Slaughterhouse - welcome to: OUR HOUSE (2012)

Swizz heeft die track echter niet geproduceerd, maar Mr. Porter.

Stom, je hebt gelijk. Heb het ook nog in iTunes staan... Als hij gastartiest is denk ik automatisch dat hij de producer is. Hetzelfde geval als Pharrell.

kende hen niet voor hun feature op Hell: The Sequel. Heb dit album voor de eerste keer geluisterd en het klinkt allemaal wel goed vind ik. Voor op de achtergrond op te zetten 'our House' met eminem en skylar grey is nice!

Snippets zijn weinig indrukwekkends...

De rappers vind ik juist niet op elkaar lijken. Het is zijn in principe 4 solo artiesten. Iedereen heeft een eigen stijl, zo is Joe Budden duidelijk op z'n best op een track zoals Goodbye, Royce is meer de man van de brag & boast en de grappige teksten, terwijl Crooked I degene is met de beste flows en de hardste punchlines. Op dit album laat hij ook weer zien dat hij veelzijdig is qua onderwerpen; bijna overal zit hij bij de uitblinkers. Joell Ortiz vind ik de zwakste schake van deze groep.

Ik had deze reactie wel verwacht, maar zo bedoelde ik het niet echt. Misschien had ik het beter moeten uitleggen. Ik kan de rappers wél uit uit elkaar houden, maar met 'onderscheiden' bedoelde ik dat niemand opvalt. Blijkbaar valt jou het verschil duidelijk wel op, maar ik vind de rappers stuk voor stuk niet interessant genoeg. Ze vallen voor mij gewoon alle vier weg in de muziek en in dat opzicht zijn ze hetzelfde. Ik luister het niet met het gevoel van: "Hee, daar is Royce weer!" en "Yes, Joe Budden". Daarnaast vind ik ze individueel ook zelden boeiend, dus dat speelt ook mee.

Ik ben ook fan van de 4 heren, behalve van Joell Ortiz dan, dat speelt ook mee bij mij. Ik vind ze dan ook zeer interessant (vooral Budden).

Terwijl ik dit album luister verheug ik me enorm op Crooked I, die blinkt uit op bijna elke track
Hij doet het sowieso beter dan op vorig album, toen vond ik hem de minste van de groep.

Ik vind het juist soms wél lastig om Royce da 5'9" en Crooked I uit elkaar te houden!

Het is gewoon een erg saaie bedoeling allemaal. De rappers boeien geen moment en ook de producties zijn allemaal weinig byzonders. Bijna anderhalf uur kan dan best lang duren...

The-Lion dat ben ik echt helemaal met je eens!

Vond het allemaal bijzonder saai. Hammer Dance en My Life steken er nog enigzins bovenuit, de ene door zijn best coole beat en de laatste door een van weinige tracks te zijn waar de rappers enigzins comfortabel met de commercie mee kunnen doen. Ik vond de combinatie van Mr. Porter (hoewel ik dat Dilla sample wel soul vond missen) en Swizz Beats best leuk, maar Royce, Crooked I, Joell Ortiz en Joey vond ik daar weer niet al te goed uit de voeten komen.

Overall een teleurstelling, maar niet al te onverwacht. Heb dat debuut van Yelawolf nooit helemaal beluisterd, maar Eminem kan (zeker zonder de supervisie van Dre) gewoon voor geen meter beats uitzoeken of de boel enigzins in goede banen leiden. Hij is een beetje de George Lucas van de rapscene: Hij bracht ons een hele hoop moois in het begin van zijn carrière, mede omdat er zoveel talent om hem heen verzameld werd. Ook het feit dat hij een hoop van zijn idolen meenam hielp een hoop. Maar dan na een tijdje zijn alle mensen, inclusief meneer Mathers zelf, er zo van overtuigd van zijn talent dat niemand hem nog tegen durft te spreken. Dat levert saaie, standaard projecten op die weinig eer doen aan de meesterwerken die ze ooit neerzette. En Ortiz is de Hayden Christensen van het geheel. Niet zonder talent, maar bijzonder weinig persoonlijkheid.

Het feit dat er zoveel uit de computer komt dat het er allemaal niet meer uit ziet/klinkt loopt ook nog eens lekker gelijk. Bah, zonde. Want dit had best een lekke Brag and Boast plaat kunnen worden.

Wist niet eens dat er een nieuwe Slaughterhouse plaat uit zou komen maar dit ziet er wel interessant uit. Leuke gastartiesten ook. Van de week even checken.

Haha hoe dan?

Crooked I was op hun debuut juist degene die er kilometers bovenuit sprong!

Op dit album is hij gewoon goed, niet het monster dat hij normaal gesproken is.

Verder vind ik dat Joe Budden erg fris komt op bijna elke track.

Joell en Royce?

Die moeten maar eens meer hun best gaan doen.

Heb het album nog niet in zijn volledigheid gehoord (ongeveer de helft als losse tracks), maar krijg er ook niet echt zin in. Wat een bedroevende beats & producties!! Dan kunnen een paar monsters op de mic het ook niet meer redden...

