Status Quo - Blue for You (1976)

Samen met "Quo","On the level", "Hello!" en "Whatever you want" mijn favoriete Status Quo platen. Ik vond ze later wat minder worden. Ik heb ze wel vaak live gezien (komt omdat mijn broertje helemaal lijp is van deze band) en dat is toch wel een feest!! Ze komen 9 juni naar het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde.

Jeugdsentiment, dit was mijn allereertse LP, er zouden er nog vele volgen!!!

TOPPER. In het zeer uitgebreide Quo-assortiment een hoogtepunt. Met als knallers Rain & Ring of a change.

Absolute topper ja, Quo steeg boven zichzelf uit op deze plaat. Aleen vanwege Mystery Song al 5* waard.

JAWEL JAWEL JAWEL U heeft gelijk : Ik vind dit ook hun echt laatste meesterwerkje, alhoewel
ze later nog
kwamen
met
ROCKIN' ALL OVER THE WORLD, wat toch een FIJN PLAATJE was hoor !

Deze krijgt van mij 4 sterren jawel jawel jawel ! ****

Als vroege fan - sinds 1975 - had ik ook deze LP al bijzonder vroeg. Hij nog is wisselvalliger dan On the Level. Mad about the boy, Blue for you, Ease your mind en toch ook de single Rain vallen na herhaald luisteren door de mand.
Maar Ring of a change, Rollin' home, Is there a better way en vooral de lange versie van Mystery Song zijn briljant.
Ook deze hoes is prachtig.

The boys know what you're giving, you give the boys such a lot of fun

Dit was mijn allereerste LP na twee andere eerste LP’s waar ik het nu niet over zal hebben. Maar hier durf ik met een gerust hart voor uit te komen.
Direct na de release op eigen kracht gekocht na een grondig antecedentenonderzoek naar eerdere albums van Quo en een special van Alfred Lagarde op de VARA-radio (betonuur) over de heren.
Met nummers als The Mystery Song, Rain en Is there a better way sloot Quo met dit album een reeks stevige, ongecompliceerde rockalbums af. Niet lang daarna zou Quo hun live-dubbelaar uitbrengen wat ik beschouw als het beste wat Status Quo ooit heeft voortgebracht. Daarna is het nooit meer goed gekomen met Rossi/Parfitt cs.

Nog een favoriete Quo van mij. Is there a better way om een album te openen? En dan de mooie lange uitvoering van Mystery song, geweldig !! Maar er staat absoluut geen filler op dit album (dat wordt later nog wel eens anders).Ik heb de originele vinyl versie en de mooie gere-masterde CD versie, die geweldig klinkt.

En vergeet Rain niet! Vind alleen het titelnummer een skipmoment.

niet te vergelijken met on the level. deze is veel minder

Overdonderend begin met Is there a better way,gaat lekker vlot door met Mad about the boy en komt helemaal in een stroomversnelling met Ring of a change. Met Blue for you wordt er even wat gas teruggenomen om daarna weer vrolijk verder te beuken met de loeiharde Parfitt compositie Rain. Rollin'home rolt lekker vlot door en That's a fact is een goede strakke song. Ease your mind is wat luchtiger en Mystery song behoort tot hun creatieve hoogtepunten. Status Quo krijgt vier en een halve ster.

Geweldig album, maar de titelsong Blue for You zelf is echt een serieuze domper. Hoe krijg je dat uit je pen als je tegelijk Rain en Mystery Song - hoogtepunten uit het repertoire van SQ - componeert?

De titeltrack is geschreven door Lancaster en die andere twee door Parfitt

Vind het wel een erg gaaf nummer trouwens. Het heeft nog steeds dat bekende Quo ritme maar dan als bluesy ballad gespeeld, heerlijk!

Lekkere seventies hardrock. Geen echte virtuositeit, maar wel met pakkende riffs. Erg leuk, maar bij lange na niet op het niveau van bijvoorbeeld Thin Lizzy of Deep Purple.

Maar LIve voor niemand onderdoen!!

Dit album behoort tot de klassiekers van Quo! Naast de sterke composities is het de afwisseling dat het album nog eens extra sterk maakt. Van overdonderende hardrock (Is there a better way, Rain, Rolling home, Mystery song) via melodieuze pareltjes (That's a fact, Ring of a change) naar een echte blues (Blue for you).
De produktie is ook om door een ringetje te halen! De gitaren klinken lekker rauw en smerig en de drums klinken ongelooflijk strak!

