The Gaslight Anthem - Handwritten (2012)

Ik heb het album nu een aantal malen beluisterd. Gemiddeld genomen vind ik het lekkere rock, fijne tot pakkende melodieën, een geweldig prettige stem om (in ieder geval op de cd ) naar te luisteren. Maar aan het eind van het album vind ik het toch wat eentonig worden. Het high school rock gehalte vind ik wel hoog. Superkwaliteit herken ik er niet in, een lekker album is het wel.
Ik zit tussen 3 en 3,5 sterren in. Voorlopig rond ik af naar boven.

American Slang vond ik wat tegenvallen, daar heb ik bij dit Handwritten minder last van. Wel blijf ik vinden dat Fallon een soort van geforceerde zang blijft houden. Zijn waardering voor Springsteen moge al duidelijk zijn, maar het blijft niet alleen bij de bombast in diens muziek en de arbeidersrock, het is vooral zijn zang waar de invloed naar voren komt en dat maakt het voor mij tegelijk ook wat minder geloofwaardig. Ik heb elke keer het gevoel dat dit niet zijn natuurlijke klank is. Daarnaast mist het wat aan overtuiging en charisma. Is Springsteen de stem van de arbeiders geweest in kleine hometowns waar fabrieken sluiten en immigranten gezinnen moeten knokken voor te overleven en tegen de generatiekloof aanbotst, is Fallon meer de zoon van die arbeider en meer een college rocker. Wel onderhoudend maar het blijft net iets teveel aan de oppervlakte.

De mannen hebben ook een nieuwe EP uitgebracht waarop Here Comes My Man en drie nieuwe nummers te vinden zijn!

Afgelopen week voor de eerste keer kunnen beluisteren. Geweldig album wederom van deze sympathieke gasten. Voorganger American slang vond ik al een beest van een album en deze ligt mooi in het verlengde daarvan. Alleen is deze iets meer uptempo. Geen probleem! En tsja, die stem hè! Ongelooflijk mooi hoe hij switched van agressief (o.a. Handwritten) naar ingetogen (het wonderschone National anthem). Deze gaat hoog eindigen in mijn jaarlijstje van 2012!

Ik had bij de eerste luisterbeurt nooit gedacht dat deze bij mij zou groeien tot 5*. Enorme groeiplaat, en daarmee uiteindelijk net zo goed als hun 3 voorgangers. Geweldige band.

Bij mij sloeg dit album juist direct aan, erg fijn om tussen de 'wat moeilijkere' platen te draaien. En nog steeds is het een erg sterk album, al is het jammer dat Misery niet op dit album staat.

Sluit ik mij bij aan!
Echt een geweldige plaat en misschien wel beter dan 'The '59 Sound'.

Weer een lekker album. Ligt in het verlengde van zijn voorganger. Soms richting het einde wel een beetje van hetzelfde, maar de zeer fraaie afsluiter maakt dat als finale helemaal goed. Wat een geweldig nummer is dat!