Pet Shop Boys - Elysium (2012)

Iets om naar uit te kijken. Artwork en tracklist zijn alvast op en top PSB. Winner en Invisible zijn al te beluisteren en klinken erg veelbelovend.

Ook leuk: er komt een deluxe editie met het volledige album instrumentaal op bonus cd. En begin 2013 volgt een nieuwe tournee.

Van Winner komt er overigens ook nog een cd-maxi met daarop nog 3 bonustracks welke niet op het album staan, de b kanten van PSB kennende weer een verplichte aankoop

Overigens staat er ook al een teaser voor Ego Music op youtube: Pet Shop Boys new album 2012" LA" track 7 - YouTube

Klopt, bij deze: Winner.

Winner
En de non-albumtracks van Winner klinken ook niet gek, al hoor ik liever de Faith No More versie van I Started A Joke.

Altijd leuk een nieuwe Pet Shop Boys.

Opener Leaving doet me sterk aan George Michael denken en Ego Music roept een gevoel van de oude Depeche Mode bij me op. Verder is het gewoon weer een puike popplaat van de heren geworden zoals we het ook van ze mogen verwachten met aardig wat rustige tracks waardoor er soms een melancholieke sfeer ontstaat. Het album zou het goed doen tijdens een lange roadtrip of zo. Minder catchy misschien dan een aantal van de voorgangers maar daardoor niet minder goed (alhoewel Face Like That zo op de oudere albums had kunnen staan).
Hold On vind ik de misser van dit album: kan zo in een musical. Best wel een draakje dit nummer.

Ze scoren eigenlijk altijd wel redelijk constant bij mij en doen nu niet anders. Vanwege het wat tamme karakter voorlopig een halfje lager dan de laatste albums.

Het gehele album kent ingetogen ritmes, geen behoefte aan GOwest stampers.
Een verzameling prettige luisterliedjes. duidelijk totaal ander album dan Yes
de sfeer nu het dichtst bij Behavior
voorlopige hoogtepunten
A Face Like That
Requiem in Denim and Leopardskin

Erg fijn album dit! klinkt allemaal vrij 'rustig', maar toch ook weer erg catchy. aantal keer al beluisterd en het album bevalt me goed. mijn favorieten zijn toch; ''Leaving'', ''Invisible'' & ''Breathing Space''. Zitten toch nog paar mindere tracks bij, vind ik persoonlijk. zoals ''Give It a Go'', ''Winner'' & ''Ego Music''. verder zeker een goed album met fijne nummers! Ik geef nu een 3,5

Na de spetterende popplaat Yes tappen de Pet Shop Boys nu duidelijk uit een rustiger en melancholischer vaatje. Het album doet daardoor denken aan Behaviour en Release. Niet hun beste cd (ik heb toch meer met hun "drukkere" poppykant), maar de heren weten altijd een heel acceptabel basisniveau te halen (toch puik voor een groep die al zo lang meedraait) en dat lukt ook nu weer moeiteloos, en passant nog flinke sneren uitdelend naar de muziekwereld in de nummers Your Early Stuff en Ego Music.

Morgen in de winkels! Ik kijk er naar uit, ook omdat de 1ste versie er een is met een instrumentale bonus cd.

Zal wel weer een tijd overheen gaan voor dit album geaard is bij mij, maar de eerste luisterbeurt gaat er mee door. Muzikaal is 'Ego Music' matig, maar tekstueel geweldig en een waarheid als een koe.

De instrumentale bonus-cd hoeft van mij niet. Alleen bij non-album tracks, toffe remixen of een tegenhanger van het album is het een must (Relentless bijv. of Fundamentalism).

Ik wacht voorlopig nog met mijn stem uitbrengen.

Everything Means Something is in ieder geval een heel mooi nummer.

Na een paar luisterbeurten (met de 3 tracks van de Winner EP) begint het kwartje toch wel te vallen. Misschien een vreemde volgorde van de tracks, want na de mooie opener doorgaan met het hele rustige "Invisible" is wel heel gewaagd. Gelukkig volgt meteen het hoogtepunt van de cd in de vorm van het euforische "Winner", waar je zo alle hoogtepunten vd Olympische Spelen onder kunt monteren.

