George Harrison - Living in the Material World (1973)

Living in the Material world is geremastered en opnieuw uitgebracht op 25 september 2006. Deze uitgave blows me away. Heerlijk om alles zo helder te horen. Wat een vakmanschap. Heerlijke songs als Give me love, Who can see it, Be here now en The day the world gets round. Deze cd komt voorlopig niet meer uit mijn cd speler. Beatlesfan rennen naar je platenboer en geniet.

Try Some, Buy Some. Geweldig! Hier pakt hij precies al die noten op een rijtje die je spontaan in janken doet uitbarsten – van muzikaal geluk natuurlijk. Slepend ritme, viooltjes: wat een melancholie, prachtig. Voor de rest ook een schitterende plaat hoor, echt een ontdekking voor mij.

Ik ken de geremasterde versie niet dus blijf me nog even behelpen met de vinyl versie. Na een aanvankelijke teleurstelling (na All Things Must pass) ben ik album in de loop der jaren steeds meer gaan waarderen. Ik heb het niet zo op Harrison's, zeg maar religieuse inslag, maar gek genoeg stoort het mij op dit album helemaal niet. Leuke popsongs zijn hier te horen, metde bekende Harrison inslag. Dat melancholieke zingen doet mij weldadig in de oren aan. De boosheid zoals bezongen in Sue Me, Sue You Blues kan mij ook wel bekoren, niet schreeuwend maar zo half verscholen opmerkingen tussendoor maken zoals Swing your partners, all get screwed. Ach gewoon een lekker album.

Grappig genoeg , deel ik deze ervaring van Indana met dit album grotendeels. Na de verpletterende indruk die All Things Must Pass op mij maakte(op wie niet eigenlijk) , was de Material een teleurstelling . Nu , beschouw ik het album inmiddels als een van zijn allerbeste en zeker dus een warme aanbeveling waard.

Het hooge niveau van "All things must pass" en "Material World" konde George nooiet meer berijken. Zijn woede en frustration bij Paul en John niet de aanerkenning zoals hij het graag wilde, berijkt te hebben, kwam hier heel sterk na boven. A hungry man is an angry man ....

Ik heb deze opvolger van het legendarisch All things must pass altijd een hele mooie plaat gevonden, die de succes periode van George voortzet! Give me love blijft tijdloos mooi, evenals vele andere nummers van deze plaat. De productie is erg sober vergeleken bij de bombarst van Phil Spector. Deze kale productie geven zijn nummers een hele karakteristieke sfeer mee, evenals zijn slide partijen die op deze plaat heftig op de voorgrond treden, luister maar naar Sue me sue you blues en de titeltrack. Ook nieuw was zijn manier van zingen, een wijze die zijn verdere cariere zal gaan kenmerken. Zijn stem gaat bij de hoge noten nogal janken en raakt over de top. Hate it or love it. Vooral in mooie snikliederen als Who can see it en that is all is dat een kenmerk. Bijzondere plaat, die zeker bij zijn beste hoort, zowel creatief als commercieel, Harrisons aanhangt kocht de plaat massaal en stond wereldwijd hoog in de hitlijsten, en terecht.

Na de grandeur van ATMP valt deze redelijk zwak uit... Give Me Love, de titelsong en Try Some, Buy Some - Bowie covert dit nummer op Reality - blijven me het meeste bij, de rest is veel minder gedenkwaardig.
Matig plaatje dus.

***1/2

Niet absolut met je eens, Patrick. Deze plaat is wel wat minder dan ATMP maar toch nog steeds een heel goed album en ook een beetje in de style van ATMP. ATMP en deze zijn volgens mijn inschatting de beste George Harrison platen.

Dan moet je beslist Cloud Nine en 33 & 1/3 horen, en ook Brainwashed!
Toch drie platen die ik echt hoger inschat dan deze beetje matige plaat.

