Soundgarden - King Animal (2012)

west zit in de meningencommissie die bepaalt wat een goede mening is en wat niet.

Mja, vooralsnog kom ik ook niet verder dan wel aardig. De plaat blijft in elk geval ver verwijderd van het niveau van Badmotorfinger en Superunknown. Er zit te weinig spanning en waanzin in het album en dan blijft er net als op Down on the Upside weinig meer over dan een standaard rockplaatje. Niet slecht, maar voor Soundgarden-begrippen toch ondermaats.

Ik vind het een zeer sterk album geworden. Vooral omdat het die typisch Soundgarden-sound heeft. En dat is niet makkelijk realiseren na 15 jaar afwezigheid en vele (solo)projecten van de leden. Het zijn zeker geen 13-in-een-dozijn nummers. Het kan niet tippen aan Badmotorfinger of Superunknown, maar ik zou deze zeker hoger plaatsen dan bijv. Down on the Upside.
Ik heb niemand nog A Thousand Days Before horen noemen, dat is mijn favoriet op het moment. Het enige nummer dat me doet denken aan Cornell-solo is Bones of Birds, die zou zo op Euphoria's Morning hebben kunnen staan. En dat is nog geen schade, wat dat is ook gewoon een goede solo-plaat.

Het was een geintje: RickStarMusic schreef echt vlak na - en direct onder - onze discussie ongeveer hetzelfde als ik op over dit album en de band. Vandaar dat 'zie je nou wel trebremmit... '
Maar je mag gewoon lekker zelf weten, wat je hiervan vindt: aardig he?

Jemig, wat middelmatig allemaal zeg.
De sound is er nog steeds, maar wat een 13-in-een-dozijn-liedjes...

Middelmatig is 2,5*. Kerst met BZN geef je 1,0*

Toen ik begin dit jaar 'Live to rise' leerde kennen, de singel die uitkwam op de soundtrack van 'Avengers', was ik opzettend opgetogen. In tegenstelling tot andere reünies waar ik even veel naar uit keek, bleek dit een groep die, naast een mogelijkheid om ze nog eens live te zien, ook nieuw werk kon uitbrengen om te kopen. Ik verwachtte het nummer mee op het nieuwe album, het had misschien niet helemaal mis staan, maar toch heb ik het gevoel dat het beter is zo. King Animal is een album dat mooi rond is op zich, en een ander nummer, al is het niet minder dan de andere nummers van dit album, kan het enkel breken. Laat het maar zo. Voor mij lijkt het alsof Soundgarden nooit is weg geweest. Nu nog te weten komen waarom Studio Brussel dit niet ziet. Te weinig airplay over tussen de dubstep?

Om meteen duidelijk te zijn: wie houdt van de Soundgarden albums van de jaren '90 zal hiervan houden. Cornells solo-carrière noch Audioslave lijken ergens te zijn blijven hangen. Soundgarden heeft de draad weer opgepikt waar ze die had laten liggen in 1997. De sfeer en de stijl zijn zo onmiskenbaar van het kwartet Cornell/Thayil/Shepherd/Cameron. De zwaar slepende riffs en de gezapige low-profile-solo's van Thayil, de nekvelzang van Cornell, de zelfstandige maar niet onafhankelijke ritmesectie, de composities die toegankelijk zijn maar toch elke luisterbeurt iets nieuws laten horen, het zit er allemaal weer in.

Veel belangrijker nog is dat ook het niveau kan wedijveren met Soundgarden 1.0. Het begint met een treffelijk 'Been away too long' dat zijn openingsfunctie allicht vooral te danken heeft aan de symbolische titel. Daarna gaat het echt steil omhoog. 'A thousand days before' is zo een eerste hoogtepunt dat je na een tweetal luisterbeurten een deja-entendu geeft van de eerste oorgasmes nadat je Superunknown in huis haalde. Thayils vingers stelen hier de show zonder de song mee te stelen. Topnummer!

Daarna komt 'Blood on the valley floor', een andere Soundgarden die we even goed kennen van toen, en even graag horen terug komen. Weer staat het nummer met het unieke gitaargeluid van Thayil. Hier laat hij het vraag-antwoord-spel van zware riff tegen hoge noten horen zoals hij ook op de eerste albums veelvuldig heeft gedaan. Maar op geen enkel moment wil je het origineel opzoeken - dit is niet terug grijpen, dit is verder zetten!

