Sufjan Stevens - Illinois (2005)

Het openingsnummer is alleen al geweldig, deze muziek laat mij janken.

Mijn eerste bericht! Dan maar gelijk mijn favoriete album waarderen met vijf sterren. Van begin tot eind een topalbum. Hier weet dhr. Stevens zijn plingelliedjes in de juiste balans te mixen met de juiste hoeveelheid bombarie.

Ik snap nog steeds niet waarom dit album zo hoog in de top 250 staat. Het klikt muzikaal niet tussen mij en Sufjan Stevens, hoe vaak ik het ook probeer. Net als Ataloona vind ik die over the top instrumentaties helemaal niks. Geef die man gewoon een gitaar en hij maakt prachtige liedjes. Al die opsmuk is helemaal niet nodig. 2,5 ster.

Vandaag donderde het kwartje. Ik moet nog wennen aan de sound en het stemgeluid maar niets meer dan lof voor het geweldige songwriting! Ongeloofelijk dat ik dit ooit een halve ster heb gegeven. Snel vergeten en genieten.

Eindelijk!

Hoe vaak kom je een muzikant tegen met een volstrekt eigen geluid? Zou niet weten met wie ik Stevens moet vergelijken. Vanmiddag de LP gekocht en mede dankzij mijn nieuwe element en dito affengeile voorversterker wordt mijn kamer gevuld met de ene rake song na de andere.
4* ---> 4,5*

Potentiële top 10 klant dit, wat goed zeg! Ik begin bij 4.5*. Hij moest wel enorm groeien want in het begin kon ik hem nauwelijks uitzitten nu kan ik er geen genoeg van krijgen. De instrumentatie is natuurlijk om je vingers bij af te likken en Sufjan komt gewoon ook met echt een eigen sounds, apart dit maar ohzo goed.

de lengte weerhoudt mij er (nog?) van om deze een 4,5 te geven, maar een beetje sufjan op zn tijd verveeld nooit.

Maar dan zouden we The Predatory Wasp of the Palisades Is Out to Get Us! nooit hebben gehad. De parel van dit album!

Toch ben ik het deels wel eens met Don Capu. De mooiste nummers die hij recent heeft gemaakt zijn de gitaarnummers op All Delighted People EP. Al die electronica hoef in de meeste gevallen ook niet.

Oneens. Ik vind het enorm vol en rijkelijk georkestreerde All Delighted People anders het hoogtepunt van de EP. En op dit album toch wel The Predatory Wasp. Begrijp mij niet verkeerd, ik hoor hem ook zéér graag met louter gitaar, maar met voorgenoemde nummers geeft hij toch wel zijn ongelooflijk muzikale talent weer.

Toch is het voor mij een beetje hit-en-miss als ik al zijn electronica nummers naast elkaar leg. Het is niet allemaal slecht, en je hoort overal wel het talent in. Maar Sufjan heeft erg de neiging om bij deze nummers over te slaan in pretentieus gepingel. Daar kan ik helaas niet zoveel mee.

Waar ik overal lees dat iedereen enthousiaster en enthousiaster wordt met de luisterbeurt kan ik er elke luisterbeurt weer minder mee. Het gaat allemaal gewoon een beetje langs me heen als ie opstaat en als ie afgelopen is merk ik dat ik blij ben met de rust. Nee, toch niet voor mij dit.

Dit is een groeier, voor alsnog 4 sterren. Ik had trouwens van te voren andere verwachtingen. Het klinkt allemaal lekker, maar het duurt even voordat je de parels ontdekt.

Tussen de eerste 5 nummers zitten al 4 parels, zo moeilijk is die zoektocht dus niet.

Ik verlang wel naar een nieuw album van Sufjan in zijn "eigen" stijl. De laatste probeersels zijn "leuk geprobeerd, maar u bent de zwakste schakel". Kom op, er zijn nog genoeg states left!