Vandaag heb ik eindelijk deze cd maar eens aangeschaft. De geremasterde versie met dvd. Om na My Sweet Lord een opvolger uit te brengen, zie dat sukses zou evenaren was niet makkelijk. Maar toch durf ik te stellen dat Living A Material World minimaal de gelijke is van All Things Must Pass. Waarschijnlijk beter. Er zit zeker meer afwisseling in, war de nummers betreft. Ook zit er meer tempo in. Deze cd sleept zich niet naar het eind, zoals ATMP. Die duurde zoals Lennon ook al zei te lang. Ik vind dit één van de meest verfrissende Harrison lp's. Give Me Love, Give Me Peace On Earth is een geweldige opener, Don't Let Me Wait Too Long, lekker tempo. Verschillende échte Harrisonnummers zoals Be Here Now. Eindigend met 2 grappige bonus tracks Deep Blue en Miss O'Dell. Al met al een album, dat thuis hoort die The Beatles een goed hart toe wenst en George de eer geeft, die hem toekomt in het geheel.

Goedzo ad, helemaal mee eens. deze plaat wordt nogal eens geringschattend beschreven, maar is een waardige opvolger van All Things must pass. De nummers van ATMP zijn allemaal geschreven in de Beatles periode, vanuit dat oogpunt bekeken bevat deze plaat zijn eerste composities van na the Beatles. Waar Lennon/McCartney en Starr hun solo platen min of meer het Beatles geluid voortzetten komt George met een geheel eigen stijl, die ver van het Beatles geluid af staat. Bovendien is zijn slide spel op deze plaat waanzinnig. Ook eens naar andere Harrison platen luisteren zal ik zeggen, ze zijn allemaal bijzonder karaktervol.

Tja ,devel-hunt, het trieste is dat ik zel allemaal op plaat gehad heb.Gone Troppo, Extra Texture, Somewhere In England, Harrison. Zelfs die 2 electro lp's. Maar door verhuizing was ik genoodzaakt mijn gehele Beatles verzameling van de hand te doen,.Ik kan nog wel janken, als ik eraan denk, maar het was door omstandigheden onvermijdelijk. Nu ben ik op cd gebied alweer heel erg flink op weg om zoveel mogelijk in te halen. Nu moet ik eerlijk zeggen, dat sommige lp's imo een stuk minder van kwaliteit waren. Maar op dit ogenblik heb ik, op de genoemde lp's na, alles van George alweer op cd. En wie weet komen die aandere er ook nog wel, maar de beste heb ik in ieder geval ( 33 1/3 misschien nog).

Het leuke van de Harrison platen vind ik, dat het net oude wijn is, ze worden beter met de jaren. Liet pas iemand voor het eerst kennismaken met Extra texture (read all about it), die persoon stond perplex hoe mooi en orgineel die muziek is. Harrison deed nooit mee aan welke trend dan ook, misschien verklaart dat toch de houdbaarheid van zijn muziek.

Ja, je hebt helemaal gelijk Harrison bleef gewoon zichzelf op muzikaal gebied. In principe is hij altijd een bescheiden iemand geweest, die het liefst op de achtergrond of samen met anderen. Als mens was hij, denk ik, de meest prettige persoon met een enorm gevoel voor humor. Hij was zoals zijn muziek was. Bescheiden, humoristisch en ook speels en zeer toegewijd.

Ik was niet verpletterd onder de i9ndruk van All Things Must Pass, omdat ik de productie verschrikkelijk vind. De prachtige liedjes zijn verborgen onder een laag echo die af en toe pijn aan m'n oren doet.. Ik vind daarom het heldere geluid van Living In The Material World een veel prettiger album omk naar te luisteren met een zeker net zo hoog niveau van de liedjes zelf.

Try Some Buy Some is mijn favoriet, melancholie ten top zonder dat het zeurderig wordt. David Bowie heeft nog een mooie cover hiervan gemaakt op zijn Reality album.

Natuurlijk niet zo goed als All Things Must Pass, maar dit is een waardige opvolger wat mij betreft. Veel rustige nummers met een ietwat melancholische toon. Heerlijk album!

