menu

Frank Zappa - Joe's Garage Acts II & III (1979)

mijn stem
3,88 (97)
97 stemmen

Verenigde Staten
Avant-Garde / Rock
Label: Zappa

  1. A Token of My Extreme (5:28)
  2. Stick It Out (4:33)
  3. Sy Borg (8:50)
  4. Dong Work for Yuda (5:03)
  5. Keep It Greasy (8:22)
  6. Outside Now (5:52)
  7. He Used to Cut the Grass (8:34)
  8. Packard Goose (11:38)
  9. Watermelon in Easter Hay (10:00)
  10. A Little Green Rosetta (7:25)
totale tijdsduur: 1:15:45
zoeken in:
avatar van Mille Vinyl
Bij Frank Zappa - Joe's Garage (1979):

Net act 2 en 3 op lp gekocht ! zappa is een geniaal artiest !!!!!! Dringend deel 1 zoeken en kopen !

avatar van herman
Frank Zappa's Joe Garage, dat op de site stond, is opgesplitst in de twee oorspronkelijke releases. Deze zijn nu hier te vinden:

Frank Zappa - Joe's Garage Act I (1979)
Frank Zappa - Joe's Garage Acts II & III (1979)

Omdat het niet mogelijk is de oorspronkelijke berichten naar beide albums te verplaatsen, zijn de berichten naar Act I verplaatst, tenzij ze expliciet over act II en III gingen (maar dat was maar één bericht...).

Maar ik zal hier wel wat inhoudelijke berichten neerzetten die verschillende mensen door de jaren heen geplaatst hebben, zodat er toch wat te lezen valt.

beaster1256 schreef:
briljant meesterwerk, vooral blij met de 3 acts samen op een dubbel cd , muziek en humor en sex van het hoogste niveau , ook de teksten en het hele verhaal is pure klasse , de catholic girels zijn prachtig en dan de instrumentale watermelon is meer dan 5 sterren waard , raar dat er nog niemand hier een bericht over gelaten heeft
zappa was een genie !!!


Reinbo schreef:
Geinig concept album waarvan deel 1 het sterkst is, met geestige songs als Catholic Girls, Crew slut en Why Does It Hurt When I Pee?, dit alles wordt aan elkaar gepraat door de hypnotiserende Central Scrutinizer.


Watermelon in Easter Hay is een van de absolute hoogtepunten uit de popmuziek met een geweldige dromerige gitaarsolo.


kaztor schreef:
Alle facetten van Zappa's genie komen hier aan bod, en wel te verstaan in een lekker lang, grappig en op muzikaal gebied zeer hoogstaand concept-album over de opkomst en ondergang (want, via overspelige vriendin, SOA, homofiele robots en onwelkome gasten in de gevangenis, belandend in een muffins-fabriek!) van ene Joe, die eigenlijk alleen maar lekker wil wegpingelen en beroemd wil worden, maar leeft in een staat waar muziek verboden is. Dit hersenspinsel is naar verluidt in een weekendje gerealiseert (vergelijk: Pink Floyd deed 2 jaar over het enigszins saaie The Wall) en vervolgens door de heer Zappa en consorten op plaat gedondert, en hoe!
Heerlijk!!

5.


ricardo schreef:
Heb deze gistermiddag gekocht,(mijn 11 de Zappa album inmiddels)en in zijn totaal 2 keer gedraaid,ik vind vooral het laatste gedeelte van cd 2 echt top en dan vooral het magistrale gitaarspel,vind hem over de hele linie toch minder sterk dan Apostrophe en Sheik Yerbouti. Zo en nu resten nog 4 Zappa cd aankopen,de volgende word denk ik Overnite-Sensation,ik hoop dat die ook van het niveau is van de 3 die ik hierboven heb opgenoemd.Oh ja stemmen nog op deze plaat,voorlopig 4*,met later misschien kans op meer.