Voor de beknoptheid, enkel daarom, houd ik het bij een applaus voor enkele nummers tussendoor. Attrition vermeld ik ook nog graag, ondanks dat het niet het beste nummer is, voor zij die de kortere punky nummers van de eerste 2 platen genegen waren.

Met 'Worse dreams', 'Eyelids mouth' en 'Rowing' maken ze nog eens duidelijk dat ze je aandacht willen behouden tot de laatste noot. Van mij krijgen ze die alvast. Vooral sluitstuk 'Rowing' die eigenlijk als enige song van het hele album je een nieuw Soundgarden-geluid laat horen, doet verlangen naar een vervolg. Alsof ze nooit waren weg geweest.

4,5*

Nee hoor. Komt voor mij nog niet in de buurt voor een notering in de 'MuMe top 10 2012'. Ik ben dit stadium blijkbaar gepasseerd. Heb het vanmiddag zelfs afgezet ergens halverwege. Nu toch maar even opgezet. Het verbaast me nog het meest dat met name de stem van Cornel me tegenstaat. Het klinkt op momenten alsof het hem pijn moet doen. Erg beklemmend / benauwend allemaal. Al is dat ook niets nieuws. En toch is het ook niet slecht. Muzikaal zeker niet.. Maar grijpen doet het me niet. Heel typisch; het eerste en laatste nummer vind ik de beste, maar niets wat er echt uitspringt voor me.

Ik moet mezelf tegenspreken daar waar ik eerder schreef dat het dichter tegen 'Pearl Jam' aan zou schurken. Dat is bij nader luisteren niet het geval. 100% Soundgarden.. Van de week de eerste 3 albums van 'Pearl Jam' weer geluisterd. Dat zet ik dan toch echt liever op.

Ik ben een fan van de grunge tijd (zie mijn top 10) en een nog grotere Pearl Jam en Eddie Vedder fan, maar Chris Cornell met zijn band Soundgarden vond ik ook altijd wel leuk. Ik had alleen het probleem dat Soundgarden mij nooit helemaal kon pakken. Ik voel de emotie niet echt. Dat heb ik met dit album helemaal. Het is nergens vernieuwend en ik heb het allemaal al eens gehoord. Typisch Soundgarden? Mwah, ik vind het vrij recht toe recht aan rock, met Cornell

Het zijn allebei albums waar ik nooit meer na ga luisteren, dus een 1 (halfje meer dan BZN).

Eigenlijk had ik er niet zoveel van verwacht maar het valt me alleszins mee.Niet dat het hoge nivo van een plaat als Badmotorfinger bereikt wordt maar een sterk rock album is King animal zonder meer.De opener Been Away too long hakt er lekker in en verder vallen By crooked steps en Attrition me in positieve zin op.Wel had het allemaal wat zwaarder gemogen,vooral naar het einde toe,maar ja de jongens van Soundgarden worden ook ouder.Conclusie;een sterke cd zonder echte hoogte of dieptepunten maar wel één die lekker weg luistert.

Ik keek helemaal niet uit naar dit album, ik had eigenlijk nauwelijks in de gaten dat er een nieuwe Soundgarden zou komen. Maar net als de nieuwe Van Halen valt me de comeback niks tegen: sterker nog, naar vaker draaien vind ik dat ie prima aansluit op Superunknown, zowel qua stijl als kwaliteit.
Veel songs hebben dat prettige eigenzinnige - subtiele wat Soundgarden kenmerkt, ook als is het natuurlijk wel enigszins terug te voeren naar Led Zeppelin. De eerste songs hebben boeiende afwijkende drumritmes. Aan het eind van het album vind ik het iets te soft, maar als geheel is dit voor mij een onverwacht goed album!

'Been Away Too Long' ! Ja, dat klopt. Welkom terug, heren... En dankjewel om een klasseplaat af te leveren. En dat na 15 jaar.. of is dat al 16 jaar ?

Gelukkig werd niet in de val getrapt om het te doen klinken als een van de toppers van zo lang geleden. Het werd dus geen 'Badmotorfinger II' of 'Superunknown II', noch een kopie van - het toch al wat mindere, zo vond ik toén - 'Down on The Upside' en het ligt mijlenver van 'Ultra Mega OK' of 'Loud Love'.

Maar... hoé ze het doen is mij een raadsel.. dé Soundgarden-sound is er hélémaal !!!