En inderdaad Dennis, dit album is beter geproduceerd dan All Things Must Pass.

Sterk en spiritueel album van Harrison, met mooie Krishna invloeden in de teksten, althans dat denk ik altijd als ik het beluister.

Give Me Love (Give Me Peace on Earth) en Living in the Material World zijn de bekendere tracks maar mijn voorkeur gaat toch uit naar Don't Let Me Wait Too Long (met een mooi jankende Harrison), The Day the World Gets 'Round en The Light That Has Lighted the World.

Helaas vind ik de twee platen hierna een stuk minder.

Om een avondje McCartney af te sluiten had ik behoefte om Living In A Material World te draaien als afsluiter en ook respect voor George. Be Here Now, Give Me Love And Peace On Earth, The Light That Has Lighted The World en The Day The World Gets Round, zetten me weer met de voeten op de grond. George was niet de commercieelste van de vier, maar wel erg onmisbaar!!!

Ik zag deze afgelopen week op vakantie in Belgie in een kleine platenzaak liggen voor een kleine prijs (7 euro). Het bleek zelfs de special edition te zijn, inclusief DVD, dus ik heb 'm natuurlijk niet laten liggen.

Van George had ik alleen "All Things Must Pass", "The Concert For Bangladesh", "Cloud Nine" en de twee Traveling Wilburys albums, en het is spijtig dat ik "Living In The Material World" al die tijd genegeerd heb. Mooi album, met prachtige songs als 'Try Some Buy Some', 'Give Me Love' en 'The Light That Has Lighted The World". Erg onderschat.

Prachtplaat, onlangs weer eens tevoorschijn gehaald (de 2006 versie).
Ja, George's stem is wat iel.
Ja, als je puur naar de teksten kijkt, denk je, hou nu maar eens op met je Lord.
Maar a) het kwam uit een goed hart - van George Harrison kan ik dit gewoon accepteren, vreemd genoeg - en b) de muziek is wat mij betreft s-u-b-l-i-e-m.
4.5 ****

Zijn alle nummers in de zelfde stijl als de opener? Dan is het volgens mij weer een top abum, heb hem gekocht... hoop hem van de week binnen te hebben

Zeker waar voor je geld, maar het is wel een groeiplaat, dus: een paar keer draaien, even laten bezinken en dan nog eens beluisteren. Toevallig dat ik deze afgelopen week ook nog heb gedraaid. Mooie plaat!

Groeier? Voor mij niet hoor, regel recht top album! Ook vind ik "The Day the world gets round" echt een fantastisch nummer!

Toen deze plaat uitkwam las ik (13 jaar oud) de recensie in de Muziek Expres, iets in de trant van "voer voor discussies", en dat leek me razend interessant, dus blind gekocht. (Nog niet zo lang na de tijd dat ik aan een vriendje vroeg: "De Beatles, hè, ik weet wie John, Paul en Ringo zijn, maar George, is dat dan George Hárrison?")

En de plaat stelde me niet teleur. Prachtige nummers, een stem die me meteen aangreep (en waarvan ik pas later en niet zonder verbazing vaststelde dat mensen die konden omschrijven als huilerig of zwak of godbetert onvast), subliem slidegitaarspel (hoewel ik toen nog niet wist wat een slidegitaar was), en een prachtige uitgebreide klaphoes inclusief teksten en een fascinerende foto van "het laatste middagmaal". En net als velen hier viel ik het eerst voor Try some buy some.

38 jaar later draai ik deze plaat nog steeds, en dat is absoluut meer dan jeugdsentiment. Over de religieuze sentimenten kan ik me gelukkig goed heenzetten (zelfs over het feestelijke The Lord loves the one (that loves the Lord), de bedrieglijke lichtvoetigheid van Give me love en Don't let me wait too long is nog altijd even verleidelijk, en als ik het titelnummer draai zit ik nog steeds te wachten op die hemelse fluit na "The Lord Sri Krsna's grace".

