Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city (2012)

HiiiPower en Harderwiek hebben even gekeken hoe hoog/laag het gemiddelde zou zijn als er iemand 0,5 zou stemmen? Of is jullie mening gewoon heel erg veranderd?

Trouwens wat is dat toch de afgelopen 2 maanden: ik had tot deze zomer misschien een 5tal goeie albums gehoord... Nu zijn er gewoon 10 of 15 albums uitgekomen die de moeite waard zijn!

mad city is gewoon de lekkerste west coast track sinds de jaren 90 of zo en die old school synthesizer is gewoon de finishing touch

Nee, scrolde naar beneden met mijn iPhone en toen ging m'n vinger per ongeluk langs 0,5:p. Toen dacht ik; nu kan ik net zo goed stemmen.

Die synthesizer op m.A.A.d City is het beste stukje muziek in de afgelopen tien jaar

Waar kan ik vanavond luisteren? Staat hij al op spotify?

Nee, naar mijn weten pas op 22 oktober. Hij is gisteren gelekt en (illegaal) te downloaden.

Wat een verademing trouwens om Jay Rock en MC Eiht op dit album te horen. MC Eiht tekstueel misschien niet eens zo zeer, maar het stemgeluid van die twee is een stuk lekkerder dan de stem van Kendrick.

Op nummers als The Art of Peer Pressure klinkt Kendrick erg lekker, maar op m.A.A.d City bijvoorbeeld heb ik het gevoel dat hij nog geen baard in zijn keel heeft gehad.

Alleen het nummer m.A.A.d City geluisterd en wat een track. MC Eiht is zowiezo een ondergewaardeerde MC en doet het erg goed op het nummer. Die synthesizer maakte mij helemaal gek, wat klinkt dat toch lekker. Kendrick vond ik echter niet heel bijzonder klinken, maar ben wel benieuwd naar het hele album.

wow! goed gemiddelde is het wat?

Nee.

Nee, iedereen heeft voor de grap heel hoog gestemd terwijl het eigenlijk een k*talbum is.

Maar even serieus, nu al vier 5* stemmen is natuurlijk een beetje overdreven. Maar als het hun mening is ga ik ze niet tegenhouden. Ik vind het zelf nog een beetje wisselvallig.

Ik heb nog nooit een 5 gegeven, dit zou wel eens de eerste kunnen worden.

Ik kan tot nu toe vijf nummers vinden die ik echt lekker vind.

- The Art of Peer Pressure: Heerlijke donkere sfeer, door de beat en teksten. Flow van Kendrick past ook perfect bij de beat.
- Money Trees: Lekker laid-back. Geweldige verse van Jay Rock, sterke teksten van Kendrick en Jay.
- Good Kid: Sterk verhaal
- m.A.A.d City: Ook sterk verhaal en mooie overgang tussen de beats.
- Swimming Pools: Weer sterke lyrics.

De rest vind ik nog niet heel speciaal eigenlijk.

Het is ook meer dat verhaal wat het 'm doet, voor mij althans.

Ja, voor mij zijn teksten ook veel belangrijker dan beats hoor. Echter, als ik de sound niet lekker vind kan ik mijn concentratie ook minder bij de teksten houden natuurlijk. Maar ik ga het album zeker nog een paar keer luisteren, misschien valt het kwartje nog.

Misschien is het probleem ook dat ik dit nog te veel vergelijk met Lupe Fiasco. Ik ben namelijk vooral bij Kendrick gekomen via Lupe Fiasco, omdat Kendrick ook redelijk goed is in het gebruik van slimme woordspelingen en metaforen. Dit vind ik altijd wel vet en daarom had ik misschien ook iets te hoge en verkeerde verwachtingen van dit album. Qua sound lijkt Kendrick bijvoorbeeld helemaal niet op Lupe.

Sing About Me, I'm Dying of Thirst vind ik echt heerlijk.

Ik had dat bij Section.80, kwam er amper doorheen ondanks dat er geweldige nummers op staan.

