Dit postuum uitgebrachte album van Stevie Ray Vaughan and Double Trouble mag, ondanks het feit dat het outtakes van eerdere albumsessies betreft, aangezien worden als een volwaardig album. ”The Sky is Crying” bevat alle elementen van een typisch Stevie Ray Vaughan album. Het swingt, het grooved, het bevat prachtige slowblues en uiteraard is het gitaarwerk om van te smullen. De titeltrack is een prachtige uitvoering van de klassieker in kwestie. Datzelfde geldt voor de instrumentale weergave van de Hendrix klassieker ”Little Wing”. De slowblues ”May I Have a Talk with You” gaat door merg en been en ”Chitlins Con Carne” is heel jazzy. Dit toont tegelijkertijd de veelzijdigheid van Vaughan aan. Zijn veel te vroege dood blijft een eeuwige zonde en dit album geeft een indruk wat er allemaal nog in het vat had gezeten. Stevie Ray Vaughan is een fantastische gitarist. Ik besef me dat het bluesgenre zeker zijn beperkingen heeft, maar als je het met zoveel intensiteit, passie en emotie speelt als Vaughan dan ben je een hele grote. Punt!