Soundgarden - King Animal (2012)

Niet helemaal het comeback-album waar ik op hoopte, helaas. De band klinkt hier grotendeels vrij ingetogen en de meeste songs zijn nu niet bepaald geweldig. Het is allemaal acceptabel genoeg en Chris Cornell's zang is wederom prachtig, maar ik had de band graag wat feller en energieker willen horen.

Jazeker zit ik hierop te wachten! Wat een lekker hardrock album heeft Soundgarden gemaakt, met vlagen ouderwetse Grunge. Matt Cameron en Ben Shepherd vormen een geweldige backbone voor de ijzersterke eigenzinnige stem van Chris Cornell, gesteund door de prima gitaar van Kim Thayil.

Alleen de eerste drie openingsnummers al, sterke nummers die King Animal een knallende start geven. Dan volgen de tegendraadse klanken en ritmes bekend van hun eerdere werk, goed te horen op het fraaie A Thousand Days Before & Blood on the Valley Floor. Toch wordt het nergens te gecompliceerd, te gezocht: er blijft een herkenbare lijn in de nummers zitten. Zeker als je luistert naar de hele fraaie songs Bones of Birds & Taree. Black Saturday rockt dan weer eens ouderwets: lekker hoor.

Toch moet ik stiekem soms aan Pearl Jam denken. Voor mij niet echt een bezwaar, als je mijn top 10 ziet. Alleen is het dan meestal (net) wat steviger. En aan Alice in Chains: komen die ook niet uit Seattle....
Maar Soundgarden heeft natuurlijk zijn eigen(-zinnige) sound en dat is maar goed ook. Het levert één van de betere albums van 2012 op.

De zang van Cornell is altijd fijn om te horen, vind dat hij het nog goed doet voor zijn leeftijd.
ben eigenlijk niet erg bekend met Soundgarden, ben een paar maanden geleden begonnen met het luisteren van wat ouder werk, en aangezien ze een nu een nieuw album uitgebracht hebben heb ik deze ook maar even opgezocht.
Het klinkt erg lekker, alleen halverwege verliezen ze wat van de spanning vind ik.
3.5* omdat ik er toch telkens weer terug kom

Eigenlijk had ik er niet zoveel van verwacht maar het valt me alleszins mee.Niet dat het hoge nivo van een plaat als Badmotorfinger bereikt wordt maar een sterk rock album is King animal zonder meer.De opener Been Away too long hakt er lekker in en verder vallen By crooked steps en Attrition me in positieve zin op.Wel had het allemaal wat zwaarder gemogen,vooral naar het einde toe,maar ja de jongens van Soundgarden worden ook ouder.Conclusie;een sterke cd zonder echte hoogte of dieptepunten maar wel één die lekker weg luistert.

'Been Away Too Long' ! Ja, dat klopt. Welkom terug, heren... En dankjewel om een klasseplaat af te leveren. En dat na 15 jaar.. of is dat al 16 jaar ?

Gelukkig werd niet in de val getrapt om het te doen klinken als een van de toppers van zo lang geleden. Het werd dus geen 'Badmotorfinger II' of 'Superunknown II', noch een kopie van - het toch al wat mindere, zo vond ik toén - 'Down on The Upside' en het ligt mijlenver van 'Ultra Mega OK' of 'Loud Love'.

Maar... hoé ze het doen is mij een raadsel.. dé Soundgarden-sound is er hélémaal !!!

Strak en compact. Potig. Inherent. To the point. Met typische Soundgarden-touch en toch volop badend in 2012. Soundgarden is terug en hoé! Mocht dit de band's debuut geweest zijn, werd dat héél erg moeilijk om ooit te evenaren.. Nu hebben ze het moeilijker want na zo lang wordt onvermijdelijk vergeleken met vroeger. Kan niet anders; Maar dat geeft niet. Dit is een album dat niets te vrezen heeft: kwaliteit genoeg.... Erg sterke songs en een coherent geheel...

Cornell goed bij stem, nog steeds. Maar dat bewees hij op recente concerten ook al natuurlijk... Die drums van Cameron!!! Yearh.... het gitaarwerk van Thayil!!! Die bas van Shepperd... Maar vooral: het geheel. Ja!!

Ik geef het grif toe: was Soundgarden-fan van het eerste uur. Maar ook een die niét verbaasd was toen de band het destijds voor bekeken hield, na 'Down on the upside' die ik, zeker na 'Superunknown' toch heel wat minder vond... Het vet bleek toen van de soep - al bevatte 'DOTU' ook (erg) sterke momenten natuurlijk, het is de Soundgarden-cd die ik het minste opzet...

Melodieus is het altijd; soms zelfs een beetje poppy.. Maar voor iemand zich zorgen maakt.. Er wordt nog lekker gerockt ook!

'King Animal' klinkt fris als een hoentje. Met toppers zoals 'A Thousand Days Before', 'Blood on the Valley Floor', én 'Bones of Birds' ... oh, en zéker ook 'Taree' !!!!! Mijn absolute favoriet is, zonder enige twijfel 'Eyelid's Mouth' !!!!!

Op dit sowieso solide album valt géén slecht nummer te bespeuren.


Ben na het verscheiden van Soundgarden Cornell blijven volgen met Audioslave en solo. Bij die Solo-dingen zaten mooie dingen... maar. Toen kwam 'Scream'. Slik. Was behoorlijk boos om wat hij deed met Timbaland: dat album heb ik zelfs niet kunnen uitluisteren..

En toen droomde ik stilletjes over een Soundgarden-reunie. Toen die dan aangekondigd werd, dacht ik "ja, maar gaat dat nog wel wat waard zijn?" En ja hoor!!!!!
Oef! Wow !

Kopen, deze plaat!! Doén!

Merkwaardig dat de waarderingen van dit album zo ver uiteenlopen.
Vooral de lage score door degenen die Superunknown wel hoog aanslaan is curieus.
De kwaliteit van dit album verschilt echt niet (veel) van Down On The Upside.
Sterker nog: het klinkt ondanks de 16 jaar tijd die er tussen ligt, als een logische opvolger.

Ikzelf ben zeer content met de terugkeer van de koningen van de grunge.