Megadeth - Rust in Peace (1990)

We hebben het er al vaak over gehad. Te vaak. Maar het blijft mij ook verbazen.

Hahaha ja precies! Ik dacht trouwens dat een tijdje geleden de originele opnames weer op spotify stonden? Of zouden komen. Niet dus?

Ze staan er alweer een tijdje op...gelukkig. Die remaster is niet om aan te horen, vreselijk.

Volgens mij heb ik geluk - de remaster nooit gehoord.

Voor een goede live versie van Tornado of Souls wil zien. Dave Davidson (gitarist van Revocation) speelt de solo perfect.

Vlekkeloze uitvoering inderdaad. Als middelmatige rockgitarist is dit voor mij de heilige graal om te kunnen spelen, erg knap om iemand dit zo loepzuiver te zien spelen, en dan nog in een live-setting waar geen re-take mogelijk is als je fouten maakt. (Even volledig terzijde trouwens: het zegt veel over dit rotjaar dat ik het al bizar vind om groepen mensen in een kleine ruimte samen te zien.)

Het gitaarwerk op deze plaat is dik in orde, maar het oplepelen van de teksten (ik kan het met de beste wil van de wereld geen zingen noemen) vergalt het luisterplezier op een ongelooflijke manier.
Met een goeie zanger had deze plaat inderdaad een klassieker kunnen zijn, nu is het niet meer of minder dan een gemiste kans.

Met een 'goeie zanger' zou het waarschijnlijk heel wat venijn verliezen. Of je van Mustaine's zang houdt of niet, Rust in Peace is een klassieker. En Megadeth wordt niet voor niks bij The Big Four gerekend.

Rust in Peace is inderdaad een klassieker, het instrumentale gedeelte zit dermate sterk in elkaar dat je Mustaine op de koop toeneemt. Als ik echter Dave Tornado of Souls hoor zingen kan ik nooit een lach onderdrukken, het zijn van die momenten dat ik denk waarom Dave. Dat neemt niet weg dat Rust in Peace een uitstekende plaat vormt.

Beluister je de originele mix of de remix? Bij de remixen heb ik wel eens gehoord dat sommige partijen opnieuw zijn ingezongen maar niet goed.

Dat maakt zeker nogal verschil ja..

We weten natuurlijk allemaal dat Dave geen echte zanger is. Maar hij wint het altijd op karakter. Vaak vind ik dat veel belangrijker dan het kunnen halen van nootjes. Ik kan mij iets als Holy Wars dan ook niet voorstellen met een andere zanger. Mustaine spuugt de woorden daar uit als geen ander.

De remixen maar in de originele versie ben ik er ook niet tevreden over. Ben het wel met Edwynn eens, de zang van Mustaine heeft wel iets 'eigens', daarnaast zingt de man met venijn.

Ik merk dat Mustaine me op Endgame en Thirteen minder irriteert.

Zou het dan aan de produktie/mix van RIP en PSBWB liggen?

Nou, ik denk ( weet zeker, zie live optredens) dat Dave niet meer in staat is om die hoge keelklanken van weleer te reproduceren. Dus op de latere albums heb je daar als luisteraar geen "last" meer van. Of andersom, verliest het wat venijn.

Mogelijk de beste metalplaat ever! Zo'n constante hoge kwaliteit is ongelooflijk! En de stem van Mustaine past hier perfect bij, dat bijtende sarcastische boze toontje.

Bij dat laatste sentiment sluit ik me meer aan. Ik krijg Chuck Billy-vibes bij Mustaines zang op Dystopia, en dat vind ik spijtig wegens minder uniek en het spreekt mij simpelweg minder aan. De laatste werken van Megadeth missen daardoor wat eigen smoelwerk, ook al is de band instrumentaal nog steeds in topvorm.

In mijn trashtop blijft Megadeth en deze plaat toch top zeker de productie blaast zaken zoals Metallica weg.

Van de vier geïdentificeerde figuren op de cover is Gorby nu als laatste heengegaan.

Vic Rattlehead gaat nog wel even mee.

