Patti Smith - Banga (2012)

Kijk, zo'n bericht, een nieuw album van Patti Smith, doet mij nu goed.
Ben benieuwd, het is haar eerste nieuwe studio werk sinds Twelve (2007) maar ik zal uiteraard geduld moeten hebben, de release is in juni.

Dat neemt niet weg, dat er in de tussentijd wel enige reclame mag worden gemaakt voor het uitbrengen van deze cd

Slechte albums heeft Patti Smith nog nooit gemaakt dus dit is ook ongetwijfeld weer fraai.

Ah, Patti Smith gaat ook met haar tijd mee

Zij mag zonder twijfel worden beschouwd als één van de meest vernieuwende en vooruitstrevende vrouwen in de rockmuziek in de afgelopen 37 jaar. Een waar fenomeen.

Of bedoelde je nog iets anders?

Wist niet dat ze zichzelf een slet vond. Zo ziet ze er ook niet echt uit.

Mooie Neil Young cover, alleen dat kinderkoortje is wel een klein beetje irritant aan het einde van deze cover...

Ja, dit wordt er eentje voor de lijstjes...

Heb ergens gelezen dat de oorspronkelijke bezetting ten tijde van 'horses' weer bijeen is op deze Banga. Maria is ouderwets mooi meeslepend nummer.

Tijdens die plaat verzette ze inderdaad haar glas en dat viel en brak, speciaal voor deze plaat weer bijelkaar gelijmd.

Ben héél benieuwd naar haar eerste plaat met eigen composities in meer dan 8 jaar. Deze gigant, deze vrouw met een missie en een visie staat binnenkort in Paradiso om haar nieuwe cd te promoten, uitverkocht, bomvol, en terecht. Ik heb haar vorig jaar nog live gezien, in een kerkje aan een Amsterdamse gracht, ik was die avond alleen maar blij en gelukkig. Ze neemt het publiek als een goede fee in haar macht.
Haar nieuwe cd alvast besteld. Komt morgen officieel uit.

Ik wacht ook vol ongeduld. Op cd en concert!

De BBC noemde Banga vorige week de beste Patti Smith plaat sinds Horses. Dat leek me bijna onmogelijk, maar Banga maakt het helemaal waar. Wat een prachtige comeback.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Patti Smith - Banga - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Daar sluit ik nu alvast helemaal bij aan.
Eén keer afgeluisterd en misschien heb ik, het is weliswaar wat vroeg, de meest sensationele nieuwe plaat van het jaar gehoord.

Ik kom er nog op terug, maar voorlopig heeft Patti Smith mij weer zeer verguld. Zoals ik als schreef, ze stelt nooit teleur. Daar kun je makkelijk je geld op inzetten. Een vergelijk met Horses is daarom niet nodig, alle albums van haar zijn kleine pareltjes.

Vocaal weer helemaal aan de top. De geluidskwaliteit is van uitzonderlijke klasse. Hulde!
Constantine ......

Dat lijkt me onmogelijk, aangezien Richard Sohl (toetsen) in 1990 overleden is! Ivan Kral doet op Banga niet mee. De enige oorspronkelijk leden zijn Lenny Kaye en Jay Dee Duaghtery, met wie ze haar hele carrière al samenwerkt...

Pracht van een plaat en het album zou ik zelfs omschrijven als een van de beste in haar repertoire.

Ik vind het vaak potsierlijk om over artiesten die al bijna 40 jaar meelopen te melden dat ze op hun oude dag, na een hele imposante reeks albums, plots met hun beste tot dan toe komen. Maar ik denk dat ik er nu niet omheen kan.

Passie, opstand, rock and roll, poëzie, en zeer karakteristiek is Patti Smith al vanaf horses. Maar nu lijkt haar muziek ook nog persoonlijker dan ooit. Ze was vroeger vooral beschouwend, ze reageerde op wat ze waarnam.

Vanaf Gone again uit 1996 is ze steeds persoonlijker gaan schrijven, maar lijkt op Banga een hoogtepunt te bereiken.
En haar stem, die me vroeger soms kon irriteren wordt met de jaren alleen maar mooier.
Dit is voor mij tot nu toe één van de beste en meest verrassende platen van 2012.

Het is een 'broeierig' aandoende plaat geworden, vol spanning en sensatie. Het roept een mystieke sfeer op, vol met mooie, poetische teksten. Met veel langgerekte nummers die geen moment vervelen.