Justt schreef:
Heb deze plaat vanuit mijn jeugd grijsgedraaid gekregen, na mij in mijn vroege tienerjaren afgezet te hebben tegen "ouderwetse" muziek, is Zappa voor mij de laatste jaren weer een held geworden. Tot groot genoegen van mijn vader, haha.
Deze plaat verdiend van mij een 4,5!


jellorum schreef:
Prachtig, geweldig, formidabel, zou Eddy Wally hetzelfde zeggen van deze plaat? Ik denk het niet, maar goed de beste man zal wel nooit in contact zijn gekomen met deze superbe artiest. Tsjah bij iedere plaat die ik luister van Zappa ontdek ik een facet van zijn muzikale genie, dit is de laatste die ik leerde kennen (voor veel te veel geld meegebracht uit de dure fnac maar na het horen van Watermelon in Easter Hay moest ik deze plaat absoluut hebben) dit geheel terzijde.
De central scrutinizer vertelt dit aandoenlijke verhaaltje aaneen en verbindt zo de ene prachtige pop-song met de andere gitaarsolo en omgekeerd en zo verder.
Joe’s Garage is onmiddellijk het schoolvoorbeeld van een pop-song en het houdt niet op, de pure humor van Catholic Girls, Crew Slut dat aandoet als een logge rocker maar toch zo luchtig overkomt, geniaal en dan dat koortje op het einde, zonder woorden.
Fembot in a Wet T-Shirt doet me op een of andere vreemde manier aan een commercial denken ergens uit de late jaren 70, begin 80iger jaren, het doet zelfs een beetje disco aan voor mij, maar toch moest dit reclame zijn voor een of andere tent, ik ga er heen!
Hierna wordt ons een rustpuntje gegund, misschien om van die lachstuip af te geraken of om een biertje te halen, maar onze oren worden wel nog verwend met de solo die
On The Bus is. Why Does it Hurt When I Pee valt met de deur in huis en is bijzonder hilarisch. Lucille Has Messed My Mind Up doet mij als een fase van introspectie aan en is wat kalmer en kabbelt mits een zalig gitaartje en orgel verder. Dan begint A Token of My Extreme en voor je het weet ben je op het einde van deel een, opnieuw superbe muziek en humor samen, zoals Zappa dat doet = onnavolgbaar.

Het volgende deel haalt niet het niveau van het vorige maar steekt nog steeds boven vele ondingen uit, de minst goede song van de gehele plaat is gelukkig de eerste van deel 2.
Keep It Greasy is dan weer lekker vuile rocker met weer eens schitterend gitaarwerk in het 2de deel van de song. Outside Now is een heel bevreemdend stukje muziek maar is op een speciale manier heel mooi.
He Used To Cut The Grass, Packard Goose en Watermelon in Easter Hay zijn stuk voor stuk opnieuw uitstekende pop-songs met de gitaar als voornaamste ingredient….subliem.
Afsluiter is A Little Green Rosetta dat zo lekker gospel is, luchtig, grappig, prachtig en machtig…een ideale afsluiter van dit briljante werk van Zappa en weer een pareltje extra in de verzameling…

Oja het verhaaltje is dus ook erg mooi, gelukkig staat alles in het bijhorende boekje….
Kaztor vermeldt ook enkele posts hierboven dat de legende wil dat dit op een enkel weekendje uitgedacht is? ……….Hulde!!