Prachtig.

En toen had ik het album dubbel...

Iemand intresse in George Harrison - Living in the Material World(1991 issue) voor 5 euro(+ verzendk)

Ik hoor het wel, beste zou je kunnen reageren via PM.

Het is namelijk een prachtig album.
Ik heb hem nu met DVD en ben erg beneiuwd wat daar nu weer op staat

Ik ben heel blij voor je, Duco. Je hebt imo één van de beste Harrison albums. Ik ben alleen benieuwd wat je van de DVD vindt. Die vind ik nl. nogal erg kort en karig wat betreft toegevoegde waarde. Het daarbij horende boekje is weer wel interessant en mooi, met mooie foto's.
Voor George fans is deze limited deluxe uitvoering dus een prima aankoop. Give Me Love, Give Peace On Earth blijft één van mijn all-time favourites. Goeie aankoop!

Surething! Maar nu zit ik wel met een dubbele !

Je moest eens weten met hoeveel dubbele ik zit. Ik kom bijna uit het "stenen tijdperk". Grammofoonplaten, tapes, cd's, geremasterde cd's (ook weer digitaal gemasterde). Maakt niet uit. Als je van muziek houdt, maakt dat niks uit. Wij zijn heus niet de enigen met dubbele aanschaf. 'T is wel een dure hobby!

Ja, de DVD is zozo... ik vind de versie van Give Me Love prima... dan de 2 bonus nummers die op de DVD staan vind ik raar, de muziek is prima maar ik vind de filmpjes zo gek... gewoon niet interessant. Living in the material world is dan wel weer leuk, leuk om te zien hoe de originele LPs werden geperst en verpakt... op George met z'n Om vlag op het dak is best leuk om te zien

George Harrison – Living in the Material World

De hoes, een hand in felle kleuren met daar in een een afdruk van een plaatje van “the Lord Sri Krshna”. De hoes heeft voor mij niet veel sfeer, benadrukt wel in wat voor baan Harrison is gekomen. Zelf had ik misschien de foto van het “laatste avondmaal” als hoes gekozen, puur en alleen omdat die boordevol sfeer zit en er genoeg op te zien is, die heeft de muziek inzich.

Living in the Material World is zo'n plaat die het 's morgens vroeg of 's avonds laat goed doet, nou draai ik hem heel de dag door dus maakt dat niet veel uit. Maar op zijn sterkst op de net genoemde dagdelen.

Na All Things Must Pass en The Concert for Bangladesh was George natuurlijk dé Beatle, met All Things Must Pass had hij een nummer een plek in zowel in de U.K. Als in Amerika.
The Concert for Bangladesh was een monster project, puur en alleen voor het goede doel. Heel veel verschillende, bekende artiesten deden mee zonder daar iets aan te verdienen. Alle ogen waren gericht op de Beatle George Harrison...

Give Me Love[Give Me Peace on Earth: Akoestische gitaar, slide solo, heerlijk!
Ook is er piano bij die George begeleid. Universeel, minstens zo goed als Imagine van collega John.
Voor iedereen gelijk, iedereen heeft vrede, licht, liefde en hoop nodig.
“Keep me free from Birth” een roep om niet te lijden onder het bestaan in de echte wereld, geen reïncarnatie, Heer, neem me met U mee, laat me bij U zijn. Prima folk/pop/rock song.
Had zeker niet misstaan op All Things Must Pass, nou ja misschien de sobere productie dan!
Dit is een nummer voor de hele dag, kan en mag de hele dag. Ik kijk naar buiten, zie de zon schijnen en heb me nog nooit zo vredig gevoeld, dank je George, voor deze mooie muziek en dat wij daa r van mogen genieten.

