Andy Burrows - Company (2012)

Zie Andy Burrows - Company Recensie op Festivalinfo voor recensie van deze plaat!

Morgen in concerto om 17:00, kan er zelf niet bij zijn dus zal ik het moeten doen met de plaat. Goed oud drummer van Razorlight, iets wat je absoluut niet terug hoort en wat in mijn ogen positief is. Het is een goed debuut album en ben benieuwd wat de toekomst nog meer gaat brengen.

Debuut? "The Colour of My Dreams" duurt allesbehalve lang, maar die dateert toch al uit 2008.

Excuus, dacht dat "The Colour of My Dreams" een EP was.

't Is je vergeven: gisteren speelde hij een geweldig maar veel te kort concert, met als excuus "I've only got 10 songs"...

Niet alleen drummer, maar ook songschrijver. America, toch wel het bekendste liedje van Razorlight, is van zijn hand. En wie dat een mooi liedje vindt, zit hier wel goed.

Aangenaam verrast bij de eerste twee nummers. Even verder beluisteren.

Hometown is een leuke ballad. Maar ik snap niet zo goed waarom Company zo goed beoordeeld wordt. Vrij saai en doorsnee plaatje imo.

Aardig album, kabbelt rustig voort. Doet me niet heel veel.

Dit album kabbelt inderdaad te vaak te rustig voort. Gelukkig niet alleen dat: er zitten wel wat tempoversnellingen en variaties in. De meeste liedjes zijn best aardig tot best mooi, maar een enkele springt eruit. Dan denk ik aan Because I Know That I Can, Keep On Moving On & Pet Air, nummers waar ook wat meer pit in zit. Dus hopelijk gooit Andy Burrows op een volgend album er wat meer peper en zout doorheen. Nu is album Company alles bij elkaar toch net te saai.

Andy Burrows moet een overvol Ziggo Dome gaan opwarmen voor Muse? Het album twee keer achter elkaar beluisterd. Alleraardigst! Misschien gaat ie verrassen, maar op voorhand lijkt het me als support-act voor Muse ongeschikt! Wellicht gaat ie voor de gelegenheid ook nog wat kerstnummers spelen van de soundtrack 'The Snowman and The Snowdog' waarvoor hij is gevraagd door BBC Channel 4

Het album 'Company' kan je het beste omschrijven als rijk gearrangeerde singer- songwriter muziek. Alhoewel; Singer- songwriter!? Man, gitaar, piano, over het algemeen lichte percussie, regelmatig terugkerende tweede stem, violen en soms ook blazers. Hoe dan ook, het resulteert in sfeervolle muziek. De nummers 'Keep on Moving On' en 'Shaking the Colour' springen er qua sound nogal uit. Mooi!!

Soms hoor ik er 'Emmett Tinley' in terug. Verder heb ik nog niet veel associaties.

Net Hometown live bij Serious Request gezien en gehoord. Relaxte gast en een wonderschoon nummer. Aanleiding om dit album eens te beluisteren.

Moet het met danielveld en west eens zijn. Het album kabbelt eigenlijk maar wat voort.
Mooie muziek, maar het springt er niet echt uit.

Ik had het een beetje moeten weten, maar Andy Burrows heeft met Company een crowd pleaser afgeleverd waar je u tegen kan zeggen. Dat is niet nieuws voor commerciële platen, maar let's be honest, hebben we al niet genoeg 'artiesten' die met hun lieflijke stem de panties doen dalen?

Met 'Because I Know That I Can' (hoog a-ha gehalte) levert Andy Burrows voor mij al de derde heerlijke single op rij af (na 'Keep On Moving On' en 'Hometown'). Toch dit album maar eens gaan checken dus!

Geen enkel nummer zal ik afzetten als het ergens toevallig voorbij komt, maar ik zal ook nooit specifiek een nummer van deze plaat erop zetten

Prima album
Aanrader

Ik leerde deze man kennen via het prachtige alternatieve kerstalbum Funny looking angels dat hij samen met Editor Tom Smith maakte. Op die plaat bevielen mij vooral de nummers die door Smith werden gezongen, want Burrows vond ik in het begin maar een matige en saaie zangstem hebben. Na verloop van tijd raakte ik echter steeds meer onder de indruk van zijn stem, en inmiddels ben ik er helemaal verslingerd aan geraakt, zoals dat soms kan gebeuren zonder dat je precies kunt zeggen wát je zo in een bepaalde zanger aanspreekt. Vriendelijk, warm, melancholisch en menselijk zijn een paar trefwoorden die voor mij zijn stem karakteriseren zonder dat ze mijn liefde geheel kunnen verklaren.
        Gelukkig wordt die uiterst subjectieve waardering hier op dit album geschraagd door tien prachtige nummers, allemaal traditionele intieme popliedjes met een klassiek couplet-refrein-structuur. De bezetting is klein met ritmesectie, akoestische gitaar en piano als hoofdmoot, en ter afwisseling incidentele zachte blazers plus een enkele keer een flinke fuzzgitaar om er even een solo uit te persen. Niets nieuws onder de zon dus, maar allemaal zó smaakvol gedaan en met zulke mooie melodielijnen dat ik elke keer weer voor de bijl ga, en dan komt daar nog eens die stèm bovenop... Lieve, mooie, kleine, kwalitatief hoogstaande popmuziek.