Sorry voor het haten, maar dit vind ik gewoon erg wack. Ik kon me ogen niet geloven toen ik zag dat het gemiddelde 4,40 was na 26 stemmen. Opnieuw excuses voor mijn aanslag op het gemiddelde.

Album klinkt gelikt, teksten zijn echt lachwekkend. Verder heb ik eigenlijk weinig te zeggen over het album, beats vind ik niet zo geniaal als de meesten hier. Sterker nog ik vind de beats gewoon kut. Allemaal kitdrums waarschijnlijk van Dre's Aftermath-team.




Alhoewel ik Lupe's muziek niet heel tof vind (na zijn 1e 2 goede albums dan), heeft hij echt teksten van behoorlijk hoog niveau. Al helemaal als je kijkt dat hij nu ook nog eens bij de mainstream hoort. Zie bijvoorbeeld Form Follows Function. De vergelijking met Lupe snap ik niet helemaal, want hij gebruikt metaforen van veel hoger niveau en de similes van Kendrick Lamar zijn gewoon zo slecht, dat ik er wel om kan lachen. Die heet als een oven lines worden tegenwoordig als geniaal gezien...

Wat maakt het dat de teksten kut zijn? En is rap niet heel veel meer dan alleen de teksten? Ol' Dirty Bastard bijvoorbeeld, vast een van je favorieten, blonk ook niet uit in lyrics van een absoluut hoog niveau maar weet wel te boeien. Hetzelfde geldt wat mij betreft voor rappers als Devin the Dude en Snoop Dogg in zijn begintijd. Ze toveren een lach op mijn gezicht, ook al is het met regelmaat wat basaal (I wish my dick was as big as the Eiffel Tower). Het gaat niet alleen om de inhoud, die ik bij Kendrick Lamar trouwens wel van een goed niveau vind, maar ook om hoe je het verpakt. Kendrick Lamar heeft voor een rapper een geweldige intonatie en wisselt geweldig vaak af qua flow en stemgeluid. Ook dit is iets dat ik kwalificeer als rappen op een hoog niveau.

Vervolgens kom je natuurlijk al snel op smaak uit, en gelukkig smaakt mij dit album tot nu toe het beste van alle 2012-platen. Ik vind de beats bijvoorbeeld zo heerlijk dat ik op elke track niet stil kan zitten. De veranderingen van beats, de veelzijdigheid en vooral de levendigheid herken ik tegenwoordig alleen nog maar terug op albums die van een bijzonder goed niveau zijn.

Als de teksten 'kut' zijn, dan moet er iets anders zijn waarvan ik kan genieten. ODB is voor mij de zwakste uit de Wu-Tang Clan, al wist hij mij wel te entertainen met zijn funky stijl. Return To The 36 Chambers vind ik wel een klassieker. Niemand vind ODB geniaal vanwege zijn teksten, maar dat zie ik bij dit album van Kendrick Lamar wel, vandaar dat ik het aankaart. Bovendien heeft ODB tot en met Wu-Tang Forever het geluk gehad dat hij op beats van het hoogste niveau heeft gerapt.

Ik vind zo ook dat De La Soul's eerste twee albums niet bepaald teksten hebben van hoge niveau, maar toch behoren ze tot mijn favorieten. Je hoeft niet perse goede teksten te hebben, als je iets anders hebt wat kan entertainen hoor ik het graag. Zie ik dat hier? Nee. Overflipped samplegebruik, standaarddrums, vervelend stemgeluid, teksten van laag niveau en verder heb ik niets positiefs te zeggen over dit album. Ik vind juist dat hij zijn stemgeluid en flow steeds switcht hartstikke vervelend, maar dat komt vast omdat ik zijn stem sowieso al vervelend vind.

Teksten, beats, doorlopend verhaal, flow, humoristische skits, serieuze skits. Zoveel om van te genieten, helaas niet voor jou.

Overigens heeft Dre's Aftermath-kamp niets met de productie te maken meen ik, tenzij mensen als Terrace Martin en Sounwave daartoe behoren.

