Mick Jagger - She's the Boss (1985)

Met de knappe single "Just another night" !!

Verder wel een aardig plaatje.. meer niet, ook niet minder!

Ik kan me nog een (voor die tijd) behoorlijk originele videoclip herinneren van 'Hard Woman'.

Niet veel aan deze lp.

eerste solo album en daaaar zaten we als fans natuurlijk allemaal al jaren op te wachten!

NIET DUS!!

een paar aardige singles en de Stones outtake lonely at the top in een nieuw fris jasje gestoken, maar de rest is toch voornamenlijk opvullers!

2,5 ster!

Jagger's poging om de Stones op te blazen, maar wegens gebrek aan succes jammerlijk mislukt en dus hebben we nog -tig dieptriest slechte Stones albums moeten aanhoren.

'Hard Woman' had beter op een Stones album gestaan, doet me denken aan de periode van 'Goat's Head Soup'

'Just another night', 'Lonely at the top', 'Hard woman' en 'Lucky in love' zijn hier de beste nummers, maar je merkt hier toch echt dat hij zijn oude makkers nodig heeft om het echt te laten vlammen.

Lonely at the top en Hard woman zijn wat mij betreft de uitblinkers.
Wel vreemd dat de Stones zelf Lonely at the top niet op plaat gezet hebben; had absoluut het niveau van Dirty work omhoog gekrikt.

Die Stones hadden het wel verzocht maar het is hun niet gelukt. Ze konden het gewoon niet spelen. Jagger heeft deze song dan met anderen muzieker voor dit solo projekt op genomen

Ik heb een Rolling Stones versie van "Lonely at the Top" ergens op een Bootleg staan. En deze is echt niet goed, het komt gewoon geen Stones feeling over. Jaggers solo versie is okay.

Ik had het zelfde. Je denkt van te voren: deze Stonesversie zal wel stukken harder er uit knallen, maar dat viel ontzettend tegen.
Toch vond Keith dat Jagger het nr verknald had met de versie op deze plaat.

Ach, ik denk dat die 2 van alles aanpakten om in elkaars schoenen te schuiven rond die tijd.

Je noemt daar echt wel de betere tracks op, maar ik vind deze van Jagger solo toch goed, met of zonder de andere rollende stenen.
Daarom is het ook een soloplaat, natuurlijk.
De sound is niet volledig Stones, nou ja, moet kunnen.

***1/2

Gladde plaat met wel een goede gitarist, Jeff Beck.
Promofilm met aanelkaar gerijgde videoclips leuk maar niet een supercollectable, weet niet of deze nog verkrijgbaar is. 12 inch Just another night vond ik ok als niet zo'n danceliefhebber. Hard woman vind ik een topnr, Lonely at the top interssant als je de Stones versie kent. Rae dow chong in de videoclip leek wel een spiegelbeeld van Jagger. Een beetje narcisme kan geen kwaad.

Terwijl de Rolling Stones mij in de jaren 80 niet echt overtuigden (op Undercover (Of the Night) na), lukt het Mick Jagger wel met dit album. Just Another Night vind ik een wereldnummer en ook Hard Woman klinkt niet verkeerd. De aanwezigheid van producer Nile Rodgers is duidelijk hoorbaar; heeft wel het zelfde sfeertje als The Power Station.

Ik vind 'Just another night' nog wel aardig, daarom nog 2*

Just another night

helaas... enige hoogtepunt.. maar wat voor een

Weinig overtuigend debuutalbum van Ome Mick .
Heeft de tand des tijds ook nauwelijks doorstaan .
De Stonesvoorman probeert schaamteloos een graantje mee te pikken van de heersende dance achtige pop die er toendertijd heerste .
Dat betekent dus klinische drums , veel synthesizers ( die nu wat lachwekkend overkomen ) en hier en daar een scheurend gitaartje .
Het is een plaat die kennelijk gemaakt werd om vooral aansluiting te zoeken bij een hitparade georienteerd publiek .
Jagger wilde kennelijk nog zo graag op eigen houtje verleiden .
Ondanks enkele goed bedoelde songs is het bij nader inzien een erg tijdsgebonden verzameling liedjes die bij mij oor in oor uit gaan .
Vooral Just Another Night is een erg vervelend nummer .
Een plaat om snel te vergeten . 10x liever Wandering Spirit , waar Mick eindelijk begreep dat je geen hype achterna moet hollen en gewoon op zijn gevoel afging .

