The Cure - The Walk (1983)

Geinige ep van the cure. Heb deze op vinyl. The walk natuurlijk volledig "geinspireerd" door New Order 's Blue Monday.

Ik vind deze EP meer dan geinig, vind het een geweldige mix van de zware Cure en de knipoog die vaak doorschemert bij de heer Smith. Heb deze ook op vinyl en als ik de hoes zie droom ik weer terug naar mijn eerste 'kamer', waar ik verschrikkelijk new wave zat te zijn

Lament, studententijdnostalgie in Groningen. Tja, mooie tijden. Voordat Vera zijn ziel verkocht aan de Amerikaanse garagebandjes en The Sound nog bestond.

Dan zijn we elkaar vast wel eens tegengekomen

Ik neem aan dat je doelt op The Sound in de Poelestraat en niet de geweldige band?

Watte? Minder dan 4 gemiddeld voor deze EP?

Komaan man, dit is geweldig! The Walk is nog wel een grappige single, en dan komen me daar 3 boksers van Cure nummers van de bovenste plank! Wat een sfeer! Wat een klankkleuren! Wat een teksten wederom ( incluis het geweldige zinloze gelul op La Ment )! Wat een psychedelie! Heersen doet deze EP zeg ik U, heersen! Voor je het goed en wel doorhebt, heb je deze plaat zo vaak gespeeld dat je pick-up naald er zich een weg door geboord heeft!!

Als je op zoek bent naar deze EP, en je kunt hem niet vinden; de nummers staan ook allemaal op Japanese Whispers.

Deze is eigenlijk wel beter omdat The Walk de enige draaglijke single is op Japanese Whispers en Lament daarop met afstand het beste nummer is.. maar hier staat Just One Kiss dan weer niet op, het op-een-na beste nummer op Japanese Whispers.

Er bestaat een zeldzame(re) versie van deze EP waar Just One Kiss en Let's Go To Bed ook op staan.

The Lovecats en Let's Go To Bed (The Cure meets New Order met Blue Monday) vind ik ook prima singles.

Ik geef jou helemaal gelijk Leon, er is helemaal nies mis met die singles.

Ik ben hiermee bekend via Staring At The Sea en Join The Dots, dus enig zeggenschap kan me hier niet worden ontnomen, denk ik . The Walk heeft een waanzinnig lekkere synth-riedel dat tegelijk poppy en ontzettend 'Cure' klinkt. Let's Go To Bed vind ik toch iets te 'normaal' voor deze band maar de resterende nummers zijn allen erg lekker, vooral La Ment dat nogal Joy Division-achtig aandoet.
Vooral de flexi-disc-versie van dit nummer (ook te vinden op Join The Dots) is van zeldzame aard .

Hé, die heb ik . Dacht dat de "normale" versie was. La Ment is absoluut één van de betere Cure nummers.

Dan heb ik schijnbaar geluk gehad. Gister bij een kringloopwinkel voor 3 euro gehaald in vrijwel perfecte staat.

En ik op een rommelmarkt voor 2 euro. Ik kende alle songs wel al (ik ben in het bezit van Japanese Whispers.) maar de plaat stond niet mis in mijn groeiende vinyl-collectie. Hoera voor tweedehands?

Zeker! Ik ben hier helaas nog steeds niet aan toe gekomen.

Lekker album van Robert (Lol lag waarschijnlijk weer ergens met een fles......). Toen ik m destijds kocht viel ie me wat tegen bij de eerste luisterbeurt, hij is gaan groeien.

Ik heb er vandaag een gekocht in een kringloopwinkel en die vrouw is helemaal vergeten om deze EP af te rekenen, samen met nog een LP. Nou, dat scheelt dan weer.

Dat had ik ook een keer. Haalde toen ongeveer 20 LP's, maar mevrouw had bij de 6e al geen zin meer om de rest te scannen

Geweldig. Dat is al de zoveelste keer dat ik een stuk minder betaal daar.

Ja, ongelooflijk wat ze soms weggooien ook.
Bevalt hij trouwens?

Jazeker. Just One Kiss en La-Ment zijn mijn favorieten. Ik ga deze eens een mooie 4/5 sterren geven.

Hij bevalt jou niet zo heel erg, zie ik?

