Black Rebel Motorcycle Club - Howl (2005)

Hoho, laat ze hopelijk verder gaan waar ze gestopt zijn. En niet al te veel geevolueerd zijn.

Hoezo dat? Bands die niet blijven bij hun vertrouwde geluid blijven, zijn m.i. vaak interresanter. Overigens moet ik zeggen dat ik beide vorige albums top vind!

Het schijnt een stuk akoestischer te worden.....

Ik bedoelde dus, dat ik ze net een uniekere sound vind hebben dan al die andere bandjes. Dus van mij mag die sound wel blijven. Maar een vriend van mij heeft de cd al en het is inderdaad merendeel akkoestisch maar erg mooi.

Ja, zeer uniek

Danig uniek dat de broertje Reid blij waren dat BRMC het licht zag ... net zoals Bernard Sumner & Peter Hook zeer tevreden waren met Interpol. Konden ze meteen de backcatalogue van Joy Division weer eens aan de man brengen

Ik denk ook dat The Jesus and Mary Chain hun oude cdtjes weer goed kwijt konden bij de platenboer
Best uniek dat zo'n oude band dat "opeens" weer voor elkaar krijgt, of zou het dan toch?............nee!..........:D

Wie zijn de broertjes Reid? (sorry...)

De breinen achter de Jezus en Maria Ketting.

Ha, dat weten we dan ook weer. Merci!

de vorige 2 albums B.R.M.C. & Take Them On.. heb k bijde helemaal grijs gedraai..k ben enorm benieuwd naar deze opvolger..

Live fast, die young..

Ik heb het album nu een paar keer beluisterd en het is erg goed. Devil's Waitin' had een Springsteen-Nebraska-nummer kunnen zijn en er staan nog meer juweeltjes op hoor.

De single Ain't No Easy Way heeft me nog niet helemaal weten te overtuigen tot nu. Ik hoor de boys dan toch liever stevig rocken.
Maar misschien komt het nog wel.....

Ik heb het album nu twee keer gehoord, en ik zit ook steeds te wachten op het stevige rocken......maar het komt niet op deze cd. Totaal anders dan hun dubuut in mijn beleving.

Op zich niet erg dat ze het nu anders doen, maar de single vind ik enigszins aan de matige kant.

ik vind hem lekker, nu 2 keer gehoord en hij is niet bepaald heavy maar wel lekker rauw. wat mij betreft een geslaagde verandering.

Album nog niet gehoord, maar wel de clip gezien van ain't no easy way en het beviel me wel. De rest komt nog...

Nou gaat ie dan;

Opener Shuffle Your Feet toont al gelijk aan dat dit andere koek is. Een traag country-getint nummer dat iets te lang doordreint naar mijn smaak.
Titelsong Howl klinkt op zich best fraai, maar ook daar moet ik op den duur een grote gaap onderdrukken. Doorsukkelen naar Devil's Waitin' dan maar. Dit nummer valt op door het gospelachtige zang aan het einde. Beetje Springsteen invloeden ook.
Bij de single Ain't No Easy Way schreef ik al eerder dat ze me daar niet mee wisten te overtuigen. Als ik dit nummer dan na de vorige numers beluister moet ik zeggen dat het het eerste nummer is waar ik nog enigzins bij opveer. Maar de mening blijft: echt overtuigend vind ik het niet.
Still Suspicion Holds You Tight klinkt dan weer als een opvullertje. Het gaat maar door en gaat maar door. Country-invloedje hier, mondharmonica erbij, maar echt spannend wil het maar niet worden.
Fault Line volgt. Mooi rustig gitaarspel, dat wel (maar dat hoor je continue op dit album). En hey, daar komt de mondharmonica weer tevoorschijn. Ik moet wel zeggen dat de zang goed overkomt in dit nummer. Maar helaas al weer een nummer dat niet echt blijft hangen bij mij. Voor je het weet is het dan ook al weer voorbij.
Kunnen we verder met Promise Hier horen we piano voorbijkomen. Dit neigt naar soul. Verwacht ook hier geen tempo-verhoging. Wel uitstekende zang (wederom).
Weight of the World begint lekker. Op de een of andere manier moest ik aan Starsailor denken. Een nummer dat het gemiddelde van dit album weer een beetje omhoog kan trekken.
De akoestische gitaar zet weer in op het country-getinte Restless Sinner. Maar ook hier weer slaat de dreinerigheid toe op den duur. Het kabbelt zo zoetjes voort.
We hoorden al wat gospel-invloeden voorbij komen, maar hier is dan de song met als titel Gospel Song. Jazeker. Een zacht en lieflijk meedeinnummertje, dat na zo'n anderhalve minuut wat pit krijgt. Het zit allemaal erg goed in elkaar, maar u begrijpt het al: het doet mij wederom niet erg veel.
Complicated Situation bevat weer een portie mondharmonica. Ondanks dat het behoorlijk akoestisch is heeft het toch een rauw randje.
Het nummer is voorbij voordat je het doorhebt.
Dan volgt Sympathetic Noose. Wederom goed uitgevoerd nummer. een van de betere op dit album, althans een van mijn "favorieten".
The Line vormt de afsluiter van dit 3e BRMC album. Zouden ze met dit nummer dan flink de pan uit gaan swingen? Nee, uiteraard niet.
Rustig luiden ze deze cd uit met een nummer dat langzaam onder je huid kruipt.

