, het debuutalbum van de Jeff Healey Band uit 1988, waarop toevallig eveneens een cover van Freddie Kings Hideaway stond, dat ik zelf leerde kennen via het "Beano"-album van John Mayall's Bluesbreakers met Eric Clapton.)
        Hoogtepunten voor mij zijn Tin Pan Alley (daarbij ben ik niet de enige) en het titelnummer met dat lekker dwarse ritme. En verder is dit een prima cover van Voodoo chile (slight return), maar haalt hij het toch niet bij het origineel, alleen al vanwege de soms rijke, soms ontregelende sound daarvan. Nog een grappig weetje : volgens Wikipedia gaf Vaughan zijn versie van Come on het volgnummer "part 3" omdat het origineel van Earl King "part 1" zou zijn en de coverversie van Jimi Hendrix "part 2", maar volgens Arnold Rypens' The originals heet Vaughans versie "part 3" omdat Hendrix in zijn versie al "parts 1 en 2" (in dit geval de A- en B-kantjes van Kings single) zou hebben samengevoegd. (Ik weet niet of hierover nog iets vermeld wordt in het boekje bij Soul to soul, waar de officiële versie van Come on (part 3) opstaat.)

Stevie kan je niet vergelijken met Hendrix maar wat was hij goed, tip stevie at Montreux en wat mis je zo een als hem tegenwoordig op die blues / rock festivals.

De man altijd genegeerd. Geen idee waarom. Rory Callagher ooit met hem gespeeld?

Dit jaar is de 35th anniversary expanded edition uitgebracht op gekleurd vinyl, met een 2e LP met bonusmateriaal. Daarbij ook bijvoorbeeld The Sky is Crying & Little Wing:
Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - Couldn't Stand The Weather (2019, Silver & Black Marbled, Vinyl) | Discogs

Ik doe hier toch een halve punt vanaf, en dat komt door de niet zo lekkere productie (het snaredrum-geluid), de toch wel volgepropte eindmix (weinig dynamiek) en ik kan Stevie nou niet bepaald een goede zanger noemen.

Verder is het een lekker stevige en funky bluesrockplaat, met lekkere riffs, groovy drumwerk en een mooie selectie songs. Uiteraard gaat het hier voornamelijk om Stevie's Fender Strat, welke hij echt heerlijk kan laten huilen en brullen. Knappe plaat, maar niet zo goed als Texas Flood.

Die versie van Little wing bij de bonustracks is echt magistraal

Dat is gewoon perfectie. Kan me niet voorstellen dat je dat nummer nog mooier kunt spelen.

Wat een toptalent was dit toch. Hij speelt op deze plaat de pannen van het dak en het gitaarspel ijkt hem allemaal zo moeiteloos te gaan .........

Wederom een degelijk album. SRV speelt de pannen van het dak , maar het komt bij mij ook wat zielloos over. De potentie is er, maar bij mij komt het niet als uitzonderlijk binnen. Degelijk blijft het woord dat door mijn hoofd blijft malen. En degelijk is eigenlijk niet goed genoeg voor het kaliber van SRV. Ik verwacht van hem iets meer. Live fonkelt er wel degelijk vuur bij hem. Studioalbums zijn tot nu toe voor mij ietwat teleurstellend. 3 en halve ster.