Echt hulde. Ze bewijst dat je inderdaad bijna 40 jaar na een start nog prima aan de top kan staan.

Ben het helemaal met je eens, Hans. Hier druipt de klasse vanaf. Ik moet 'm nog wel meer beluisteren om 'm naar een 5* te tillen.
Zelf heb ik de special edition met een prachtig boekwerk. Een juweel!

Daar ga je nog van genieten, Ad!
Ik ben blij dat er nog met enige regelmaat dit soort ijzersterke albums van oudere artiesten uitkomen. Het bewijst dat goede muziek en gedrevenheid met betrekking tot het maken van dit soort albums, niet aan leeftijd is gebonden.

Ik ben altijd groot liefhebber van Patti Smith geweest ,vooral omdat ze redelijk uniek is ,in wat ze doet .Ik heb echter nooit de moeite genomen om iets van haar onder de loep te nemen op deze site omdat ik vaak moeite heb om te omschrijven wat haar muziek nu met me doet.Banga is wederom een prachtplaat die aangeeft hoe sterk Smith eigenlijk is in haar observaties en dit weet te vertalen naar prachtige liedjes met overtuiging gebracht.Hoogtepunten noemen is niet te doen ,daar ik eigenlijk alles over de hele linie heel sterk acht.Tot nu toe is dit de sterkste release die ik dit jaar heb gehoord en er moet wel een hele grote meneer/mevrouw komen die hier overheen gaat komen dit jaar.5 fonkelende sterre voor deze dame .

Ja die is erg mooi.

Overigens op haar web-site zijn mooie filmpjes te zien per nummer waarop Patti uitlegt waar het nummer over gaat en hoe het is ontstaan, het boek van de special edition wordt ook nog bekeken.
Alle nummers gaan achter elkaar door, beginnend bij "This is the girl" een nummer waarvan Patti opmerkt dat zij liever had gehad dat het nooit gemaakt had hoeven worden.
Bij mij doen niet alle filmpjes/nummers het .

De eerste helft van de cd is helemaal top, De tweede helft zakt toch wat in.
Toch 4**

Constantine's dream een inzakker? Dat is juist het hoogtepunt van het album!
Ik heb eerder moeite met de start van het album, waar Amerigo en April Fool toch een erg hoog gehalte popsong hebben. Zeker niet slecht, maar het haalt het niet bij de psychedelische dichterij van Constantine's Dream....

Het lijkt mij een album waarbij je jezelf moet verplichten het elke dag te draaien. Bij aanschaf.
Dat het kwaliteit is, hoor je direct.

Lekker zwaar en duister. Voelt als 30 jaar terug maar dan in deze tijd!!! Patti leeft!

Banga is heel erg goed, een 5***** cd, naar mijn smaak.
Ik ben ook blij dat de belangstelling voor haar werk weer toe lijkt te nemen.

Maar als ik het één vergelijk met haar vorige album Trampin' (2004) moet ik toch bekennen het album van Ghandi en Radio Bhagdad wel beter te vinden.

Banga mist het venijn, de scherpte en ook de stevigheid van Trampin', waar we nu te maken krijgen met de meer dichtende Smith, een cd die meer 'dark' is, broeierig.

Dus iedereen die Banga goed vindt, moet ook zeker eens Trampin' proberen, Wilde ik maar gezegd hebben

Vanavond haar concert in Paradiso. Ik kan haast niet wachten...

Ja hoor Trampin is ook heel mooi en wat een mooie afsluiter.
Ik vind Gone Again ook geweldig en op het niveau van Trampin.

Constantine's Dream

Toch, na vele luisterbeurten, een * minder. Ik vind de cd na het nummer Banga toch wat inkakken, zelfs wat saai een eenvormig gaan klinken, het wordt op een gegeven moment een beetje teveel van hetzelfde. Pas met haar cover van After the goldrush weet ze mijn aandacht weer te trekken.

Wat mij betreft haar beste album sinds Gone Again. Niet meer zo 'wild" als in de jaren 70, maar nog steeds wel hoorbaar gedreven. Meeste nummers zijn wat ingetogen, maar daarom niet minder mooi. Hoogtepunten zijn voor mij Maria en Nine (met prachtig gitaarwerk van Tom Verlaine). Meestal heb ik niet zo op de lange improvisaties van Patti, maar Constantine's Dream kan ik helemaal uitluisteren. De één zal het kinderkoor in Neil Young cover After the Goldrush als kitsch ervaren, maar mij ontroert het.