The world leaders, from left to right, are former British Prime Minister John Major, former Japanese Prime Minister Toshiki Kaifu, former German President Richard von Weizsäcker, former Soviet General Secretary Mikhail Gorbachev, and former American President George H. W. Bush.

Jon Major had een erg distinctieve bril.

Deze de laatste week weer herontdekt samen met Countdown to Extinction. Heb zo'n 5 jaar geleden de originele versies op CD gekocht omdat ik die 'remasters' met neppe drums zo ruk vind. Wat blijft dit toch waanzinnig en wat zijn die solo's van Marty Friedman vreugdevol zeg. Ik word daar gewoon echt vrolijk van.

Het beste thrash album ooit gemaakt is vandaag jarig. Van harte.
Schijnbaar heeft Spotify de originele versie verwijderd, dus voor de juiste viering ( de remaster is immers niet jarig) kun je beter music.youtube gebruiken of zelf het album uploaden in de eerstgenoemde streamingsapp.

Nog beter is het om de originele lp op de spelert te mikken. Volume op 11 en genieten maar!

Ik was ook vroeger en tijd lang geen fan van Megadeth, puur door de zang. Todat ik deze klasbak hoorde,kon ik er eigenlijk niet meer omheen. Wat een geweldige plaat blijft dit. De ene na de andere pakkende riffs, en werkelijke sublieme solo’s. Alles klopt hier, zelfs het zingen heeft mij nooit gestoord. Deze band was voor mij echt en groeiertje, en dat is gestart met deze klassieker.Dus de volle mep!!

Dit is zonder twijfel de beste plaat van Megadeth. De riffs, licks, lead, solo's, drumpartijen zijn allemaal erg goed. Zo goed, dat de zangstem van Mustaine voor lief kan worden genomen. Elke band heeft wel een element waardoor deze of gene het wel of niet kan waarderen. Zo kan ik Metallica door de kinderlijke drums niet aanhoren en heb ik erg veel moeite om een Megadeth-plaat uit te zitten.

Maar hier klinkt Mustaine lekker gestoord, en dat past wel. Daarbij is de plaat zo ontzettend goed gespeeld en geproduceerd. En als ik hem naast Ozzy zet, is Dave een nachtegaal, dus het kan altijd erger.

Ik moet zeggen dat ik Dystopia toch ook zeer goed vind. Maar RiP blijft een klassieker.

Megadeth zonder de zang van Mustaine is geen Megadeth voor mij. Vanaf het allereerste moment dat een klasgenoot So far, so good....so what?! op een cassette had gezet en ik die opzette was ik hooked! Dat maniakale past zó goed bij de muziek. Heerlijk!
En trouwens, beetje off topic wellicht maar zo kinderlijk drumt Ulrich niet. Tot en met het vijfde album komt hij echt met vrij briljante fills en breaks. Dat deden in die tijd niet zoveel drummers hem na. Het schijnt in de mode te zijn om Ulrich te bashen maar daar weiger ik in mee te gaan. Wat ik zeg; op die eerste albums is hij echt een baas! Niet altijd technisch van de bovenste plank wellicht maar het past zó ongelofelijk goed bij de songs en sound van Metallica. Pure klasse!

vielip, ik doe nooit mee met hypes. Maar heb wel mijn voorkeuren (nog meer offtopic; het debuut van Marillion vind ik als één van de weinigen juist middelmatig (ook de drums)).

Ik kan gewoon niet tegen slecht gedrumde platen. Ontopic: Menza tilt deze plaat mede naar een hoger niveau. Was ik vergeten te vermelden.

Ja dat van Marillion las ik inderdaad. Ik vind het nogal wat om te stellen dat een plaat slecht of goed ingespeeld is. Ik bedoel; wie ben ik om dat te bepalen? Je kunt iets mooi of minder mooi vinden maar slecht? Ik vind de eerste van Marillion tamelijk briljant. Ja, Mosley is een betere drummer maar daarom vind ik het eerste album niet gelijk minder of slecht. Hetzelfde geldt voor Metallica en Ulrich. Ik vind Ulrich op de eerste 5 Metallica albums vrij briljant drummen.