Joy schreef:
watermelon altijd ietwat gezapig gevonden, tot vanavond, ik beluister hem na de vorige post, het is een pareltje, kippevel, eigenijk helemaal niet zappa, veel te rustig, maar wel wonderschoon

de rest van de plaat (in tilburg ging de zaal spontaan loos van de eerste klanken van deze plaat ) ga ik ook maar eens besnuffelen, het wordt tijd



ricardo schreef:
Watermelon In Easter Hay vind ik toch echt het formidabele hoogtepunt van dit album,en vaak skip ik hem wel 3 keer terug,want ik kan van dat nummer maar geen genoeg krijgen.Een van de beste nummers ooit uit de muziek historie,en jammer dat ze zo'n top nummer niet op verzamelaars zetten,want dat zou dan een wel heel prettige Zappa kennismaking zijn ,en zou waarschijnlijk iedereen aan de Zappa gaan.Sterker nog,als Zappa telkens 10 slechte nummers zou maken en daarna met een nummer als Watermelon zou komen,dan zou ik steeds die 10 slechte nummers op de koop toenemen,want zo'n top nummer als watermelon vergoed echt alles.Zappa is een van de beste artiesten/componisten uit de vorige eeuw vind ik,en zal ik altijd blijven koesteren.Nog een vraag aan de ''echte'' fans,Heeft Zappa ook nog vergelijkbare(instrumentale) topnummers gemaakt als Watermelon In Easter Hay?


Wammel schreef:
Het is lang geleden dat ik deze plaat heb beluisterd maar wat ik me ervan kan herinneren is dat deze van Zappa veel indruk maakte. En de Central Scrutinizer eerder een glimlach bij me teweeg bracht dan dat ik dat irritant vond.
Het is bij Zappa zo dat je het goed vindt of je vindt het dodelijk vermoeiend. Met name bij sommig gitaarwerk had ik wel eens iets van "ja, nu weet ik het wel".
Maar de man is een fenomeen die enorm productief was, schijt had aan alles en iedereen, humor wist te brengen in zijn muziek en zich steeds wist te omringen door topmuzikanten.
Joe's garage is voor mij één van de topwerken uit zijn nalatenschap die ik nodig weer eens aan moet schaffen.


joko16 schreef:
jammer van het geneuzel van de Central Scrutinizer, de muziek is echter bij vlagen top!
dj maus schreef:
inderdaad

Deel 1 is verder feilloos. Deel 2 kakt zowel muzikaal als qua verhaal wel behoorlijk in, met alle seksuele meligheid, maar in deel 3 haalt ie het niveau van het begin weer.

Hoogtepunten: Joe's Garage, On The Bus (aka Toad-O Line, omdat het riffje verwijst naar Toto's Hold The Line), Why Does It Hurt When I Pee, Packard Goose en Watermelon In Easter Hay (die laatste werd later nog als aftitelingsmuziekje van de prachtige film Y Tu Maman Tambien gebruikt).


LocoHermano schreef:
Vanmiddag in de auto met verwondering zitten luisteren naar Packard Goose en Watermelons...Op dat soort momenten dringt nog maar weer eens door dat de huidige muziekscene kampt met een chronisch Zappa-tekort. Enige minpunten vind ik de te lange tijdsduur van sommige gitaarsolo's en de scrutenizert mag wat vaker z'n bek houden, dus ik hou het op 4.


Joy schreef:
heb deze eigenlijk nooit goed beluisterd maar vind vandaag de juiste adapter voor mijn platenspelert en der ligtie nu op

sjah wat moet je er mee, het concept is wel grappig, gaat eigenlijk nergens over - naja , noem sex - en het is vooral boeiend vanwege dat gegeven

ook muzikaal zit het goed in elkaar maar kan overal heen, het spettert nog niet echt (niet dubbelzinnig bedoel in deze context;)

kant 1 zit er bijna op, dat zappa tekstueel los gaat op sex lijkt me nog het minst opvallend

edit, kant 2 is wat beter, outside is een classic, maar de plaat in zijn geheel kan em niet 1 2 3 bekoren tot nu toe

alle bijgeluiden die zappa normaal zo leuk maken storen nu behoorlijk

weet nog ff niet wat ik er mee aan moet , plaat 2 maar eens afwachten, mar vandaag nie meer


Edwynn schreef:
Sinds kort heb ik de cd versie in bezit. Alledrie de aktes, dus. Acts II & III spreken mij wat meer aan, omdat daarop het muzikale avontuur middels langere nummers ogenschijnlijk wat meer wordt opgezocht. Ik zeg ogenschijnlijk omdat ik heb gemerkt dat Zappa al zijn muziek doorspekt met interessante muzikale details die zich na meerdere luisterbeurten pas openbaren.
Ik ben nog niet zo lang bekend met het materiaal van de man.

