menu

Stan Getz & João Gilberto - Getz / Gilberto (1964)

mijn stem
3,91 (165)
165 stemmen

Brazilië / Verenigde Staten
Jazz / Wereld
Label: Verve

  1. The Girl from Ipanema (5:24)

    met Astrud Gilberto

  2. Doralice (2:46)
  3. Para Machuchar Meu Coração (5:05)
  4. Desafinado (4:15)
  5. Corcovado (Quiet Nights of Quiet Stars) (4:16)
  6. So Danço Samba (I Only Dance Samba) (3:45)
  7. O Grande Amor (5:27)
  8. Vivo Sonhando (Dreamer) (3:04)
  9. The Girl from Ipanema * (2:54)
  10. Corcovado (Quiet Nights of Quiet Stars) * (2:20)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 34:02 (39:16)
zoeken in:
Soledad schreef:
(quote)

Gatverdamme jij kan het laten klinken alsof het om wat smerigs gaat


Nee, want dan had ik wel "neuken", "de spleet dichtplamuren met snelharder" of "hotzeflotsen" geschreven.

Praktiseren is een gewoon - enigszins plechtstatig - woord; zie maar: Onze huisarts praktiseert de reguliere geneeskunde - zo'n man heeft dan echt geen seks met al zijn patiënten, laat staan "vieze".

Misschien moet je het zelf 'ns proberen: dame, glaasje wijn, kaasje erbij, dit album op de achtergrond en wie weet ...

avatar van Soledad
3,5
Nee ben toch meer van t rampetampen Mjuman

avatar van Chameleon Day
Mjuman schreef:

Misschien moet je het zelf 'ns proberen: dame, glaasje wijn, kaasje erbij, dit album op de achtergrond en wie weet ...


Ben net thuis gekomen met een fles Pouilly Fume en een Rioja. Welke zal ik doen, Mju?

Chameleon Day schreef:
(quote)


Ben net thuis gekomen met een fles Pouilly Fume en een Rioja. Welke zal ik doen, Mju?


Eerst Pouily Fume - heb je coquilles; ik wel in de vriezer

Langzaam ontdooien in lauw water, guacamole maken, rode paprika roosteren, serranoham idem. Begin is al mooi

Rioja is voor later. Hier beginnen we met een Chileense Sauvignon en daarna een goede Pinot Noir.

Muziek: wellicht Pale Saints, Slowdive (weer bijeen - komen trouwens op Best Kept Secret) en wellicht ook wat Bebel Gilberto - dochter van, indeed

avatar van CrossProduct
1,5
Ongelooflijk wat een lethargisch album. Een beetje een lijdensweg is het wel om dit album van begin tot eind te luisteren.

avatar van judgepaddy
4,0
CrossProduct schreef:
Ongelooflijk wat een lethargisch album.

Of je hebt geen gevoel voor Saudade. Zou een beetje jammer zijn hoewel je daar ook behoorlijk oud mee kunt worden hoor
Mjuman schreef:
Erotiek en seks zijn twee totaal verschillende grootheden. etc.

Juist. zoiets. Wellicht "erotiek" vervangen met "verlangen" en "seks" met "porno"?

en nu ik toch bezig ben:
Stijn_Slayer schreef:
Elk nummer is eigenlijk inwisselbaar; er is een beetje formulematig gecomponeerd. .

"Chinezen effect"?
Ik weet van andere stukjes die ik weleens van je lees dat jij wel wat van componeren af weet, dus ga ik daar in jouw geval even serieus op in.
Het is wel zo dat Gilberto en zijn consorten de akkoorden van II V i Jazz schema's zodanig omzetten dat die authentieke Bossa sound is ontstaan en wat dat betreft kan ik me voorstellen dat de nummers op het eerste gezicht op elkaar lijken.
Maar qua compositie zit er wel degelijk veel verschil tussen.

Elk nummer op deze plaat is in de loop der jaren een Braziliaanse evergreen geworden, vergelijkbaar met Hazes of Alberts nummers in Nederland. alleen het niveau verschil tussen deze twee soorten muziek is IMO mijlen hoog. Ik krijg er in ieder geval behoorlijk hoogtevrees van.

Toch ga ik een half puntje omlaag omdat ik vind dat, met name door de sax van Getz de boel een klein beetje teveel omslaat naar Amerikaans loungy Jazz.
Maar 4 verdient deze plaat zeker wel. Ook omdat deze plaat het voorbeeld is van de New Wave sound die in de jaren 60 zijn intrede deed in America.

judgepaddy - yep jouw typering klopt.

"Lethargisch album", tja ik was begonnen te reageren, maar ondervond zware moeite om m'n tekst überhaupt op het scherm te krijgen zonder mijn toetsenbord te geselen. Uiteindelijk dacht ik: laat maar zitten - "God bless the poor ones on their one way donkey ride"

Du moment dat de stem van Astrud erin komt, ben ik verkocht. Haar stem is er zoeen die je met liefde naar de andere kant van de stad te fietsen om voor de dame een hazelnoot met straciatella-ijs te gaan halen alleen om haar te plezieren; en vervolgens moet je bij terugkomst ontdekken dat ze er ook nog slagroom op had willen hebben.

Het is weemoedige muziek en een deel ervan hoorde ik ook op de soundtrack van een van mijn favoriete Zweedse films, Sven Klangs Kvintett (van Stellan Olsson uit 1974): over een jazzcombo in een Zweedse provinciestad (te vergelijken met Venlo oid) dat wordt verstrekt met een nieuwe saxofonist, van het type onaangepaste jazzo

Misterfool
Heerlijke late-night jazz. Ik mis enkel wat vuur. Jazz mag van mij nog wel een stukje energieker zijn.

4,0
The girl from Ipanema is een evergreen, verveelt nooit. De mooie stemmen van Joao en Astrud Gilberto, afgewisseld met het saxofoonspel van Stan Getz, the Sound zoals zijn bijnaam in de Verenigde Staten luidde. Ook de andere 7 tracks zijn de moeite waard, zeker wanneer je van smooth jazz houdt. Mooie, relaxte muziek in de late uren.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:43 uur

geplaatst: vandaag om 12:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.