Dan moet er dus een soort van eindconclusie komen. Het is wel duidelijk dat dit album me niet echt heeft weten te boeien tot nu toe. Inderdaad tot nu toe, want ik heb mijn twijfels. Is dit dan misschien zo'n plaat die je gewoon nog heel veel meer moet gaan horen? Maar heb ik daar dan zin in? Nu vind ik het voornamelijk vervelend gedrein.
Ik weet het gewoon niet.
Natuurlijk blonken de 2 vorige albums ook niet uit in speciale, creatieve vondsten. Maar wat rockten die albums heerlijk en wat kwam dat live extra goed over.
Met dit album kunnen ze een compleet nieuw publiek aanboren en dat verdienen ze ook. Het verdient een enorme pluim als je zo'n koerswijziging durft te ondergaan. Daarnaast is het ook erg goed gedaan. Maar ja dan bij mijzelf terugkomend: ik kan er niet veel mee. Ik haak af heet dat dan.

http://www.blackrebelmotorcycl...

Hier de nieuwe clip!! Echt een lekkere song en clip!!

Waar anderen afhaken, haak ik graag in bij dit album. Klinkt top zo na een paar keer beluisteren. Ik wacht nog even 3 beluisteringen af met oordelen. So far, so good....

In Knack waagden ze deze plaat zelfs te vergelijken met The Beatles... moeten ze hem echt wel goed hebben gevonden dan. Als ik me nie vergis spraken ze zelfs van een zeldzaam meesterwerk. Is hij werkelijk zo goed??

Ik zou Knack niet al té veel vertrouwen op popmuziekgebied. Ik meen te herinneren dat ze ooit Golden State van Bush bestempelden als een "pièce de resistance van de hedendaagse rockmuziek" ... nou vraag ik je

En dit is geen alleenstaand feit, talloos zijn de missers van Knack op dit gebied.

Of deze plaat van een gedegen kwaliteit is, weet ik niet. Wat ik wél weet is dat ik nooit de intentie heb gevoeld een plaat te beluisteren nadat ze in Knack positief werd besproken.

haha sorry hoor
het maakte me benieuwd das alles... ik mocht toch ff checken hé hier hoop ik? :$

Tuurlijk

Waarvoor dient deze site anders?

om Zachary's ongezouten mening te lezen natuurlijk :D

Ik heb hem nu een paar keer gehoord, werkelijk schitterend. Ook een absolute upload-favoriet op SLSK merk ik, ik heb veel vrienden . Wel een absolute metamorfose van BRMC. En waar de een het saai vind, is het voor mij meeslepend. Ik heb het gevoel dat ze nu pas echt zijn gaan doen waar ze zin in hebben. Gelukkig woon ik niet in het verspreidingsgebied van Knack. 4*

Knack?????

Volgens mij deed mijn nek dat toen ik erg hard
schudde bij het horen van wat zij er blijkbaar over schreven.

(Het is weer goed met de nek hoor ).

Ik vind hem goeeeed. Zeker 1 van mijn favo's van de afgelopen maanden. Klinkt lekker old school-pop.

puuuure zaligheid. Thah, veel en VEEEEL beter dan hun voorgangers. Dat akkoestische is gewoon supper! 4.5

szyn.

Mensen, 11 november staan deze vrienden in het Paard in Den Haag, vlak voor of na Elbow. Ik bedoel maar: kun je op één avond luisteren naar bands die zo ongeveer de twee beste albums van 2005 hebben uitgebracht. Als er nog kaarten zijn, kun je ze bestellen via ticketmaster en surf anders even naar www.themusicinmyhead.nl

O ja, ik ga in ieder geval!

Het kan raar lopen soms. BRMC debuteerde 4 jaar geleden niet onaardig (herinner u de fijne singles "Love burns" en "Whatever happened to my rock 'n roll") , maar de algemene indruk was toen toch dat zij net iets minder getalenteerde geestesgenoten waren van pakweg The Strokes of The White Stripes (die toen met "Is this it?" en "White blood cells" de wereld aan hun voeten hadden), en dat ze iets te goed naar The Jesus & mary Chain geluisterd hadden.
En kijk, we zijn nu 2005 en de vraag is maar of The Strokes ooit nog hun debuut kunnen evenaren, laat staan overtreffen (ik zou er niet te veel geld op inzetten). En BRMC? Het trio uit San Fransisco heeft met zijn 3e CD "Howl" een onverwachte career move gedaan en wat voor een. Zij blijken authentieke blues-, folk-, countryrock- en gospelinvloeden in hun sound verwerkt te hebben en wat meer is: ze spelen het allemaal met een verbluffende vanzelfsprekendheid. Bij een eerste beluistering vermoed je nog dat ze een aantal obscure classics gecoverd hebben, maar het blijkt ook nog eens allemaal zelfgeschreven materiaal te zijn.
Sommige van deze nummers zou ik zelfs niet vinden misstaan op monumentale LP's als "Beggar's banquet" of "Exile on main street" van The Stones.
Gaan ze hier fans mee afstoten? Wellicht een aantal, ja.
Gaan ze er fans mee winnen. Nog veel meer, ongetwijfeld.
Wie de CD in de winkel wil voorbeluisteren, moet maar eens luisteren naar 2, 3, 8 en 11. "Howl", "Devil's watin", "Weight of the world", en het waarlijk schitterende "Sympathetic noose". Horen is kopen.