Strak en compact. Potig. Inherent. To the point. Met typische Soundgarden-touch en toch volop badend in 2012. Soundgarden is terug en hoé! Mocht dit de band's debuut geweest zijn, werd dat héél erg moeilijk om ooit te evenaren.. Nu hebben ze het moeilijker want na zo lang wordt onvermijdelijk vergeleken met vroeger. Kan niet anders; Maar dat geeft niet. Dit is een album dat niets te vrezen heeft: kwaliteit genoeg.... Erg sterke songs en een coherent geheel...

Cornell goed bij stem, nog steeds. Maar dat bewees hij op recente concerten ook al natuurlijk... Die drums van Cameron!!! Yearh.... het gitaarwerk van Thayil!!! Die bas van Shepperd... Maar vooral: het geheel. Ja!!

Ik geef het grif toe: was Soundgarden-fan van het eerste uur. Maar ook een die niét verbaasd was toen de band het destijds voor bekeken hield, na 'Down on the upside' die ik, zeker na 'Superunknown' toch heel wat minder vond... Het vet bleek toen van de soep - al bevatte 'DOTU' ook (erg) sterke momenten natuurlijk, het is de Soundgarden-cd die ik het minste opzet...

Melodieus is het altijd; soms zelfs een beetje poppy.. Maar voor iemand zich zorgen maakt.. Er wordt nog lekker gerockt ook!

'King Animal' klinkt fris als een hoentje. Met toppers zoals 'A Thousand Days Before', 'Blood on the Valley Floor', én 'Bones of Birds' ... oh, en zéker ook 'Taree' !!!!! Mijn absolute favoriet is, zonder enige twijfel 'Eyelid's Mouth' !!!!!

Op dit sowieso solide album valt géén slecht nummer te bespeuren.


Ben na het verscheiden van Soundgarden Cornell blijven volgen met Audioslave en solo. Bij die Solo-dingen zaten mooie dingen... maar. Toen kwam 'Scream'. Slik. Was behoorlijk boos om wat hij deed met Timbaland: dat album heb ik zelfs niet kunnen uitluisteren..

En toen droomde ik stilletjes over een Soundgarden-reunie. Toen die dan aangekondigd werd, dacht ik "ja, maar gaat dat nog wel wat waard zijn?" En ja hoor!!!!!
Oef! Wow !

Kopen, deze plaat!! Doén!

Kan ik me helemaal bij aansluiten. Alleen de opener en afsluiter kunnen mij echt overtuigen.

Als je van Soundgarden van de begin jaren 90 houdt en ook audioslave goed te pruimen vindt, is dit dan een plaat voor mij of niet?
Ik kan het album hier niet luisteren want internet is traag en de winkels hier hebben geen mogelijkheid tot luisteren op een paal of zo... ik twijfel echt of ik er aan moet beginnen

@ Shelter: De meningen zijn duidelijk verdeeld, zoals je leest. Ik zou zeggen: geef het een kans.

De enige reden waarom ik naar deze plaat begon te luisteren was om te horen of ik het deze keer wel kon waarderen. Ik heb het nu al twee keer gehoord en ik moet al snel terugvallen op mijn algemene mening over deze band. Is het dan nog interessant om het te beoordelen? Eigenlijk niet en daarom ook dat ik me onthoud van een beoordeling.

Ik vond soundgarden eigenlijk altijd de beste seattle band. Vooral Matt Cameron vind ik nog steeds een te gekke drummer. (Vind hem alleen niet zo bij Pearl Jam passen).
Ik vind dit album niet zo goed als het oude werk.

Horen jullie trouwens ook een knip in 'A Thousand Days Before' omstreek minuut 3.07 ? Erger me er elke keer aan..

Merkwaardig dat de waarderingen van dit album zo ver uiteenlopen.
Vooral de lage score door degenen die Superunknown wel hoog aanslaan is curieus.
De kwaliteit van dit album verschilt echt niet (veel) van Down On The Upside.
Sterker nog: het klinkt ondanks de 16 jaar tijd die er tussen ligt, als een logische opvolger.

Ikzelf ben zeer content met de terugkeer van de koningen van de grunge.

Wijze woorden, ik vind precies hetzelfde!

