Lupe Fiasco - Food & Liquor II: The Great American Rap Album, Pt. 1 (2012)

Toch wel benieuwd naar deze, al is dit zowat de meeste inspiratieloze cover dat ik ooit gezien heb. Maar kijkende naar de singles en zijn vorige werk belooft dit wat moois te worden.

Battle Scars vind ik niet zo.

Die is inderdaad minder dan de andere twee videos.

Tegenvallende gastartiesten. Nou ja, nog altijd enorm veel zin in dit album. Lupe Fiasco blijft een fantastische rapper.

Die hoes!

Nog maar net begonnen, maar de indruk is goed. Lupe lijkt zelf (grotendeels) weer de hand te hebben in het album.

Aububon Ballroom

Zelfde sample als My Life van The Game ft Lil Wayne, nog baziger uitgewerkt.

Ergens ben ik het nog een klein beetje eens met Pete Rock dat T.R.O.Y. heilig is, maar als iemand dan toch heiligschennis mag plegen dan is het Lupe. Wat een een heerlijk nummer is het toch!

Eindelijk horen we weer "de oude" Lupe Fiasco. Een inspiratievol album, met scherpe raps die soepel gebracht worden.

Audubon Ballroom, wat een dikke track.

Dank u ten zeerste. Ik ben al de hele dag aan het bedenken waar die sample vandaan komt. (of waar ik hem van ken eigenlijk).

Battle Scars vind ik nu trouwens best een lekker nummer, nu ik het totaalplaatje hoor. Alleen Heart Donor vind ik nog niet zo chill en dan vooral het refrein. Voor de rest erg veel toppers op dit album. Zal later pas stemmen, omdat dit weer zo'n typisch Lupe concept album is dat je eerst een aantal keer moet luisteren voordat je alles door hebt.

Klinkt heel erg goed! Misschien wel het album van het jaar voor mij

WAUW!

Ben nu bezig met luisteren klinkt tot nu toe lekker , maar waarom is de cd en cover zwart , dit moet voor een reden zijn gedaan. anders vind ik het wel heel slecht.. , misschien heeft het wat te maken met zijn ontevreden over de rap industrie

Het zou best leuke muziek kunnen zijn, ware het niet voor alle vreselijk jankerige refreintjes.

Over de cover, ik had gelezen dat het een soort uitdaging was richting de platenmaatschappij. Hij wilde weten of hij dit kon flikken.

Het album verder is erg sterk. Cold war en Aububon Ballroom zijn mijn favorieten, maar ze luisteren allemaal zo goed weg. Mooie sample op het nummer Around my way. Prachtig. 1000x beter dan Lasers en ook beter dan Food & Liquor 1.

Beter dan F&L 1?

Over de cover heb je gelijk. Eigenlijk is het een grote 'fuck you' naar Atlantic. Mooi dat Lupe dit doet. Het zal een grappig gezicht zijn om het zo in de platenwinkel te zien liggen.

De eerste acht tracks van Food & Liquor 2: Great American Rap Album, Pt. 1 zijn echt fantastisch. Met harde producties, goede teksten, relaxte flow en de wat duistere refreins. Enige minpunt wat ik kan bedenken is Around My Way, niet zo zeer de track zelf overigens maar de sample...

Na de eerste acht geweldige tracks, word het echter wel heel veel minder opeens. Met zeikerige refreins, commerciele produties en ook Lupe zelf is niet meer zo relaxed en scherp lijkt. Vanaf Form Follows Function komt hier wel weer verbetering in, maar zo goed als het begin word het voor mij nergens meer.

wauw, nieuwe Lupe, had ik helemaal niet op m'n radar staan...
Lasers was a huge disappointment maar uiteraard krijgt hij nog wel een kans, Food & Liquor en The Cool was heerlijke albums!

Ga nu luisteren, I'll be back

Hola nieuwe Lupe, zeker checken want ik vond de eerst food & liquor super, ik vond hem toen verfrissend en een talent (beetje wat ik nu bij Fashawn heb). En ook the cool vond ik nog aardig, al begon dat al wat commerciëler te klinken. Lasers was jammer genoeg een gedrocht, meer pop dan hip hop en zelfs dan nog slechte pop. Vandaar dat de verwachtingen niet zo hoog zijn, stiekem hoop ik echter op een album dat zijn titel waardig is (namelijk eindelijk een opvolger voor food & liquor). Alleszins benieuwd of hij stand houdt tussen de andere dikke albums die er zijn uitgekomen (Substantial, Brother Ali, Blu & Ex, Pace & Green, Fash & Murs).

edit: Wow dit klinkt echt verre van slecht

De cover is trouwens niet het enige aan het album wat helemaal zwart is.

Haha, wat een held.

Ben het hier eigenlijk wel mee eens. Ik check Lupe altijd omdat ik het in pricipe een van de meest interessante rappers van de laatste jaren vind, ook al stelt hij vaak teleur. Maar zo'n refrein als bij Battle Scars, om te janken gewoon, moet ik mijn aansteker pakken en gevoelig meedeinen?

Voor mij is hiphop toch meer het spitten van verses. Een kort refreintje in de flow van het nummer oke, maar daarna vooral weer door. Zoals bv op de track around my way wel goed uitgevoerd is.

