Hidria Spacefolk - Astronautica (2012)

Grijs gedraaid. Heerlijk onderweg.

Wat een leuke verrassing is dit! Ik kom hier omdat ik dit als tip heb gekregen op een site van of over ik weet niet meer precies wèlke band, maar vermoedelijk iets dat meer progrock of progmetal was, en dan vind ik spacerock hierbij wel een mooie omschrijving, want de complexe maatsoorten en bizarre wendingen die zo kenmerkend zijn voor prog, zijn hier veel minder belangrijk dan de gitaardrone, de overstuurde synths en de weirde samples van bijvoorbeeld politiesirenes die samen een heel eigen psychedelisch universum bouwen. Het leunt af en toe inderdaad wel tegen cheesy aan, zoals trebremmit op 9-11-2012 zegt (die tubular-bells op 4:45 van Endymion !), maar dat is ook wel een beetje de lol ervan, en bovendien zijn er altijd weer die doordenderende gitaarriffs die alle meligheid terstond de kop indrukken. Enorm hoge draaibaarheidsfactor ook.

Het is dat het debuut speciaal voor me is geweest, want anders had deze Astronautica er waarschijnlijk met de hoofdprijs vandoor gegaan. Eigenlijk is dit wel de ultieme Hidria Spacefolk plaat, omdat het karakteristieke geluid van de band vermengt wordt met meer pakkende melodieën (die tegelijkertijd uiteraard heerlijk hypnotiserend en spacey werken) en een meer rock-georiënteerd geluid. Desalniettemin sla ik het debuut nog wat hoger aan dan deze. Ik denk ook dat deze plaat, op het debuut na, het hoogste herdraaibaarheidsgehalte heeft en ook het album is dat het meest makkelijke (relatief gezien) te verteren is.

Overigens nog wel een korte vermelding over het nummer Badding. Persoonlijk denk ik dat dat nummer op de best mogelijke manier de sound van Hidria Spacefolk en de manier hoe zij te werk gaan belichaamt. Echt een nummer om je vingers bij af te likken.

Verder is eigenlijk alles wel gezegd wat er te zeggen valt over dit album. Wel gek, en enerzijds ook jammer, dat dit album het populairste is van de band. Ik had gehoopt meer volk bij het debuut aan te treffen, aangezien dat naar mijn mening het beste werk van deze band is.

Mooi is ook om te zien ook hoe deze band zich heeft ontwikkeld: van een geluid dat hoofdzakelijk jazz als basis had met spacende synthesizers en genre-uitstapjes naar de funk en reggae horen we hier hoofdzakelijk Hidria Spacefolk met (space-)rock als basisuitgangspunt, met de reeds beschreven stijlkenmerken die eromheen worden toegevoegd.

Deze plaat dateert alweer uit 2012. Weet iemand toevallig of deze band überhaupt nog muziek maakt, en zo ja, of ze ook van plan zijn nieuw materiaal uit te brengen in de (nabije) toekomst? Nu ik ze heb leren kennen wil ik graag nóg meer Hidria Spacefolk

Ik kom op de volgende eindstand uit, met een meer dan behoorlijk eindgemiddelde:

1. HDRSF-01 - 5*
2. Astronautica - 4.5*
3. Symmetria - 4.5*
4. Balansia - 4*
5. Symbiosis - 4*

Gemiddelde: 4,40*