Het verhaal is ook erg interessant. Een mooie absurdistische kijk op de politiek van de VS. Helemaal als je bedenkt dat Zappa enkele jaren hierna het middelpunt zou zijn van de hele PMRC hype.


LocoHermano schreef:
Fascinerend plaatje. Geniale muziek wordt afgewisseld met melig geneuzel, wat weer overgaat in catchy nummers, die weer razendsnel overgaan in op het eerste gehoor ontoegankelijke solo´s. Moet hiervoor in de stemming zijn. De ene keer vind ik het 2 sterren, dan weer 5. Stick It Out wordt hier nog niet vaak genoemd, heerlijke vunzigheid.


Misterfool schreef:
na meerdere luisterbeurten zit ik tussen de 3,5 en 4*. zappa is hier zeer gitaargeoriënteerd bezig wat gouden momenten oplevert. on the bus, keep it greasy,watermellon in easterhay en mijn lievelingsnummer van dit album packard goose zitten vol met geweldige gitaarsolo's en zappa's briljante hersenspinsels. helaas kakt het af en toe een beetje in met nummers als shirt en cyborg die mij niet kunnen intresseren. A little green rosetta vind ik het allerslechste nummer van dit album, deze hadden ze er beter van af kunnen halen.


Stijn_Slayer schreef:
Gisteren de dubbel cd meegenomen. Ik heb er absoluut geen spijt van, maar Act 2 en 3 doen zeker onder voor Act 1, die ik al op LP had. Dat zit 'm vooral in het conceptuele onderdeel. Act 1 is humoristisch, creatief bedacht en in zekere zin nog geloofwaardig. Ik zie daar de beelden als een film voor me. Met name Act 2 vind ik erg geforceerd en overdreven. Sex met machines.....?

De hele sfeer van de plaat slaat dan ook om (al gebeurd dat in het verhaal natuurlijk ook).

Toch moet ik zeggen dat Zappa er in deze context in slaagt om scherpe, gegronde maatschappijkritiek te leveren. Onder het humoristische concept zit duidelijk een serieuze lading.

Muzikaal blijft er op Act 2 en 3 genoeg te genieten, al sneeuwt daardoor de aandacht voor het concept een beetje onder.


The G schreef:
De eerste Zappaplaat die ik hoorde, en nog steeds één van mijn favorieten. Dit mede vanwege het al genoemde drumwerk van Vinnie Colaiuta. Heb dit album weleens in een tijdschriftlijstje zien staan dat handelde over albums met het beste drumwerk. Ik snap dat wel. Keep It Greasey (19/16), maar ook A Token Of My Extreme, of Stick It Out, of de groove van The Central Scrutinizer, of On The Bus...

De thematiek en vooral de lyrics moeten je liggen, maar daar zullen Zappafans wel mee vertrouwd zijn. Muzikaal echter een fijne plaat, al zakt het in het derde deel van het drieluik wel een beetje in, vind ik.


Madjack71 schreef:
Bij een platenbeurs deel I en II & III op vinyl tegengekomen en daar niet lang over hoeven na te denken. Weet nog van vooral act I dat ik daar voorheen veel plezier aan beleefde. Van de complete Joe's Garage acts, vind ik die toch wel het meest tot de verbeelding spreken. Met de introductie van Central Scruuuuutinizer, kennismaking met Joe's Garage en de -voor mij- Zappa klassiekers Catholic Girls en Crew Slut. act 2, lijkt wat chaotischer maar blijft boeien. Act III vind ik muzikaal gezien het meest interessante waarin er flink ruimte is voor de uitbouw van de nummers, toch wel een eigen sound had Zappa op zijn gitaar.
Zappa's pop opera op zijn eigen unieke wijze.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Goed werk, Herman!