Na het komische tussendoortje (b-side materiaal) "Your early stuff" komen weer twee klappers in de vorm van "Face like that" en het schitterende "Breathing space".
De sneer naar het huidige popmuziekklimaat "Ego music" moet je maar liggen (b-side materiaal, net als "Hold on" dat een hoog EO-gehalte kent).

Volgend hoogtepunt is het semi-relaxte "Memory of the future".
De laatste tracks hebben nog wat tijd nodig voor mij. Maar 4* zijn wel op zijn plaats en ongetwijfeld gaat dit album weer lang mee, aangevuld met de 3 tracks van Winner.

Wat ze bij de BBC dan ook vaak deden

Ik ben nu bezig met de derde draaibeurt en ik hink toch een beetje op 2 gedachten. Er staat werkelijk waar prachtig materiaal op maar ook wat minder (Early Stuff, Hold On en Ego Music bv.). Uiteraard is het tekstueel weer prima op orde maar dat zijn van die dingen waar iedereen zich eigenlijk geen zorgen over hoeft te maken.

Of te wel ik wacht nog even met een cijfer.

Is Yes alweer 3 jaar terug gemaakt? Ik vond het één van de beste platen van the Pet Shop Boys. Je ziet trouwens dat de plaat op Musicmeter ruim de meeste stemmers heeft (nu 112). Nu is daar dus Elysium, voorafgegaan door de EP Winner. 15 nieuwe nummers in 2012.

De plaat opent melancholisch met het fraaie Leaving, een gedragen nummer op een relaxte beat. Op Invisible gaan the BPM (Beats Per Minute) verder omlaag: dit is een mooi electropop liedje, met een prettige piano erbij. Winner, van de gelijknamige EP, is een London Olympics 2012 popliedje, wat mij een beetje te cheesy is. Ook is het een vreemde eend in de bijt, tekstueel.
Your Early Stuff is leuke electropop, maar gelukkig gaan op Face Like That de beats weer een stuk sneller. Die versnelling had het album even nodig. Het nummer heeft een sterk refrein.

Breathing Space is wederom een melancholisch popliedje en klinkt best mooi. Ego Music: it's all about ME, is een geinig en kritisch nummer tegelijk. Hier komen the Boys weer op hun oude niveau terug. Maar dan komt Hold On, wat zomaar op de soundtrack van Fame had kunnen staan. Waar gaat dit over? Het is hopeloos gedateerd. Gelukkig is daar Give It A Go. Wat een mooie piano, wat een mooie melodie: een prachtige ballad!

Op een synthesizerbasis die wat heeft van the Day Before You Came van Abba, volgt het echt goede nummer met de intrigerende titel Memory of the Future. Everything Means Something is wat donkerder, tegendraads en wat minder. Slotnummer Requiem in Denim and Leopardskin heeft een wat snellere beat, maar boeit pas bij het instrumentale tussenstuk echt.

Het is duidelijk dat the Pet Shop Boys op Elysium een tempootje lager gaan dan op voorganger Yes. Nu hoeft dat geen probleem te zijn, maar op Elysium is de verhouding ballads / dansnummers iets te ver doorgeslagen naar de ballads. Kwalitatief is flink wat werk vrij goed tot (echt) goed, maar er staan ook wat mindere nummers op. Gemiddeld heb je dan een (heel) aardig album, terwijl je toch weet dat ze beter kunnen. So be it.

Hier nog even op terugkomen.

Gisterenmiddag rond een uur of 16.00 was de grote huldiging van alle sporters welke bij OS (ook para) een medaille hadden behaald voor het paleis van de queen. Dit was natuurlijk een zeer groot spektakel waar honderduizenden mensen voor op de been waren en miljoenen voor de buis zaten. Na de rijtoer door de stad werden de sporters het podium opgehaald onder begeleiding van de heren van de Pet Shop Boys met Winner. De commentatoor van dienst vertelde dat de muziek van Winner zo belangrijk was geweest voor de sportbeleving tijdens de OS en Paralympics. Daarna mochten speelden ze ook nog West & Girls en Go West. Of te wel het was weer een reclamestunt van de bovenste plank waarbij de heren die in de loop der jaren wat terug gezakt waren in de subtop van de Engelse muziekindustrie weer helemaal in de top terecht zijn gekomen.

