Blue Öyster Cult - Secret Treaties (1974)

Echt een heerlijke cd

geef je meteen gelijk

Flaming telepaths is een wereldnummer! Goede band, erg onderschat helaas..

Ze hebben vroeger echt wel fantastische rocknummers gemaakt waarvan dit album dan ook volstaat. 1 van hun grote 3 studioalbums.
Flaming Telepaths is inderdaad subliem...

Gave jaren '70 rockplaat! Staan louter gave nummers op deze plaat... Ik vind vooral Astronomy fantastisch...

De laatste twee nummers zijn leuk, de rest vind ik vooral erg saaie jaren 70-kost. Vooruit, 3*.

Komaan Lukas, nog maar een keertje luisteren dan!

saaie jaren 70-kost, ga je schamen zeg...

Als er één plaat is waarmee Blue Öyster Cult altijd een grote naam in de hard rock moet blijven, is het deze wel. Hun mooiste werk, met als hoogtepunt 'Astronomy'.

17 stemmen... schokkend!

Mooie rockplaat!

De riffs zijn pakkend, en alles loopt mooi soepel omdat de partijen van alle instrumenten goed in elkaar passen in elk nummer. En zowiezo ook een erg mooi stevig geluid.
Het orgeltje zorgt voor de mysterieuze sfeer

Ik heb altijd het idee dat dit één van de meest onderschatte rockbands is. Bij het grote publiek alleen bekend van Don't Fear The Reaper en een enkele Metallica cover, jammer, eigenlijk, want het is volgens mij toch wel een band die zijn sporen verdient heeft. Dit is trouwens wat mij betreft één van hun beste platen.

Net binnen en met de eerste luisterbeurt vind ik 'm al erg goed. Stem komt later.

Bruce Dickinson heeft voor mijn exemplaar de productie gedaan (Produced for Reissue by Bruce Dickinson).

Prachtig, vooral de laatste vier nummers... Waarom in godsnaam is deze band zo ondergewaardeerd?

Dat is niet die van Iron Maiden verwacht maar volgens mij een nog al vette knipoog naar de befaamde Saturday Night Life sketch met Don't Fear The Reaper.

Wat een enthousiasme voor zoveel middelmaat. Harvester (ken ik alleen in een live-versie) en Telepaths hebben nauwelijks riffs, nauwelijks ritme en nauwelijks melodie. In feite kun je die nummers niet eens hardrock noemen. De verveling slaat dan ook snel toe. Astronomy kan ik wel waarderen; dat is een aardige sfeervolle ballad. Maar ook dat is door allerlei anderen stukken beter gedaan.
De rest ken ik niet en ik denk niet dat daar verandering in komt.

Kleine correctie: mijn bezwaren tegen Telepaths blijven, maar Astronomy is geen aardige ballad, maar een uitstekende ballad. Het piano intro is hemels, de eerste vocale lijnen al evenzeer (The clock strives 12). De eerste gitaarriff is een fraai contrast; let op de tegenmelodie van de bas. De riff die het daaropvolgende couplet begeleidt is wat clichëmatig, maar dan keert het terug naar de pianobegeleiding, maar met een ander arrangement. De korte melodieuze solo is dik in orde. Rond de vijf minuten is er een onverwachte, rare break, maar aan zulks ben ik inmiddels gewend bij deze band. Dan volgt als katharsis een kort coda, met het herhaalde Astronomy.

Hele leuke bonustracks ook trouwens!

Geen slechte cover van "Born to be Wild!"

Een al zeer lang bestaande 'hardrockband' die op een of andere manier hoofdzakelijk aan me voorbij is gegaan. Volgens mij is dat best jammer. Wil toch eens wat van die muziek uit de jaren '70 gaan afspelen.

Voor Metalfan.nl hebben we nu een terugkerende reeks specials over albums die aan de voet hebben gestaan van de heavy metal, maar nog net niet onder dit genre gerekend kunnen worden. Aangezien Blue Oyster Cult een van mijn favoriete bands is, mocht ik Secret Treaties voor mijn rekening nemen. Het resultaat is via de volgende link te vinden:

Special: De Stenen Wortels van Heavy Metal: Blue ?yster Cult - Secret Treaties | Metalfan.nl

Voorlopige tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Tyranny And Mutation
3. Blue Öyster Cult

Goh wou vandaag net Blue Öyster Cult opzetten en dan lees je dit.
Had metalfan.nl al gelezen maar dus dat stuk heb jij geschreven, lennert? Nice.