Heb eigenlijk nooit echt nagedacht over wat ik deel 2 en 3 in sterretjes zou geven. Heb deze voorlopig maar een halve punt minder gegeven dan deel 1, maar ik zal ze binnenkort eens aandachtig opnieuw draaien.

avatar van Edwynn
Ik waardeer deze net een tikkie hoger dan het eerste deel. Gewoon omdat de uitgesponnen Zappastukken zoals Sy Borg en Keep It Greasy helemaal mijn kopje thee zijn. O

avatar van Don Cappuccino
3,5
Deel 2 en 3 vind ik minder dan Deel 1. Deze CD bevat wel het hoogtepunt van Joe´s Garage, namelijk Watermelon In Easter Hay. Wat een prachtig gitaarspel zit er in dat nummer! Het zijn allemaal vrij lange nummers en na een tijdje worden ze langdradig. Ook is het doodsonde dat de afsluiter echt zwaar irritant is. 3,5 ster.

Zephyr
Zeker doodzonde van de afsluiter van deze dubbelaar. Want dat nummer kan ik met de beste wil van de wereld niet goed vinden. Het is ook extra jammer dat dat nummer komt na Watermelon ..... en Packard Goose. Want zeker ook Packard Goose is één van mijn favorieten hier op dit album. Het gitaarspel van FZ in dit nummer doet me erg denken aan een nummer van Shut Up 'n' Play Yer Guitar. Nou komen volgens mij een groot aantal nummers van zowel J's G én Shut Up uit dezelfde periode, dus dan is dat niet zo verwonderlijk.

WiEH of PG had de afsluiter moeten zijn; dat zou mooi geweest zijn !

Een album blijft toch altijd wat langer hangen in je geheugen als de afsluiter een topnummer is.

Zephyr
Zephyr schreef:
Want zeker ook Packard Goose is één van mijn favorieten hier op dit album. Het gitaarspel van FZ in dit nummer doet me erg denken aan een nummer van Shut Up 'n' Play Yer Guitar. Nou komen volgens mij een groot aantal nummers van zowel J's G én Shut Up uit dezelfde periode, dus dan is dat niet zo verwonderlijk.


Ai, een behoorlijk misser, Zephyr ! Even wat beter de hoes bekijken.....

Want ik bedoel NIET Packard Goose, maar He Used To Cut The Grass. Fenomenaal gitaarspel van FZ in dat nummer.

avatar van kaztor
5,0
De gitaarstukken op deze delen zijn sowieso allemaal van een onaantastbaar niveau.
Geweldig ook hoe de begeleidingsmuziek non-lineair klinkt tijdens die solo's.
De naam mag even apart genoemd worden: Vinnie Colaiuta!
Armen als boomstammen (niveau oude eik) en een ritmegevoel van een andere planeet als deze .

avatar van Ducoz
3,5
'Part One' vind ik erg sterk, zowel muzikaal als tekstueel.
Las her en der dat men de Central Scrutinizer geen toevoeging vind of deze juist niet kan volgen.
Ik vind het echter wel een leuke 'toevoeging' aan het concept, al vraag ik mij wel af hoe lang dat leuk/interessant blijt.

Over Act II/III

Ik vind dat de acts mooi in elkaar overlopen en dat het dus wel een soort van geheel vormt, dat gaat ook makkelijker omdat op mijn RykoDisc versie een deel van Act II op het eerste schijfje staat en dus naadloos in elkaar overloopt. Echter, ik vind Act II wel wat flauwer en té geforceerd.
Erg fout, en soms een beetje over de top. Het verhaal van Joe vind ik leuk om te volgen, maar op nummers als 'Stick It Out' en 'Sy Borg' vind ik 't toch wat too much.
Hoe noemde we dat op de middelbare school ookal weer... ehmmm.. Oversexed, dat was 'm.