Ondanks dat Mick's solodebuut spetterend van start gaat is het geen bijster goed album.

'Lonely at the Top' is een sterk nummer, en ook '1/2 a Loaf' is nog goed te doen, maar dan slaat het om naar gewoon wat gelikte hitparade pop in de jaren 80 stijl. De klank is nogal gedateerd. 'Secret' kan er dan ook nog wel mee door, maar meer zit er echt niet in.

'Just Another Night' vind ik trouwens wat overrated. Het is zo'n beetje het meest gedateerde nummer van dit album.

Flauwe en lauwe hap, inderdaad.
En de productie... vreselijk slecht,
die verdomde syndrums en zo, bweurk....



Wandering Spirit is ander kak!

Toch een aardige plaat geworden. Meschien een tikkeltje overbodig want waarom gaat de goede man solo platen maken. Hij had beter de beste nummers aan de stones kunnen geven. Dan hadden we nooit naar dirty work hoeven te luisteren. Toch wel een paar lekkere nummers staan erop.Just another night 1/2a loaf enz

Lekker afwisselend album wat ik in de loop der jaren steeds meer ben gaan waarderen.Geen meesterwerk of zo maar wel een plaat die ik nog steeds met plezier beluister.

Dit solo-album van Mick Jagger is in hetzelfde bedje ziek als de Stones-albums die in die periode uitgebracht werden. Matige en weinig geïnspireerde songs, steriele productie met mechanische syndrums en om het toch wat rauwer te maken schreeuwt Mick Jagger dan maar. Lonely at the Top, de hit Just Another Night en in mindere mate Lucky in Love mogen er nog zijn, de rest lijkt afdankertjes van The Stones.

Running out of luck is eigenlijk best een leuke track!
Ben nu de LP nog eens een kans aan t geven, en ik hoor bij Turn the girl loose toch wel een hele duidelijke overeenkomst met Body language van Queen (van Queen - Hot Space (1982)
Zeker de opening...

Anyway, nog steeds geen sterke plaat, maar de stem van Jagger maakt het wel interessant genoeg voor me. Just another night blijft wel een topnummer vind ik!

Deze wil ik nog op cd aanschaffen, zoek nog een goede site/prijs. 10 euro ongeveer.

Wat dacht je van deze Buy Mick Jagger - She's The Boss (CD) at Discogs Marketplace

Dank Lennon

Na vele jaren de plaat weer eens opgezet. Met name vanwege een opmerking die ik recentelijk las dat het in de jaren 80 in The Stones rommelde vanwege het feit dat Jagger naast het Stones contract een solo contract had getekend. Just Another Night bleef in mijn hoofd zitten.

Ik had verwacht naar een plaat te gaan luisteren die volledig gedateerd en zeer slecht zou zijn. Het eerste kwam grotendeels uit, het tweede viel me reuze mee. Allereerst viel mij op dat ik behalve Jeff Beck vergeten was met wie Jagger allemaal samenwerkte op dit album. Hij heeft weinig moeite bespaard om een prachtige lijst samen te stellen. Van ex-Santana drummer Michael Shrieve, tot Sly and Robbie en van Pete Townsend naar Herbie Hancock. Latere vaste Stones begeleiders Chuck Leavell en Bernard Fowler komen ook voorbij.

Met producers Bill Laswell en Nile Rodgers schuift Jagger dance invloeden naar voren. Zo bekeken valt het me dan nog mee wat ik nu hoor. De single is in mijn oren prima overeind gebleven. Just Another Night is een goede song en een terechte top 10 hit geweest. Hard Woman is echter het prijsnummer. Jagger had het een paar jaar later beter gezongen, is mijn indruk. Hij haalt hier zijn karakteristieke sneer nog net niet, lijkt het wel. Alsof hij het te netjes wil zingen.

Ja, er staan ook een paar misser op. Dat was vroeger normaler dan vandaag de dag. Al met al valt het me zeker mee. Resteert een opmerking voor het bij vlagen fantastische gitaarspel van Jeff Beck. De man tovert van alles uit zijn vingers. Alleen daarom al die laatste 1/2 * er bij.