Destijds met Badmoterfinger liet Soundgarden letterlijk en figuurlijk een zware indruk achter bij mij. De logge ritmes, de schreeuwzang van Cornell, die een lange tijd tot een groot zanger gerekent kon worden. Met dit King Animal is daar m.i. niet zo heel veel meer van over. Hij overschreeuwt zich nu naar mijn mening en zijn stem heeft zeker wat te lijden gehad door de jaren heen. Ik worstel mij toch wel enigszins door deze plaat heen. Het is zelfs vermoeiend om naar te luisteren. Het raakt mij niet, sleept mij niet mee en kan zo geen nummers oproepen die mij zijn bijgebleven. Soms is het beter om de gloriejaren te laten voor wat ze zijn.

Gehoord en niet onder de indruk.
Het is niet heel slecht maar ik hoor geen enkel nummer wat blijft hangen.
Eens dat de zang van Cornell irriteert, had ik vroeger nooit ben ik nu veranderd of hij?
De sound is vrijwel hetzelfde overal, met moeite door de cd heengekomen.
2,5*

Ik was vast van plan om naar Soundgarden te gaan in de HMH, ook omdat ik dit comeback album kan waarderen. Vragen ze echter: 64,50 (!) voor één kaartje... kom op zeg! Ze zijn Pearl Jam niet, daarvoor betaalde ik volgens mij zelfs minder.
En om nog even verder te klagen: tegenwoordig kan je op concertavonden niet meer het uurtarief betalen in de parkeergarages: je bent verplicht om 12 (!) euro uit te geven. Zou ik dus 74,50 kwijt zijn. Daaaaaag!!!

Gisteravond heb ik Soundgarden gezien in de HMH: wat een uitstekend geluid heeft die zaal, echt geknipt voor alle subtiele klanken van Soundgarden. In het begin heeft Chris nog wat moeite met de zanglijnen van sommige oude nummers, hij klinkt wat schoor, maar later wordt dat gelukkig beter. De hele band is sowieso erg goed.
De lichtshow en de beelden op het scherm sluiten goed aan bij de sfeer van de muziek. De setlist kent zelfs 2 nummers van voor Badmotorfinger (zie http://www.setlist.fm/setlist/soundgarden/2013/heineken-music-hall-amsterdam-netherlands-2bc648f2.html). Jammer dat van het nieuwe album niet meer dan 4 nummers gespeeld worden, dat is eigenlijk het enige dat ik op het concert kan aanmerken.

Grappig dat je dat zegt, SPEEDROCK, ik vond het geluid juist vies tegenvallen en het zorgde er mijns inziens juist voor dat de band ondanks goed en strak spel niet goed uit de verf kwam. De gitaren waren soms amper nog te horen door de luide drum en bastonen. En ik stond toch wel op een normaal gesproken geluidsgunstige plek (in het midden). Maar verder was het zeker een goede show.

Nu nog even over dit album: ik heb nog steeds niet alles van dit album geluisterd, maar er staan voor mij al zeker wat pareltjes op, wat mij betreft minstens gelijkwaardig aan de oudere pareltjes. Ik noem bijvoorbeeld Taree en By Crooked Steps, wát een geweldige groove hebben die nummers.

Aaj, dan stond je op de verkeerde plek.... Ik stond rechtsachter van de mengtafel en zelfs met (of misschien wel dankzij) oordoppen in, was het geluid uitstekend..... Soms is dat wel raar, je loopt een eind door de zaal en het geluid is ineens beter of slechter. Jammer voor je!

Het nummer lijkt in stukken gehakt, aan elkaar geplakt en vervolgens op de cd geperst ja... Bizar gewoon. Het is net of er seconden ontbreken.

Een erg saaie en jammerige CD. Jammer, want vroeger vond ik ze erg goed. Heb geen 1 top song ontdekt.

Sterk uitgekeken naar dit album destijds. Jammer genoeg eens met enkele reviewers hierboven. Soundgarden leverde met dit album degelijke nummers af maar geen juweeltjes. De meeste nummers beginnen redelijk veelbelovend maar kunnen de verwachtingen bij mij niet inlossen. Een aantal nummers vind ik zelfs ronduit saai. Een terugkeer naar Badmotorfinger had ik niet verwacht maar naar mijn mening hadden de heren wel wat meer aandacht mogen besteden aan de composities. Nu gaat de plaat als de welbekende nachtkaars uit. Wellicht knallen de heren op een volgend album alsnog.