dEUS - Pocket Revolution (2005)

874 stemmen op deze Nederlandse site met een gemiddelde van 3,84 zou ik nu niet direct onder de noemer "onderschat" plaatsen...
Als je dat nou eens van mijn persoonlijke favorieten uit Zweden (Kent) had gezegd zou ik je een punt geven...
Neemt niet weg dat er inderdaad enkele absolute toppers op deze plaat staan en dat hij als geheel bij mij op de tweede plaats komt na Ideal Crash. Die eerste twee vind ik iets te vaak intellectueel Volkskrant-geneuzel.
Fijn ook dat de waardering voor Bad Timing wat vaker bij naam wordt genoemd!! Wat een opbouw!!

Ik zal vanavond In a Bar en Ideal Crash weer eens aan een luisterbeurt onderwerpen ?
WCS moet ik bekennen moet ik nog steeds kopen ?

Niet zo sterk als voorganger The Ideal Crash en het kostte me ook wat meer moeite het album op waarde te schatten.
Het bezwerende Bad Timing is direct al een van de hoogtepunten van het album net zoals het titelnummer, verder ik heb ik een zwak voor de ingetogen nummers van deze Pocket Revolution.
Include Me Out, The Real Sugar & Nothing Really Ends zijn erg mooi, nummers waar Tom Barman zijn stem zich uitstekend voor leent.
Cold Sun Of Circumstance & Sun Ra zijn voor mij de zwakke broeders , deze nummers kunnen mij niet of nauwelijks bekoren.

Hoog tijd dat deze een re-release op vinyl krijgt!

Ik hoop het. Deze staat ook op mijn lijstje van pakweg 25 titels waarvan ik dat hoop (omdat ze nu te duur zijn of helemaal niet uitgegeven).

Pocket Revolution heeft voor mij een verdovende werking.
Er waren een aantal steunpilaren definitief weg gevallen, en het leek alsof de band zich opnieuw moest uitvinden.
Vervreemding; alsof je wakker wordt en verschrikt tot de conclusie komt dat door een beroerte de rechterkant van je lichaam niet meer functioneert.
Uiteindelijk zou alles weer werken, maar nooit meer op het niveau van voorheen.
Daar meer leren leven is pijnlijk, maar uiteindelijk zal het ook als een overwinning voelen.
De prachtig door Don Lawrence gemaakte hoes laat een soort van futuristische fabriek zien; zonder ziel en vuur, zonder figuren die de boel draaiende houden.
Een leegte.
Een verval.
Al kan ik het geheel nu wel beter waarderen.

Hij is ondertussen terug uitgebracht. Ik heb hem gisteren gekocht op een concert van deus.

Ik heb het vrij snel na dat berichtje al gekocht. Ik heb dus de oorspronkelijke uitgave

Hij is minder dan alle voorgaande albums maar dat dit toch nog altijd een dikke 4/5 is zegt genoeg over de kwaliteit van dEUS.

Juist mijn favoriet van hen hoewel de 3 voorgangers ook schitterende platen zijn.
Het melancholische sfeertje hier spreekt mij persoonlijk enorm aan.

Ik heb zonet de reissue gekocht. Heeft blijkbaar wel wat verschillen met het origineel.

Als ik het zo op Discogs bekijk heeft die geen gatefold hoes. Bij de reissue staat de foto van de band op de binnenkant van de dubbele hoes in het breed en in kleur (zoals bij de cd). Bij het origineel op een binnenhoes (?) in zwart/wit (?). Kleiner maar met meer in beeld boven en onder.

Nog een mogelijk verschil, de reissue speelt af op 45 RPM. Is in principe beter voor de geluidskwaliteit. Ik vind het karton van de hoes van de reissue wel wat dunnetjes.

Klopt: is een enkele hoes met twee lp's erin.


Klopt ook.

Op de achterkant staat geen side a, b, c, d (maar a1, a2, a3 enzovoort voor de nummers) en de kleuren zijn iets fletser.

De teksten staan slechts op 1 binnenhoes (voor- en achterkant).

Er zijn dus wat verschillen ja

Daar had ik niet bij stilgestaan toen ik de lp kocht. Ik had deze al enkele keren zien liggen in de Carrefour supermarkt. Vandaag bedacht ik me dat 25 euro wellicht niet zo veel is en dat ik deze nog wel wil toevoegen aan mijn dEUS lp's omwille van de mooie hoes. Ik had liever de oorspronkelijke uitgave gehad maar de dubbele hoes bij deze is dan ook wel weer leuk. Oorspronkelijke uitgaven heb ik van Vantage Point en Following Sea. Van die laatste twee exemplaren, een nog ongeopend en een gesigneerd. De hoezen van de andere albums vind ik niet mooi genoeg om op lp bij te kopen.

Mijn minst vaak beluisterde dEUS plaat... Onterecht merk ik de laatste week.... 0.5 erbij. Toch wederom een zeer sterke plaat... melodie... noise... climaxen.... rustpunten.... het zit er allemaal in... 4 sterke albums op rij... Sterk...

