Porcupine Tree - Up the Downstair (1993)

Geweldig album, Als je even niet op let heb je het gevoel dat je naar Pink Floyd luisert. Misschien sla ik met bovenstaande de de plank helemaal mis(? ) Overigens ben ik groot liefhebber van Pink Floyd. Dus de vergelijking is positief!

Nee hoor, je hebt echt niet misgeslagen. Echter, als je dit al op PF vind lijken moet je gauw eens gaan luisteren naar The Sky Moves Sideways van Porcupine Tree want dit is qua structuur bijna een schaamteloze rip van Wish You Were Here.

Bovenstaande cd net besteld! Ben benieuwd.

Vergeleken met het recentere werk zoals bijvoorbeeld Deadwing en In Absentia hoor je op deze Up the Downstair nog zeer duidelijk de Pink Floyd invloeden. Ik heb dan ook niet meteen een voorkeur voor het oudere Porcupine Tree werk of het nieuwere, geef mij gewoon maar de twee.

Voor een eerste luisterbeurt 3,5 + (7,5/10) met als favoriet nummer Fadeaway.

Toch nog even bij vermelden dat de Re-recorded Version met de bonus cd 'Staircase Infinities' (de 5 nummers hierboven met een sterretje achter dus) ook érg de moeite is. Favorieten daarop zijn The Joke's on You en Yellow Hedgerow Dreamscape.

staircase infinities is zeer zeker de moeite waard

Het valt me nu pas op welk een groot deel van deze plaat instrumentaal is. Hier heeft Porcupine Tree nog niet het eigen gezicht van In Absentia bijvoorbeeld. De PF invloeden zijn nog ruimschoots aanwezig, Luister maar eens naar Burning Sky, dat ook het hoogtepunt van het album is. Het klinkt alemaal aardig, maar echte klassiekers ontbreken.

ik vind PT hier meer een eigen gezicht hebben dan op IA en fadeaway kan zeker een klassieker genoemd worden
een zwevend gitaar geluid is immers niet meteen pink floyd.

Net weer even beluisterd. Up the Downstair is een heerlijk puur PT album, dat ik graag opzet. Ben er trots op, dit aan MuMe te hebben toegevoegd.
On the Sunday of Life was samengesteld van de favoriete tracks doe Steven Wilson tussen 1988-1991 van cassettebandjs had opgenomen. Up the Downstair is een album waar de tracks meer samenhang hebben, ofschoon Voyage 31 er ook eerst op zou staan. Hij besloot dat separaat als "single" uit te brengen, omdat het qua muziek en thematiek niet zo goed op Up the Downstair paste.
Ook opvallend aan Up the Downstair is dat Steven Wilson vrijwel alles zelf speelt behalve drums (Gavin Harrison) en op Always Never (bass: Colin Edwin) en op het titelnummer (electronics: Richard Barbieri; voice: Suzanne J. Barbieri). Dat toont ook nog maar eens de muzakaliteit van Wilson aan.
Vooral Synthesthesia, Always Never, Up the Downstair, Small Fish en het magniefieke Fadeaway vind ik prachtige nummers van dit album.
Aangezien Wilson ook een liefhebber van surround sound is, verwacht en hoop ik dat ook Up the Downstair ooit in dvd-audio/dts zal worden uitgebracht.

Ik zou ook trots zijn als ik het toegevoegd had.
Beste album van Porcupine Tree !!!!
De meeste nummers zijn niet eens geniaal ofzo maar de sfeer en de eeuwig durende solo's zijn zo mooi.
Eigenlijk vind ik dit album beter dan welke dan ook van Pink Floyd.
Het komt net te kort voor een 5, omdat de nummers Rainy Taxi en Small Fish in mijn ogen toch iets te kort komen.
Maar wel prachtig album.
4.5*

rainy taxi staat niet op up the downstair, maar op staircase infinities

Ligt eraan hoe je het album download

sorry, maar dat slaat nergens op. Omdat jij het zo download maakt het niet opeens deel uit van het album

jawel dat zijn bonustracks en ik heb hem zo gedownload,ze staan hierboven ook vermeld en ze horen bij het album,maar wat maakt het uberhaupt uit,het album is gewoon heel goed.
doe niet zo moeilijk joh.

het zijn geen bonustracks, bij de laatste uitgave van up the downstair (remaster) zit staircase infinities er als bonusdisc bij. Dat maakt het nog geen onderdeel van het album. Ik heb overigens die versie orgineel thuis liggen. En moeilijk doe ik ook niet, ik wou je alleen iets bijbrengen laten we het hier maar bij houden dan.

ok dan is goed,staircase infinities in ieder geval wel de moeite waard!!

Mooi album van PT. Alleen al vanwege het laatste nummer. Kolere wat is dat een mooi nummer zeg!