Sue Me, Sue You Blues: Bluesy, Piano drums en slide gitaar, kenmerkend George.
George zet zijn tanden in rechtszaken rondom het uit een gaan van de Beatles.
Eerst alles voor elkaar, nu gescheiden door “Lawyers” en klagen ze elkaar aan voor minder nette bedragen en zaken.
George laat merken dat hij het er niet mee eens is, en het onzin vind. Uit eindelijk betaal ik het geld wat ik met zo'n zaak zou winnen toch aan het salaris van m'n Advocaat.
Come together, we could have a bad time... jammer dat het zo afliep.
Wat ik overigens niet snap, George en Lennon zaten elkaar in de pers nogal in de haren, maar George speelde mee op de plaat Imagine en in de Docu was de sfeer zelfs gemoedelijk... dat ter zijde.

The Light That Has Lighted the World: Eigelijk een B-side voor Cilla Black. Harrison nam met haar een A-side op en vond dat daar ook een B-side aan vast moest en schreef dit nummer daar voor, toch meer persoonlijk voor George, bijna autobiografisch. Sinds zijn departure bij de Beatles is zijn leven een metamorfose ondergaan en geloofd hij nu en is goed bevriend met Ravi Shankar en plaats zijn dagelijkse bezigheden anders, ontdekt zijn liefde voor de film en autoracen.

Een nummer dat begint met de gehele band en word dan wat soberder, George op zijn eerlijkst, meest breekbare stem “I've Heard how some people said that I changed, That Im not how I was”
George word ouder, er is niets mooier dan ouder worden, je snapt meer van het leven en de wereld en ontwikkeld andere passies, so does George. Mensen accepteren het niet, en willen de nieuwe George niet zien, maar hij is het, de enige echte en hij is dankbaar voor het leven en zoals het loopt. Hij is iedereen dankbaar, dankbaar voor de hoop die ze hem geven, de moed.

Don't Let Me Wait To Long: De band op dreef, lekkere pop rock song. I love you, baby so dont let me wait too long. Een ongeremde liefde die het groene licht aan de andere kant nog moet krijgen. Of een liefde op afstand, een verlangen naar die ene persoon, snel! Anders droogt de poel des liefdes op! Het verlangen, het roepen om de ander. Ik vind het mooi, en heb hem ook zeker als favoriet aangevinkt. Eerlijk, zelfs een beetje zomers zou je kunnen zeggen.

Who Can See it: Treurig klinkend, sobere intro. Ik weet het niet zeker, maar deze klinkt alsof hij is geproduceerd door Spector en ligt dus heel erg in het verlengde van All Things Must Pass. Goed nummer, een jankende George, met overtuiging, zijn liefde, de liefde voor zijn God, de gene die het ziet, de gene die er om geeft, de gene die kan helpen. George's roep for understanding, zijn dedicatie aan zijn God.


Living in the Material World: de titel track, begint lekker swingend. Zo als ik al bij Lennon's plaat Walls and Bridges had gezegd, What You Got en deze lijken qua opbouw en stuwende instrumentatie nogal op elkaar. Wat ik erg mooi vind zijn de spirituele/Indiase stukken tussen door “Thru the spiritual of Skies”. George als ultieme hippie, tegen de Material World, ook boordevol grapjes, als we zijn eigen commentaar mogen geloven.
Hij doet er niets aan, hij is in deze wereld geboren, een wereld van bezit. John en Paul zijn ook in deze wereld, we begonnen “arm”, maar werden stinkend rijk door het succes van de Beatles, waardoor zij ook groot deel gingen uit maken van de materiële wereld.
I'm living in the material world
Living in the material world
I hope to get out of this place
by the Lord Sri Krshna's Grace
My salvation from the material world ..


The Lord Loves the One That Loves the Lord:
George's opvattingen over zijn God. Met de titel bedoeld hij, God geeft alleen als jij geeft, maakt niet uit wat. Als je iemand brood geeft die honger heeft, zal God je belonen door jou eten te schenken. Als je iemand vermoord, laat Hij jou niet gaan.
We all making out
Like we own this whole world
While the leaders of nations
They're acting like big girls
With no thoughts for their God
Who provides us with all
But when death comes to claim them
Who will stand,
and who will fall?