Als ik vooral hierop let dan denk ik meteen aan een album van Quasimoto of Madvillainy, helaas niet aan dit album.

Een erg hoog gemiddelde, zeer benieuwd geworden. Toch maar binnenhalen, ook al zit ik niet in mijn hiphop periode (de genres wisselen af door weer en gemoedstoestand). Mede omdat ik via verschillende mensen hier veel pareltjes heb gevonden. Ik zie sommige dan ook echt als kenners.
Nu is het zo dat er relatief veel stemmen van 4,5* en 5* zijn. Omdat deze over het algemeen slechts aan hiphoplegendes worden toegekend als NaS, Wu, Common, Atmosphere, Raekwon, GZA en bijvoorbeeld Madvillain, moet dit wel echt een klapper van jewelste zijn. Dacht ik. Ik kreeg bij de beats soms het gevoel dat het wat overgeproduceerd was, zelfs een beetje een DJ Khaled gehalte (Intro Compton) en T.I. (intro Money Trees), wat niet slecht is, maar zeker niet perfect. Of daartegen aan. Ik houd qua stemgebruik van een meer agressieve of energieke wijze van 'rappen', de vergelijking met Lil Wayne vind ik niet eens heel gek. Dacht zelfs even aan GreenGang. Al met al nog geen moment dat 'wow-effect' gehad, misschien komt het nog, maar ik denk dat ik toch een Pharcyde of Cannibal Ox opzet voor het echte genieten. Ik moet wel zeggen, voor de hiphop die er de afgelopen jaren commercieel voorbij is gekomen, is het een goed album. De hype en de 10 van Pitchfork rondom het laatste album van Kanye West was mij ook een raadsel bijvoorbeeld. Ik had het in het begin over enkele 'kenners', bedankt Rhythm & Poetry, KILLERBEE99, thgryda en Gloeilamp voor het onbewust inspireren en doen ontdekken!

Dit is Pulp Fiction in audiovorm. Wat heeft Kendrick me hier verast zeg. Nou verwachtte ik al veel van Good kid,m.a.a.d city, maar dat het zo episch zou worden. Had ook verwacht dat Aftermath veel invloed zou hebben, in negatieve vorm. Het moet heel gek lopen als dit niet het album van het jaar wordt.

Een grote voor King Kendrick Lamar

Ik geniet vollop van dit album en vind de teksten wel degelijk zeer goed.
Ik denk dat als je zelf van te voren al voorneemt dat de teksten slecht zijn dat je ze ook echt slecht gaat vinden, niet dat ik wil zeggen dat Glaciers of Ice dat doet.

Kendrick heeft mij overtuigd van zijn kwaliteiten ( deed hij al met Section 80 ) en ik ben benieuwd hoe ik dit album vind over, pak weg, een jaar.

Je moet ook niet aan Kendrick Lamar beginnen in de hoop een nieuwe Nas te ontdekken. Kendrick is niet de rapper die je dat jaren 90-gevoel terug gaat geven, maar het perfecte voorbeeld van modernisering van hip hop, zonder in mijn ogen onder te doen voor de 'hip hoplegendes'. Het is gewoon anders, niet per se slechter.

Daarnaast vind ik de meeste van die nieuwe 'oude garderappers' behoorlijk achterhaald. Kendrick doet gewoon zijn eigen ding.

Los daarvan kan dit natuurlijk ook gewoon je ding niet zijn .

Inderdaad, Kendrick is geen Nas en andersom evenmin.
Sowieso vind ik al die vergelijkingen nutteloos, beoordeel de artiest gewoon als zichzelf, zonder een ingewikkelde vergelijking te trekken met een rapper uit de jaren 90.

Ik vind dit album een goed voorbeeld van een sterk uitgewerkt concept met veel afwisseling en een ijzersterke constante rapper.

Het valt me nog mee

Yup. Maar nu komt het helaas hoog in de toplijst van 2012 te staan (vandaag nog niet, want gisteren pas 17 stemmen). En dat kan natuurlijk niet. Hiphop. Bah.