Bedoel je Fadeaway?

Nee ik bedoel Yellow Hedgerow Dreamscape!

Aight,maar Fadeaway is tog wel 1 van de toppers!

Van Staircase infinities dus.

Ik snap eigenlijk niet dat de nummers van deze E.P. hier gemeld met zo'n sterretje. In principe is de geremasterde versie een dubbelalbum; Up the downstair en Staircase infinities.

Maar net zoals al het PT werk is dit gewoon een prachtige plaat.

Omdat deze tracks aan een latere editie van het album zijn toegevoegd. De originele cd-release uit 1993 had deze tracks niet, net als een latere heruitgave (ik meen rond 1998?). Pas toen de vroege werken van PT verhuisden van Delerium Records naar Snapper zijn ze er aan toegevoegd.

Ja maar het ging om het principe, Staircase infinities is uitgebracht als E.P . Dat je naderhand deze E.P. bij dit album krijgt maakt het toch niet dat deze nummers dan bij dit album horen, zoals iemand anders al terecht opmerkte.

En het is ook niet zo gedaan als bij Nil Recurring, dat waren de extra nummers op de LP versie en die nummers zijn voor de cd-mensen later uitgebracht als een E.P., maar Staircase infinities is gewoon een losse E.P. die je dus krijgt als je de 2005 rerererelease van dit album koopt.

Deze plaat heb ik vandaag ook gekocht. Ik vind dit album steviger klinken dan ik in eerste instantie gedacht had, vooral de drums klinken op dit album erg lekker. de vergelijking met Pink Floyd snap ik wel, maar dit is toch nog wel een stuk anders vind ik. Pink Floyd is een stuk trager, hier word gewoon sneller en energieker op gespeeld. Ik vind dit album nog een stuk beter dan ik gedacht had. Ik heb hem bij Plato vrij uitgebreid beluisterd, en hij greep mij daar gelijk bij de kladden. geweldig album. deze bevalt mij een stuk beter dan de uitgebreide luisterbeurt van Stupid Dream en Lightbulb Sun, daarom heb ik deze nu wel gekocht. Synesthezia vind ik het lekkerste nummer. ik heb hem nog maar 1 keer gedraaid nu, maar dat nummer vind ik er voor mij echt uitspringen. wat ik wel jammer vind is dat deze plaat niet meer als normaal single album te koop is, je bent gewoon verplicht om bij een nieuwe aanschaf de dubbel cd te bestellen. ik had aan de enkele org plaat wel genoeg gehad eigenlijk, want die bonus cd voegt voor mij op dit moment niet echt veel toe.

Na Fadeaway vind ik ook Synesthezia de absolute topper van deze plaat. De vergelijking met Stupid Dream en Lightbulb Sun snap ik van de ene kant wel, maar het is van de andere kant wel appelen met peren vergelijken, want op die albums laat PT zich van een hele andere kant horen. Een kant die ik misschien net iets liever hoor. Op het eerste gehoor misschien 'simpel' en 'mainstream', maar er ligt toch veel en veel meer achter dan in eerste instantie gedacht. Daarmee vergelijk ik PT toch graag met The Beatles, een van mijn andere favorieten; het lijkt o zo simpel, maar dat is het toch allerminst.

Beste, meest compleet afgronde PT album dat ik ken, mijn huldes aan steven wilson *5

Wat is dit toch ook geniaal zeg,op sommige momenten denk ik echt: dit is gewoon het beste ooit gemaakt!!!.
Maar dan even luisteren naar Led Zeppelin of Jimi Hendrix en je mening is weer veranderd.....wat is muziek toch prachtig!

Toen was Porcupine Tree nog goed en niet uit op hit-albums.

Lekkere oldskool spacerock gemiexed met moderne invloeden.\

Deze zou je moeten luisteren met de zelfde chemische substanties in je mik, zoals genoemd in het intro.

[quote]Kingsnake schreef:
Toen was Porcupine Tree nog goed en niet uit op hit-albums.[quote]

Ja, Porcupine Tree wil zooooo graag in de top 40 komen...

Steven Wilson is momenteel aan het onderhandelen met Jay-Z want dit kan zo niet langer.

Ze doen gewoon hun ding en zullen nooit concessies doen aan wie of welke trend dan ook. Dat het nu opeens door veel mensen wordt opgepikt en gewaardeerd, is alleen te danken aan de constante kwaliteit die de band telkens weer levert. Gelukkig evolueren ze altijd waardoor ze niet telkens hetzelfde "truucje" doen.

Daarmee verliezen ze soms fans maar krijgen ze er ook weer wat bij. You win some, you lose some. En zo gaat de trein maar verder, ik zit er nog steeds in...

heb je deadwing wel eens gehoord?