Waarom een relatief lage score van mij? Ease your Mind en Mad about the Boy zijn stereotype voorspelbare liedjes. Blue for You is een schoolvoorbeeld van mislukte blues. Slappe babyhap vergeleken met bijvoorbeeld I put a spell on you van Screamin' Jay Hawkins.

Ik kan me wel enigszins vinden in je kritiek alleen vind ik de overige nummers zó goed dat die makkelijk de 2 of 3 mindere doen vergeten. Voor mij hoeft een album niet alleen maar goede liedjes te bevatten om een hoge score te verdienen. Dit is daar wat mij betreft een prima voorbeeld van. Mad about the boy vind ik trouwens nog wel grappig op z'n tijd.

En de quo trein denderde maar door. Wekelijks naar ad vissers top pop kijken om mijn jeugdhelden op tv te mogen aanschouwen. Meer was er in die tijd niet later kwam daar count down nog bij. Mijn 2 beste vrienden en ik wisten het zeker!! Wij zouden later een band gaan beginnen gestoeld op francis, rick, allan en john zeker weten. Een ander alternatief voor mij was voetballer ha. Van beide is uiteraard niets terecht gekomen he he. Maar ditmaal wist quo weer te overtuigen met rain, better way, mistery song enz. Qeeen alice cooper en kiss begonnen ook op de rader te verschijnen. Maar quo was nog altijd king

Er staan twee hele slechte nummers op dit album:
Het titelnummer en Ease your mind, niet om aan te horen.

Mad about you, had ook wel beter gekund.
Deze nummers halen het album naar beneden.

De rest van de nummers zijn klassiekers en behoren tot de top van Status Quo.

Helemaal niks mis met Mad About The Boy en Ease Your Mind! Weliswaar iets lichtvoetiger dan de rest maar het geeft de plaat ook weer een zekere balans. En slechte nummers zijn het simpelweg gewoon niet. Wie dat beweert heeft stront in zijn oren.

Mee eens! Zonder die nummers zou er totaal geen balans in het album zitten. Het schijnt dat Quo alleen maar mag stampen maar dat vind ik dus niet.

Die stampers hakken er juist weer extra hard in na zo'n wat lichter nummer. Neem nou Rain, dat knalt er echt genadeloos op los na het bluesy titelnummer. Of The Mystery Song dat begint met een heel rustig melancholisch introotje (dat naadloos aansluit op het ingetogen Ease Your Mind) en dan dat power riff dat langzaam aanzwelt, prachtig! Reken maar dat ze daar wel goed over nagedacht hebben.

Ik vind trouwens dat John Coghlan met zijn strakke drumwerk de lichtere nummers op de een of andere manier toch ook een scherp randje weet te geven. Neem nou dat intro van Mad About The Boy, echt als een baas gaat ie daar te keer. Zelfs Ease Your Mind weet ie een enorme punch mee te geven.

Ik vraag me nu eigenlijk af waarom ik deze maar 4,5* heb gegeven. Meteen maar ff verhogen naar de maximale score

Dat bluesy titelnummer noem ik een slap feesten- en partijennummertje. Opvallend hoe genadeloze kwaliteit hier afgewisseld wordt met matig werk. Blue for You is voor mij het begin van het einde van Quo als albumband... Toch nog 4*, met een speciale vermelding voor That´s a Fact, voor mij een van de beste Quo-nummers...

Dat kun je niet menen.. het bluesy gitaarwerk doet je ook helemaal niets?

Rien du tout Nieuwstad, het spijt me...

Ben het met Lebowski eens wat betreft That's a fact! Wat Blue for you (het nummer) betreft dan weer helemaal niet

Vind het altijd wel leuk om nummers te visualiseren in mijn hoofd, bij That's A Fact moet ik dan meteen aan een kangoeroe denken! Zo'n lekker nerveus springerig riff heeft dat nummer. Aparte tempowisselingen ook.

Ja die tempowisselingen maken het nummer vind ik.

Nog een leuke anekdote die ik laatst tegenkwam over hoe Mystery Song tot stand kwam:

Op een avond tijdens de opnames vond Rossi het een keer leuk om wat speed door Parfitts thee te gooien. Toen Rossi de volgende dag de studio weer binnen wandelde zat Parfitt daar nog steeds gitaarpartijen voor een nieuw nummer te spelen. Toen Rossi vroeg hoe het heette kon hij het zich door de drugs en slaaptekort niet echt meer herinneren en antwoordde: Mystery Song