Act III heb ik vrij weinig op aan te merken. De sterkere broer van deze II/III, om zo te spreken. De imaginary guitar solo is erg mooi, en het verhaal dat daarop zijn climax bereikt vind ik ook erg tof.

Muzikaal is er echter wel minder(en nog van een erg hoog niveau), althans minder spannend, te halen dan op Act I die ik op alle fronten sterker vind.

avatar van Tony
4,0
Ducoz schreef:
Las her en der dat men de Central Scrutinizer geen toevoeging vind of deze juist niet kan volgen.Ik vind het echter wel een leuke 'toevoeging' aan het concept, al vraag ik mij wel af hoe lang dat leuk/interessant blijt.


Al 15 jaar hilarisch, ik blijf iedere keer weer lachen om die Scrutinizer. Ik vind het zo geweldig als hij in de lach schiet van zijn eigen grappen en grollen. Het plezier spat ervan af.

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
“The First Church of Appliantology”

Qua sfeer ervaar ik Acts II & III toch anders als Act I, het is niet voortdurende grappen en grollen. De maatschappijkritische observator in Frank Zappa strekt nu volledig zijn vleugels en laat woorden als naalden op de luisteraar inprikken. Vlijmscherp? You bet!

Sex met machines? Vandaag de dag verbaast niets een mens toch? De tekst van A Token of my Extreme klinkt toch raar in de oren tot het uiterst aanstekelijke en dansbare Stick It Out wordt ingezet, eerst in het Duits (!) maar al snel in het Engels verder gezet. Sy Borg is lang maar net niet te lang. Het begint uiterst vermakelijk en grappig, als zelfs Frank Zappa nauwelijks de lach kan inhouden bij de intro tot Dong Work for Yuda. Toch ben ik blij wanneer bij Keap it Greasy het tempo weer omhoog gaat en het weer speelser wordt. Het verhaal wordt toch iets grimmiger. The imaginary journalistic profession… Packard Goose veegt de mantel uit van de muziekjournalisten, ongetwijfeld niet de beste vrienden van de Snor, maar wat een gitaarwerk alweer!

Acts II en III zijn anders dan Act I, ik denk dat het te maken heeft met het lagere tempo en de meer uitgesponnen nummers zoals Sy Borg, Dong Work for Yuda, Outside Now en He Used to Cut the Grass. Act I is uitbundiger, lichtvoetiger en grappiger. Acts II & III zijn zwaarmoediger, ingehouden en intiemer. Het confronteert je met de harde realiteit die Joe in het verhaal meemaakt. O ja, natuurlijk is Watermelon in Easter Hay fenomenaal! Dit album vraagt iets meer inspanning dan Act I vanwege de luisteraar maar is opnieuw een genot voor het oor. Nog een kandidaat voor mijn FZ top tien.

avatar van Stalin
Frank had het volgende vast grappig gevonden...

Robot Handjobs Are The Future, And The Future Is Coming


Link

avatar van Stalin
Outside Now 12-11-1980

Uit de verzameling van recording engineer Mark Pinske

avatar van Stalin
Vinnie Colaiuta & Zappa Plays Zappa-Outside Now
Youtube

Vinnie Über alles

avatar van Lonesome Crow
4,5
Wat een fantastisch gitaarwerk op Keep It Greasy, Outside Now, He Used to Cut the Grass, Packard Goose en Watermelon in Easter Hay.
Tijdens die solo's valt de band ook op in subtiel samenspel, heel sfeervol allemaal.
Geweldige groove in Keep it Greasy en Packard Goose vind ik misschien wel het beste Zappa nummer ooit.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:55 uur

geplaatst: vandaag om 20:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.