Helloween - Keeper of the Seven Keys Part I (1987)

Lees het verleden van de discussies hier maar.

Hij heeft veel bereik inderdaad, maar ik kan hem niet altijd even goed hebben. Voor lange tijd heeft hij zijn bereik wel gehouden, maar ik denk dat hij nu wel een beetje achteruit aan het gaan is.

EDIT: Oordeel zelf - 2009: Place Vendome - Streets of Fire

Ik vind dat hij nog behoorlijk hetzelfde klinkt eigenlijk.

Ja. Zie Place Vendome en zijn diverse gastbijdragen bij o.a. Avantasia. En hij is weer samen met Kai Hansen dingen aan het doen. Onder de naam Unisonic.
Weet iemand hoe het daarmee staat, overigens?

Klik

Mini-CD is inmiddels uit en staat op MusicMeter, in maart schijnt de langspeler dus te komen.

ok dank. Eens checken.

Die EP is te gek vind ik! Echt een appetizer voor het komende album. Kiske en Hansen samen was ten tijde van Helloween al een geweldige tandem en daar is nog niks in veranderd zo blijkt.

Wereld album, met Kiske als grote ster natuurlijk. Favoriet: Twilight of the Gods.
Net zoals deeltje II een 4,5*

Heerlijk album, net als deel 2.

Iets beter dan deel 2, maar het scheelt niet veel inderdaad.

Op mijn exemplaar staat Judas er tussen gefrommeld. Is dan toch even schrikken als die zanger hoort.

Heb deze nog op LP (net als deel 2) en ben daarna afgehaakt (25 jaar geleden alweer, zucht.. ), maar de helaas wat in vergetelheid geraakte metalklassieker Halloween zet ik nog steeds om de zoveel tijd op (met Future World ervoor op kant A) en tijdens dit schrijven heb ik dat maar weer eens gedaan.

Wat ik altijd wel een beetje had, gezien de discussie, met de zanger (Kiske dus) is hetzelfde als met Joey Belladonna van Anthrax: je vergelijkt ze met Bruce Dickinson, dus niet altijd zuiver en met minder volume. But who cares..

ps: Jammer, toch een krasje met overslaan tegen het einde van Halloween..

Lang geleden dat ik deze heb geluisterd. Kwam deze en deel 2 voor een pikkie tegen online dus maar gekocht. Draait nu weer z'n rondjes. Blijft een geweldig album, ook na 27(!) jaar. 4*

Bij een herbeluistering bevalt deze me toch een stuk beter dan voorheen het geval was. Het moge voor mij alsnog wel duidelijk zijn dat de beste songs allemaal door Hansen geschreven zijn, want na de sterke opener I'm Alive kakt het album met opvolger A Little Time toch echt weer een beetje in. Twilight Of The Gods maakt dit alsnog weer goed, maar de smartlap A Tale That Wasn't Right die daarop volgt laat me het glazuur weer van de tanden springen. De klassiekers Future World en Halloween maken echter weer een hoop goed.

Helloween die overduidelijk een soort Queensryche sausje hanteert en daarmee iets van de ruwheid wegpoetst, kan op zich prima. Kiske's zang stoort me nu ook een stuk minder dan vroeger, al blijf ik er wel bij dat hij erg gepolijst klinkt en wat mij betreft echt bij vlagen de power en waanzin mist die Hansen wel had. Desalniettemin kan ik eindelijk met een gerust hart zeggen dat Keeper Of The Seven Keys Part I me alsnog behoorlijk bevalt. Zo goed als het debuut is het echter niet.

Voorlopige tussenstand:
1. Walls Of Jericho
2. Keeper Of The Seven Keys Part I

Jeugd sentiment en vind het nu nog steeds VET

Een heerlijke plaat van Halloween. Vooral het titelnummer en Twillight of the Gods zijn om te genieten. Vooral Kiske bevalt mij goed, prima zanger voor deze plaat.