Starten met een 4. Moest zeker een paar luisterbeurten wennen aan de toch wel speciale instrumentatie en zang. Ondertussen luistert hij heel gemakkelijk een aangenaam weg.
Chicago blijft m'n favoriet voorlopig.
Zeker wel potentieel om nog te stijgen.

Welke van de 5 is volgens jou geen parel dan? Kan daar zo 1,2,3 geen antwoord op geven, eigenlijk.

Ik blijf dit een zeer vreemd album vinden, de ene keer beluister ik dit en vind ik het fantastisch. De keer erna vind ik het weer maar niks. Nu zit ik ondertussen al boven de 10 luisterbeurten en dit dubbele gevoel blijft.
Een 3,5 als compromis dan maar.

Ik vind nummer 2 met die ontiegelijk lange titel niet parel-waardig:P

Nou, daar ben ik het dus niet mee eens. Maar goed.

Wat ik een beetje verrassend vind als ik hier de pagina's commentaren teruglees, is dat iedereen het heeft over het unieke, volstrekt eigen geluid van Sufjan Stevens, nergens mee te vergelijken, nooit eerder gehoord.

Ik heb zo snel niet teruggelezen dat iemand hier de invloed van Steve Reich heeft genoemd, dus bij deze. ALs je met name zijn Music for 18 Musicians luistert hoor je meteen de gejaagde repeterende sound waar Sufjan Stevens een belangrijk deel van zijn inspiratie en unieke geluid vandaan heeft gehaald.

Doet niks af aan zijn prestatie, want die is geweldig, maar als je wilt horen waar Sufjan de mosterd heeft gehaald, luister eens naar Music for 18 Musicians van Steven Reich.

Concerning the UFO Sighting Near Highland, Illinois door de mixer: Mine « Evers luistert en aanschouwt - eversluistertenaanschouwt.wordpress.com

Natuurlijk gewoon een ontzettend goed album.
Maar mede dankzij de lengte weet het me niet aan te grijpen.
Composities zijn geweldig en instrumentarium is dik in orde
maar de vele korte stukken (korter dan een minuut) en de soms belachelijke namen maken dit album me toch net iets te ontoegankelijk.

De lange titels maken dit een moeilijk album om over te praten. "Ik vind 'They Are Night Zombies!! They Are Neighbors!! They Have Come Back from the Dead!! Ahhhh!' een goed nummer".
Dat werkt niet.

Dan zeg je toch gewoon "nummer 14 is fantastisch" bv?

Ja, precies. Ik pikte overigens een random lied uit de lijst hoor.
Maar als ik dit album bij iemand zou moeten aanbevelen red je het niet met 'let vooral op nummer 14. Die vind ik namelijk echt zo mooi!'.
Ook door de 'bijzondere' manier waarop de nummers zijn geknipt (een 'dronend' outro als apart nummer) raak je snel 'de draad kwijt'.

Ik heb mede daardoor ook echt geen idee naar welk nummer ik luister.
Misschien is dat zelfs ook wel de bedoeling: "Dit is mijn album. Neem het als een geheel en houd je niet teveel bezig met individuele nummers".

Ik zie het ook als geheel inderdaad, toen ik dit album leerde kennen keek ik ook nooit naar de songtitels. Het gaat bij dit album om de complete luisterervaring, een soort (geweldige)muzikale trip. Nu zeggen de songtitels me nog steeds niks eigenlijk.

Dan kort je de titels toch wat af? "They Are Night Zombies" is geweldig, bijv. Ik ervaar dit niet als een trip. Hoewel er duidelijk tussenstukjes zijn die geen op zichzelf staande nummers zijn, staan een hoop nummers toch perfect op zichzelf.

Maar luister ze echter nooit los, nummers die hier op staan vind ik beter als ik in de "flow" van dit album zit.

Ik beluister de nummers veel vaker los, denk ik. Sowieso is het album wat aan de lange kant.

Dat klopt, maar daar heb ik totaal geen moeite mee aangezien dit album mij blijft boeien en het geen moment inzakt. Van begin tot eind kan ik hiervan genieten, hij staat immers ook in mijn top 10.