Op andere platen staan mischien grotere classics en ligt het experimenteer gehalte hoger maar deze vind ik van begin tot einde de meest constante. De eerste 4 platen zijn echt fantastisch maar de release van deze heb ik heel bewust meegemaakt en daarom zal ie wel een streepje voor hebben. In a bar under the sea is zilver. Worst Case Scenario En The ideal Crash mogen strijden om brons en vele liefhebbers van die 3de plaat zullen mij daar vast gek voor verklaren

Nee hoor Ernie... iedereen heeft recht op zijn eigen smaak .
Maar ik heb Pocket Revolution vandaag weer eens gedraaid en kort daarna The Ideal Crash en deze 2 zijn wmb top albums. Toen ik dEUS leerde kennen was ik helemaal weg van TIC en heb ik lang gedacht dat dat album niet overtroffen zou worden....
Vandaag wel, ik geef Pocket Revolution een 0.5* erbij !

Dat hebben we zeker. Leuk dat deze Pocket Revolution extra goed valt bij jou.

Heb hem na mijn nachtshift ook eens opgelegd door deze update.

Bad Timing, 7 days 7 weeks, Include me out, Pocket Revolution, The real Sugar en Nothing really Ends zijn écht fantastisch

Nightshopping en What we talk about ook erg sterk.

Blijft mijn favoriete dEUS.

Sun Ra vind ik van een ONNNOEEEEEMMMMEEELLLLIJK hoog niveau. Dat is een wereldnummer! Ik heb het destijds ook gemist, nu past ontdekt en WOW! Een van de beste die dEUS ooit gemaakt heeft.

sun ra is vele keren beter live dan op plaat...zeker als Mauro de intro zingt met een bezwerende 'indiaangeluiden' opbouw...laatste keer live op Crammerock was puur kicken en kippevelmoment.
Sowieso is dEUS een superieure live band, zeker met Mauro erbij.

Ik vind deze plaat wat volgeplamuurd klinken. Het eindigt dan wel prettig met het meer open Nothing Really Ends.

Bad timing en Sun Ra zijn echt goede nummers. De rest wat minder. Ik was blij dat ze op Live is Live veel van die "andere", minder populaire nummers gespeeld hebben. dEUS heeft wel wat last van het Arctic Monkeys probleem. Ze kunnen nog zo een goede nummers maken gemaakt hebben vroeger en nu (The Architect, Bad Timing, Faux Bamboo, fell of the floor man, Sun Ra, Quattre mains stonden op de setlist), iedereen wil gewoon Suds en Soda horen.

Ik zag deze plaat staan bij 'wat draai je nu'. Ik ken dEUS verder niet, maar is deze hoes niet gebaseerd op een stripalbum van Storm? Er wordt ergens een ruimteschip gebouwd van wrakken van andere ruimteschippen, en daar lijkt dit sprekend op. En ja hoor: storm comic — storm_comic — unkie.org

Geinig. Moet ik nu deze plaat luisteren, omdat ik Storm gaaf vind?

Yep, en omdat het een goede plaat is, vooral de eerste tee nummers en de afsluiter:)

Je moet deze en de drie vorige albums beluisteren omdat dEUS een van de beste en belangrijkste Belgische bands ooit is.

Ik wist dat ze een violist hebben, wat wel gaaf is natuurlijk. Maar het predicaat alternative rock of indierock schrikt mij af. Ik heb bands uit die stromingen/subgenre-aanduiding eigenlijk nooit wat aan gevonden. Ik speelde wel met een band Losing my Religion van REM, die ging en iets van The Foo Fighters en Pearl Jam, maar dan zit je alweer in de grunge. Ik dwaal af. Ik zal het proberen een keertje.

Er werd wel het label alternatief op geplakt maar met grunge heeft het niks te maken. Anders in ieder geval hun meest gewaardeerde album proberen, The Ideal Crash.

Ik moet toch op zijn minst weten waar ik het over heb, als ik zeg dat ik indie/altrock niet zo leuk vind. Misschien is het helemaal niet waar, en heb ik mezelf voor de gek gehouden.

Daar was Ponty Mython in 2016 ook al achter gekomen, zie eerdere berichten. Ook ik had de link nooit gelegd, hoewel ik allebei (de Storm strip en het dEUS album) fysiek in huis heb.

Ik ben fan van het eerste uur; Worst Case Scenario sloeg destijds in als een bom bij mij. Sorry voor de woordkeuze in deze rare tijden. Dit was hun laatste echt goede album wat mij betreft.

17 pagina's aan berichten.

Maar goed, ik sta denk ik wel bekend als iemand die niet erg modern en actueel is aangelegd. Van de week zag ik deze album-hoes dus voor het eerst. En als (als!) ik deze plaat luister, is het ook voor het eerst dat ik ooit iets van deze band ga luisteren. Maar ik heb zo mijn wensen voor wat ik wil luisteren, en dat is voorlopig niet alternatieve rock. Hoe gaaf jullie het ook vinden. 'Worst Case Scenario' dus. Ik zal het proberen te onthouden. Misschien vind mijn vrouw het leuk, want die kent ook Smashing Pumpkins enzo, dus misschien wil zij het wel op zetten.

In dat debuut en opvolger zitten ook wel wat Waitsiaanse experimentalistische elementen. Met de pompoenen heeft het goddank weinig te maken.