Crooked en Royce waren op het eerste album duidelijk de beste en dat is op dit album weer het geval. Verschil is dat ze op het eerste album beide erg goed waren, terwijl ze hier gewoon redelijk zijn.

De verhuizing naar Shady Records heeft de groep weinig goed gedaan. De producties zijn erg matig en ook hebben de heren weinig interessants te melden. Als groep overtuigen ze helaas niet op dit album. Het eerste album is stukken beter te pruimen wat mij betreft.

Zware teleurstelling. Ben een grote fan van hun mixtapes en ook het vorige album stond vol met kwailiteit, maar dit album komt daar niet in de buurt. De lyrics mogen dan wel on point zijn, de producties overschaduwen deze volledig. 2* voor Hammer Dance.

Dit is werkelijk waar een belachelijke album. Wat is de productie hierop van schandalig laag niveau en ook de rappers mogen hunzelf wat minder overschatten. Een van de slechtste hiphop albums waar ik ooit naar heb geluisterd.

Mee eens. Shady Records heeft in zijn gehele bestaan nog nooit kunnen overtuigen. In ieder geval heeft het label naast Cheers van Obie Trice nog nooit een waardige plaat weten af te leveren. Erg jammer van hun keuze inderdaad, want de groep an sich is gewoon een recept voor succes (voor de 'echte' hiphopliefhebbers).

Dit album is, zeker vergeleken met hun debuut uit 2009 over de top commercieel, met storende refreintjes, slecht/goedkoop afgemixte tracks en gastartiesten waar ik mijn bedenkingen bij heb. Daarnaast hebben de vier rappers blijkbaar een muilkorf om gekregen, want nergens weten ze écht te imponeren. (Goodbye komt in de buurt).

Toch jammer.

Laten we beginnen met de sterke punten dat dit album heeft. De vier rappers van Slaughterhouse doen absoluut hun best en ze rappen wel sterk hoor. Hammer Dance was de eerste single en dat vind ik ook werkelijk waar een topnummer, jammer dat Royce enkel het refrein voor zijn rekening nam. Mijn favoriet op welcome to: OUR HOUSE en het minst commerciële nummer op dit tweede studioalbum. My Life was de tweede single en samen met Cee-Lo hebben ze een een leuke worp gedaan naar het creëren van een hitje. Flip a Bird is nog wel grappig, voornamelijk het refrein.
Goodbye is een magnifiek introspectief nummer waar ze er wel meerdere van hebben. Die is heerlijk en een pijnlijke herinnering aan wat het album zou kunnen zijn. De hekkensluiter, Our Way, is ook een goede track.
De eerste drie nummers van de Deluxe-editie zijn ook tof, het vierde doet me dan weer wat minder.

Eminem is de reden dat dit album het minst kwalitatieve is wat we al van deze heren als collectief gehoord hebben, hij heeft uitgezonderd van drie nummers (vier inclusief Deluxe) productie-credits op alle nummers van welcome to: OUR HOUSE. Twee van die nummers zijn dan nog geproduceerd door Alex da Kid, iemand waar ik de producties sowieso niet graag van hoor maar wat doet iemand als hij op een project van Slaughterhouse? Op die twee nummers (Our House en Rescue Me) is Skylar Grey ook te gast, iemand waar ik ook absoluut geen fan van ben.
De producties op dit album zijn vaak ondermaats en passen over het algemeen niet bij deze vier spitters. Dit album is uitgekomen via Shady Records van Eminem en Interscope Records dus hadden ze het idee om een meer commercieel-vriendelijke plaat te maken maar dat is niet de richting dat deze geweldenaars hadden moeten ingaan.
(Vrijwel enige) pluspunt van Em zelf is zijn strofe op Our House.

Het lijkt alsof ze de artistieke vrijheid afgegeven hebben aan Eminem en het personeel van Shady/Interscope omdat zij weten wat het beste verkoopt. Dit album had wat mij betreft beter het daglicht niet kunnen zien.

Het goede is dat na deze flop Eminem zijn Shady-artiesten meer vrijheid geeft en buiten een occasionele gastbijdrage ze volledig hun ding laat doen. Kijkende naar de projecten van Yelawolf (vanaf Love Story), WESTSIDE BOOGIE, Griselda en Grip was dit misschien wel het noodzakelijke kwaad.

Toch was ik best benieuwd naar Glass House, de eerste single (Party) vond ik alvast geweldig klinken! Heel pak beter dan het gros van dit album... maar dat was de eerste single van dit project ook natuurlijk.

Mijn punt is voor de enkele lichtpuntjes en de raps van Slaughterhouse zelf.

2,5*

Ik trek dit juist wat beter dan deel één. Ondanks dat ze nog steeds wel poppy/cheesy klinken, vind ik de producties wat sterker en passender. Het feit dat Eminem bij vrijwel elke track achter de knoppen zit zal wel meespelen.