Miguel - Kaleidoscope Dream (2012)

Het was Adorn dat de interesse in Miguel deed opflakkeren. Nog steeds een van de beste R&B-nummers van het jaar: bloedheet broedend op een botergeile beat, een beetje bruusk, maar dat past het nummer wel! Vijf EP’s later is het eigenlijk nog steeds enkel Adorn dat de belangrijkste reden vormt om het tweede daadwerkelijke album van Miguel een kans te geven. Stond er dan echt niks noemenswaardig op al die EP’s? Een paar verwoede pogingen, met als beste resultaat het even direct sensuele Use Me, maar uiteindelijk niks dat de effectiviteit van Adorn bevatte. Daarvoor bleven de meeste nummers te oppervlakkig. Prima, maar wij zijn nu Adorn gewoon! Misschien lag het gewoon aan het concept van die EP’s. Drie losse R&B-tracks in een file’tje, het zegt bitter weinig. Kaleidoscope Dream, een album vol tracks, moest verlossing brengen, maar verandert eigenlijk juist niks. Misschien was het naïef om anders te denken, aangezien het voor de helft gevuld is met EP-tracks en nog steeds als een willekeurige verzameling klinkt, alleen met 11 tracks in plaats van 3. Naïef was het natuurlijk niet, achter een full album durft weleens vaker een idee te zitten, een concept zelfs. Ja, zelfs in R&B tegenwoordig, recente voorbeelden genoeg. De nummers zijn allemaal uitstekend op elkaar ingespeeld, met steevast dezelfde ingrediënten: gladde zang over drumcomputers, synthesizers en andere elektronica, u kent het ondertussen wel, recente voorbeelden genoeg. Miguel houdt er stevig de gaspedaal op ingedrukt en beukt er stuurloos op los. De nummers zitten soms melodisch mooi in elkaar, maar in z’n totaliteit mist de plaat diepgang. Wat inventiviteit en subtiliteit hadden de composities alleszins geen kwaad gedaan en het hele project misschien wel memorabel kunnen maken. Nu overheerst een ene-oor-in-andere-oor-uit-gevoel. Gelukkig wordt absolute nonsens als Pussy Is Mine nog beperkt tot 1 track. Dat nummer is dan weer memorabel in de verkeerde zin... Misschien overheerst teleurstelling in deze woorden, maar Miguel toont absoluut potentie om een interessante R&B-artiest te worden. Hij is het gewoon nog net niet.

Ik had er op gehoopt, maar na deze langspeler blijft eenzelfde hongerig gevoel over als Miguel me al het hele jaar heeft bezorgd. Concreet betekent dit dat vijf EP’s en nu een album later Miguel nog steeds overeind blijft op Adorn alleen. Adorn, wat een track!