Er zijn nog maar weinig oude bekenden uit de popmuziek die nog een bepaalde status hebben binnen het mainstream-publiek (ongeacht de kwaliteit van hun muziek). Dan moet je om je naamsbekendheid in ere te houden, overgaan op dit soort 'acties'. In hun eigen land zullen ze vast een grotere status hebben dan op het vast land van Europa. Ik denk ook niet dat in Nederland of België nieuwe singles van de PSB op de radio terecht komen (Veronica, 538, Decibel, 3FM). Het gaat daar vooral om nieuwe acts die 1 of 2 albums meegaan, soms iets langer, en dan heb je het al gehad. Zelfs Madonna en U2 scoorden met de singles van hun laatste album maar mager (gelukkig is daar nog de albumverkoop die gelukkig veel belangrijker is dan een hit in de top 40).

Zou ik zelf alleen maar afgaan op artiesten en hun hits, dan was ik bij Bilingual afgehaakt op de PSB (wat destijds ook wel het geval was. Gelukkig is alles weer goed gekomen).

Ik vind het echt onbegrijpelijk dat het nummer A Certain "Je Ne Sais Quoi" van de Winner EP niet op dit album staat. Het zou één van de beste nummers zijn geweest.

En The Way Through the Woods van de Winner EP in plaats van Hold On had de kwalileit van Elysium nog verder vergroot.

@west en blur8: gelukkig leven we in de wondere wereld van de mp3s, dus kun je hat album naar smaak aanpassen/aanvullen

Afkomstig van Muziekweb.nl:

Is al voor gezorgd... ik heb 2 prima 'bonustracks'.

Een uitstekend idee!

Gek he, dat wij dat hier zo logisch vinden en dat dit toch niet gebeurt.

De plaat is in ieder geval op een zeer mooie 9de plaats binnengekomen in de Engelse album lijst. Daardoor is het nu een van de weinige bands die zowel in de 80's, 90's, 00's en 10's in de album top 10 hebben gestaan. Door het succes bij de OS zijn er ook nog eens 3 oudere verzamelalbums van de heren (Discography, Disco en Alternative) weer de Album top 100 ingeschoten.

Dat vind ik wel mooi zeg: 5 decennia in de album top 10!

Prachtig nieuw album van PSB. Over de gehele lijn is Elysium een stuk kalmer en melancholischer dan voorganger Yes, en dat bevalt me enorm. De beste nummers vind ik de laatste 3, maar eigenlijk staan er geen skiptracks op. Zelfs de instrumentale bonus cd is de moeite.

Toch wel bijzonder dat deze band na al die tijd zo veel kwaliteit blijft afleveren. Ik zou geen album uit hun discografie willen missen, en Elysium is daar geen uitzondering op.

Een groep die zich voortdurend weet te vernieuwen. Muzikanten pur sang. Symfonische muziek met Neil Tennants allesomvattende stem op de voorgrond. Er zitten hier enkele zeer goede nummers in.
Winner =

Eén van de ministe PSB albums helaas. Ik ben een liefhebber van de muziek van PSB en hun B-kantjes zoals verzameld op Format zijn geniaal. Elysium haalt het daarbij bij lange na niet. Ook voorgangers Yes en Fundamental zijn naar mijn mening stukken beter. Winner en A Face Like That zijn goede nummers maar de rest vind ik te slap.

Duidelijk meerdere muzikale meningen over deze PSB:
DynarnoD: ""Winner & A Face Like That zijn goede nummers"".

Mijn favo's op dit album zijn:
Leaving
Memory of the Future
Requiem in Denim and Leopardskin

Dat er een 2de single zou komen was bekend maar nu is ook de inhoud van Leaving bekend, het worden 2 cd-singles in ieder geval. Wat op welke cd-single staat is niet bij mij bekend.

The formats will include two new songs ‘Hell’ and ‘In his imagination’, plus the 2003 demo of ‘Baby’, the original demo of ‘Leaving’, and remixes by Pet Shop Boys, Dusty Kid, and Andrew Dawson.

De hoezen zijn weer ouderwets mooi

hoes cd 1

hoes cd 2

Wat wisselend album. Vind hem wat minder dan Yes. Leaving, Invisible en Memory of the Future zijn wel hele sterke nummers. Dingen als Breathing Space en Your Early Stuff doen me dan weer heel weinig.