Mwa. Wel een leuk plaatje, maar niet bijzonder speciaal. Maar ik heb hem dan ook niet al te vaak geluisterd. Weer eens een keer doen.

Ik ben het toch niet eens met de status van dit album: EP met 2 bonustracks.

Ik weet niet wie dit als EP in huis heeft, maar toen The Walk uitkwam heb ik (voor fl10,95 volgens het prijsje) dit gewoon gekocht als Mini LP. Met maxi versie van Let's go to bed en Just One Kiss.

En ook op 33 1/3 toeren al moet ik toegeven dat The Walk niet de albumlijsten heeft gehaald. (In tegenstelling tot bijvoorbeeld collega Mini LP The High road van Roxy music uit datzelfde jaar).

Helaas, want het gebodene op The Walk is daar echt wel sterk genoeg voor. Het was voor mij een soort van verademing na het deprimerende en de in mijn optiek ook veel mindere voorganger Pornography.

The Cure maakte zich op voor een kennismaking met psychedelische invloeden in hun muziek met een haast hippie-achtige benadering. Mij zouden ze er niet mee pesten.

Uiteindelijk is The Walk later dat jaar natuurlijk weer geëvolueerd in Japanese whispers, dat voor dit goede doel werd uitgebreid met twee nummers, o.a. de single The Lovecats (en b-kant). Work in progress heet dat dan want per slot van rekening moest ook Robert Smith zijn hypotheek gewoon betalen.

The walk werd, zoals musician al aangaf uitgebracht als mini lp. Robert Smith zag in dit "nieuwe" een kans om in een behoefte te voorzien. De cd was ondertussen op de markt en daar paste 74 minuten muziek op. Zoveel materiaal had hij niet liggen. Waarom de platenindustrie dit medium bedacht weet ik niet maar naast de genoemde titel van Roxy Music bracht ook Dire Straits een mini lp uit met daarop de hit "Twisting by the pool" Deze deed overigens weinig, net als deze plaat van The Cure die ik van de drie genoemde platen die leukste vind.

Mooi, gister gescoord voor weinig (2,- is een hele schappelijke prijs, waarvoor dank) Niet via de reguliere platenboer natuurlijk want daar willen ze de hoofdprijs en guess what? Daar gaan ze aan kapot, dat neoliberalistische vrije marktdenken maakt uiteindelijk alles dood, dus.. Time Will Tell. We worden als vinyl liefhebber al weer genoeg een poot uit gerukt door de platenboeren, de prijzen rijzen de pan uit) maar goed, dit juweeltje in sublieme staat, geen tikje op de plaat te horen, inclusief Just one Kiss en Let's go to Bed. Op en top New Wave eighties style.. alle nummers dansbaar goed. Terug naar mijn jeugd, wat zit deze muziek erin zeg! Meteen zin om uit te gaan maar ja.. deze sfeer vind je niet gauw terug.

dit is vreemd, ik heb deze mini lp nog nooit van commentaar of een beoordeling gegeven en toch verschijnt hij in mijn updates ?misschien een teken dat ik hier eens achter aan moet ?

Dit is wat ik nou eens een sterke ep noem. Geen enkel overbodig nummer en uit een tijd dat The Cure begeesterd en geinspireerd klonk. Ben geen 'fan' van het eerste uur, maar zou zo wel weer eens terug willen naar De Bakkerij destijds in Eindhoven en wat stuff brokkelen in een in elkaar geflanste joint, om daarna nog wat shoarma te gaan schransen.

Ik heb die versie vandaag op de kop kunnen tikken. Ben sinds een paar maanden veel van the Cure aan 't luisteren en kopen, maar ben er nog niet helemaal uit: zijn de tracks van deze EP niet te vinden op een reguliere lp? Ik kan ze niet vinden, en tot aan de 80's heb ik alles. Ik lees dat er stukken op Whispers staan, maar da's een soort verzamelaar, toch?

Japanese Whispers is deze EP met nog een paar extra nummers, vandaar dat ze dat een verzamelaar noemen.
Beetje hetzelfde verhaal als bij Boys Don't Cry, dat is ook eigenlijk Three Imaginary Boys maar dan met een paar andere tracks.

Die heb ik, maar vind ik wel sterker als geheel dan TIM.

Dank voor je uitleg !