Kiske doet hier voor Helloween ongeveer wat Dickinson voor Iron Maiden deed. Dit album heb ik echt ontzettend vaak gedraaid. Het bevat eigenlijk maar zes nummers en is aan de korte kant maar wel geheel goed. A Little Time en Twilight of the Gods zijn favoriet. Maar het lange Halloween steelt natuurlijk de show.

96/100

Vermits de combinatie gitaar spelen én zingen geen evidente combinatie is en vermits Kai Hansen zelf al geen te geweldige zanger is, wordt ene Michael Kiske aangetrokken en wat is schot in de roos was dat toen! Hij had toen en best ook nu geen enkele moeite met alle zanglijnen, hij had live een geweldige presentatie en tilde Helloween naar een hoger niveau.

Laat intro en outro weg en je hebt zes nummers. Laat A Tale That Wasn't Right weg en je hebt vijf geweldige nummers, het is welwillend bedoeld als rustpunt tussen het andere geweld en Kiske is opnieuw fantastisch bezig maar ik kan er nog altijd niet goed tegen.

Het mooie liedje duurde tot en met het album Chameleon in 1993 want toen ging Kiske weg. Momenteel is er de grote reünie wat ongetwijfeld zal uitmonden in een succesvolle toer met de bijhorende livealbum, dvd en blu-ray erop. Stiekem hoop ik toch dat Hansen en Kiske verdergaan met hun groep Unisonic.

Het is reeds bevestigd dat Helloween een album gaat opnemen met Kiske en Hansen in de gelederen.

Dit album heb ik veel geluisterd in mijn studententijd. Een heerlijke klassieker, maar zoals alle cd's en lp's in de collectie gaan ze er een keer in om jaren later er weer uitgehaald te worden. Daar heb ik verder weinig moeite mee. Zodoende voelt het herbeluisteren altijd aan als een ontmoeting met een oude vriend die je lang niet meer gezien hebt. Soms valt het tegen, maar de eerste Keepers blijft een feest. I'm Alive, Twilight Of The Gods, Future World, Halloween; het zijn topnummers. De vuigheid van het debuut is weggeschaafd, maar de snelheid en energie staan nog fier overeind. Kiske past goed bij dit materiaal. Wel zijn de beste nummers allemaal door Kai Hansen geschreven en we weten dat hij een album later er de brui aan zou geven. A Little Time doet me nog altijd niks en A Tale That Wasn't Right lijkt wat zwakjes tussen de krakers. Neemt niet weg dat dit een geweldig album is.

Tussenstand:
1. Keeper Of The Seven Keys Pt. 1
2. Walls Of Jericho

A tale that wasn't right is een regelrechte schlager eerste klas en vielleight wat krom vertaald vanuit het Duitse: eine Geschichte, die nicht stimmte ?
Dat kwam vroeger wel vaker voor, ook andersom ( vielleight der nachster zeit van Rainbow bijvoorbeeld)

Vielleight moet misschien vielleicht zijn.

Also, also. Ik moet me ook helemaal niet met taal dingetjes bezig houden met mijn Fernsehen-klimbim niveau.

Na herbeluistering concludeer ik: klassieker! Kiske was in zijn jonge jaren een fenomeen, zijn stem laveert ergens tussen Halford, Dickinson en Tate maar behoudt zijn eigenheid. De rest van de band is ook prima de luxe. Ik vind Halloween een wat operette-achtig experiment en aan de lange kant maar het niet zo geliefde A Tale That wasn't Right is gewoon een geweldige krachtige ballad met mooie donkere tonen van Kiske. Hij zingt al zo vaak zo hoog, nietwaar? Mijn favo blijft Twilight of the Gods omdat het zo'n mooi opgebouwd nummer is waar in het refrein wordt ingehouden.

Voor mij persoonlijk is dit een fantastisch album. Stuk voor stuk allemaal fantastische nummers. Kiske was in die tijd naar mijn mening een fantastische zanger. Deel 2 van Keeper of the Seven keys vind ik mischien nog net iets beter dan dit album, maar toch 5 sterren voor dit album omdat het allemaal wel heel dicht bij elkaar ligt.