Heb de plaat nog te weinig geluisterd voor een cijfer, ik hoor her en der sterke tracks, misschien valt mijn oordeel uiteindelijk mee..

Battle Scars is wel een groeier voor mij. Ik ben normaal gesproken ook niet van de poppy refreintjes, maar dat nummer vind ik toch best wel lekker.

Als je echt compleet tegen dat soort refreinen bent is dit niet het ideale album voor je denk ik. Er zitten wel meer gezongen refreinen in namelijk. Die van Heart Donor is redelijk storend, maar bij de andere nummers vind ik ze toch erg goed passen.

De verses van Lupe zijn eigenlijk bijna allemaal gewoon erg sterk. Zijn teksten zijn weer erg scherp. Misschien iets directer dan bij F&L1 en the Cool, maar niet bij elk nummer en ook zeker niet minder daardoor. De intro van zijn zus en de eerste 'line' van Lupe zijn eigenlijk een perfect voorbeeld voor het concept en de boodschap van het album.


De geschiedenis, cultuur, maatschappij en politiek van Amerika, of eigenlijk de VS en dan vooral op een erg kritische manier bekeken. Dit is bij de eerste vijf nummer van het album erg duidelijk te horen. Op sommige momenten heeft hij vooral kritiek op de politieke acties van de VS

Op andere momenten heeft hij het weer over de invloed van de muziek, en dan vooral Hip Hop cultuur, op de hedendaagse jeugd:

Waar de eerste drie nummers niet echt één duidelijk onderwerp hebben, hebben de drie nummers daarna dat wel. Audobon Ballroom gaat over de zwarte gemeenschap. Naarmate het nummer vordert wordt hij steeds positiever. Het nummer Bitch Bad gaat er eigenlijk over wat voor invloed muziek en woorden kunnen hebben op mensen, en dan vooral kinderen. Lamborghini Angels heeft eigenlijk meerdere betekenissen, maar is vooral een kijk op de materialistische wereld waarin we leven.

Na deze nummer, die dus vooral over sociale kwesties gaan, komen er een aantal nummers die wat minder maatschappijkritisch zijn. Put em Up zit vol met typische Lupe metaforen en woordspelingen.

Heart Donor is dus duidelijk het minste nummer, en dan vooral door het refrein dat ook veel te vaak te horen is in het nummer. De twee nummers hierna zijn toch best lekker, ondanks dezelfde hoeveelheid refreintjes, maar de echte sterke nummers komen weer terug bij Brave Heart. Form Follows Function en Cold War zijn een stuk rustigere nummers waarin Lupe dezelfde scherpte blijft vertonen qua teksten.

Bij Unforgivable Youth komt het onderwerp van het album pas weer echt (het is in de nummers hiervoor wel te horen, maar het heeft niet meer de overhand zoals in de eerste zes nummers) duidelijk terug (Amerika). Een erg sterk nummer over de bloederige en verschrikkelijke geschiedenis van Amerika. Vooral de tweede verse (die ik hierboven al had geplaatst) is erg mooi.

Hood now is eigenlijk een redelijk positief einde voor een album waarin hij toch vrij vaak kritisch is. Dit maakt het nummer echter zeker niet minder, en misschien was dit zelfs wel de bedoeling.

Al met al een erg sterk album. De beats, waar ik het nog totaal niet over heb gehad, kunnen af en toe een beetje commercieel klinken, maar dit vind ik bij de meeste nummer helemaal geen nadeel. De scherpe teksten zijn weer terug bij Lupe en dit biedt ook meteen erg veel hoop voor deel twee.

Eerste indruk: de eerste helft van het album is erg nice, Lupe terug zoals je hem hoorde op Food & Liquor. Af en toe een gezongen refreintje maar dan doet Lupe dat Kanye-gewijs zelf en klinkt het allemaal vrij vet. In het tweede deel verzaakt het album weeral in te gelikte refreintjes (Heart donor en Battle scars zijn heel erg), de producties zijn nog steeds her en daar heel vet en ook lupe rapt best goed maar dan is het refrein weer niet om aan te horen (Cold Wat). Ik ga em sowieso nog wel wat vaker luisteren en dat dit beter is dan lasers staat wel vast! Maar klinkt toch als een gemiste kans.

PS: Lupe dat kapsel, scheer dat maar rap terug kort

Dit album nooit echt in de gaten gehouden, vooral vanwege het erg matige Lasers. Maar de eerste twee albums waren erg sterk, en daarom deze toch maar gecheckt. Ben blij dat ik dit gedaan heb, want Lupe klinkt weer als vanouds. Heart Donor vind ik verschrikkelijk, maar de andere tracks zijn goed tot erg goed. Moet het album nog wat verder beluisteren voordat ik een cijfer kan geven, maar het heeft me tot nu toe erg positief verrast!

Ik snap wel dat jullie klagen over die refreintjes, ik hou er zelf ook lang niet altijd van, maar als je Lupe gaat luisteren weet je dat toch van te voren?
The Cool en Food & Liquor hadden ook beide een wat commerciële sound met veel gezongen refreinen...

Form Follows Function zou trouwens wel eens het beste nummer van Lupe Fiasco ooit kunnen zijn qua wordplay.