Die gitaarlijn uit de intro van Flaming Telepaths komt me echt heel erg bekend voor, weet bijna zeker dat deze door een andere band ooit eens als teksloze zanglijn is gebruikt. Iemand toevallig enig idee welk nummer? =p

edit: Volgens mij iets van Rainbow met Dio, ben er bijna!

edit2: Hebbes, uit Catch The Rainbow

Op 26 augustus 2016 verschijnt dit album op SACD, mogelijk in quad. Gaat om een hybride uitgave (van Audio Fidelity), dus ook in gewone cd-speler afspeelbaar.

Waarschijnlijk geeft het audiofiele label AF tzt nog wel een of meer andere albums van deze band uit.

Hier had ik al een 4,5* staan en daar blijft het eigenlijk wel bij. In mijn ogen is dit de opvolger van het debuut. Dit ligt veel meer in lijn. De mysterieuze elementen zijn terug. Het geluid is weer lekker obscuur en dat zorgt voor veel pareltjes. Ik ben dol op de uitbundige meezinger Career Of Evil en het psychedelische Subhuman, maar de ware kracht van Secret Treaties zit 'm in Flaming Telepaths en Astronomy. Blue Öyster Cult heeft er goed aan gedaan om meer keyboards te gebruiken. Het geeft de muziek een extra dimensie.

Het middensegment van deze plaat doet me, op ME 262, toch net wat minder, ook al zul je hier geen slecht nummer vinden. Dit is de plaat die ik aanraad, als je de muziek van Blue Öyster Cult wilt verkennen.



Tussenstand:
1. Secret Treaties
2. Blue Öyster Cult
3. Tyranny And Mutation

Ik ken het album niet maar wat een intrigerende hoes, de band (?) die voor een Messerschmitt me 262 (de eerste operationele straaljager ter wereld) staat, waarom?

Hmm tja... de bezwaren die ik tegen voorganger Tyranny & mutation had (dat de eenvoudige rockers te matig waren en de gecompliceerdere nummers wel spannend maar te weinig in aantal) zijn hier toch wel geheel en al ondervangen. De paar rechttoe-rechtaan-nummers zijn rijker en slimmer gearrangeerd (zie de venijnige sologitaar op het openingsnummer en het "do-do-do" en de luchtgevecht-effecten op ME 262), en wanneer de band zich toelegt op wat minder eenduidige nummers resulteert dat vaak in mysterieuze en spannend gearrangeerde tracks, zoals bijvoorbeeld die elektrische piano (of is dat een orgeltje? in ieder geval bijzonder Doors-y) op Subhuman, de coda in drie-kwart van het sfeervolle Harvester of eyes (prima titel), het geweldige intro en idem outro van Flaming telepaths, en natuurlijk het fantastische slotnummer. Nog steeds zou ik wel wensen dat het geluid wat voller was (dat zou voor mij ook meer verklaren hoe je deze band als –in de woorden van Eric Bloom die andere mensen parafraseert– "a blueprint for a lot of metal" zou kunnen zien), en over de zang ben ik nog steeds niet enthousiast, maar met uitzondering van het nietszeggende Cagey cretins zijn zowel de composities als de arrangementen van deze plaat over de hele linie eigenlijk uitermate consistent en zéér intrigerend. (En Zagato, die hoesfoto verwijst terug naar de tekst van het vierde nummer, geschreven vanuit het perspectief van een Duitse piloot die Engelse vliegtuigen aanvalt.)

Weer een fijn album gevonden in mijn reis langs lijstjes. Op 44 in de OOR jaarlijst 1974. Ik was al meer albums van Blue Öyster Cult tegen gekomen, maar deze springt er wat mij betreft in positieve zin uit.
Prima nummers waarvan de laatste twee echt prachtig zijn (Flaming Telepaths en Astronomy).
4*

Gekocht op cd-beurs, 9 euro. Ja, niet goedkoop, I know, ik was verwonderd over de prijzen voor cd s.
Nu aan het beluisteren en yes, heerlijke 70 s vibes. (Had er ooit 1 Lp van gekocht in de jaren 80, was mijn BJH periode en vond BOC toen te “hard”).
Op deze versie 5 bonustracks waaronder Mes Dames Sarat, schitterend!

Vaak check je best online. Al op de eerste webwinkel die ik bekeek is dit album nieuw op cd voor 12 euro te koop.

De enige plaat van de band waarop Buck Dharma op geen enkel nummer de leadzanger is.