Je moet sterk zijn om je zo te durven uitspreken op het gebied van Godsdienst, veel mensen zijn daar niet van gediend, maar dit toont blind vertrouwen.

While the Lord loves the one that loves
the Lord
And the law says if you don't give,
then you don't get loving …
Now the Lord helps those that help
themselves
And the law says whatever you do
is going to come right back on you ..
Be Here Now: Ergens denk ik Eddie Vedder bij de intro, waarom kan ik niet direct plaatsten, doet me in de verte denken aan een song op Into the Wild. Dit is ook direct het nummer dat het minste blijft hangen bij mij, maar daarom niet slecht. De Sitar op de achtergrond maakt dit wel tot een parel.
Naakt bijna, hier en daar extra instrumentatie. George breek baar. Een persoon naar wie hij verlangt, die hem misschien onlangs heeft verlaten maar hij wil dat terug komt.
Ook heeft het een filosofische betekenis en doet me ergens denken aan de 'message' van All Things Must pass.
Why try to live a life,
that isn't real,
no how
A mind, that wants to wander,
'round a corner,
is an un-wise mind

Mooi George, je opent mijn ogen, ik heb meer waardering voor de song gekregen, puur en alleen om er over na te denken, te laten bezinken en verder te durven kijken. Mooi, als een nummer dat met je kan doen.

Try Some Buy Some: Dit nummer doet mij qua instrumentatie sterk denken aan de Beatles. En had zeker niet misstaan op een plaat als Let it Be(had hij wel wat droger gemoeten) maar al helemaal niet op Abbey Road.
Waar het nummer nu precies over gaar weet ik niet, maar ergens heb ik wel een flauw vermoeden.
Through my life
I've seen gray sky,
met big fry,
seen them die to get high . . .
And when it seemed that I would
always be lonely
I opened my eyes and I saw you

Dit zou kunnen doelen op het grass dat in de Octopuss Garden groeide en George kennis maakte met verlichting, ook zou het kunnen doelen op liefde.
Ik ben er nog niet over uit.

The Day The World Gets Round: Mijn favoriete nummer van de plaat, geschreven over het Concert for Bangladesh. Het gevoel er achter, het kunnen. Het helpen, allemaal mensen die zich inzetten voor een goed doel en daar niets voor terug willen. Hoe mooi is dat? Hoe vaak gebeurt dat nog op een oprechte manier? Vandaag de dag lopen er mensen over straat met collecte bussen om “geld in the zamelen voor ene goed doel” natuurlijk is dit ook goed, en stop ik er altijd wat in, maar als ik bedenkt dat die mensen zo'n 5 euro per uur verdienen dan weet ik dat mijn geld naar het salaris gaat en niet naar het doel... helaas.

Oh how they pray for the day the
world gets 'round

Using all they've found
To help each other, hand in hand

The Day The World Gets 'Round

Thats All: Piano, sober sfeertje, ingetogen drums. Toch word het een showtje, met blazers. Een waardige afsluiter van deze mooie, doch sombere, deels ingetogen plaat.
De beschrijving van zijn liefde, voor een persoon of een God, ik weet het niet. Het verlangen meer te willen doen, het weten, de pure overtuiging. Ik vind het schitterend hoe zeer George overtuigd was van zijn liefde voor het zijn, en spiritualiteit. Een waardige afsluiter.

Het is nu 12 uur precies, ik begon om 9 uur vanmorgen aan het schrijven van deze bespreking, heb de plaat nogmaals binnenste buiten gekeerd en ben toch van mening dat ik deze CD nu beter waardeer dan voorheen, het is mooi om de muziek echt te laten werken.
Zo komt George echt tot zijn recht.
Ik kan niet wachten om All Things Must Pass the bespreken, maar die bewaar ik voor een regen achtige zondag, daar gaat echt veel tijd in zitten.

Ik stap naar buiten, de zonneschijn in... en geniet van het leven... give me peace on earth.